Kitap Künyesi

Yazar: Julian Barnes

Çevirmen: Serdar Rifat Kırkoğlu

Orijinal Adı: Metroland

Yayın Evi: Ayrıntı Yayınları

İSBN: 9789755392387

Sayfa Sayısı: 204

--reklam--

Metroland Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Julian Barnes, 1980'de yayımlanmış ve kendisine Somerset

Maugham Roman Ödülü'nü de kazandırmış olan ilk romanı

Metroland'de, Christopher ve Tonİ adlarındaki iki gencin değişik, çarpıcı ve alışılmadık özellikler taşıyan "duygusal eğitimleri"ni anlatıyor. Yeniyetmelik döneminin bütün iniş çıkışlarına açık olan Christopher'la Toni için, bir yanda hem sevilen hem nefret edilen okul; hem sevilen hem nefret edilen aile; ama öte yandaysa, özgür düşlerinin simgesi ve belki de bir gün onları Gerçek Yaşam'a götürecek olan bir tren hattı vardır. Bu hat, yani Metroland, daha çok öznel bir ruh halinin ifadesidir. Toplumun yerleşik değerleriyle dalga geçmeye, hatta zaman zaman onlara meydan okumaya kendilerini fena halde kaptırmış olan söz konusu bu iki gencin arzularıyla özlemleri -aşk, seks, para- aslında, öteki gençlerinkinden pek de farklı değildir.

(Arka Kapak'tan)

--reklam--

Metroland Alıntıları - Sözleri

  • İnsanları yalnızca dostluk için daha uygun ve daha uygar kılmakla kalmıyor, daha iyi -daha kibar, daha akıllı, daha hoş, daha huzur dolu, daha aktif, daha duyarlı- kılıyordu.
  • Gidebilirim; gideceğim. Şu ana değin valizim etiketsiz; her şeyin sırası var. Günün birinde üzerine gerçek etiketleri kendim yapıştıracağım.Her şeyin sırası var.
  • "Duygular" insanın hissettiği şeylerdi, dolayısıyla insan onları niçin anlayamasındı ki?
  • "Bazı şeyleri kabulleniyordunuz, bazı şeylere tepki gösteriyordunuz, bazı şeylere tepki göstermeye tepki gösteriyordunuz."
  • Sanat, yaşamdaki en önemli şeydi, kendinizi bütün ruhunuzla adayabileceğiniz ve karşılığında sizi ödüllendirmekten hiçbir zaman geri kalmayacak olan bir değişmezdi; daha da önemlisi ona maruz kalanlar üzerindeki etkisi iyileştirici olan bir şeydi.
  • ...insan yarı isteyen, yarı razı olan, yarı seçilen bir yaratıktan başka nedir ki ?
  • "Bazı şeyleri kabulleniyordunuz, bazı şeylere tepki gösteriyordunuz, bazı şeylere tepki göstermeye tepki gösteriyordunuz ve bu sürecin yol açtığı sürekli gidip gelme devinimi size ilerleme yanılsaması veriyordu."
  • "O çağda insan yarı isteyen, yarı razı olan, yarı seçilen bir yaratıktan başka nedir ki?"
  • "İflah olmaz derecede maneviyattan uzak olmakla birlikte, aynı zamanda derinden idealisttik."
  • "... çünkü ancak gördüğümüz şeyleri gördüğümüzde aradığımızın o olduğunu anlıyorduk."
  • "Özlemle beklediğim şeyler hemen hemen bir hayal kırıklığıydı."
  • "İnsan bazen kaybeder... "
  • "Sırf yapman gerektiği için yaparsan, o zaman gerçekte istemiyorsun demektir."
  • Suyuna gitmek daha iyiydi, yoksa altı ayı bulmaz, kendimi Türkiye'de bir sarayda iğdiş edilmiş, tombul bir harem ağası olarak buluverirdim.
  • Yaşam sonunda oldukça eğlenceli bir taksi gezisiydi bedelinin ödenmesi gereken; çalınan son düdük olmaksızın anlamsız gözükecek bir maçtı yaşam; bir kez olgunlaşınca, işlevini yerine getiren ve zorunlu olarak ağaçtan düşmesi gereken bir meyveydi yaşam onun için.

