Kitap Künyesi

Yazar: Octavio Paz

Çevirmen: Ali Cengizkan

Yayın Evi: V Yayınları

İSBN:

Sayfa Sayısı: 126

--reklam--

Kartal mı Güneş mi Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

--reklam--

Kartal mı Güneş mi Alıntıları - Sözleri

  • Saydam gövdesini açar gün. Güneş taşına bağlı,ışık büyük görünmez çekiçleriyle döver beni. Bir duraklamayım yalnızca,bir titreşimle diğer arasında: Yaşama noktası,biribirini yoksayan ve içimde buluşan iki bakışın kesişmesindeki keskin,sessiz nokta. Antlaşma mı? Saf uzamım ben,bir savaş alanı. Gövdemin içinden,diğer gövdemi görürüm. Taş kıvılcım saçar. Güneş gözlerimi yarıp çıkarır. İki yıldız boş göz yuvalarımda kırmızı tüylerini düzeltirler. Görkem,kanatların sarmalı ve bir vahşi gaga. Ve şimdi gözlerim başlar şarkıya. İlgilen bu şarkıyla,kendini ateşe at.
  • Gecenin soğuk dudakları Bir söz mırıldanır Bir keder sütunu Söz yok fakat taş Taş yok fakat gölge Buğulu düşünce Buğulu dudaklarım arasında gerçek su Doğru söz Yanlışlarımın ardındaki neden Ölümse yalnızca onunla yaşarım ben Yalnızlıksa ona hizmet ederek konuşurum Bellektir ve hiçbi şey anımsamam Ne dediğini anlamam ve kendimi ona teslim ederim Yaşadığını bilmek gibi Nasıl bildiğini unutmak gibi Zaman,gözkapaklarını yarıya kadar açan Ve gören bizi,kendini görünür kılarak.
  • +"Ama neden 37 saat aralıksız çalışıyorsunuz kiBu iş vardiya­lı bir sekilde düzenlenemez mi?" -"Bize ne söyleniyorsa onu yapıyoruz." '+'Tamam, ama neden bunu kabulleniyorsunuz?" -"Bunu kabulleniyoruz çünkü karnımızı doyurmak zorunda­yız.Beğenmiyorsan, ayrıl! Biri, bir saat bile geç kalsa ve işten atılsa onun yerini almak için bekleyen onlarca kişi var."
  • geriye doğru kaynağa doğru gitmeli düşlerimiz,yüzyıllara gerisin geri kürek sallamalı, bebeklikten öte,başlangıçtan öte,vaftiz sullarından öte, insanla insan arasındaki duvarları yıkmalı,ayrılan ne varsa birleştirilmeli, yaşam ve ölüm karşı dünyalar değil,biz çift çiçekli bir sapız, yitik dünyayı bulmalıyız,içeriden ve dışarıdan düşlemeli, gecelerin döğmelerini deşifre etmeli,öğle üzeriyle yüzyüze gelmeli ve maskesini yırtmalı onun, güneşin ışığında yunmalı ve gecenin meyvasını yemeli ve yıldızlarla ırmakların nakışlarını çözmeli, ve kanın,gelgitin,yeryüzünün ve gövdenin söylediklerini anımsamalı,ve kalkış noktamıza geri dönmeli, ne içeride,ne de dışarıda,ne yukarıda ne de aşağıda,bütün yolların başladığı dörtyol ağzında, çünkü ışık bir su sesiyle türküleniyor,su yaprakların sesiyle, ve şafak meyva yüklü,gece ve gündüz sakin bir ırmak gibi uzlaşma içinde akarlar, gece ve gündüz aşık bir erkekle kadın gibi okşarlar birbirlerini, mevsimler ve tüm insanlık bitimsiz bir ırmak gibi yüzyılların kemerleri altından akar, çıkışımızın canlı merkezine doğru,sondan ve başlangıçtan ötede.
  • Bir yüz buldu kendine. Arkasında Yaşadı, öldü ve yeniden doğdu Pek çok kere. Bugün yüzü Kırışıklarını taşıyor o yüzün Kırışıkların yüzü yok
  • Yol veren barsaklarla karşı duran kemikler arasında bir geçit açarak ilerleyen acı gibi,bizi yaşama bağlayan sinirleri törpüleyen bir törpü gibi,evet,fakat aynı zamanda ani bir sevinç gibi,denize açılan bir kapıyı açmak gibi,aşağıdaki cehenneme bakmak gibi,doruğa erişmek gibi,kapıyı öğüten elmas ırmağı gibi ve büst ve beyaz tapınakların yerkaymasında dökülen mavi çağlayan gibi,yükselen kuş ve düşen yıldırım gibi,kanat çırpışı meyvayı yırtan ve sonunda kırıp açan gaga gibi! Sen,haykırışım,ateş tüylerinin fıskiyesi,çınlayan ve bir yıldızın gövdesini yarıp çıkan gezegen gibi geniş yara,bir yankılar göğünde bitimsizce düşen,seni yineleyen bir aynalar göğünde düşen ve seni yokeden ve yeniden yapan,sayısız,bitimsiz,ısimsiz.
  • Ben orta noktasındayım bir kafesle sarkıtılmış, sarkıtılmış bir imgenin içinde. Çıkış noktası geri çekilir, varış noktası yok olur. Ne son vardır ne de başlangıç: Ben duraksamadayım, ne biterim ne de başlarım, dediklerimin ne ayakları ne de kafası var. Kendi içimde döner dönerim ve her zaman rastlarım yine aynı adlara, aynı yüzlere, ve rastlamam hiç kendime.
  • Ben orta noktasındayım bir kafesle sarkıtılmış, sarkıtılmış bir imgenin içinde. Çıkış noktası geri çekilir, varış noktası yok olur. Ne son vardır ne de başlangıç: Ben duraksamadayım, ne biterim ne de başlarım, dediklerimin ne ayakları ne de kafası var. Kendi içimde döner dönerim ve her zaman rastlarm yine aynı adlara, aynı yüzlere, ve rastlamam hiç kendime.
  • Her şey kazançtır Her şey yitirilmişse
  • Kendi içimde döner dönerim ve her zaman rastlarım yine aynı adlara, aynı yüzlere ve rastlamam hiç kendime.
  • Aynı Her zaman aynı Aynının yüreğinde Her zaman yüreğinde olmaktır kendinin Aynıya kapatılmış Kendine kapatılmış.
  • Aşınmalar Eksik olan büyüyor, büyüyor.

