Kitap Künyesi
Yazar: İnci Aral
Yayın Evi: Kırmızı Kedi Yayınları
İSBN: 9786059799720
Sayfa Sayısı: 204
Kan Günleri ve Nar Ağrısı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
"Yolculuklarım insana duyduğum sevgiyi merhametle karışık bir borçluluğa dönüştürdü. Tekerlek seslerine eşlik eden bebek ağlamaları, camlardaki TCDD damgaları aidiyet duygumu pekiştirdi. Bu ülkede doğmuş olmaktan çaresiz bir kederle birlikte coşkulu bir sevinç de duydum. Maraş'ın pamuk tarlalarındaki işçi çadırları. Kar altındaki Konya Ovası. Dolunayda ışıldayan kıraç tepeler. Çarşamba'nın ortasından akıp giden Yeşilırmak. Harran Ovası'nın o görkemli, havadan görünümü. Mersin'in portakal bahçeleri, Bolu'nun sonbahar ormanları... Bütün gündoğumları.Limanlar. Rüzgârda balık ağları.
Sonra o mağrur dağlar. Suskun, görmüş geçirmiş kızıl, kara çileli topraklar ki kalbimi kaptırmış olduğumdan ben de o çilenin gönüllü bir parçasıyım artık..."
İnci Aral bu kitaptaki yazılarıyla kocaman bir ülkenin haritasını çıkarıyor ve önümüze vicdan, adalet, sanat-edebiyat, doğa ve insan resimleri bırakıyor. Ülkesine ve diline aşkla bağlanmış bir yazardan dokunaklı, özgün bir toplam.
Kan Günleri ve Nar Ağrısı Alıntıları - Sözleri
- Sürekli aşk arayan ama kaba cinsellik ve hızlı birliktelikleri aşamayan, sanat ve duygu eğitimi alamamış kentli bir genç yalnızlar kuşağımız var. Aşkın dili, kupkuru bir telefon diline dönüştü. Bir insanı tutkuyla özlemenin ve beklemenin, mektup yazmanın ve almanın zevkini hiç bilmiyorlar. İnsan, aşkı böyle öğrenir oysa.
- Birbirini tanımak, dünyayı anlayıp yorumlamaya kapılar açar ve önyargıları yıkarak bencilliğin değil, sevmenin; savaşın değil, barışın dilini yaratır.
- Bunalımlar sarmalında adım adım cehenneme yürüyoruz sanki.
- İnsan dünyada olup bitenleri anladığında ciddi sinir krizleri geçirmesi kaçınılmazdı.
- Cehaletin özgüveni kol kanat kırar.
- Masanın üstüne makas,bıçak, silah, kırbaç gibi tam yetmiş iki tehlikeli alet bırakılmış. Marina, bir başka masaya uzanıyor. İzleyicilere bu aletleri istedikleri gibi kullanmalarını söylüyor. Önce çekinerek yaklaşan, ona zarar vermekten sakınan katılımcılar ellerinin altındaki beden tepkisiz kalmayı sürdürdükçe hırslanıyorlar. Onun giysilerini kesiyor, tenine dikenler batırıyor, yaralar açıyorlar. Şiddetin dozu giderek artıyor. Tedirginlik ve sabırsızlık da. Birisi silahı kurbanın alnına dayıyor, bir başkası atılıp tetiği çekmesine engel oluyor ama Marina'yı bir bez bebek gibi hırpalamayı sürdürüyorlar. Altı saat süren performans sonunda sanatçı kalkıp beden bütünlüğünü ihlal edenlerin üstüne yürüdüğünde topluluk kaçışıp dağılıyor. Yüzleşmeye cesaretleri yok. O zaman şu açıklamayı yapıyor Marina: "Kendimi tecavüze uğramış hissediyorum. Ben sanatçı ile izleyici arasındaki ilişkiyi görmek istedim. Çıkardığım sonuçta şu: Kararı topluluğa, halka bırakırsanız fazlasıyla zarar görebilir hatta öldürülebilirsiniz."
- Sabahattin Ali'nin mezarı yok. Bir şiirinde; "Yerimi soran olursa benim meskeni dağlardır," diyordu. Cansız bulunduğu yerde, dağlara bakan bir kayanın başında anılıyor yıllardır.
- Yolculuklarım, anlaşılmaz şeyleri, zamanın gizlediği acıyı ve geçiciliğimi hatırlattı bana.
- Yazarı zararsız hale getirmek hileli bir politik tutum değil mi?