--reklam--

Metroland İncelemesi - Şahsi Yorumlar

‘Bir yaşam bir sanat yapıtı; ya da bir sanat yapıtı daha yüce bir yaşam biçimi olabilir miydi? Sanat yalnızca, dindar olmayan insanlar tarafından üzerine düzmece bir maneviliğin yamandığı şık bir eğlence miydi? Yaşam sona eriyordu; ama sanat da sona ermiyor muydu?’ . Christopher ve Toni, iki arkadaş. Onların arasındaki bağın kökleri sanata, düşüncelere ve öteleri görebilmeye duyulan açlığa dayanıyor. Onlar gün geçtikçe büyüyor, farklılıklar da ortaya çıkıyor elbet. Birlikte alınan yollar yalnızlaşıyor. . Metroland, okuyunca kıskandığım bir ilk kitap. Kullanılan dil, seçilen-biçilen ve birbirlerini biçimlendiren karakterler, Londra ve Paris’in tüm o can alıcılığıyla mekân olarak karşımızda belirmesi ve tabii ki ‘özel trende’ yolculuk sebebiyle. Arka kapak yazısında belirtildiği gibi bir ‘oluşum’ romanı aynı zamanda Metroland. İlk gençlik, gençlik ve ardından hayatın tam da sorumlulukların omuzlara eklemlendiği yetişkinlik çağını bir karakter (aslında iki demek de mümkün) üzerinden anlatıyor Barnes. Bir yandan günlük, bir yandan da iç dökme gibi okuyorsunuz. Kitapta bahsi geçen eserleri, filmleri merak ediyor; sokaklarında turluyorsunuz. . Julian Barnes tanışmaktan büyük mutluluk duyduğum bir yazar oldu. Kitaplığımda yer alan bir eseri daha var ve okunmak için çok beklemeyeceği kesin. Diğer Barnes eserlerini okumak, yorumlamak için de sabırsızlanıyorum. Hani bir kitap okursunuz ve şöyle dersiniz ‘Hmm bu yazar başıma çok çorap örecek!’, Julian Barnes tam da bu cümleyi söyletti bana... . Sevinç Altan çalışması olan kapak illüstrasyonu, Serdar Rifat Kırkoğlu’nun hayran kaldığım çevirisiyle~   (Hülya Açılan)

Metroland, tuhaf bir şekilde çok beğendiğim ama 'nesini beğendin?' diye sorulsa net bir cevap veremeyeceğim bir kitap.Okuduğum çoğu kitaptan çok farklı bir havası var işte... 'Bana sormayın, okursanız neden bu kadar sevdiğimi anlarsınız' da diyemem çünkü okuyacak olanların çoğunda bende yarattığı etkiyi yaratmayacağına eminim.Bu sebeple gönül rahatlığı ile herkese tavsiye de edemiyorum.Okunma sayısının düşüklüğünün de henüz keşfedilmemiş oluşundan değil, herkese hitap etmeyişinden kaynaklı olduğunu düşünüyorum. Böyle oluşuna da bir bakıma seviniyorum çünkü bazı kaliteli şeylerden -buna şarkılar da dahil- herkesin haberdar olmasına gerek yok diye düşünüyorum. (Begüm Özkan)

--reklam--

Metroland PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Julian Barnes - Metroland kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Metroland PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Julian Barnes Kimdir?

Julian Patrick Barnes (d. 19 Ocak 1946,-), Man Booker Ödülü sahibi, çağdaş İngiliz roman yazarı. Dan Kavanagh takma ismiyle polisiye romanlar da yazan Barnes, Fransa'da da popüler olan İngiliz yazarlardan biridir. Sanatçı bu ülkede aralarında Médicis Ödülü ve Prix Femina'nın da bulunduğu bir çok ödül kazandı.

