Kitap Künyesi

Yazar: Bruno Nardini

Çevirmen: Kemal Atakay

Orijinal Adı: Michelangelo, Biografia Di Un Genio

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789750709470

Sayfa Sayısı: 156

--reklam--

Michelangelo Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Bruno Nardini, pek çok dile çevrilen Michelangelo: Bir Dâhinin Yaşamöyküsü ve Leonardo da Vinci:Bir Ustanın Portresi adlı iki olağanüstü yaşamöyküsü çalışmasıyla bugün bu alanın en ünlü yazarları arasında. Michelangelo kitabı, Nardini'nin sanat duyarlığı ile kılı kırk yaran araştırmacılığının başarılı bir bileşimi.

Ressam, heykeltıraş, mimar ve şair Michelangelo, Avrupa sanatını yönlendiren bu dâhi sanatçı, Rönesans İtalya'sında nasıl bir ortama doğmuş, nasıl bir kültür ikliminde yetişmişti? Döneminin eğilimi uyarınca birkaç sanat dalında birden ürün vermesine, en ünlü yapıtlarından birinin Sistina Şapeli tavan resimleri olmasına karşın, neden kendini her zaman bir heykeltıraş olarak nitelemişti?

Michelangelo: Bir Dâhinin Yaşamöyküsü, daha hayattayken çağının en büyük sanatçısı olarak benimsenen bu Rönesans ustasının yapıtları, özel yaşamı ve döneminin siyasal güçleri arasındaki bağları sımsıkı örerek, benzersiz bir portre sunuyor okurlara.

