Kitap Künyesi

Yazar: Marquis de Sade

Çevirmen: Gül Kutluğ

Yayın Evi: Kafe Kültür Yayıncılık

İSBN: 9786055249083

Sayfa Sayısı: 120

Karıma Mektuplar Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Onu yeniden tanıtmaya gerek yok. O, Marquis de Sade, 1776 yılında özgürlüğünün son saatlerini sürmektedir hala ve 35 yaşındadır. Mahpusluğun ne demek olduğunu kısa tutukluluğu ile tatmış olsa da, 1772 yılında patlayan yeni bir fuhuş olayını hiç ummadığı kadar pahalıya ödeyecektir. Öyle ki İtalya`ya kaçan markinin gıyabında idam kararı çıkartılır. 1775 yılında, "küçük kızlar" davası, mevcut hapis cezasına on üç yıl daha eklenmesine sebep olur. 13 Şubat 1777`de Paris`te tutuklanarak, Vincennes Şatosu`na götürülse de kralın özel izniyle hayatta kalmayı başarır; 1790`da buradan çıkarken akıl hastalarının arasında geçireceği on üç yıllık esaretten henüz habersizdir.

Gamsız, zevk düşkünü bu soylu gencin hayatı, sürgünlerle geçen bir yaşama dönüşür. Her şeyden elini eteğini çektiği bu uzun süreçte yazmaya başlayacak ve mektup yazmada ustalaşacaktır. Bu "özgürlük aşığı", artık, tek ve en sadık sırdaşı, karısı Renée-Pélagie`ye yolladığı mektuplarda, bu ustalığından örnekler sergiler. Mektupları aracılığıyla, karısına yalvardığı zamanlar olduğu kadar, ona hakaretler de yağdırır; tüm kötülüklerin kaynağı olarak gördüğü annesine karşı duyduğu nefreti dile getirir, ihtiyaçlarının karşılanmasını isterken kaprisler yapar; yaşadığı şaşkınlıkları, bitmez tükenmez öfkeyi, tutkuyla hep onunla paylaşır.

Karıma Mektuplar Alıntıları - Sözleri

  • Uzun süredir ne kadar aksilik varsa hepsini gördüm, yaşadım ama küçücük bir iyiliğe denk gelmedim.
  • Yaşananları anlatmanın veya bunlardan yakınmanın bana hiçbir faydası olmuyor.
  • burada hesap kitap yapmanın, gerçekleşmeyecek hayaller kurmanın dışında ne yapılabileceğini sanıyorsun?
  • Bugün eleştirilmesi yasaklanan sadece iki şey var: kral ve hükümet. Mademki siz ikisini de eleştirmiyorsunuz... Ama siz gidip bunu araştırmazsınız ki.
  • Hiçbir insan yüreği , böylesi bir kötülüğü planlamış olamaz .
  • Reddedilmek bana göre değil, ben kendim reddetmek için yaratılmışım.
  • Bu güzel sevda, önümde hayatımı tehlikeye atacak yollar açıyor ama sizden hiç yardım gelmiyor.
  • kızın esmer değil sarısın olduğunu söylemiştim. Sence bu kızın güzelliğinden bahsettiğim anlamına mı geliyor?
  • Oysa beni teselli edecek tek kişi sendin . En büyük kötülükler hep senden geldi , hala da gelmeye devam ediyor . Sana böyle davranman konusunda akıl hocalığı yapan , bu barbar , sağduyudan nasibini almamış yaratık kim ?
  • Sana gelince, tombul pilicim, seni ....dan, .....dan, ....dan öpüyorum...
  • Üretmek için, insanın etrafının kitaplarla çevrili olması gerekir, aksi halde yazdıkları peri masallarından öteye geçemez.
  • Devamlı saçma sapan şeyler yazmak zorunda mısın? Kendini başka türlü ifade edemez misin?