City of London School ve Oxford'taki Magdalen Koleji'nde eğitim gören Barnes, eğitimini tamamladıktan sonra Oxford İngilizce Sözlükleri'nde sözlük düzenleyicisi olarak çalışmaya başladı. Daha sonraları edebiyat ve sinema eleştirmenliği yaptı. Uzun bir zamandır sadece yazmaktadır. Erkek kardeşi, Jonathan Barnes antik felsefe dalında uzman bir filozoftur.

Uzun yıllar yazar temsilciliği yapmakta olan eşi Pat Kavanagh ile birlikte Londra'da yaşadı. Pat Kavanagh'ı, 20 Ekim 2008'de beyin tümörü sebebiyle kaybetti

--reklam--

Julian Barnes Kitapları - Eserleri

  • Bir Son Duygusu
  • 10,5 Bölümde Dünya Tarihi
  • Biricik Hikâye
  • Seni Sevmiyorum
  • Flaubert'in Papağanı
  • Benimle Tanışmadan Önce
  • Zamanın Gürültüsü
  • Hayat Düzeyleri
  • Oklukirpi
  • Metroland
  • Aşk Vesaire
  • Arthur ve George
  • Korkulacak Bir Şey Yok
  • Gündoğumuna Yolculuk
  • İngiltere İngiltere'ye Karşı
  • Limon Masası
  • Bendeniz Duffy
  • Tekmeyi Yapıştırmak
  • Çulsuzlar
  • Kırmızı Giysili Adam
  • Yalan Dolan Kenti
  • Manş Ötesi
  • Nabız
  • Mutfaktaki Tarifbaz
  • Gözünü Açık Tutmak
  • Penceremden
  • Bir Çift Söz