--reklam--

Kartal mı Güneş mi İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Octavio Paz' ın seçme şiirlerinden oluşan kitap seçki bakımdan güzel iş çıkarmış, çeviri gayet hoş. Octavio Paz' ın çıkardığı asıl şiir kitaplarını dilimizde bulamamak üzücü -piyasada Güneş Taşı dışında hep şiir seçki kitapları var- Keşke tüm şiir kitapları çevrilseydi diyeceğim bir şair. Acaba Adonis ve bu tarz Octavio' dan etkilenmiş mi düşüncesi bende oluştu. Mistik öğeleri kullanması ayrıca beni heyecanlandıran kısmı. İyi okumalar dilerim. (emrahumac)

Ali Cengizhan çevirisi ile derlenen ve Vyayınlarından çıkan bu kitap; 1990 Nobel ödüllü Kartal mı Güneş mi adlı eserinden adını alan bir şiir ve nesir kitabı aslında.Ben kitabı elime aldığımda Kartal mı Güneş mi' yi okumak niyetindeydim ama tüm eserlerinden seçmelerle karşılaştım. Aslında bir yönüyle de iyi oldu zira Meksika'nın hatta bütün Latin Amerika'nın en önemli şairlerinden Octavio Paz hakkında ciddi bir fikre sahip oldum. Octavio gerek şiir gerekse nesir de çok güçlü imgeler kullanıyor.Neredeyse tüm satırları yoğun ingeler kullanılarak yapılan betimlemelerden oluşuyor.Duygularını ifade ederken de aynı.Sanki dünyaya bulutların üzerinden bakıyor gibiengin bir görüş açısı ve hayal gücüne sahip. Yabancı şiirlerin çevirileri her ne kadar orjinal dile sadık kalınarak yapılsa da ses uyumları açısından bence hep sıkıntılı.Orjinal dilinde ki ahenk kayboluyor çoğu zaman yavanlaşıyor ve göreceli anlaşılması güç bir hal alıyor yer yer. (ayhan özköroğlu)

--reklam--

Kartal mı Güneş mi PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Octavio Paz - Kartal mı Güneş mi kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Kartal mı Güneş mi PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Octavio Paz Kimdir?