--reklam--

Michelangelo Alıntıları - Sözleri

  • Çünkü cahil insanların dedikodu yapmak gibi bir huyu vardır.
  • "Davud sapanıyla Ve ben yayımla"
  • Gözbebeklerinde, değişken ışıkta bakıştaki ifadeyi vurgulamak için iki delik ve mağrur baş; düzgün, ama her damar ve kasın atmaya hazır olduğu bir duruş; hasmı karşısında saf ve güçlü insanın emin hâli: Davud bütün bu özellikleri ve daha fazlasını içerir. Aynı zamanda, bütün insanların ortak iç gerçekliğinin imgesidir, çünkü her birimizin içinde, her zaman, gizli bir Davud vardır, tıpkı her zaman, pusuya yatmış bir Golyat olduğu gibi.
  • "Bu yapıt, bütün çağdaş ve klasik heykellerin -ister Yunan ister Latin olsun- ününü elinden aldı." Diye yazıyordu daha sonraları Vasari, "ve bu yapıtı gören kişi, bizim dönemimizde ya da başka dönemlerde herhengi bir sanatçı tarafından yapılmış başka bir heykeli görmese de olur,"
  • Papa, zaman zaman onu ziyaret etmek için tahta bir merdiven yaptırmıştı: Üzerine -özellikle gözlerine- damlayan boya yüzünden çarpılmış, delilik gibi görünebilecek bir sessizliğe bürünmüş halde buluyordu sanatçıyı. "Şanın bedeli," terazinin öteki kefesinde duran dara buydu.
  • Michelangelo, mutlak bir yalnızlık içinde, kurumadan önce boyayabilmek için kireci metre metre yayıyordu. Aşağıdan bakarak perspektif kurallarına uyarak yapılmış figürlerin etkisini denetleyemiyor, bunları artık hiç inmediği iskelenin üzerinden zihninde canlandırmak zorunda kalıyordu. Bir yıl boyunca yemeğini yukarıda yiyip, yukarıda uyudu. Aldığı mektupları geriye eğilerek okumak zorunda kalıyordu çünkü artık başını dik tutamıyordu. Babasının ya da kardeşlerinin onu yeryüzüne, herkes gibi gündelik yaşamın sıradanlığına çağıran can sıkıcı iletileriydi bunlar. Hınç ve sevgi patlamalarıyla ama hep "yukarıdan" karşılık veriyordu.
  • Raffaello için resim kendini ifade etmenin mutlu bir yoluydu, oysa Michelangelo için, tam tersine, o ölçüde bir trajediydi.
  • O eski aşk düşünceleri boş ve neşeli, Nedir şimdi, çifte ölüme yaklaşırken? Biliyorum biri kesin öteki her an ardımda.
  • Michelangelo'nun yeğeni Leonardo, "sanatçının, sağlığı yerindeyken bizden birçok kez istediğini söylediği, ölümünden iki gün önce de belirttiği gibi, naaşının hemen  Floransa'ya götürülmesini emretti." Ama yeğeni, Papa'nın San Pietro Bazilikası'nda bir yer sunduğunu öğrenince, Cosimo De Medici'nin beklentisini boşa çıkarmaktan da çekindiği için, talihsiz bir fikre kapıldı: Florasansalı elçiyle anlaşıp, naaşı gizlice alıp götürmek. Santi Apostoli Kilsesi'ndeki cenaze töreninden sonra, tabut bir yün balyasının içine  gizlendi ve bir "ticari eşya" arabasına yüklendi. 11 Mart günü "tanrısal" Michelangelo'nun naaşı, öteki balyalarla birlikte Floransa gümrüğünde indiriliyor ve gece yarısı, kaçak bir mal gibi, şehre sokuluyordu
  • İçeri giriyoruz; bizden önce şaşkınlık içindeki milyonlarca seyirci başlarını kaldırıp her tür övgüden daha anlamlı bir sessizlik içinde o fresklere baktılar, bizden sonra da bakacaklar.
  • Bir sabah, şapele gün doğarken arkadaşları gelmeden hemen önce Michelangelo, bir an umutsuz bir huzursuzluk duydu. Giderek daha hoşnutsuz bir ruh haliyle kurumakta olan bir kaç metrelik fresklere baktıktan sonra, birden bütün boyaları devirdi, Floransalı yurttaşlarının yaptığı her şeyi kazıdı, iskeleden aşağı indi, kapıya gidip kapıyı kilitledi. Bir süre sonra yardımcıları geldiler. Kapıyı kapalı bulunca, kapıya vurup seslenmeye başladılar. Michelangelo ne kapıyı açtı, ne de karşılık verdi.
  • Soderini, aşağıdan yukarıya doğru heykele bakarak sanatçıya şöyle demişti : "Michelangelo, bana burnu çok büyükmüş gibi geliyor." Heykeltıraş, Sancaktar'ın yanlış bir noktada, heykelin tam altında durmuş olduğunu ve perspektifin onu yanılttığını hemen fark etmiş ama hiçbir şey söylememişti. Sol eline bir avuç mermer tozu alıp, dev heykelin başına kadar merdivene çıktı. Yontuyormuş gibi yapıyor, küçük mermer parçalarından ve mermer tozundan birazını Soderini'nin başına düşecek şekilde bırakıyordu; Soderini, mermer parçacıkları ve tozu yüzüne gelmesin diye, birkaç adım yana kaydı. "Sayın Soderini," diye sordu bir süre sonra Michelangelo, "şimdi nasıl oldu?" "Tamam, şimdi içime sindi yeniden yaşam verdin heykele."
  •  Babam ve amcalarım sanatın aileye girmesini bir utanç saydıkları için, beni sık sık, üstelik adamakıllı döverlerdi.
  • Kurtuluş yalnızca inancımıza bağlıymış gibi inanmak ve kurtuluş yalnızca eylemlerimize bağlıymış gibi eylemde bulunmak zorundayız.
  • Sevgi olmadan inanç bir hiçtir.

--reklam--

Michelangelo İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Michelangelo gerçekten olağanüstü yetenekleri olan bir sanatçıymış, Leonardo da Vinci ile örtüşen yaşamlarında iki dahinin rekabetlerine de tanık oluyoruz. Rönesans dönemi halen herkesin dilinde o dönemi anlamak için o döneme damgasını vuran sanatçıların hayat öyküleri Rönesansı anlamamıza yardımcı olacaktır diye düşünüyorum... (Halil)

İyi yazılmış biyografilerin merak ettiğimiz kişileri zihnimizde somut bir zemine oturtmaya yardımcı olduğu aşikâr. O kişilere dair küçük detayları öğrenmenin zevkine varabileceğimiz en önemli kaynaklar da yine bunlar. Her ay bir biyografi okumaya karar vermiştim. Şubat ayının biyografisi ise bir dâhinin yaşam öyküsü oldu. Davut'u ve Musa'yı yontan, Sistina Şapeli'nin tavanını fırçasıyla bir sanat eserine dönüştüren, ömrünün sonunda şiirler yazan Michelangelo bu kitapta en genel haliyle işleniyor. Boşluları doldurmak için daha kapsamlı bir biyografi okumak şart. Yine de eserlerini meydana getiriş sürecini izlemek, Da Vinci ve Rafael gibi başka dâhilerle girdiği diyalogları okumak ve karakterine dair fikir edinmek isteyenlere tavsiye ederim. (Barbaros Uzunköprü)

--reklam--

Michelangelo PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Bruno Nardini - Michelangelo kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Michelangelo PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Bruno Nardini Kimdir?

