Mektup - Simon Garfield Kitap özeti, konusu ve incelemesi

Kitap Künyesi

Yazar: Simon Garfield

Çevirmen: Zeynep Yeşiltuna

Orijinal Adı: To The Letter

Yayın Evi: Domingo Yayınevi

İSBN: 9786054729302

Sayfa Sayısı: 448

--reklam--

Mektup Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"Lütfen güvercinlerimi unutmayın."

MS 3. yüzyılda yatılı okulda okuyan bir gencin, babasına gönderdiği mektubun son satırı.

Dünya bir zamanlar mektup iletişimiyle dönüyordu. Akşam yemeğe ne zaman geliyoruz, muhteşem günümüz nasıl geçti, aşkımızdan nasıl havalara uçtuk, nasıl kahrolduk, her şey o mektuplardaydı. MEKTUP, posta yoluyla yaptığımız uzun ve benzersiz yolculuğun hikâyesi.

Yolculuk boyunca hem Cicero, Jane Austen, Virginia Woolf, Jack Kerouac, Anaïs Nin, Napolyon Bonaparte, David Foster Wallace gibi bilindik simaların hem de MS 3. yüzyılda yaşamış yatılı öğrenci gibi yazdıklarının bu kitabın parçası olabileceğini hayal bile etmemiş sıradan insanların kaleminden çıkmış muhteşem mektupların zarfını açıyor. Bir zamanlar çoksatanlar listelerine giren mektup yazımı üstüne rehber kitapların (Lewis Carroll bile bu furyaya katılmıştı) izini sürüyor, Oscar Wilde'ın mektup yollamak için seçtiği tuhaf yöntemi, görünmez mürekkebin kullanım sırlarını, sahipsiz mektupları hayata döndürmek için kurulmuş "Ölü Mektup Ofisi"nin dramatik hikayesini paylaşıyor, hangi durumlarda düğün hediyesi olarak balık gönderilebileceğini öğretiyor, öldüğümüzde e-postalarımıza ne olduğunu sorguluyor. Ve basit bir mektubun hayatın gidişatını nasıl değiştirebileceğini gözler önüne seren, savaş dönemindeki bir yazışmanın büyüleyici hikâyesini gün yüzüne çıkartıyor.

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

Mektup Alıntıları - Sözleri

".....Acaba bana nasıl büyüyeceğimi öğretebilir miydiniz? Yoksa büyümek de herhangi bir melodi ya da büyü gibi kişiden kişiye aktarılamayan bir bilgi mi?"
Ona yardım edebilecek tek kişi bendim ve bu sefer gerçekten yardıma ihtiyacı olduğunu göremeyen de yine bir tek bendim. Suçlunun kim olduğu ortada.
"Mektup, bana hep ölümsüzlüğü hatırlatır zira zihin, kağıt üstündeyken biricik dostu bedenden ayrılır."
Bir insanın el yazısı o an içinde bulunduğu ruhsal koşulların çok güzel bir aynasıdır. Bir el yazısından öğrenebileceklerinizi asla bir daktilo veya e-postadan öğrenemezsiniz.
"Fotoğraf olmadan da varlığıma inanamaz mısınız? Şu anda elimde bir portrem yok ama çalıkuşu gibi ufacık biriyim. Kestane kozalağını andıran gür saçlarım var. Gözlerimse tıpkı bir misafirin kadehinde bıraktığı bir yudum şeri gibidir."
"...Sana tüm kalbimle yalvarıyorum, ne olur çabucak bir mektup yaz, nasılsın, ne yapıyorsun, haber eyle. Zira senden haber almadığım sürece şu zavallı yüreğim huzura eremeyecek."
"Eğer kağıdım dere yataklarındaki kurbağaların ya da engerek yılanının derisi, mürekkebim akrep kanı, kalemim çığırtkan baykuşların kanadından yolunmuş olsa, sana bu satırları yazmak için daha uygun başka alet bulamazdım. Çünkü sen bu saydıklarımın hepsinden daha zehirli, daha öldürücü ve uğursuzsun. Vicdanının derinliklerini bir sorgula da bak bakalım ne yeminler etmişsin, ne sözler vermişsin, ne büyük taahhütlerde bulunmuşsun. Bana sadık kalacağına ne antlar içmişsin! Gün gelecek verdiğin tüm sözler bir bir karşına çıkacak."
KADIN: Şimdiye dek ve daima sevilmiş olana: Tüm benliği ve kalbiyle, sağlıkta, iyi günde, hayırlı ve şerefli olan her yönüyle büyüsün bu sevgi. Elveda, elveda. Tanrı'nın krallığı hüküm sürdüğü müddetçe hoşça kal. ERKEK: Doğal ihtişamıyla daima çevresine ışık saçan en değerli mücevherine, altınların en safına: O biricik mücevherini hep layık olduğu mutluluklarla kuşatsın... Uğurlar olsun, bana hep uğur getiren sana.
...kendi kendime merakla şöyle düşündüm: Bir dünyayı ve o dünya içerisinde rol almış bir bireyi böylesine doğrudan, böylesine saf ve çekici bir şekilde başka ne geri getirebilirdi? Yalnızca mektuplar.
"Bizimki gibi mektup yazmaya düşkün olmayan bir çağda, mektubun insanların hayatlarında ne denli büyük bir rol oynadığını unutuyoruz." -Anatole Broyard