Karıma Mektuplar İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Siz düşünebiliyor musunuz, Sade gibi bir adam karısından hapishaneye getirmesi için temiz çamaşır istiyor? Ben düşünemiyordum. Bunu okuyana kadar. Demek ki sadist olmak duyguları tamamen öldürmüyor demiştim. O yaptığı kaçamaklar, sex ve uyuşturucu partileri, oğlancılık oyunları... Bunları yapan bir insan olduğunu bilmesem şu kitabı okuduğumda Sade'ı karısını çok seven, asla bırakmak istemeyen, zamanın devrim olayları sonuncunda hasbelkader zindana atılmış bir adam sanırdım. Sonraki araştırmalarım sonucu şunu öğrendim ki;Renee Pelagie de Sade'ın annesi kralın yakın tanıdığıymış ve bu vesile ile kayınvalide bizim yaramaz çocuğu birçok kez zindandan çıkarıp, giyotinden kurtarmış. Yazdığı birkaç demet mektup adama hayatı tekrar kazandırmış. Eee edebiyatçıların işi budur. Ağzı iyi laf yapar; ya giyotine gidersin, ya şöhrete. "Neyse ki" Sade iki yolda da yürümüş. -Sadece birinde öldükten sonra.- Sade'ın ölümü sex partisinde geçirdiği kalp krizi sonucu vuku buluyor. Eğer öyle olmasaydı ne olurdu bilemiyorum. Ama eşi ve ona yazdığı mektuplar olmasa giyotine gideceği kesin. İşte bu kitap o mektupların bir derlemesi. İyi okumacalar. (Kereviz)

üstadın en masum, en terbiyeli eseri. fakat mektuplarda en dikkate değer olan şey, onca günaha batmış, "toprağın bile kabul etmeyeceği" derecede şeyler yapmış adamın, kendisinden son derece memnun olması, kendisini mağdur hissetmesi, haklılığına olan mağrur imanı, nice şeyler yaşattıktan sonra karısına karşı o denli nazlı olabilmesidir. veciz bir ifadesinde dediği gibi pişmanlıklarından, alışkanlık edinmek suretiyle arınan üstad, herşeyden önce rahat bir vicdan imiş. arsızlığın atasının acılarını duymak için ne denli uğraştımsa da, muvaffak olamadım. (M.C.Ö)

Acı çekmekten zevk almak, duyumsanan tüm duyguların özünde yatan nedendir aslında. Eşine yazdığı mektuplarında Sade'ın hikayelerinden yola çıkarak gerçek yaşama tanık olmak mümkün. Zaten çok da absürt bir fark yok ikisi arasında. Gayet uçuk ve tutkulu. Ancak bu mektuplarda Sade'ın acıyı duyumsamadığını, hislerinin öldüğünü söylemesi çok tezat oldu. Sadizmin yaratıcısı bir isim nasıl olur da acıyı hissetmemeye başlar? İnsan bedeni mekan değişse de acıyı zamana ve mekana göre yeniden tasarlar. Mutlu anlarımızın bu kadar sınırlı ve az acı ve hüzünlerimizin bu kadar yoğun olduğu dünyada acıyı hissetmemek Sade'ın kendisine yaptığı en büyük kötülük olmuş. Mektuplarının satır aralarından okuduğum şey bu. Tabi Sade dediniz mi sadece edebi dilde anlatılan pasif bir sadizm anlaşılmamalı. Reel yaşamında gayet aktif bir haz ve acı odaklı eylemlilikleri* var. -ki hapse de bu yüzden girmiş, ölümden dönmüştür. Vazgeçmiş midir? Asla. Yazdığı mektuplarda eşinden don isterken bile bir yandan fantezilerini dillendirmesi Sade'ı daha iyi anlamamızı sebep. Keyifli okumalar. (Uğur De Molinari)

Kitabın Yazarı Marquis de Sade Kimdir?

