Kitap Künyesi

Yazar: Doris Lessing

Çevirmen: İnci Ötügen

Yayın Evi: Metis Yayınları

İSBN: 9789753424943

Sayfa Sayısı: 152

--reklam--

Kedilere Dair Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Kedilere yakın yaşayan herkesin bildiği gibi onlar hakkında genelleme yapılamaz. Her biri apayrı karaktere sahip yaratıklardır kediler, basbayağı "birey"dirler. Has bir yazar olan Lessing de bunun gayet farkında olduğu için kedi ırkına bir güzelleme yazmak yerine, hayatına girmiş kedilerin hikayelerini, hiçbir süslemeye başvurmadan anlatmayı tercih ediyor. Ama bazı kedilerin güzelliğiyle büyülenmekten de kendini alamıyor: 

"Bej renkli, ... ön ayakların bitiminde gümüşe çalan patiler. Kenarları beyazla çerçevelenmiş olduğu için simli gibi duran kulaklar dikilip, öne arkaya oynardı; dinleyerek, algılayarak. ...Kuyruğu, ucu sanki diğer organlarının alamadığı mesajları alıyormuş gibi, bir başka boyutta oynardı. Hava kadar hafif, pür dikkat oturur, tüyleriyle, bıyıklarıyla, kulaklarıyla, bütün varlığıyla, bakar, işitir, hisseder, koklar, içine çekerdi. Eğer balık sudaki hareketin somutlaşmış, şekillenmiş haliyse, endamına bakılırsa kedi de hissedilmeyen havanın çizgiye dökülmüş ve biçimlenmiş hali. 

Ah kedi; derdim, daha doğrusu tapardım: Güzeeeel kedi! Nefis kedi! Zarif kedi! İpek kedi! Tüylü baykuş gibi yumuşacık kedi, kelebek patili kedi, süslü kedi, inanılmaz kedi! Kedi, kedi, kedi, kedi."

--reklam--

Kedilere Dair Alıntıları - Sözleri

  • Güzeeeel kedi! Nefis kedi! Zarif kedi! İpek kedi! Tüylü baykuş gibi yumuşacık kedi, kelebek patili kedi, süslü kedi, inanılmaz kedi! Kedi, kedi, kedi, kedi.
  • Kedileri tanıyıp, hayat boyu kedilerle birlikte olunca geriye insanlara karşı duyulandan çok farklı bir hüzün tortusu kalıyor: Onların çaresizliği karşısında çekilen acı, hepimiz adına duyulan suçluluktan oluşan bir tortu.
  • İnsanlardan çekinmeyen bu yaratıklara kapan kurmaya elim varmıyordu; ama karşılarına bir kedi çıkarmanın, deyim yerindeyse adil olduğuna karar verdim. Fakat kedi farelere aldırmıyordu. Bir gün mutfağa girdiğimde kediyi mutfak masasına uzanmış, yerdeki iki fareyi seyrederken buldum.
  • Trafiği bir kedi aracılığı ile görmek, hepimizin arabaya her binişimizde nelere kulak tıkadığımız konusunda çok öğretici bir tecrübe. Dehşetli gürültü patırtıyı -sarsılma, gümbürtü, gıcırtı - fark etmiyoruz. Etmiş olsaydık, gri kedi gibi bizler de biraz aklımızı kaçırırdık.
  • Gri kedi pencere içinde oturup miyavlayarak oynaşan alevlere meydan okudu.Biraz yakına geldi -ateşin ona bir zararı olmamıştı-.Üstelik kara kedi ateşinin yanında oturuyordu, ateşe uzaklığı neredeyse bıyık uzunluğu kadardı.Gri kedi daha yakına geldi, şöminenin önündeki halıya oturup, kulakları arkaya yatık, kuyruğu titreyerek alevleri seyretti.Yavaş yavaş demir çubukların ardındaki ateşin bir nimet olduğunu o da anladı.
  • Kedileri tanıyıp, hayat boyu kedilerle birlikte olunca geriye insanlara karşı duyulandan çok farklı bir hüzün tortusu kalıyor: Onların çaresizliği karşısında çekilen acı, hepimiz adına duyulan suçluluktan oluşan bir tortu.
  • Bir gün mutfağa girdiğimde kediyi mutfak masasına uzanmış, yerdeki iki fareyi seyrederken buldum.
  • Saygınlığı zedelendiğinden alelacele yalanır, ateş püsküren sarı gözler, gülme gafletinde bulunanlara çevrilirdi. Sonra her bir tüyüne kadar kendinin farkında, sahne ortasına ilerlerdi. (...)Bu kedi insan olsaydı, giysilerini ve saç biçimini silah gibi taşıyan, ama bu rolü oynamak ağır geldiğinde, her şeyinin hoş görüldüğü çocukluğuna geri dönebileceğinden emin çağdaki kızların yaşındaydı - kendinden hoşnut, pozlar vererek, prensesler gibi evde dolaşır, sonra yorulur, biraz hırçın, katlanmış bir gazetenin içine ya da bir yastığın arkasına sığınırdı, orada emniyette, etrafı seyrederdi.