--reklam--

Julian Barnes Alıntıları - Sözleri

  • “zayıfın tiranlığı” diye müthiş bir cümle kurmuştu. (Benimle Tanışmadan Önce)
  • Her geçen gün daha çok zihninin içinde yaşadı ve orada olmaktan hoşnuttu. Hatıralar vardı, bir dolu hatıra; (Gündoğumuna Yolculuk)
  • " Zamanı hazmetmemizin en iyi yolu müziktir." (Korkulacak Bir Şey Yok)
  • Evliliğin üzerinden birkaç yıl geçtikten sonra daha önce yapmadığınız bir şeyi yapmanıza izin yok. Evet, biliyorum, seks hayatınızı nasıl canlandırabileceğiniz hakkındaki, onun size özel iç çamaşırları almasını sağlamak hakkındaki, bazen mum ışığında baş başa romantik bir akşam yemeği yemek ya da birlikte olmanın o keyifli vaktini yaşamak hakkındaki bütün şu makaleleri ve tavsiye sütunlarını okudum ama bunlara gülüp geçiyorum, çünkü hayat böyle değil (Aşk Vesaire)
  • Insan,ölüm tarafından düzeltilen bir yazı hatasıdır yalnızca. (Manş Ötesi)
  • Sadece belli zamanlarda belli sayıda şeyin cevabını bilmeye muktedirizdir. (Gündoğumuna Yolculuk)
  • Eğer insanların söylediklerinize dikkat etmesini istiyorsanız, sesinizi yükseltmeniz değil de alçaltmanız gerekir; gerçekte asıl dikkat çeken şey budur. (Bir Son Duygusu)
  • Hayatınız denen şeyin baş tanığı şimdi susmuş oluyor ve geriye yönelik kuşku da kaçınılmazlaşıyor. (Hayat Düzeyleri)
  • Her zaman tehlike vaktidir. (Seni Sevmiyorum)
  • Hekimlik eğitimi sırasında, ölülerin yüzlerinde, sanki yaşamanın sıkıntısı ve gerginliği yerini daha büyük bir huzura bırakmış gibi, çok daha büyük vaatler olduğunu fark etmeye başlamıştı çoğu kez. Bunun bilimsel açıklaması ölüm sonrası kasların gevşemesiydi; ama kafasının bir yerinde bunun gerçek açıklama olup olmadığını merak ediyordu. (Arthur ve George)
  • Biz hepimiz güvenli bir yer arıyoruz sadece. Eğer bu yeri bulamazsan, o zaman zaman geçirmeyi öğrenmek gerekir. (Biricik Hikâye)
  • O zamanlar otuz sekiz yaşındaydı: on beş yıldır evliydi; on yıldır aynı işteydi; esnek ödemeli bir konut kredisi borcunu yarılamıştı. Yaşamını da yarıladığını düşünüyordu; ve yokuş aşağı inişi artık hissedebiliyordu. (Benimle Tanışmadan Önce)
  • ya beyniniz sizin düşmanınız olursa, ne olurdu? (Benimle Tanışmadan Önce)
  • Bir başkasını aramamızın sebebi de bu. Tamamlanmak için. (Hayat Düzeyleri)
  • ...insan yarı isteyen, yarı razı olan, yarı seçilen bir yaratıktan başka nedir ki ? (Metroland)
  • "Eski günlerin çarpıcı yanı ,"dedi Vic feylesofça bir edayla,"o zamanlar hiç de eski günler gibi görünmemeleri." (Çulsuzlar)
  • Ölüm gibi keder de sıradan ve biriciktir. (Hayat Düzeyleri)
  • İlk anısının, mutfak döşemesinde oturmak olduğunu söylüyordu; döşeme, üzerinde delikler bulunan, gevşek dokunmuş bir rafyayla kaplıydı; içine kaşık sokup deliklerini daha da büyütebileceği ve bu yüzden de dayak yiyebileceği türden bir şeydi -ama o kendini güvende hissediyordu, çünkü annesi arkada bir yerde, kendi kendine şarkı söylüyordu -annesi yemek pişirdiğinde, başka zamanlar dinlemekten hoşlandığı şarkıları değil, hep eski şarkıları söylerdi- ve bugün bile Martha, radyoyu açıp da “You’re the Top” veya “We’ll All Gather at the River” yahut “Night and Day” gibi bir şarkıyı işittiğinde, ansızın burnunda, ısırgan çorbası ya da kavrulan soğan kokusu duyardı. En tuhaf şey de bu değil miydi? -ve sonra “Love Is the Strangest Thing” diye bir şarkı daha vardı ki, bu onun için her zaman, ansızın kesilivermiş bir portakalın suyunun sıkılması anlamına gelirdi. Ve orada, döşemenin üzerine yayılmış olarak, İngiltere Bölgeleri yapboz oyunu olurdu. Anneciği, daha oyunun başında, bütün dış kenarları ve denizi yaparak ona yardım etmeye karar vermişti ve kendi önünde de, ülkenin ana çizgileri, döşemenin bu komik şekilli rafya parçası kalmıştı. Bu şekil biraz da plajda bacaklarım açarak oturmuş, göbekli ve yaşlı bir hanımefendiyi andırıyordu -bacaklar Cornwall oluyordu, gerçi tabii o zamanlar bunu düşünmemişti, Cornwall sözcüğünü ya da parçanın hangi renkte olduğunu bile bilmiyordu, hem çocukların yapboz parçalarıyla nasıl oynadıklarım bilirsiniz, bir parçayı ellerine alırlar ve onu bir deliğe öylece sokmaya uğraşırlar, herhalde kendisi de, Lancashire’ı almış ve onu Cornwall’un yerine sokmaya çabalamıştı. (İngiltere İngiltere'ye Karşı)
  • Fitzgerald'da, bir romancının (ve çekingen bir kişinin) sıkıcı bir biçimde didaktik olma korkusu vardı: "Okurun her zaman kendisine çok fazla şey anlatılmasından fena halde hakarete uğradığını hissediyorum" diyordu. (Penceremden)
  • "Madem ki bir erkeği Ay'a gönderebiliyorlar, öyleyse neden hepsini birden oraya göndermiyorlar?" (Gündoğumuna Yolculuk)