Donatien Alphonse François le Marquis de Sade (Fransızca okunuşu:maʁki: dəsad) (d. 2 Haziran 1740 - ö. 2 Aralık 1814), Fransız aristokrat ve felsefe yazarı. Erotik edebiyat'ın önemli yazarlarındandır, genellikle sert pornografik yazılar yazardı. Yaklaşık 29 yılını hapishanede, 13 yılını akıl hastanesinde geçirmiştir ve en önemli eseri Sodom'un 120 Günü'nü hapishanede yazmıştır. Bir diğer önemli eseri de Justine'dir. Sadizm'in kökeninin onun yazdıklarına dayandığı bilinir. Yazılarında ahlakı, yasayı, dini öğeleri dikkate almadan aşırı özgürlüğü (hatta ahlaksızlığı) ve en iyinin zevk olduğunu savunuyordu. Sade, 32 yıl farklı hapishanelerde ve akıl hastanesinde hapsedildi; onbir yıl Paris'te (on yılı Bastille'de geçti), bir ay Conciergerie'de, iki yıl kalede, bir yıl Madelonnettes'de, üç yıl Bicêtre'de, bir yıl Sainte-Pélagie'de ve 13 yıl Charenton akıl hastanesinde. Yazılarının çoğunu tutuklu olduğu dönemde yazdı. "Sadizm" kavramı adından türetilmiştir. Sade kitaplarında kişilerarası ilişkilerde insanın insansal yanı bir kez yitirildiğinde, neler olabileceğinin bilgisini verir. Kişilerarası ilişkilerde insanın sahip olduğu onur bir yana bırakıldığında, ortaya çıkan yeni ilke kendi yararını koruma sonuna kadar götürülecek olursa; zorunlu olarak "sadizm"e varılır. Yani insandaki insansal olan tek şey doğaysa, doğrudan doğa nedenselliği insan türünün yapıp etmelerini belirliyorsa, insan olmak cani olmayı da beraberinde doğal olarak taşır. Eserlerinde ahlaksal eylemin belirleyicisi olarak etik değerler değil de, içgüdüler ya da "koşullu buyruklar" eylemin "ilkesi" yapılırsa neler olacağını anlatır.

Marquis de Sade Kitapları - Eserleri

  • Yatak Odasında Felsefe
  • En Çok Kendisine Yabancıdır İnsan
  • Erdemle Kırbaçlanan Kadın
  • Aşkın Suçları
  • Tanrıya Karşı Söylev
  • Sodom

  • Ensest
  • Juliette - Erdemsizliğe Övgü
  • Romanlar Üzerine Düşünceler
  • Dolandırıcılar
  • Can Çekişen Ateist
  • İkinize de Yer Var
  • Aşkın Hazları

  • Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret
  • Karıma Mektuplar
  • Aşkın Suçları
  • Sade'ın Kayıp Günlüğü
  • Ernestine
  • Kadercilik
  • Çaresizlik

  • İçimdeki Giz
  • Dişi Kartal, Matmazel
  • Tanrıça
  • Sadist
  • Juliette 2: Suç Kardeşliği

Marquis de Sade Alıntıları - Sözleri

  • "Kadınlar... Yapmacık, kıskanç, buyuran, koket ya da sofu... Kocalar... Alçak, sadakat duygusundan uzak, acımasız ya da despot, işte, yeryüzündeki bütün insanların özeti Madam, anka kuşunu bulacağınızı hiç ummayın." (Aşkın Suçları)
  • Ahlaksız olmayı seviyorum, erdemli olmaktan her zaman nefret etmişimdir. (Juliette - Erdemsizliğe Övgü)
  • Ey bahtsız insanlık! Senin o kendini beğenmişliğin seni nasıl bir zırvalama derecesine getirdi! (Tanrıya Karşı Söylev)
  • İsteklerimizi en iyi şekilde belirleyen ihtiraslar, Tanrı’nın buyruklarına karşı geldiği sürece çekicidirler, ya da en azından bazı budalalar bunun böyle olduğuna inandırmaya çalışırlar bizi, ama bu, temelde, imgesel bir zincirin çeşitli yanıltılarla en güçlüyü esir etme isteğidir aslında. (Erdemle Kırbaçlanan Kadın)
  • ahlakın dine değil dinin ahlaka dayanması gerektiğine inanmış olduğumuz bir yüzyılda ahlaka uygun bir din gerek, ahlaklı geliştirebilecek, onun kaçınılmaz devamı olabilecek ve ruhu yücelterek, onun günümüzde tapılan biricik put olan bu değerli özgürlük düzeyinde sürekli kalmasını sağlayabilecek ahlaka sahip bir din gerek (Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret)
  • XV. Louis nedensiz yere birini öldüren Charolais isimli bir adama, "Sizi affediyorum," demişti, "ama sizi öldürecek kişiyi de affedeceğim." Cinayete karşı çıkartılacak bütün kanunların temelinde bu yüce ilke olmalıdır. (En Çok Kendisine Yabancıdır İnsan)