--reklam--

Kedilere Dair İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Hepiniz Veya Hepimiz Öldürürüz: Kedilere dair bildiklerimiz kalıplaşmış şeylerden ibaret olurlar. Acıklı aslında bu çünkü tüm türü birkaç klişe eşliğinde sevip kendimizi tatmin etmek ancak varlığa hakaret olurdu. Sözüm yanlış anlaşılmasın, hayvan hakları savunucusu da değilim animist de. Sadece hayatımda ilk kez kedilere dair bu kadar incelikle işlenmiş bir kitap okudum ve onun heyecanıyla size kedileri az tanıdığımızı hatırlatmak istiyorum. Öncelikle kitap bilimsel bir kaynak olarak değil yazarın hayatına girmiş kedilerin kişiliğini ve davranışlarını anlatmasını içeriyor. Bir yandan yazarın kedilere olan düşüncesini bir yandan da kedilerin hayatlarını nasıl yaşadığını öğrenmiş oluyoruz. Temel biyoloji bilgisi olanlar dahi bilir ki kediler memeli ailesine aittir ve diğer memeliler gibi onlar da gelişkin bir sinir sistemi ve beyne sahiptir. Tabi her türün karakteristik özellikleri olduğu kadar kedilerin de onlara özgü olan özellikleri vardır. Mesela kediler sahiplerini şahsen partner olarak görür, ilişkilerinde hangi konumda olduklarına dikkat ederler. Varsa bir kediniz, eve getirilen bir başka kedi onun rakibi de olur dostu da, hatta annesi veya babası. Lessing, kedilerin genelleştirilmesine karşı çıkıyor, her bir kedinin insanlar denli farklı olduklarını ve kediler şöyle kediler böyle tarzındaki tanımlardan uzak duruyor. Evinde yavrularına baktığı, beslediği kedilerin kişiliklerini dikkatle gözleyip adeta teatral bir üslupla aktarıyor. Eğer kedilere zaafı olan ama onları bazen anlamsız buluyorsanız kitap size fikir verebilir. Kitap diğer yandan acıtan gerçekleri gözden çıkarmıyor. Kediler, modern şehirlerde doğal demografik yapılarını sürekli yenilemek zorunda kalan hayvanlar. Normal habitatında kedi yavruları bazen avlanır ve kedi nüfusu stabil bir değerde kalır fakat daralan ve nüfusu sadece insanlardan oluşan şehirlerde yapay bir yapılanma olur. Bunun tek çaresi bu hayvanları koruma kısırlaştırmaktır fakat yazar da bilir ki bunu yapmak kedinin tüm ruh halini, kişiliğini bazen travmalarını baştan yaratır. Çoğunlukla kötü yönde bir yaratım. Yapacak başka bir şey yok. Eskilerin kedilerden sakınma yöntemleri de kitaba geçmiştir. Silahlarla, bazen kloroformla öldürülen sayısız kedi de vardır, sessizce değil miyavlayan çığlıklarla ölürler. Bir medeniyet inşa ederken öte yandan bin farklı medeniyeti, doğanın medeniyetini adeta savaşarak yıktık. Cehenneme giden yol iyi niyet taşlarıyla döşenmiştir. (Lorenza Sorel)