Kan Günleri ve Nar Ağrısı İncelemesi - Şahsi Yorumlar
"Kanlı, kavgalı, zor zamanlar yaşıyoruz, karanlıklardan geçiyoruz. Yoksa aydınlık çok mu uzak?" diye noktalıyor sözlerini bu kitabın sonunda İnci Aral. Ki zaten kitabın genelinde de ağırlıklı olarak yaşanılan dönemi, siyasi iktidarı, sanatın ve edebiyatın durumu gibi konuları oldukça kasvetli ve karamsar bir açıdan ele alıyor. Bu kitap kendisinin okuduğum ilk kitabıydı. Yazar kısa kısa bir çok konuya değinmişti. 2010 ve 2013 yılları arasında yazdığı minik yazıları derlemişler sanırım. Sevmedim; çünkü özellikle bazı yazılarındaki eleştirileri beni biraz rahatsız etti ama adı üzerinde eleştiri o yüzden bu sadece naçizane fikrim. Sevdim; çünkü gerçekten Halide Edip'ten Marina Abramović'e, Charles Dickens'tan Haldun Taner'e harika sanatçılar ve kişiler hakkında bölümler okumak ve onlar hakkında bir şeyler öğrenmek çok keyifliydi. Ayrıca yer yer mekan ve kitap önerileri de çok faydalıydı. Genel anlamda okudukları, gezileri veya günlük yaşamda kendini etkileyen olayları derlemiş yazar bizim için. Bu yüzden oldukça kıvamlı ve lezzetli buldum diyebilirim. (n.)
Hayatın heryönünü , yazarları , aşk'ı , terörü , edebiyatı , herseyi anlatiyor. Inci Aral'ı ilk okuyorum .Yavas giden bir kitaptı.. Farkli kitaplarınıda deneyımlemek gerek belkide... (Fatma Gülcan)
Marksist solun Kemalizm sosuna bandırılmış bir Türkiye değerlendirmesi . Kitap yobaz , faşist ,gerici kelimelerinin işgalinde. Tabi ki karşısında da ilerici devrimci demokrat yurttaşlar var. Zavallı ezilen horlanan ilerici devrimci demokratlar(!) Kendini aydın geriye kalan herkesi gerici yobaz gören klasik sol zihniyet... (Hidayet KARABAY)
Kitabın Yazarı İnci Aral Kimdir?
1944 yılında Denizli'de doğdu. Ankara'da Gazi Eğitim Enstitüsü Resim Bölümü'nü bitirdi.
Altı öykü kitabı, altı romanı yayımlanmıştır. Yazar, 1992 yılında Ölü Erkek Kuşlar adlı romanı ile Yunus Nadi Ödülü'nü kazandı, 2002 yılında yayınlanan romanı Mor ile de Orhan Kemal Roman Armağanı'nı aldı.
1994'te yayımladığı Yeni Yalan Zamanlar, 2002'de yayımlanan Mor ve 2007'de yayımlanan Safran Sarı romanını Yeni Yalan Zamanlar başlıklı bir üçleme haline getirdi.
Eserlerinde, bireylerin ekonomik, kültürel olgu ve değişimlerin etkisiyle biçimlenen ruh hallerini, toplumsal savrulma ve çözülmeleri, kadın erkek sorunlarını, iletişimsizliği, aşkın imkansızlığını anlatıyor ve sancılı varoluş durumlarını irdeliyor. Öykü ve Romanları; Fransa, Makedonya, Yunanistan ve Bulgaristan gibi ülkelerde yayımlandı.
İnci Aral Kitapları - Eserleri
- Mor
- Şarkını Söylediğin Zaman
- Sevgili
- Ölü Erkek Kuşlar
- Safran Sarı
- Sadakat
- İçimden Kuşlar Göçüyor
- Kendi Gecesinde
- Yeşil
- Taş ve Ten
- Hiçbir Aşk Hiçbir Ölüm
- Kıran Resimleri
- Ruhumu Öpmeyi Unuttun
- Ağda Zamanı
- Gölgede Kırk Derece
- Unutmak
- Sevginin Eşsiz Kışı
- Uykusuzlar
- Yazma Büyüsü
- Anlar İzler Tutkular
- Yeni Yalan Zamanlar
- Aşkın Güzelliği
- Kan Günleri ve Nar Ağrısı
- Yukarlarda En Uzaklarda
- Toplu Öyküler 1 - Sevginin Eşsiz Kışı / Uykusuzlar / Gölgede Kırk Derece
- Zahit Büyükişleyen
- Mozaik
- İnci Aral Küçükken Ne Olmak İstiyordu?