  • Ölmek, düşünmeyi, hissetmeyi, zevk almayı, acı çekmeyi bırakmaktır: fikirlerin de seninle birlikte yok olacaktır; acıların ve zevklerin mezarda senin peşinden asla gelmez. (Tanrıya Karşı Söylev)
  • insan konuştuğu zaman hiçbir şey öğrenemez, yalnızca dinleyerek kendini yetiştirebilir;işte bu yüzden gevezeler genelde budala olur (Romanlar Üzerine Düşünceler)
  • • “ Bağlanan kadının vay haline! İnsanın tek bir âşığı bile olsa özgürlüğünü kaybeder...” (Yatak Odasında Felsefe)
  • İnsanların hataları bana onu tanımayı öğretiyor. İnsan yasalar ya da doğanın kendisine dayattığı boyunduruklardan ne kadar uzaklaşırsa onunla ilgili araştırma o kadar ilginç oluyor. (Ernestine)
  • Dindir ruhumun fırtınasını, güzelim... Benimkinin şahlandığını göreceksin... Ben bu tutkulu şahlanışta birçok çılgınlığın kaynağını... (Dişi Kartal, Matmazel)
  • Doğa insanın edepli olmasını amaçlasaydı, onu kesinlikle çıplak doğurmazdı… (Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret)
  • Hiçbir insan yüreği , böylesi bir kötülüğü planlamış olamaz . (Karıma Mektuplar)

  • İyi niyetli bir ateist yoktur. Kibir, dik kafalılık, tutkular işte insanın kalbinde ve aklında durmaksızın yeniden canlanan tanrıyı yok eden silahlar bunlardır. (Aşkın Suçları)
  • Böylesi bir boş vermişlik, cehaletten ileri geliyor olsa gerek. (Dolandırıcılar)
  • Kişilerarası ilişkilerde insanın sahip olduğu onur bir yana bırakıldığında, ortaya çıkan yeni ilke kendi yararını koruma sonuna kadar götürülecek olursa; zorunlu olarak “sadizm”e varılır. Yani insandaki insansal olan tek şey doğaysa, doğrudan doğa nedenselliği insan türünün yapıp etmelerini belirliyorsa, insan olmak cani olmayı da beraberinde doğal olarak taşır. (Ensest)
  • yeniden köle olmaktansa bin kez ölmeyi tercih etmeliyiz (Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret)
  • Dinler despotizmin beşikleridir. (En Çok Kendisine Yabancıdır İnsan)
  • Ben acı çekmenin ne demek olduğunu iyi bilirim” diye cevapladı düşünür edasıyla, “ve kimsenin desteğine ihtiyaç duymam. (Juliette - Erdemsizliğe Övgü)
  • Bu bana ders olsun , bu hep aşırı sevmekten ... Buna hep çok çabuk boyun eğdiğimiz için sevgililerimizin saygısını yitiriyoruz ... Ah Luxeuil , keşke beni daha çok sevmiş olsaydınız , keşke sizi daha yavaş sevmiş olsaydım . (Dolandırıcılar)