Kitap Künyesi

Yazar: Işık Ergüden

Editör: İlknur Özdemir

Tasarımcı: Yeşim Ercan Aydın

Yayın Evi: Kırmızı Kedi

İSBN: 9786055340483

Sayfa Sayısı: 144

--reklam--

Kurgusuz ve Yaşanmamış Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"Uzakta, bir adanın dumanlar içindeki silueti. Bir daha göremeyecekmiş gibi bakıyorum adaya. Tıpkı bu odaya baktığım gibi. Koltuktan kalkmak istemiyorum, ikindi güneşi vuruyor üstüme, martılar döne döne alçalıyor, birazdan akşamüzeri. Yeni bir yalanla atacağım kendimi sokağa. Uzağa, meçhul bir gecekondunun çamurlu sokaklarına, sonra büyük binaların kuytularına, ceketim sırtımda, elimde bir poşet, içinde bir patlayıcı, ağzımda içmediğim sigara, aklımda arayacağım gazetelerin telefon numaraları. Bu hangi yüzüm, hangi öyküm?" 

Şiirin teğetinden düzyazıya, hayattan yazıya, dilden düşünceye uzanan, ezgili, hüzünlü, coşkulu, açık uçlu metinlerle kişisel bir zamanın içinde yolculuk, Işık Ergüden'in kitabı.

--reklam--

Kurgusuz ve Yaşanmamış Alıntıları - Sözleri

  • Oldukları gibi yaşamaktan kaçanlar, anlık görüntülerine özen gösteriyorlar
  • Hayatımı, başka biri yaşamış gibi ilgisizce seyrediyorum
  • Sen takıldığı girdapları gerçek sananlardansın. O keskin duyarlığın bu yaşamın en güzel anlarını hep tuz buz eder, deseler. Senin gibi rüzgarını yanında taşıyanları barındırmaz hiçbir yer. Unut artık
  • Sen takıldığı girdapları gerçek sananlardansın,
  • Hiçbir yaşantı düşlendi diye gerçek olmaz
  • Gereksiz sözler duymak istemiyorum. Belleğim boşuna yüklenmiş oluyor, onları geceleri yeniden yaşamanın ağırlığına katlanamıyorum.
  • Oradaydım. Kendimi kendimden uzakta, başka hayatların eşiğinde, hazırlıksız hissediyordum.
  • Uyanmak yetmiyor
  • Herkes kendi sesini yutarak ayakta kalmaya çalışıyor
  • Tutunacak bir yer yoktu, yaşanacak bir hayat. Baktığım her yeri puslu görüyorum artık, sınırlar belirsiz, en güzel anlar bile dehşet veriyor, bir fotoğraf makinesi gibi çalışıyor kafam, çektiğim anlık pozlardaki insan yüzleri korku içinde…
  • “Benden günlük şeyleri yaşama yeteneği olan bir insan yarat.” KAFKA
  • Gövdemdeki çözülmeyi seziyorum ama bunu kimseye anlatamam. Kendime sahip değilim. Toparlayamadığım bir dağılma süreci bu yaşadığım
  • "Yaşam'a katkılarını gürültülerinin çokluğuyla ölçenler, batak sularda çırpınırken bolca değdikleri çalı çırpıyı kendi yaygın ve sağlam ilişkileri sanırlar."
  • Kendinden kaçma
  • Bekliyordum. Hiçbir ilişkinin - eğer ilişki varsa - ve sözün - eğer söz varsa - öncesi ve sonrası olmadığını, her şeyin başka şeyler arasında bir yerlerde var olduğunu - durduğunu - bilerek bekliyordum

--reklam--

Kurgusuz ve Yaşanmamış İncelemesi - Şahsi Yorumlar

--reklam--

Kurgusuz ve Yaşanmamış PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Işık Ergüden - Kurgusuz ve Yaşanmamış kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Kurgusuz ve Yaşanmamış PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Işık Ergüden Kimdir?

Deneme yazarı, çevirmen. 24 Şubat 1960, İstanbul doğumlu. Tam adı Ali Işık Ergüden. General Galip Ergüden’in oğlu.

Galatasaray Lisesi mezunu. Boğaziçi Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümündeki öğrenimini yarım bıraktı. Siyasi faaliyetleri nedeniyle 1979-91 arası hapiste kaldı. Redaktör ve çevirmen olarak yayınevleri ve dergilerde çalıştı. Çalışmalarını İstanbul’daki bir yayınevinde redaktör olarak sürdürdü.

--reklam--

Işık Ergüden Kitapları - Eserleri

  • Sessizliğin Anarşisi
  • Hapishane Çağı
  • Zifir Olsun!
  • Kurgusuz ve Yaşanmamış
  • Kurşunkalemle

--reklam--

Işık Ergüden Alıntıları - Sözleri

  • “Benden günlük şeyleri yaşama yeteneği olan bir insan yarat.” KAFKA (Kurgusuz ve Yaşanmamış)
  • Sen takıldığı girdapları gerçek sananlardansin. O keskin duyarlığın bu yaşamın en güzel anlarını hep tuz buz eder, deşeler. Senin gibi rüzgârını yanında taşıyanları barındırmaz hiçbir yer. Unut artık! (Kurşunkalemle)
  • "Hayatımdaki hiçbir şeyin henüz kalıcı olmadığını düşünerek kurşunkalemle yazıyordum..." (Kurşunkalemle)
  • Aptallaştırılmış, etikten değerden yoksun, paradan ve sopadan başka tapacak şeyi kalmamış, ırkçı, milliyetçi bir güruh, hapishaneye herkes kadar yakın ve uzak dururken, kitaba ve düşünceye muhtemelen hep uzak kalacaktır. (Hapishane Çağı)
  • Gövdemdeki çözülmeyi seziyorum ama bunu kimseye anlatamam. Kendime sahip değilim. Toparlayamadığım bir dağılma süreci bu yaşadığım (Kurgusuz ve Yaşanmamış)
  • Oradaydım. Kendimi kendimden uzakta, başka hayatların eşiğinde, hazırlıksız hissediyordum. Onca açık seçikliğin yanında benim varlığım da yokluğum da ancak bir rüya olarak sürebilirdi. Her şey bana temas eder, sürtünürken ben hiç iz bırakamazdım; bir uyku haliydim. Oradayım: İnsanların beni benimsemeleri, yeniden aralarına almaları için düzenlenmiş bir törende. Bütün eşyaların üzeri örtülü, her şey naylon torbalar içinde. Sadece kristal taklidi avizenin ışıkları dolaşıyor ortalıkta. Susuyorum. Önceki susuşlarım gibi. Konuşursam özenle yumuşatılmış bu ortam, sesime alışık olmayan kadehler, tabaklar, biblolar gibi kırılacak. (Kurşunkalemle)
  • Hayali bir kendim yaratıyorum her şeyin ve herkesin tertemiz olduğu. Araya zamanı ekliyorum, her şeyin ve herkesin giderek yozlaşıp çirkinleştiği. Kendimin de. (Zifir Olsun!)
  • "Beni en fazla korkutan şey unutmak, duygularımı unutmak, düşüncelerimi unutmak, unuttukça aynı şeyleri yaşamak, hep aynı şeyleri, tıpkı bu toplum gibi..." (Zifir Olsun!)
  • Bekliyordum. Hiçbir ilişkinin -eğer ilişki varsa- ve sözün -eğer söz varsa- öncesi ve sonrası olmadığını, her şeyin başka şeyler arasında bir yerlerde var olduğunu -durduğunu- bilerek bekliyordum. (Kurşunkalemle)
  • Oldukları gibi yaşamaktan kaçanlar, anlık görüntülerine özen gösteriyorlar (Kurgusuz ve Yaşanmamış)
  • Uyanmak yetmiyor (Kurgusuz ve Yaşanmamış)
  • İnsan, kendi trajedisine ağlamamayı, yaşamının lirik şiirini, yurtsuzluğuna ve kopukluğuna övgü yaparak taşımayı bilmelidir (Hapishane Çağı)
  • "Ölümden söz ederken ölüyoruz hepimiz. Sussan ya, iki sözcük arasındaki bir sus zamanı değil midir yaşam?" (Kurşunkalemle)
  • Hiçbir yaşantı düşlendi diye gerçek olmaz (Kurgusuz ve Yaşanmamış)
  • Kimse tek başına değil, kimse bir köprüde değil. Herkes, tek tek ve anonim, çok ve adsız.. (Sessizliğin Anarşisi)
  • Kendinden kaçma (Kurgusuz ve Yaşanmamış)
  • bazen geçmiş de uzun sürer sevgilim gün uzar gece uzar kadehte aşk uzar papatya falı bakmaktan yorulur hayat yol uzar (Zifir Olsun!)
  • Okuduğu tek kitabın kendi içini sürekli okuyarak yazdığı bir kitap olduğunu, hayatı seyreder haliyle başkalarının hayatlarına katıldığını anlamak için kımıltıstızlığına dikkatle bakmak yeterliydi. Kımıltısızlıkta bir oyun muzipliği de olabilirdi, hep ölümüne koşmuş bir insanın sonunda yakalayıp durdurduğu ölüm hali de. (Kurşunkalemle)
  • Yaşadıkça yok oluyor insan, yaşamaktan neden sakınayım? (Kurşunkalemle)
  • "Söz, söz değil artık: gürültü, dedikodu, itiraf, ifşaat; iftira, ispiyon, ironi, parodi... her türlü sahi­ci ilişki ihtimalini ortadan kaldıracak kadar aşırı-gerçek, bu nedenle de sahte bir söylem manzume­si. Hemen hemen her söz basitleştirilmiş ya da kabalaştırılmış; dolaşımın ve pazarın çoktan parçası; iktidarların, kitlenin işgali altında..." (Sessizliğin Anarşisi)