Doris Lessing'i belki 25 sene önce okumuştum ilk kez, Türkü Söylüyor Otlar çok ilginç, gerilimli ama bir yandan sessiz bir kitaptı, iyi hatırlıyorum. Lessing'in Altın Defter'ini de okumaya çalışmış ve benden beklenebileceği gibi yarıda bırakmıştım. Kedilere Dair adlı eserinin ilk on on beş sayfası ise kitabı okumaya devam etmemem için yetti de arttı, zira Zimbabwe doğumlu yazarın Afrika'daki çocukluk günlerinde yabani ve evcil kedilerle ailecek yaşadıkları "sıkıntılar" şu yaşımda taşıyabileceğim birşey değil, yeterince kötü şey oluyor ve sayıları fazla diye çiftliklerinin etrafındaki 50-60 kediyi yok etmek için önce kloroform bulmaya çalışan ve bunu yapamayınca kedilerin tamamını odaya doldurup yazarın babası tarafından tüfekle katledilmeleri gibi "hatıralar" da bana hiç kaldırabileceğim birşey gibi gelmiyor. Bugün sosyal medyada sadece canı istediği için yavru kedinin gözlerini oyup bir de resmini çekip her yerde paylaşan çocuk yaşta bir pisliğin haberi vardı. Ayrıca bir de su hortumunu eşeğin makatına sokarak hayvanı öldüren sapıklar aranıyordu... Kitapla ilgili birk aç yere baktım, bazıları güzel şeyler söylemiş, muhakkak ki yazar kedilerin hayatındaki yeri hakkında olumlu ve güzel şeyler söyleyeceği noktaya doğru götürüyordur hikâyesini; ama bir başka okurun yazdığı gibi, kedi sevenlerin dayanabileceği gibi bir eser de olmayabilir, her 5 dakikada bir kedi ölüyor çünkü, daha 15 sayfa içerisinde tüfekle kedi katliamı dışında yılan öldürelim derken tüfekle vurulan ve kalbi dışarı çıkan yavru kedi, şahinler tarafından kapıp kaçırılan yavru kedi gibi bir sürü olaya tanık oluyoruz. Yani kedilerle ve hayvanlarla küçük yaşta bu kadar kötü deneyimler yaşayan birisinin ileride kedi ve hayvan sevgisi ile dolması- tabii ki hüsn-ü niyetle söylüyorum- mümkünse, âlâ... Doris Lessing'in kedi ölüsü dolu kitabı bana hitap etmedi açıkçası. Belki de çok soğuk bir şekilde bahsetmesi sebebiyle de olabilir bu. Entelektüel manada onların değerini kavramış ve ifade ediyor olsa bile duygusal manada soğuk kaldığı için, ya da bana öyle geliyor belki de. Kitabı okumayı düşünenlere iyi okumalar. (CemCBG)

Bu kitabı alırken kedilerle ilgili minnoş bir şeyler bulacağımı düşünüyordum ama kediseverlerin kaldıramayacağı türde kedilerin başına gelen olaylar mevcut. İlk sayfalar oldukça iç karartıcıydı benim için. Bazı yerlerde ise beslediğim kediden izler görmek hoşnut etti beni. Ben mesela medyada insan denen yaratığın kedilerin başına getirdikleri kötü olayları izlemeye veya duymaya dayanamıyorum. Bu kitaba başlayınca da sonunu getiremeyeceğimi düşünmüştüm. Okurken sıkılınacak bir kitap değil, beyninizde canlandırmayı çok iyi başarıyor yazar. Özellikle kedi besliyorsanız daha da iyi yaşıyorsunuz o anları. (Sultan)

--reklam--

Kedilere Dair PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Doris Lessing - Kedilere Dair kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Kedilere Dair PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Doris Lessing Kimdir?

1919’da, babasının İngiliz subayı olarak İran’da görev yaptığı sırada Kirmanşah’ta doğdu. 1949’da İngiltere’ye yerleşti. Yayımlanan ilk kitabı Türkü Söylüyor Otlar, Rodezya’yı anlatıyordu. Başyapıtlarından sayılan ve en çok okunan romanı olan Altın Defter’de, yaşadığı çağla uzlaşmaya çalışan bir kadın yazarı konu aldı. Şiddetin Çocukları adlı yarı özyaşamöyküsel roman dizisi yayımlandı. Hayatta Kalma Güncesi, bir fantezi niteliğindeydi. Lessing, aralarında Evlenmeyen Adamın Hikâyesi’nin de bulunduğu birkaç öykü kitabı yayımladı. Argos’taki Kanopus Arşivleri adlı beş romanlık dizisiyle bilimkurgu türüne yöneldi. İyi Bir Komşunun Günlüğü ve Yaşlılar Yapabilselerdi adlı romanlarında, tanınmamış yazarların sorunlarını gözler önüne sermek için Jane Somers takma adını kullandı. 1985’te, Londra’daki bir grup devrimciyi anlattığı Terörist yayımlandı. Bunu bir dehşet öyküsü olan Beşinci Çocuk izledi. Özyaşamöyküsünün özellikle ilk cildi Derimin Altında büyük övgüyle karşılandı. Son romanı Yarık, 2007’de yayımlandı ve aynı yıl Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazandı. 2013’te Londra’da öldü.

--reklam--

Doris Lessing Kitapları - Eserleri

  • Beşinci Çocuk
  • Türkü Söylüyor Otlar
  • Hayatta Kalma Güncesi
  • Altın Defter
  • Kedilere Dair
  • İyi Terörist
  • Son Aydınlık Yaz
  • On Dokuz Numaralı Oda
  • Alfred ile Emily
  • Büyükanneler
  • Gene Aşk
  • Şikeste
  • İçinde Yaşamayı Seçtiğimiz Hapishaneler
  • Cehenneme İniş İçin Açıklama
  • Jack Orkney'nin Günaha Çağrılışı
  • Martha Quest
  • Mara İle Dann
  • Anılar
  • 8. Gezegen
  • Evlilikler
  • Sirius Deneyleri
  • Siyah Madonna
  • Sevme Alışkanlığı
  • Duygusal Ajanlar
  • İyi Bir Evlilik
  • Evlenmeyen Adamın Hikayesi
  • Kıyısız
  • Fırtına
  • Ben In The World
  • Bir Yaşam Öyküsü İçin Notlar
  • Afrika Öyküleri