Octavio Paz (31 Mart 1914 - 19 Nisan 1998), Meksikalı yazar, şair ve diplomat. 1990 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü almıştır.

Yaşamı

Octavio Paz Octavio Paz Solórzano ve Josefina Lozano'nun oğlu olarak şu anda Meksika'nın bir parçası olan Mixcoac kasabasında doğdu ve burada büyüdü. 1945 yılında diplomatik görevlerine başlayan Paz 1962 yılına kadar Fransa'da kaldı. Burada şair Pablo Neruda ile beraber çalıştı. 1962 yılında Meksika'nın Hindistan büyükelçisi olarak bu ülkeye gitti. 1968 yılında Tlatelolco katliamından sonra hükümeti protesto amacıyla ülkesindeki bütün görevlerinden istifa etti.

Yapıtları

Çok sayıda şiir ve makale yayımlamıştır. Bu yapıtları aşağıda özgün isimleriyle listelenmiştir.

--reklam--

Octavio Paz Kitapları - Eserleri

  • Yalnızlık Dolambacı
  • Ölüm Çiçekleri
  • Çifte Alev
  • Kartal mı Güneş mi
  • Çamurdan Doğanlar
  • Güneş Taşı
  • Şiir Nedir? (Yay ve Lir)
  • Seçme Şiirler
  • Uzak Komşu
  • Güntaşı
  • Düşler Boyunca Yaratmak
  • Modern İnsan ve Edebiyat
  • Marcel Duchamp
  • Öteki Ses
  • Renga
  • Dönüş
  • Dört Yada Beş Dünya Bir Yeryüzü
  • Octavio Paz