--reklam--

Mektup İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Ebadı, kağıt kalitesi ve puntosuyla verdiği ders kitabı izlenimi yüzünden 2014'ten beri kitaplığımda okunmayı bekleyen; okuduğunda da benim gibi geçmiş yüzyılları ve mektup seven biri için müthiş bir hazine olduğunu düşündüren kitap; "Mektup." Kitap MÖ'ki yüzyıllarda yazılıp günümüze ulaşan mektuplardan günümüz e-postalarına kadar geçen zamanda mektubun çeşitliliği, kullanılan malzemenin yüzyıllar içinde kazandığı pratikliği ve posta sisteminin gelişimi üzerine kurulu. Anlatılar örnek mektuplarla desteklenmiş. Kitapta nelere şahit olmadım ki? Vezüv Yanardağı'nın patlamasına, bir sihirbazın meslek sırlarına, çocuklarına düşkün dul bir annenin kasaba dedikodularına, koca bir imparatorun (VIII.Henry) aşkına ve bu aşkın etrafında dönen entrikalara, Napolyon'un aşka yenilişine, Virginia Woolf ve Sylvia Plath'in intiharına, 2. Dünya Savaşı'na katılan Chris ile Londra'daki Bessie'nin aşkla sonuçlanan mektup arkadaşlığına....Mektupları okurken üzüldüm, sevindim, kızdım, hayret ettim, heyecanlandım, aşık oldum ve aşık olundum. Uzun lafın kısası kitap mektup sevenlerin okuması gereken bir deneme-inceleme kitabı olmuş. Bu kitapla bir kez daha anladım ki gelişen teknoloji pratikte hayatımızı kolaylaştırırken maneviyat ve anılarımıza çok zarar veriyor. Artık ne fotoğraflarımız albümlerde ne de mektuplarımız sandıkta. (Gmzbl)