İnci Aral Alıntıları - Sözleri
- Yaşamak, şimdi var şimdi yok bir hiçlik, bir karşı koyuş, bir büyük direnmeydi. (Kıran Resimleri)
- İyi biliyorum, dünyaya duyduğu korkuyu bastırmaya çalışan, çözemediği her şeyi hafife alan yanı bu onun. (Uykusuzlar)
- Bütün trafik lambalarını parçalıyorum. Kırmızı, yeşil, sarı boyalar dolduruyorum kovalarıma. Sonra fırçamı batırıp batırıp kentin tüm duvarlarını çiçekliyorum. Tüm kaldırımlarını tüm vitrinlerini. (Yeşil)
- yanlış programlanmış bir bilgisayar gibi çalışıyor senin kafan, her şeye karşın sevildiğine inandırmak olanaksız artık seni. hiçbir zaman anlayamadın benim için bir hazine değerinde olduğunu. (Sevginin Eşsiz Kışı)
- Kişi ne geçmişini silmeyi ne de olası geleceğine isyan etmeyi becerebiliyor. (Kendi Gecesinde)
- Araya ayrılık girince de her şey bitecekti. Tabi bazen de ayrılık sevgiyi güçlendiriyordu. Şimdiden bilemezdim nereye varacağımızı. (Yukarlarda En Uzaklarda)
- Belki de zaman bütün acılarıyla ve bıraktığı izlerle uzun, güzel bir mevsimdir. (Anlar İzler Tutkular)
- Yüzüme yansımış iç yorgunluklar, zor aşklar, ayrılıklar, kederler. (İçimden Kuşlar Göçüyor)
- Bir yığın insan yorgunluklar, acılar içinde yaşıyor. Binlerce insan doğuyor, ölüyor. Pazarlıklar yapılıyor. (Ölü Erkek Kuşlar)
- Ben yaşamıma karışmış bütün erkekleri sevdim.Sevgiler yordu beni. Bir yaz yağmurunun altında gökyüzüyle yıkanan ağaçları sevdim. Kelebek kanatlarındaki benekleri. Güne açılan pencereleri. Bütün hayvanları ve en çok kedileri. (Şarkını Söylediğin Zaman)
- Yazdığı bir cümleyi anımsadı: Bazen kötü, çok kötü yollara sapmayı düşünüyorum! Bu yolların neler olabileceğini kestiremiyordu şimdiden. Kötülük görece bir kavramdı çünkü. Bazen aşın uysallık, bazen asilik olarak adlandırılabilirdi. Önemli olan bilinmez yollarda kimliğini yitirirse insanın kendini yeniden nerde bulacağını biliyor olmasıydı.. (Safran Sarı)
- Bakışlarındaki soğuk iklimlere dayanamıyorum. Gitmek istiyorum... Özlediğim bir geçmiş, istediğim bir gelecek; artık yok. Yalnızca gitmek istiyorum. Kendim olabileceğim bir yere ve zamana gitmek istiyorum.. (Anlar İzler Tutkular)
- Bu ülkenin bir yerlerinde sinemaya giden kızlar kasaba meydanlarında boğazlanıyorsa hâlâ, dayak yiyen kadınlar çocuklarıyla birlikte ölmeyi seçiyorsa, öğretmensiz, okulsuz binlerce köydeki kız çocukları parayla alınıp satılıyorsa, insan nasıl olup da çağın gereklerinden ve gerçeklerinden payına düşeni almayı bu biçimde savunabilir? Ben hâlâ bunlara şaşıyorum işte. Bir yerlerde takılıp kalmışım anlaşılan. (İçimden Kuşlar Göçüyor)
- Umuttan uzak ama gerçeğe yakın. (Ağda Zamanı)
- Eş, insanın güvenli bir limanda, olasılıkla candan bir hayat arkadaşıyla ve çocuklarla, çoğalarak, huzur içinde, sorumlulukları bölüşerek yaşadığı kişidir. Ya da böyle olması arzu edilir. Bu arzu, doğaldır, açıktır. Ama aşk başka bir şeydir. (Aşkın Güzelliği)
- Öyle darmadağın oldum ki kimse toplayamaz kırıklarımı artık... (Ölü Erkek Kuşlar)
- Gideceğin yerin önemi yok, gitmek önemli yalnızca... (Gölgede Kırk Derece)
- Yok hayır, ölümü düşünmüyorum, yaşamayı beceremeyenlerin intiharları da bir işe yaramaz.. (Toplu Öyküler 1 - Sevginin Eşsiz Kışı / Uykusuzlar / Gölgede Kırk Derece)
- "Ülkenin bütün aklı başında yazarları aynı duygular içinde.Yazmanın açıkça ve resmi biçimde suç sayıldığı bir yerde,hele son seçimlerden bu yana,yani açıkçası başımıza gelen bunca şeyden sonra...." (Yeni Yalan Zamanlar)
- Birbirimizin hayatından çıktık, beni içinden kovdu ve hâlâ güvenmiyor. Kimseye güveni yok aslında. Böyle uzakta oluşumuz ikimiz için de daha iyi. (Yukarlarda En Uzaklarda)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin