Kitap Künyesi

Yazar: Yalçın Tosun

Editör: Murat Yalçın

Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları

İSBN: 9789750847325

Sayfa Sayısı: 120

--reklam--

Mesafenin Şiddeti Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Yalçın Tosun beş yıl sonra yeni öykü kitabıyla;

“Mesafenin Şiddeti”

“Yine yanaklarım alevlendi. Sevişme lafı en çok bizim gibilere dokunur zaten. Derininde bir yere bir kor üflenmişçesine titreyiverir insan. Durdum bir an, sonra denize çevirdim başımı, ne olursa olsun halden anlayan denize.”

“Anne, Baba ve Diğer Ölümcül Şeyler”, “Peruk Gibi Hüzünlü”, “Dokunma Dersleri”, “Bir Nedene Sunuldum” ile günümüz öykücülüğünün sevilen yazarları arasına giren Yalçın Tosun, beş yıl aradan sonra, beşinci öykü kitabı “Mesafenin Şiddeti” ile etkisini gösteriyor.

Çocukluğu, evliliği, aileyi, anneyi ve babayı, hep o kırılgan bakışla, hep bir ergen uyanışıyla ince ince işleyen, doyurucu öykülerden oluşuyor “Mesafenin Şiddeti”. Yalçın Tosun, mahremin çeperinde özgürce devinen duyuşları, düşünüşleri, düşleri, beklentileri anlatıyor. Gönlün kırıldığı yeri, zihnin sarsıldığı noktayı, —hangi mesafeden olursa olsun— şiddetin göründüğü aralıkları yakalarken anlatıcılığını giderek uçlara taşıyor.

--reklam--

Mesafenin Şiddeti Alıntıları - Sözleri

  • Beni en çok babam unutmuş gibi geliyordu o korkunç fırtınanın ortasında, hatta belki... bırakmış.
  • İnsan birine kızmayı engelleyebiliyor ama acımasını engelleyemiyordu tuhaf bir biçimde.
  • Artık çocukluğunda ne yaşadıysa, başkalarının ne düşündüğü ve onlara ayıp olmaması annem için tek önemli seydir.
  • Ama dünyanın adaletli olmadığını kimse söylemiyor çocukken insana. Bunu zamanla, yavaşça ve kanaya kanaya öğreniyoruz her birimiz.
  • Dünyanın adaletli olmadığını kimse söylemiyor çocukken insana. Bunu zamanla , yavaşça ve kanaya kanaya öğreniyoruz her birimiz.
  • Helin tüm izleyicilerine teşekkür etti ve gecenin son şarkısı olacağını belirttiği ve bütün Adanalılara armağan ettiğini söylediği şarkısının ilk melodileri yorgun kemancının parmakları arasından yayılmaya başladı.
  • Çocuğu ölen anneler başka bir şeye dönüşürler, ağaç, bulut, toprak gibi bir şeye. İnsandan öte, yüreği dağlanmış olmasına rağmen duyuşu herkesten derin, korkutucu ama bir o kadar narin bir yaratıktır o artık. Saydamdır gözkapakları, sanki hiç uyumazlar. Ama içleri geçiverirse bir ara, hani gecenin sabaha ulaşacağı o kısacık anda, biraz kayarlarsa bilinmezin alevli gayya kuyusuna… Birkaç saniyelik bir rüyanın zift misali çökmüş ağırlığıyla hemen uyanıverirler.
  • Hepsi çekip gittiler aniden kopan o fırtınadan kaçmak için, beni unuttuklarının farkına bile varmadan. (Babam, babam da mı gitmişti?) Yoksa unutmadılar da bilerek mi bırakıp kaçtılar beni orada? (Babam da gitmişti elbet, en çok o gitmişti hatta.)
  • ' Hep böyle değil miyiz, süreğen ve inatçı bir inandırılma ihtiyacıyla başkalarının gözlerine merak ve inançla bakarak savrulup durmaz mıyız beşikten mezara? '
  • ' Ama dünyanın adaletli olmadığını kimse söylemiyor çocukken insana. Bunu zamanla, yavaşça ve kanaya kanaya öğreniyoruz her birimiz. '
  • ' Ve her şeye rağmen babasını neden sevdiğini düşünüyor. (...) Ve neden cellatlarını bu kadar çok sevdiğini bütün insanların... (...) Anlayamıyor. '
  • Her şeye rağmen devam edebilmek, kendini her sabah yeniden bu hayata dahil edebilme gücünü bulabilmek ve nihayetinde biri olabilmek için tekrarlanan rutinlere ihtiyaç duyuyordu insan.
  • ' Her şeye rağmen devam edebilmek, kendini her sabah yeniden bu hayata dahil edebilme gücünü bulabilmek ve nihayetinde biri olabilmek için tekrarlanan rutinlere ihtiyaç duyuyordu insan. '
  • Hangi şarkıyı dinlerken öleceğini biliyordu. Bunu rüyasında görmüştü.
  • Sorma sakın neden içinden gelir gülmek ruh oyunlarıdır bunlar; hiç üzerinde durma kardeşidir bedenin sarındığın bu rüzgâr ondan da soyunursan, ne kalır soyunacak

--reklam--

Mesafenin Şiddeti İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Çalakalem yazılmış değil özenle, gereksiz hareketlerle değil olmasi gerekenin olduğu yerde, öykünün akışını veya duygusunu bozan kelimelerle değil en uygun ve okuyucunun da kelime hazinesini geliştirirerek yazılan cok iyi öyküler. Insan ilişkilerini kendine has ince ve derin bakışıyla yazmış Yalçın Tosun. Zaten aldığı öykü ödülleri de kaleminin ne kadar zarif ve usta olduğunu gösteriyor. (Mehmet Emin Çiçek)

Mesafeler ve bu mesafelerin şiddeti.. B i l i n e m i y o r . Duygu yoğun kitaplar okuduğumda hani bazı okumaların ortasında durup bi kısa -ah çekme ihtiyacı yaşarız(çünkü o an ihtiyaçtır bu) ya da bir sigara yakarız(çünkü garip bir benzeşim kalbimizdeki o hassas kapalı kutuya iki tak tak vurmuş olur), ya da belki de kitabın kaldığımız kısmına parmağımızı geçirip kitabı kapayıp göğsümüze bastırıp şöyle bi gökyüzüne/ havaya bakarız(çünkü insani anlaşılamazlığın, farklılıkların dünyada böylesine çağıl çağıl var oluşu anlama kapasitemizi zorlar, bizi düşündürür)... bunların hepsini sık sık yaşadım. Mesafeyi yaratan nedir ve bu mesafe bir şiddete tabii midir? Her mesafe şiddetiyle mi vardır ve bu mesafe şiddetsiz de olamaz mı? Niçin olmasın? Ama bu öykü kitabında bizler şiddetiyle var olan mesafeleri okuyoruz. Anlaşılamayan kişinin arkasındaki geçmişi, dıştan yargılanan kişinin anılarındaki oyukları, tuhaf karşılanan kişinin aklındaki normali... Mesafe denince hüzünlü edebi yazınlar dönmemeli akılda. Sadece yaraydı kapandı bitti algısı oluşmamalı. Çünkü bana göre yaradan çok sanki tespit edilemeyen sızı tarzında birşey bu. Çok hasta olduğunuzu düşünün, iyi hissetmiyorsunuz kendinizi. Ve genel ruh haliniz dengeli olmasına rağmen huzursuz. Doktora nasıl derdinizi anlatabilirsiniz? Buradaki doktor tarafı toplum. Çünkü illa ki sorarlar anlat derdini diye. Biliyor muyum ki derdimi anlatayım ya da o sızlamanın kaynağını tam olarak bilsem size anlatır mıyım ya da anlatılıp paylaşılanlar karşımızdakinin algı seviyesine göre bir tür yankılı zar atma oyunu ise, anlatmama değer mi? https://twitter.com/ntv/status/1442783878830333956?s=19 İstemeden bi kayma yaşanmıyor değil. Bir birey olma yolunda onca kalıbı, "bunlar insanı hayata bağlayan rutinler" diyip giyiyoruz ve giymemiz de koşullandırılıyor. Bunun salt işlevsel, akıştaki yansımasının dışında ruhsal taraftaki etkileri neler olabilir? Kitap, bunu da düşündürtüyor. Anneler, babalar, çocukluk arkadaşları, iş arkadaşları, ilkokul arkadaşları. Hepsinin yeri, anılar kümeleri halinde nasıl bu kadar keskince yaşamaya devam edebiliyor tüm hayat boyunca, garip! Annenin sevgisi niçin bir meyve tabağıyla yer edebilir akılda ya da babanın sevgisi niçin "gölgesi yeter" kabullenişiyle şekillenir, korkunç! Bunları düşünmek okurken çok akıcı, keyifli ve yer yer sarsıcıydı bana göre. Ama okumayı bırakıp okunanın modundan çıkılamadığı süreçteki istemsizce düşüncelere kayış aşaması tam anlamıyla acı, çünkü fark ediyorsun. Ve bazen farkına varmak evet acı. Benim için böyle olabiliyor. Mesafenin şiddetinin günlük hayatımızda, ekstrem anlarımızda aslında bu kadar yoğun yaşanıyor olmasına rağmen sorun yokmuşçasına, o şiddete bağlı sızılar hiç yaşanmıyormuşçasına sanki birer ruhsuz varlıklarmışızcasına, duyarsızızmışcasına sürekli hissediliyor olmasına rağmen bazı şeylerin hiç değişmeyecekmis gibi devam edeceğini düşünmek farkındalık dolu bir acı, bana göre. Sevgili Yalçın Tosun, yine sıcak keskin ve derin öyküler yazmış. Öykü türü, yazarına bağlı olarak iğne de olabiliyor, bıçak da bana göre. Çünkü zaten keskin olan bi tür, bir de yazarın kaleminde sivriltilirse baya tehlikeli, etkileyici bir şeye dönüşebiliyor. Öykülerde, duyguların meskeninde ilerleyen seylerin okunmasının kolay şey olduğunu düşünmüyorum, aksine bence bu konudaki derinlik, farkındalığa ve günlük hayatın rutinlesmiş kalıpları içerisinde uyandırılırsa daha tahmin edilemez ve tehlikeli bir şeye sebep olabilecek potansiyeli barındırıyor. Diş hekiminin uyuşturucu iğneyi yapmadan işleme başlaması gibi. Öyküsever arkadaşlara itinayla öneririm kitabı. (meltem şen)

Bu kitabı neden okudum :) Öykülerden oluşan bir kitap. Cümlelerimden de anlaşıldığı gibi üzerinde çok konuşabileceğim bir şey yok.. Yine de kitap kitaptır :) (EK)

--reklam--

Mesafenin Şiddeti PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Yalçın Tosun - Mesafenin Şiddeti kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Mesafenin Şiddeti PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Yalçın Tosun Kimdir?

Yalçın Tosun (Ankara, 1977) Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden mezun oldu. Aynı üniversitede Özel Hukuk Doktorasını tamamladı. İstanbul Bilgi Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde öğretim üyesi olarak çalışıyor.

Öyküleri Adam Öykü, Notos Öykü ve Kitap-lık dergilerinde yayımlandı.

--reklam--

Yalçın Tosun Kitapları - Eserleri

  • Anne, Baba ve Diğer Ölümcül Şeyler
  • Peruk Gibi Hüzünlü
  • Dokunma Dersleri
  • Bir Nedene Sunuldum
  • Mesafenin Şiddeti
  • Kendini Tutan Su

--reklam--

Yalçın Tosun Alıntıları - Sözleri

  • Üşüdüm dün gece en sevdiğin şarkıyı dinledim art arda çok kere 'vazgeçtim dünyadan' diyormuş kadın biz anlamadık (Kendini Tutan Su)
  • O gece babamı son kez göreceğimi bilseydim herhalde daha farklı davranırdım (Dokunma Dersleri)
  • ' Az konuşmayı, kendini anlatmamayı ve gizemli bir sis perdesi içindeymişçesine davranmayı meziyet sayan insanlardan hoşlanmamamın sebeplerinden biri de belki babamdır, bilmiyorum. ' (Peruk Gibi Hüzünlü)
  • Çocuğu ölen anneler başka bir şeye dönüşürler, ağaç, bulut, toprak gibi bir şeye. İnsandan öte, yüreği dağlanmış olmasına rağmen duyuşu herkesten derin, korkutucu ama bir o kadar narin bir yaratıktır o artık. Saydamdır gözkapakları, sanki hiç uyumazlar. Ama içleri geçiverirse bir ara, hani gecenin sabaha ulaşacağı o kısacık anda, biraz kayarlarsa bilinmezin alevli gayya kuyusuna… Birkaç saniyelik bir rüyanın zift misali çökmüş ağırlığıyla hemen uyanıverirler. (Mesafenin Şiddeti)
  • Artık çocukluğunda ne yaşadıysa, başkalarının ne düşündüğü ve onlara ayıp olmaması annem için tek önemli seydir. (Mesafenin Şiddeti)
  • Etrafına baktı. Bu çürüyen ve kaybolan şehrin bir parçası olmaktan memnun, "İstanbul" diye fısıldadı. (Peruk Gibi Hüzünlü)
  • Hangi şarkıyı dinlerken öleceğini biliyordu. Bunu rüyasında görmüştü. (Mesafenin Şiddeti)
  • Ben belki de aşkın yanında, küçük şeyleri fark ede ede delirdim. Kimsenin takmadığı şeyleri takarak kafama, sonunda sıyırdım yarım aklımı da. (Anne, Baba ve Diğer Ölümcül Şeyler)
  • Sorma sakın neden içinden gelir gülmek ruh oyunlarıdır bunlar; hiç üzerinde durma kardeşidir bedenin sarındığın bu rüzgâr ondan da soyunursan, ne kalır soyunacak (Mesafenin Şiddeti)
  • seninle ben aynı bıçak sırtı masalın farklı sayfalarındaydık arada düşmedik desem yalan düştük, hatta kalkmadık (Kendini Tutan Su)
  • Zavallılığın,...ne çok giysisi var. (Dokunma Dersleri)
  • ' Her şey her zaman olduğu gibi insanın kendisiyle ilgiliydi işte, kendisiyle ve hissedip söyledikleriyle. ' (Peruk Gibi Hüzünlü)
  • "bir boşluğa düşmekse acının karşılığı uçurumum başkalarının hayatlarına" (Kendini Tutan Su)
  • “Durmayan sular varsa Eğer bulduysan, Gözlerini hiç açma. Ne tarafa baksan Bir yılgınlık tortusu...” (Kendini Tutan Su)
  • "unutmak nedir -nedir unutmak yormadan affetmeyi bir yangın başlatmaktır (Kendini Tutan Su)
  • ' Özünde iyi olmak" yeterliydi Meh pare Hanım için, her ne demekse. ' (Peruk Gibi Hüzünlü)
  • Susuyoruz uzun uzun. Tanrım ne güzel şeydir susmak karşılıklı. (Anne, Baba ve Diğer Ölümcül Şeyler)
  • “... Çünkü herkes birer hayal kırıklığıdır...” (Kendini Tutan Su)
  • ...herkesi,her şeyi anlayabildiğini sanıyordu.Anlayamazsa ölecekmiş gibi geliyordu hatta.Ne tuhaf,oysa anlamaktan da ölebilirdi insan.Fazla anlamaktan ölebilirdi. (Bir Nedene Sunuldum)
  • Dersimdin çalıştım, parmak uçlarına kadar ezberledim seni. (Dokunma Dersleri)