Çok güzel bir zaman yolculuğunun sonuna geldim. Elimde olmadan, benim için neden bu kadar değerli olduğunu ve bu ilgimin tam olarak ne zaman başladığını bilmesem de en çok önem verdiğim konulardan biridir mektup. Bence çok özel bir armağandır. Seni düşünüyorum, benim için özelsin demektir. Bugüne kadar bir çok farklı konuda, bir çok farklı kişiye mektuplar yazdım. En yakınlarımdan başlayıp hiç gitmediğim bir köyün çocuklarına kadar. Mektubun beni büyüleyen bir havası var. Konusu ne olursa ve alıcısı kim olursa olsun her seferinde yoğun duygular yaşıyorum zihnim o kağıdın üzerindeyken. Aynı şekilde bir mektup bulduğumda bir kitabımın arasında ya da gelen bir hediyenin yanına iliştirilmiş; dünyalar benim oluyor. Ne yazdığının çok da bir önemi yok aslında. Beni düşünerek, benim için emek verilmiş olması yeter. Sırf böyle düşündüğüm için kendimi 'farklı' hissettiğim çok oldu. Zira, benden başka hiç kimse böyle düşünmüyormuş gibiydi.. Meğer çağ yanlış imiş; aslında tarih boyunca ne tutkulu mektup aşıkları varmış. Sırf mektup fikrine hayran olan da var, mektuplar sayesinde bir aşkı alevlendiren de var, ihanetleri ortaya çıkaran da. Evlenme teklifleri de edilmiş mektup ile, ayrılıklar da haber verilmiş. Savaş haberleri de var o sayfalarda, savaşın bitişini haber veren müjdeler de! Slyva Plath da var, Virgina Woolf da Emily Dickinson da. Intihar mektupları da var, ilan-ı aşk da. Nasıl desem, hayat var. Emek var. Özveri var. Çocuklarına bırakabilecekleri öğütleri yazanlar da var, hiç tanımadığı insanlara teselli verenler de... Yanlış anlaşılmasın, bu kitap bir mektup seçkisi değil. Bazı mektuplardan alıntılar var ama genel olarak mektubun gelişimini anlatıyor. Ama sıkıcı olmayan bir dil ile. Çok farklı konulara değiniyor. Ölü Mektup Ofisinden bahsediyor sözgelimi. Postanın yükselişini ve düşüşünü kendiniz görüyorsunuz. Hemen kağıt kaleme sarılıp bir mektup yazmak, bir pul yapıştırıp postaya vermek ve heyecanla gelecek cevabı beklemek istiyorsunuz. Tabii ne zaman geleceğini bilmiyorsunuz; işte işin püf noktası, güzel ve heyecanlı kılan kısmı. (Meltek)

Matbanın icat olması insanlık alemi için bir devrim olsa da; garibim hattata göre sadece mertliğin bozulmasıydı. O hain, tek dişi kalmış medeniyet makinesinin elinden aldığı sadece ekmek parası değil, tüm hayat biçimiydi. Makine hızını alamadı, sadece hattatın değil yıllar geçtikçe çoğu insanın işini elinden aldı ve “ top benim, kimi istersem onu oynatırım” dedi. Artık oyunda olmayacakları kendilerine iletilenlerden çok azı, yani kaleye bile geçmesine izin verilmeyenler; “belki arada top dışarı çıkar da ben de topa dokunurum” acizliğiyle çömelip, oyun çizgisinin içinde değil ama hemen yamacında, kendilerine yer edindiler. Sonra bir gün “yazılım” diye bir yabancı geldi kasabaya. O, bütün kuralları tekrar değiştirdi. Ama ilk iş, oyun sahasının ölçülerini eskisine oranla çok daha küçük bir hale getirdi. Ve hemen ardından “az fonksiyonlu” makine ve insan kıyımı başladı. Sistemin içinde olmadığı halde artıklarından beslenen, hemen oyun çizgisinin yanı başında çömelen, “Bize bir şey olmaz, en fazla teğet