--reklam--

Doris Lessing Alıntıları - Sözleri

  • Bütün erkekler aynı. (Sevme Alışkanlığı)
  • "Şey", kısaca iflah olmaz cahilliğin ya da iflah olmaz farkındalığın karşılığı olan sözcüktür. (Hayatta Kalma Güncesi)
  • “Bir kişi bir başkasını gerçekten ve bütün benliğiyle seviyorsa, o zaman sona ermesi imkânsız olan ilişkinin bir tarafı gözü yaşlı bir elvedayla sırtını döndüğünde yıkılan şey aşktan fazlasıdır.” (On Dokuz Numaralı Oda)
  • Demek istediğim, eğer insanlar bir şeye alışık değillerse, onu özlemezler. (Sevme Alışkanlığı)
  • Biliyor musun George, sen sadece sevme alışkanlığına tutulmuşsun. (Sevme Alışkanlığı)
  • Aşkla dalga mı geçiyordunuz? (Sevme Alışkanlığı)
  • ... kadın çok zengindi ama dünyada para diye bir şeyin varlığı gibi tatsız bir gerçek için özür dilermişçesine zengindi. (İyi Bir Evlilik)
  • "Gece oldu, içime çekildim ve orda seni buldum..." (Evlilikler)
  • "Çünkü hayallerin bile, hayal kurana doyum verebilmek için biraz olsun umut taşıması gerekir." (Türkü Söylüyor Otlar)
  • Eğer bir insan diğerini gerçekten ve tümüyle sevmişse, çözülmez birlikteliğinden gözyaşlarıyla ayrıldığında çöken, aşktan daha fazla bir şeydir. (Sevme Alışkanlığı)
  • Bence yanıldığın konu, bir şeye dönüşmemeye karar verirsen dönüştüğüm diğer şeyin daha iyi olması gerektiğini düşünmen (Son Aydınlık Yaz)
  • İnsanlar bir şeye alışık değillerse onu özlemezler. (On Dokuz Numaralı Oda)
  • Davranışlarındaki resmiyet ve çekingenlik onu başkalarının kıskancından ve hasedinden korurdu. Dokunulmazlığı var gibiydi. Bu özelliği onun gücüydü; ama aynı zamanda zaaf olarak kabullenemeyeceği güçsüzlüğüydü; insanlarla samimi olmak, kavga etmek, iletişim kurmak düşüncesine yatkın değildi, hatta karşıydı. (Türkü Söylüyor Otlar)
  • ... çünkü ben, ben, ben, ben, ben demek onların delilikleridir. (Cehenneme İniş İçin Açıklama)
  • Asıl yüzümüz başka kılıklara bürünmeye başka insanlara dönüşmeye sürekli hazırlıklı oluşu nedeniyle temelinden o kadar yıpranmıştı ki adeta indirip kullanmaya hazır halde soyunma odasının duvarına asılmış herhangi bir şey gibiydi. (Jack Orkney'nin Günaha Çağrılışı)
  • “Eğer bir insan diğerini gerçekten ve tümüyle sevmişse, çözülmez birlikteli­ğinden gözyaşlarıyla ayrıldığında çöken, aşktan daha fazla bir şeydir” (Sevme Alışkanlığı)
  • Bu ülkede İkinci sınıf olanı kabul etmeyi öğreneceğiz. (Sevme Alışkanlığı)
  • Uyanık yaşamayı hiç öğrenemedim. Uyumak için eğitildim. Ah, ne olur uyuyayım ve hayatımı uyuyarak geçireyim. Ve asıl hafızanın baskısı ben ihtiyaç duymadan uyandırırsa beni, uykumu hançerlerse yapmam gereken işin aciliyeti, o zaman, Tanrı aşkına, Doktor, ne olur,ilaç ver bana ve beni yine düşlere yolla. (Cehenneme İniş İçin Açıklama)
  • Bu şehirde giysiler, perdeler ve süsler için çoğunlukla mavi renk kullanılıyordu; mavi, platonun üzerindeki hemen her daim bulutsuz göğe bir yanıt gibiydi. (Şikeste)
  • Etrafında, otelin dışında, kulaklarının, gerçekten açıldıklarında aniden sağırlaşacağı ve hiçbir şey anlamaz hale geleceği bir dünya vardı: Bilmediği dil onu iyi temizlenmemiş, buğulu, boğucu bir cam gibi çevreliyordu. (Son Aydınlık Yaz)