BRUNO NARDINI, 1921’de doğdu. 1993’te öldüğünde ardında zengin bir kültür mirası bırakmış, 1970’te kurduğu Nardini Yayınevi, özellikle sanat ve tarih-kültür araştırmaları alanındaki yayınlarıyla saygın bir yayınevi kimliği edinmişti. Yayıncı, yazar, denemeci ve şair olan Nardini, yazdığı birçok kitabın yanı sıra, birçok yapıtın editörlüğünü de üstlendi. Sanat yapıtlarının korunmasını ve onarılmasını konu alan yayınları teşvik etti, Floransa ve Roma gibi önemli kültür merkezlerindeki mimari yapılar üzerine monografilerin yazılmasını sağladı. Leonardo da Vinci’nin yazılarını Pensieri (Düşünceler), Animali fantastici (Fantastik Hayvanlar), Favole e leggende (Masallar ve Efsaneler), Indovinelli e scherzi (Bulmacalar ve Nükteler) gibi çeşitli başlıklar altında derleyip yayımladı, böylece bu yazıların geniş kitlelere ulaşmasında önemli bir rol üstlendi. Çocuklar İçin Leonardo da Vinci başlığını taşıyan biyografisi 15 dile çevrildi. Bruno Nardini, asıl ününü yazdığı iki olağanüstü yaşamöyküsüne borçludur: Michelangelo: Bir Dâhinin Yaşamöyküsü ve Leonardo da Vinci: Bir Ustanın Portresi. Birçok dile çevrilen bu iki yaşamöyküsü, yazarın sanatçı duyarlılığı ile titiz araştırmacılığının gerçek birer sentezi niteliğini taşır.

--reklam--

Bruno Nardini Kitapları - Eserleri

  • Leonardo da Vinci
  • Michelangelo

--reklam--

Bruno Nardini Alıntıları - Sözleri

  • Mona Lisa, her geçen gün biraz daha La Giaconda'ya, otobiyigrafik bir portreye dönüşecektir. Ve o gülümseme, başkalarının henüz bilmediği şeyi "bilen" kişinin hüzünlü bilincidir. (Leonardo da Vinci)
  • "Davud sapanıyla Ve ben yayımla" (Michelangelo)
  • Gözbebeklerinde, değişken ışıkta bakıştaki ifadeyi vurgulamak için iki delik ve mağrur baş; düzgün, ama her damar ve kasın atmaya hazır olduğu bir duruş; hasmı karşısında saf ve güçlü insanın emin hâli: Davud bütün bu özellikleri ve daha fazlasını içerir. Aynı zamanda, bütün insanların ortak iç gerçekliğinin imgesidir, çünkü her birimizin içinde, her zaman, gizli bir Davud vardır, tıpkı her zaman, pusuya yatmış bir Golyat olduğu gibi. (Michelangelo)
  • "Doğa deneyimde hiç var olamamış sonsuz nedenlerle doludur." (Leonardo da Vinci)
  • Kurtuluş yalnızca inancımıza bağlıymış gibi inanmak ve kurtuluş yalnızca eylemlerimize bağlıymış gibi eylemde bulunmak zorundayız. (Michelangelo)
  • Raffaello için resim kendini ifade etmenin mutlu bir yoluydu, oysa Michelangelo için, tam tersine, o ölçüde bir trajediydi. (Michelangelo)
  • "Bu yapıt, bütün çağdaş ve klasik heykellerin -ister Yunan ister Latin olsun- ününü elinden aldı." Diye yazıyordu daha sonraları Vasari, "ve bu yapıtı gören kişi, bizim dönemimizde ya da başka dönemlerde herhengi bir sanatçı tarafından yapılmış başka bir heykeli görmese de olur," (Michelangelo)
  • O eski aşk düşünceleri boş ve neşeli, Nedir şimdi, çifte ölüme yaklaşırken? Biliyorum biri kesin öteki her an ardımda. (Michelangelo)
  • “Benim için kaygılanmayın. Ben herkesten farklı bir ressam olmak istiyorum ve bunun için başkalarının ihmal ettiği ya da göz ardı ettiği şeyleri incelemem gerekiyor. Ben, sonsuz olan nedenleri resme aktarabilmek için sonuçları değil, nedenleri bilmek zorundayım .” (Leonardo da Vinci)
  • Leonardo için, gerek iki inançlı, gerek inançsız Perugino cahildi, çünkü net bir kavram yerine belli belirsiz bir hisse itibar ederek konuşuyorlardı. Her şeyden önce bilmek gerekiyordu; gerçek bilgi, deneyimin ürünü olduğu için, yalnızca yeryüzünü değil, bütün evreni araştırmak gerekiyordu: Demek ki, önce araştırma geliyordu, sonra inanç. (Leonardo da Vinci)
  • Basitlik, gelişmişliğin son noktasıdır. (Leonardo da Vinci)
  •  Babam ve amcalarım sanatın aileye girmesini bir utanç saydıkları için, beni sık sık, üstelik adamakıllı döverlerdi. (Michelangelo)
  • “İnanmadan önce bilmek gerekir. Ruhu sorgulamadan önce, bedenleri incelemek gerekir. Ve bedenlerin mimarisi sana olağanüstü geliyorsa “bir düşün: Böyle bir mimarinin içinde yaşayan ve gerçekten, ne olursa olsun , tanrısal bir şey olan ruhun yanında beden bir hiçtir,”” (Leonardo da Vinci)
  • Çünkü cahil insanların dedikodu yapmak gibi bir huyu vardır. (Michelangelo)
  • İçeri giriyoruz; bizden önce şaşkınlık içindeki milyonlarca seyirci başlarını kaldırıp her tür övgüden daha anlamlı bir sessizlik içinde o fresklere baktılar, bizden sonra da bakacaklar. (Michelangelo)
  • İstediğini değil, içinden geleni yap. (Leonardo da Vinci)
  • Michelangelo, mutlak bir yalnızlık içinde, kurumadan önce boyayabilmek için kireci metre metre yayıyordu. Aşağıdan bakarak perspektif kurallarına uyarak yapılmış figürlerin etkisini denetleyemiyor, bunları artık hiç inmediği iskelenin üzerinden zihninde canlandırmak zorunda kalıyordu. Bir yıl boyunca yemeğini yukarıda yiyip, yukarıda uyudu. Aldığı mektupları geriye eğilerek okumak zorunda kalıyordu çünkü artık başını dik tutamıyordu. Babasının ya da kardeşlerinin onu yeryüzüne, herkes gibi gündelik yaşamın sıradanlığına çağıran can sıkıcı iletileriydi bunlar. Hınç ve sevgi patlamalarıyla ama hep "yukarıdan" karşılık veriyordu. (Michelangelo)
  • (Babasına) 'Benim için kaygılanmayın. Ben herkesten farklı bir ressam olmak istiyorum ve bunun için başkalarının ihmal ettiği şeyleri incelemem gerekiyor. Ben, sonsuz olan nedenleri resme aktarabilmek için, sonuçları değil, nedenleri bilmek zorundayım' (Leonardo da Vinci)
  • Vasari de şunu belirtir: "Sanatının yaratıcı gücüyle birçok şeye başladı ve hiçbirini asla bitiremedi; çünkü eli, zihninde canlandırdığı şeylere sanatın kusursuzluğunu veremiyormuş gibi geliyordu ona" (Leonardo da Vinci)
  • Michelangelo'nun yeğeni Leonardo, "sanatçının, sağlığı yerindeyken bizden birçok kez istediğini söylediği, ölümünden iki gün önce de belirttiği gibi, naaşının hemen  Floransa'ya götürülmesini emretti." Ama yeğeni, Papa'nın San Pietro Bazilikası'nda bir yer sunduğunu öğrenince, Cosimo De Medici'nin beklentisini boşa çıkarmaktan da çekindiği için, talihsiz bir fikre kapıldı: Florasansalı elçiyle anlaşıp, naaşı gizlice alıp götürmek. Santi Apostoli Kilsesi'ndeki cenaze töreninden sonra, tabut bir yün balyasının içine  gizlendi ve bir "ticari eşya" arabasına yüklendi. 11 Mart günü "tanrısal" Michelangelo'nun naaşı, öteki balyalarla birlikte Floransa gümrüğünde indiriliyor ve gece yarısı, kaçak bir mal gibi, şehre sokuluyordu (Michelangelo)