Kitap Künyesi

Yazar: Figen Şakacı

Editör: Duygu Çayırcıoğlu

Tasarımcı: Suat Aysu

Yayın Evi: İletişim Yayınları

İSBN: 9789750529252

Sayfa Sayısı: 163

--reklam--

Kesekli Tarla Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Derinlerde bir yerde koca bir kaya vardı da, abilerim ablalarım şuna bir el atıverelim demek için çıkıyordum dışarı. Tesellisi, telafisi imkânsız bir arayıştı bu. Ne yapsam ne etsem bir milim bile yerinden oynatamadan o kayayı, aklımı oynatma noktasına gelmiştim sonunda. Ana-kız kendimizi kapattığımız bu evde bir canlı cenaze, bir ağır yaralı olarak yaşamayı maharet saymanın saçmalığına bir son vermek gerekiyordu artık.

Nohut oda bakla sofa evlerde birbirlerine tahammül etmek zorunda kalan ana-babalar ve evlatlar. Kuşak farkları. Hayalleriyle yaşamlarının arasından derin yarıklar geçen talihsizler. Sevdikleri adamları iki sabun bi lif yıkayıveren huysuz ve tatlı kadınlar. Bir yazgı gibi yaşadıkları yalnızlıklarından çıkış yolları arayan garipler. Başkalarının hayatını yaşayan kalbi kırıklar...

Figen Şakacı, Kesekli Tarla ’da, köksüzlüğü, aidiyetsizliği, iletişimsizliği, hızla akıp giden zamanı, nefreti ve aşkı aynı potada eriten marazi ilişkileri, kendi ücralarında bir parça mutluluk arayan insanların öykülerini mizahla örülü hünerli kaleminden anlatıyor. “Tarla mı kesekli yoksa biz mi yürümeyi bilemedik?”

--reklam--

Kesekli Tarla Alıntıları - Sözleri

  • Eğlenceli biri değildim, hiç olmadım.
  • Bıraktım her şeyi kendi bildiği iç alemine.
  • Gülten Akın şiirlerinde uzaklara dalar, Didem Madak’la Ah’lanırdı.
  • Teşekkür ederim beni bu ödüle layık gördüğünüz için… Yine de sizi hiçbir zaman affetmeyeceğim beni bunca zaman görmediğiniz için.
  • "Teşekkür ederim beni bu ödüle layık gördüğünüz için... Yine de sizi hiçbir zaman affetmeyeceğim beni bunca zaman görmediğiniz için."
  • Mutfaktaki küçük masanın muşambasını kirden morarmış bir bezle silip, sofrayı hazırlarken, yaşlılığa özgü yavaşlıkla geldi Cabbar Bey. Her zamanki yerine somurtarak oturdu. Adem, babasının yüzüne bakmadan çayını koydu, ekmeğin üzerinde peynirleri ezdi, önüne sürdü. Bütün sabahların birbirine benzemesine sebep olan bu suskunluğu kesecek bir bıçak arandı, bulamadı. (Aralık adlı öyküden)
  • Sevgide bir kol boyu mesafe isterdi; yapış yapış, öpüş-kokuş cilveleri vıcık bulurdu.
  • İncelediği yerden kopan tek şey inceliğin kendisi.
  • Gönül düştüğü yere şöyle bir uzaktan bakar, süzer de öyle bırakır kendini.
  • Vedanın da çocukluk gibi hiç bitmediğini anladım.
  • Bir babanın susması, o sessizliğin evin her yerine yüksek gerilim hattı olarak çekilmesi demekti.
  • Hiç mi güzel bir günüm olmamıştı, yüreğimin hop ettiği bir gençlik aşkı, kabıma sığmaz hallenmelerimden bir kare, hafızamda kendine bir raflık bile yer bulamamış mıydı?
  • Yaşamak zevkli bişey değildi benim için, zaman kaybıydı daha çok.
  • Olmadı, yapamadım.
  • İllaki bir vaat var mıydı aşkın içinde?

--reklam--

Kesekli Tarla İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Öykü okumayı çoğu kişinin aksine çok severim. Okuyacağım kitapların arasında öykü kitabı kalmamışsa ilk fırsatta edinirim. "Kesekli Tarla" yazarla tanışma kitabım oldu. Genel olarak öyküleri sevdim ama çoğu öykünün ritminin fazla yavaş olması, çoğu öykünün iç ses tarafından anlatılması okuma hızımı düşürse de yine de iyi bir okuma oldu kitap. ** Kapak tasarımına bayıldım. (Şule Uğurlu)

https://kelebekokur.blogspot.com/2021/02/1.html?m=1 "Tarla mı kesekli yoksa biz mi yürümeyi bilemedik?" Hikaye kitaplarına karşı bazıları gibi benim de uzaklığım vardı. Bir vesileyle okumuş olduğum bu kitap ile hikaye kitaplarına olan uzaklığım adeta iç içe geçiş, kendinden bir parça buluş halini aldı. (...) Bu hikayeler; benim, sensin, biziz. Yol ister yokuş ister çukur ister çökük olsun, içimizdeki bu güç devamlılık sağladığı sürece yürüyeceğiz. Tarla ne kadar kesekli olursa olsun, yürüyeceğiz. Teşekkürler Figen Şakacı! (Nesrin Bayraktar)

Günümüz öykü yazarlarını okumayı seviyorum. Topluma bir de yaşayan başka bir bireyin bakış açısıyla bakabilmedin önemini daha iyi anlamış oluyorum. “Kesekli Tarla” yürümesi zahmetli yolların, yaşanması zahmetli hayatların öyküleri. Kendin olamama, başkasının hayatını yaşama, bağlandığın yegâne gaye ortadan kalkınca içine yuvarlandığını çukur, nesil çatışması vs. derken öyküler akıp gidiyor. (Zeynep Karabali)

--reklam--

Kesekli Tarla PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Figen Şakacı - Kesekli Tarla kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Kesekli Tarla PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Figen Şakacı Kimdir?

1971 İstanbul doğumlu. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi mezunu. 1989 yılında gazeteciliğe başladı, çeşitli gazete ve dergilerde muhabirlik, köşe yazarlığı yaptı. İş Bankası Kültür Yayınları’ndan Her Doğum Bir Mucizedir ve Mizah Zekânın Zekatıdır adlı iki nehir söyleşi kitabı yayımlandı. Üçleme olarak tasarladığı roman serisinin ilk kitabı Bitirgen 2011’de Everest Yayınları’ndan çıktı.

--reklam--

Figen Şakacı Kitapları - Eserleri

  • Pala Hayriye
  • Bitirgen
  • Hayriye Hanım'ı Kim Çaldı?
  • Her Doğum Bir Mucizedir
  • Kesekli Tarla
  • Topuklu Terlik Süt Yapar

--reklam--

Figen Şakacı Alıntıları - Sözleri

  • Ne zaman ki her şeyden korkmaya başladım, büyüdüğümü anladım. (Pala Hayriye)
  • Ne savaşıydı bu, bunca ölüm, bunca ölü ne içindi? (Hayriye Hanım'ı Kim Çaldı?)
  • Devrana atıp tutacağına, derdini sev. (Hayriye Hanım'ı Kim Çaldı?)
  • Türker elindeki faraşı ve süpürgeyi kenara koydu ve parmakları ile tek tek sayarak anlatmaya başladı.: "Dedim ya ben Bi muhbirim, ya ben Bi ajanım, ya da ben bu olayda yoktum.Tabi." Bu cevabın ardından kendisine aşık olacak olan Füsun Türkere üniversite de kaçıncı yılı olduğunu sordu. Türker oturduğu yerde kafasını hızla birkaç defa sağa sola çevirdi ve "Yedi" diye bağırdıktan sonra kahkaha atmaya başladı. "Yedi.... Hahaahhaahhahahah" (Bitirgen)
  • Yan yana hiç mi dondurmamışız zamanı, bu kadar mı teğetmişiz birbirimize, bu kadar mı eminmişiz hiç ayrılmayacağımızdan... (Bitirgen)
  • Kitabın her sayfası kırmızı kalemle işaretlenmişti, bana biraz ters geldi. Kitabı böyle çizmek kötü bir şey değil mi diye sordum. Hayır, önemli olan her sözün altını çizmek lazım dedi; unutmamak içinmiş. (Bitirgen)
  • Aşka benzer bir arkadaşlıktı onlarınki. Aldanmadan ayıklanmış, kendini unutmayı güzellemekten vazgeçmiş bir aşk... Birinin yokluğu diğerini elden ayaktan keser, hayatla bağını çıt diye koparmaya yeterdi. (Hayriye Hanım'ı Kim Çaldı?)
  • Ben seni anne, ben seni hep bilmeden, hep şaşırarak, hep ta şuramda taşıyarak, hep ama hep kendimden gizleyerek sevmiştim... (Bitirgen)
  • "Çekiç sesleriyle kitap tozları arasında kaldın mı kızım Hayriye. Oradan çıkış yokmuş, doğduğun yer kaderinmiş, kabul et!" (Pala Hayriye)
  • Teşekkür ederim beni bu ödüle layık gördüğünüz için… Yine de sizi hiçbir zaman affetmeyeceğim beni bunca zaman görmediğiniz için. (Kesekli Tarla)
  • Hasret çekmek, bir hayalin yerini durmadan değiştirmek demek. Özlemek daha başka, onda bütün dünyayı aynı anda kucaklamak isteği gibi imkânsız bir şey var... Birinde hiç kavuşamayacağını bilmenin sancısı, diğerinde yutkundukça fark ettiğin bir yumru... (Pala Hayriye)
  • Hayriye Hanım'ın her sorusu çilingir misali kapıları zorlar eninde sonunda açmayı başarır, başka başka odalara çıkarırdı insanı. (Hayriye Hanım'ı Kim Çaldı?)
  • Babama Bitirgen ne demek diye sordum; meğer küçük ve şeker gibi tatlı kayısıymış. Ben de küçük ve şeker olduğum için onun Bitirgeniymişim. Ne güzel değil mi? (Bitirgen)
  • Zaten ne zaman yemekte kavga çıkmadı ki, ben hiç kavgasız bir akşam yemeği hatırlamıyorum, kahvaltı da. Öğlen zaten herkes bir yerde, yani anlayacağın yemek yerine birbirimizi yiyoruz ama bir türlü doymuyoruz. (Bitirgen)
  • Olmadı, yapamadım. (Kesekli Tarla)
  • Vedanın da çocukluk gibi hiç bitmediğini anladım. (Kesekli Tarla)
  • "Asla affetmeyeceklerimin listesini yaptım. Bu listeyi her an yanımda taşıyacağım çünkü bazen ben kızdığım insanları unutuyorum, oysa insan hiçbir zaman hiçbir şeyi unutmamalı..." (Bitirgen)
  • Sevgide bir kol boyu mesafe isterdi; yapış yapış, öpüş-kokuş cilveleri vıcık bulurdu. (Kesekli Tarla)
  • Düşünürken sallanmayı niye seviyorum ben Rüya diye sormuştu bir keresinde. Bu sallanan koltukların, çocukluktan kalma bir hatıraya hizmet ettiğini ben mi uyduruyorum yoksa birileri benim yerime çoktan akıl etmiş olabilir mi ? (Hayriye Hanım'ı Kim Çaldı?)
  • Bu kez son demek, bir gençlik atasözü, bir ne oldum deliliğiymiş. Üşümenin de bir yordamı, yorgunluğu olduğunu şimdi anladım. (Bitirgen)