geçer” diyen top yakalayıcılar da bu kıyımdan kaçamadılar. Çünkü, artık dışarı kaçma ihtimali olan fiziksel bir top da yoktu ortada… Çok zaman geçmeden bugünlerini bile mumla arayacakları bir haber aldılar. Mesih çok yakın zamanda aralarına katılacaktı. Ve o yakın gün geldiğinde hiç birine ihtiyaç kalmayacaktı. Kaçış yok!!! Alametleri göründü Mesih “Yapay Zeka” geliyor… Çok mu distopik geldi? Çok mu iç bunaltıcı metaforlar bunlar ? Ben de en kötü distopyanın Spielberg tarzı bir şey olmasını arzularım. Ancak bizi en “Kubrick”inin beklediğini düşünüyorum. Ancak bütün kalbimle, benim gibi düşünmeyenlerin haklı çıkmasını diliyorum. Fütüristler yukarıda yazılanların olma ihtimalini yok saymasalar da gelecekte insan ırkının ortadan kalkması gibi bir şeyin sadece pesimistlerin ( ama siz hatırım için en azından bana “ marjinal realist” deyin. Çok daha afilli !!!) zırvalaması olduğunu belirtiyorlar. Bütün kalbimle haklı çıkmalarını diliyorum. Ama acizane olarak bir şey rica edebilir miyim? Çalıştığınız iş kolunda uzun bir tecrübeye sahipseniz, şöyle bir kafanızı kaldırıp çevrenize bakın. Artık ne kadar ferah ve ergonomik ofislerde çalışıyoruz değil mi ? Yalnız; o ferahlığı sadece, koca koca makinelerin yerini alan o mini mini çok fonksiyonlu makineler/cihazlar, vermiyor. Azalan insan sayısı da ofislerimizin ferahlığına ferahlık katıyor. Bir de bakmışsınız; “Raif Efendi” nin çalıştığı bölüm, tek bir yazılım tüm ofisteki çalışanların toplamının bir ayda yaptığı işi saniyeler içinde ve sadece “kul”a nasip olan hata yapma lüksünden yoksun bir şekilde yapabildiğinden, kapatılıyor. Ofiste “şimdilik” kalanlar; Raif Efendi’nin bölümünü bir yandan İzmir marşı ile uğurlarken bir yandan da “ ne yapalım oyunun kuralına uyacaklardı. “Evet” veya “Hayır” demediler ama kafalarını emme basma tulumba gibi de oynatmayacaklardı. Yeni kurallara ayak uyduracaklardı…” Ayak uydurmak… Uyduracak bir ayakları kalmayacağını, yani bir Elon Musk olmadıklarını, fark ettiklerinde bu sözlerini unutmazlar umarım. Sanayi devrimi sonrası ortaya çıkan teknolojik ve bilimsel gelişmelerin neredeyse hepsi ya, En sevdikleri grup ABBA en sevdikleri şarkı da “Money,Money,Money” olan büyük şirketler aracılığıyla ya da askeri araştırmalar sonrası ortaya çıktığı kaf dağının ardındaki bir sır değil. Henry Ford gibi kapitalizmin babalarından biri bile; olabilecek en düşük maliyetle, olabilecek en kaliteli ürüne ulaşmak için işyerinde çalışan “insanlara” olabilecek en yüksek maaşın verilmesini zamanında savunurken; Yapay Zeka ise: “İnsan mı? O da ne ?” diyecek. Amannnnn !!! Ya da; kitap yukarıdakileri zırvalamama sebep olsa da, bakmayın siz benim “hunili”, bağnaz ve teknoloji düşmanı düşüncelerime. Kitap hiç de iç karatıcı değil. Özellikle popüler tarih meraklıları çok zevk alarak okuyacaklardır. Ancak kitabın içeriğinin, kitabın isminin tam olarak karşılığını verdiğini söyleyemeyeceğim. Özellikle mektubun ortaya ilk çıkışının üzerinde daha fazla durulmasını bekliyordum. İsteyene, aşağıya bir şey bıraktım, çıkarken alırsınız… https://www.youtube.com/watch?v=CSvFpBOe8eY (Meşrebi Kalender)