--reklam--

Octavio Paz Alıntıları - Sözleri

  • Şiirler tuhaf yapıtlardır; biri ile diğeri arasında , araçlar arasında var olan ve gözle görülebilen, açık akrabalık ilişkisi gerçekliklerdir. Teknik bir yöntemdir ve değeri, etkinliği ile orantılıdır, yani yinelenen uygulamalara duyarlı olduğu ölçüde anlamlıdır, yeni bir yöntem bulunana dek değerini korur. Teknik, geliştiren veya değersizleştiren tekrarlardır, bir öncekini devralır ve değiştirir... Ok ve yay yerini ateşli silaha bırakır. Ama Aeneid yerini Odysseus'a bırakmaz. (Şiir Nedir? (Yay ve Lir))
  • . Dünya benimle başlamadı / benimle bitmeyecek / Ben / çağlayan nehirde bir nabız atışı... ... (Seçme Şiirler)
  • Düşüyorum bitmek tükenmek bilmeden üstüne bu boşluğun. (Dönüş)
  • 'İnsanlık zamandır ve zaman benlikten sürekli ayrılıştır.' (Çifte Alev)
  • Düşüyorum. İçeri doğru düşüyorum ama varamıyorum, ruhumun en dibine. (Ölüm Çiçekleri)
  • On ikinci yüzyılda Fransa'da, aşk sonunda ortaya çıktı; artık bir sanrı, bir ayrıksılık, bir sapma olarak değil, bireysel yaşamın üstün bir ideali olarak. “Saraylı aşk”ın tansıksı bir özelliği var, çünkü ne dinsel vaazların ne de herhangi bir felsefi öğretinin sonucu. Oldukça sınırlı bir toplumda, eski Galya'nın güneyindeki derebeylik topraklarında bir grup şairin yaratısıydı. Büyük bir imparatorlukta doğmadı, eski bir uygarlığın ürünü de değildi: yarı-bağımsız birtakım soylu iktidarlarında, bir siyasal dengesizlik ama müthiş bir doğurganlık döneminde serpildi. Bir açılış bildirişiydi, bir bahar başlangıcı. On ikinci yüzyıl, Avrupa'nın doğduğu yüzyıldı, sonraları ondan uygarlığımızın büyük yaratıları -aralarında lirik şiir ve aşkın bir yaşam biçimi olma düşüncesi de vardı- gelişecekti. Saraylı aşkı bulan, şairlerdi. (“Provans Şiiri” hem dil hem de coğrafya açısından yanlış bir yakıştırma, ama gelenek onu bağrına basmış.). (Çifte Alev)
  • Aşk bir konuşma şeklidir.. (Öteki Ses)
  • "Güzelliği avuçlarımın arasına aldım, acıydı" (Şiir Nedir? (Yay ve Lir))
  • Kent dili fo rmüller ve slo g anlar arasında sıkışıp kalmış ve kaskatı kesilmiştir, bu yüzden de endüst r iyel üretime dönüşmüş olan popüler sanatla, insan ol­ maktan çıkıp gürü ha dönüşen-bire y lerin or t ak yazgısını pay­ laşır. (Şiir Nedir? (Yay ve Lir))
  • Kimse kendi ülkesinde peygamber olamaz. (Marcel Duchamp)
  • Modern bilim, Herder ve Almann rom a ntik l e r inin or t a ya koymuş oldu ğ u dü­ şünce y i tartı şm a sız olarak ona y l a m a k t a dır: "Aç ı k ç a görülü y or ki, başlang ı ç t a efs a ne ve di l bir birlerinden ayrılmaz karşı l ı k l ı llişki sa rmalı içinde var oldular ••• Her ikisi de simgelerin oluşm a sın a yönelik te mel eğiliml e r in dış a vuru m l arı idi: Yani, tüm si mge l e ş t i r m e ey lemler i n in kökeninde yat a n güç l ü ben­ zetme ilkesi. (Şiir Nedir? (Yay ve Lir))
  • "Octavia Paz'da belki tüm Meksikalılar'ın ikilemi yatar: Düşlerini saklamadan, kültürel kişiliğin karmaşık ve özgün yönlerinin çatışması içinde söyler ve bir yandan da bu düşselliğe karşı kendi gerçekliğini kanıtlamaya çalışır." --Adnan Özer (Uzak Komşu)
  • ''Düşlerine layık ol.. '' (Güneş Taşı)
  • “Görünmez olan, ne karanlık ne de gizemlidir; şeffaftır...” (Marcel Duchamp)
  • Biz zamanın çocuklarıyız ve zaman ümittir. (Dört Yada Beş Dünya Bir Yeryüzü)
  • Küller, encam. Bulutların ardından ayın doğuşu. Belirsiz, kof bir büzüşme, bir sızıntı, soluk bir leke: Senin gövdenden kendiminkine dönmüşüm (zaman) kendininkinden bana bakarsın (zamansız) (Kırılgan dizlerin için baldan alkımlar yazmıştım, Keşiş Şimon iken sanduka sinemalarda: gece yarısı, gelip geçenler çelebice yolu gösteriverdi) Karanlıktan çıkıp karanlık bir yola seğirttik bir kurutma kağıdına geçen mürekkep dişleriymişçesine (böyle gerekiyordu: kalamar ay loşluğun kıyısında dururdu) (Renga)
  • . Hayat ne zaman gerçekten bizim oldu? / Biz ne zaman biz olduk? ... (Seçme Şiirler)
  • Kenetlenmiş dişlerle özgürlük türküsü söylenemez. (Yalnızlık Dolambacı)
  • "Ölüm inancı, aynı zamanda bir bir yaşam inancıdır; tıpkı aşkın bir yaşam açlığı ve ölüm isteği olması gibi". (Yalnızlık Dolambacı)
  • İnsan kendi kendisine terkedilmiş ve dilinin orta yerinde dili tutulmuştur. (Şiir Nedir? (Yay ve Lir))