--reklam--

Mektup PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Simon Garfield - Mektup kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Mektup PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Simon Garfield Kimdir?

--reklam--

Simon Garfield Kitapları - Eserleri

Mektup
Tam Benim Tipim
Harita Üzerinde
Saatler

--reklam--

Simon Garfield Alıntıları - Sözleri

"Fotoğraf olmadan da varlığıma inanamaz mısınız? Şu anda elimde bir portrem yok ama çalıkuşu gibi ufacık biriyim. Kestane kozalağını andıran gür saçlarım var. Gözlerimse tıpkı bir misafirin kadehinde bıraktığı bir yudum şeri gibidir." (Mektup)
Zaman eskiden pasifti, şimdi ise agrasif. (Saatler)
Zaman hizli geciyor cunku biz onu bu hale getirdik... (Saatler)
"Meşgul bir hayatın anlamsızlığından kaçının. "Sokrates (Saatler)
Zaman eskiden pasifti, şimdi ise agresif. (Saatler)
Ortaya çıkan haritalar nesneleri görmeyi nasıl öğrendiğimizi etkiliyor. Otomobilimizin ön konsolundaki ya da yürürken telefonumuzdaki haritalara bakarken, genellikle başımızı kaldırıp etrafımızı pek incelemiyoruz. Oraya nasıl gittiğimizi bile anlamadan bir ülkenin bir ucundan diğerine yüzlerce kilometre yol almak, hatta koca bir kıtayı baştan başa kat etmek bile olanaklı artık. Uydu navigasyonu için kazanç ama coğrafya, tarih, navigasyon, haritalar, insan iletişimi ve etrafımızdaki dünyayla bağlantıda olma hissi açısından kayıp. (Harita Üzerinde)
"...Sana tüm kalbimle yalvarıyorum, ne olur çabucak bir mektup yaz, nasılsın, ne yapıyorsun, haber eyle. Zira senden haber almadığım sürece şu zavallı yüreğim huzura eremeyecek." (Mektup)
Bazen sırf isimler bile uzak durmayı istemeye yetiyor (Tam Benim Tipim)
Nostalji , zamanla ilgili ilk hastalıktı, kurbanlari geçmiş günlere özlem duyuyordu. (Saatler)
''Oysa ben, daha önce kimsenin gidemediği kadar ileriye gitmeyi değil, insanoğlunun gidebileceği kadar gitmeyi göze almıştım.'' (Harita Üzerinde)
Haritalar gözü gören ya da haritayı anlamasını sağlayacak kadar hayal gücüne sahip herkes için bitmek tükenmek bilmez bir merak kaynağıdır. (Harita Üzerinde)
''Otobüs biletine kadar her yeri iyi tasarlanmış bir dünyada yaşamak istemem'' (Tam Benim Tipim)
"Politik çıkarımlardan olabildiğince uzak durulmuştur," diye yazıyordu Bayer, "çünkü bu dünyayı, insanlarını ve yaşam kaynaklarını küresel olarak almak için iktidar, strateji, güç ve baskı etkisini reddetmek gerekir." (Harita Üzerinde)
Hayatımız boyunca yeterince para kazanmak, yeterince sevmek, önemli olduğunu düşündüğümüz şeyleri almak, önemli olduğunu düşündüğümüz şeyleri yapmak, bazı yanlışları düzeltmek, evreni daha fazla anlamaya çalışmak, teknolojiyi geliştirmek ve yaşamı kolaylaştırmak için mücadele ediyoruz. Kendimizi birer sanatçı olarak düşünürsek bir güzelliği ve gerçeği yaratmaya çalışıyoruz ve tüm bunları elimizdeki dar zaman aralığında yapmaya çalışıyoruz. Ama her yüz yılda bir hepimiz yok oluyoruz ve başka bir grup aynı şeyleri yapmaya çalışıyor. Zaman sessizce ilerlemeye devam ediyor. (Saatler)
İnsanlığın daha başındayız. Eğer kendimizi yok etmezsek buradaki zamanımızın amacı, bizden sonra gelenlere zaman kazandırmaktır. Onlara mesajlar, kanıtlar ve elimizden geldiğince ilerlemeler bırakıyoruz. Bizler "meraklı atomlar"ız ve tek başına bu bile bize dönmekte olan kainattaki en küçük madde zerresi olma misyonunu veriyor. Her şeyin anlamsızlığı içinde sadece gülebilir ve eğlenebiliriz. Kendi kısa çizgimiz -mezar taşlarımızda tarihler arasındaki kısa çizgi- bu kozmik önemsizlik karşısında elimizde olan tek şey. (Saatler)
"Eğer kağıdım dere yataklarındaki kurbağaların ya da engerek yılanının derisi, mürekkebim akrep kanı, kalemim çığırtkan baykuşların kanadından yolunmuş olsa, sana bu satırları yazmak için daha uygun başka alet bulamazdım. Çünkü sen bu saydıklarımın hepsinden daha zehirli, daha öldürücü ve uğursuzsun. Vicdanının derinliklerini bir sorgula da bak bakalım ne yeminler etmişsin, ne sözler vermişsin, ne büyük taahhütlerde bulunmuşsun. Bana sadık kalacağına ne antlar içmişsin! Gün gelecek verdiğin tüm sözler bir bir karşına çıkacak." (Mektup)
Kıyaslanamaz… Zemini deniz, çatısı gökyüzü, duvarları akan sularıdır; bu eşsiz şehir karşısında nutkunuz tutulur zira buna benzer bir diyar bulmak olanaksızdır. (Harita Üzerinde)
"Mektup, bana hep ölümsüzlüğü hatırlatır zira zihin, kağıt üstündeyken biricik dostu bedenden ayrılır." (Mektup)
".....Acaba bana nasıl büyüyeceğimi öğretebilir miydiniz? Yoksa büyümek de herhangi bir melodi ya da büyü gibi kişiden kişiye aktarılamayan bir bilgi mi?" (Mektup)
Unutmayın, çalışmak işi kusursuzlaştırır. (Tam Benim Tipim)