Kitap Künyesi

Yazar: Stefan Zweig

Yayın Evi: Zeplin Kitap

İSBN: 9786052060292

Sayfa Sayısı: 170

Nietzsche Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Stefan Zweig, “Nietzsche: Yaralı Ruhların Şifacısı” adlı biyografisinde sıkıcı ve akademik bir biçimden uzaklaşarak, Nietzsche’nin zaaflarının, alışkanlıklarının, tutkularının ve saplantılarının peşine düşüyor. Nietzsche’nin yapıtlarından ziyade karakterinin derinliklerine inen, bu büyük filozofun varoluş acısını, insanlardan uzaklaşmasını ve mecburi inziva hayatının kuytularının adeta elimizde bir fenerle bizleri dolaştırır.

Hem Zweig hem de Nietzsche okurlarına hitap eden, hiçbir cümlesi boşa sarfedilmemiş, baştan sona yer yer bir roman akıcılığında dopdolu bir kitap çıkmıştır ortaya.

Nietzsche Alıntıları - Sözleri

  • Güçlü mizaca sahip kimseler, Üstesinden gelemedikleri şeyleri unutabilirler..
  • “İnsan kendini bulduğunda, zaman zaman yitirmeyi de denemeli; kendini tekrar bulmak için.”
  • “İnsan kendini bulduğunda, zaman zaman yitirmeyi de denemeli; kendini tekrar bulmak için.”
  • "Nasıl bir devirdir ki bu;insanlar arasında olmak ,hayvanlar arasında olmaktan daha tehlikeli."
  • O kadar acı çeker ki insan,canlılar arasında bir tek o kahkahayı icat etmek zorunda kalmıştır.
  • "Uzun süreli suskunluk gururumu kışkırttı..."
  • "Şu an ile olan ilişkim artık sadece kanlı bıçaklı bir savaştır..."
  • "Hayatımın her döneminde muazzam bir acı hep benimleydi..."
  • …ancak trajik bir doğaya sahip olanların sayesinde hissetmenin derinliğini fark ediyoruz. Ve sadece ölçüsüz olanların sayesinde insanlık kendi olanca sınırının farkına varıyor.
  • “İnsan kendini bulduğunda, zaman zaman yitirmeyi de denemeli – kendini tekrar bulmak için.”
  • O “bulutsuz” yalnızlığa tek bir cevap dahi gelmez...
  • "Artık hiçbir şekilde yalnız ve anavatanımın dışında yaşayamayacağım gerçeği de var..."
  • Çöküşünü karanlık ve kutsal yalnızlık sarmıştır...
  • ''Büyük bir insan itilerek, ezilerek, zulmedilerek yalnızlığa doğru yükseltilir.''

Nietzsche İncelemesi - Şahsi Yorumlar

İNCELEME // 2: Kendi kendinin doktoru aynı zamanda kendi kendinin celladı olabilir mi bir insan? Oluyor. Nietzsche yıllarca hayatın kendisine karşı acı direnişine katlanmış, bu da yetmezmiş gibi o acı direnişinin daima fazlasını istemiştir. Nefret; o kadar güçlü bir duygudur ki bu trajik öykünün belki de en can alıcı noktası budur. Nietzsche'nin hem düşüncelerinin çoğunu ele almış hem de bu trajik öyküye yer vermiş bir biyografik eser, sıkılmadan sizi sona doğru sürüklüyor. Zihinsel doğumun en acı ve en sancılı anlarını ele almış. İnsan, ömründe iki kere doğar. Birincisi biyolojiktir, ikincisi zihinsel doğum. Zihinsel doğum, biyolojik doğumda kadının çektiği sancıdan daha sancılı ve daha ağrılı bir dönemdir. Öyle ki Nietzsche bunu dibine kadar yaşamış, aynı yolda, kendi bildiğine göre hareket etmiştir. Nedir bu Nietzsche'nin kendisiyle derdi? Derdi sadece zihinsel doğumunu tamamlamaktı. Söylediklerine karşı çıkılmasını, etraftan bir çıt sesini işitmek istemesiydi. Derdi sadece düşündüklerini dile getirdiğinde onunla "hayır, bu böyle değil" diyip anlaşılıp, tartışarak bir yerlere varmaktı. Trajik hayatında profesörlük yaptığı zamanlarda bile bu sancıyla yaşadı yıllarca. Issız duvarların arasında yıllarca aynı tonda sessizliği duymuş, aynı yalnızlığı yıllarca yaşamıştır. Bu trajik öyküyü temel alarak yazılan bu eser, Nietzsche'yi çok yakın tanımanıza sebep olmasa da bir nebze "hayır, bu konuda yanılıyorsunuz Profesör Nietzsche" demenize sebep olacaktır. Keyifli okumalar. (Pervin Albayrak)

"Amor Fati!": Zweig'dan bir biyografi hem de Nietzsche'nin.. Genelde biyografik eserler sıkıcı olur, pek de okunmazlar. Ama bu farklı bir tarz. Biyografiyi Zweig normal seyirinden ve tekdüzelikten çıkartarak akademik dili ortadan kaldırmış ve roman akıcılığında, kurgusal, dopdolu bir anlatım ortaya koymuştur. Nietzsche anlamak isteyen biri için bulunmaz bir eser diyebilirim. Nietzcshe'nin derin anlam arayışına ince ince dokunmuş, mecburiyetten yalnızlaşmasının üzerinde durmuş, varoluşsal kaygılarının derinliklerine inerek hayatının en değerli anlarını okuyucusunun önüne sunmuşmuştur. Nietzsche’nin hayat hikâyesi değil okuduğumuz. Yani falanca yerde doğdu, filanca okulu okudu gibi bilgiler bulamıyoruz. Gerek de yok zaten, internetten bir iki saniye içinde bulmak mümkün bunları. Nietzsche’nin felsefi düşüncelerini de anlatmıyor Zweig. Onun yerine Nietzsche’nin ruh hallerinin, arka kapakta da dediği üzere “…zaaflarının, alışkanlıklarının, tutkularının ve saplantılarının peşine düşüyor…” ve onun “…varoluş acısına, insanlardan uzaklaşmasına ve mecburi inziva hayatına…” ışık tutuyor. kitap/nietzsche--104770 yazar/stefan-zweig (Ali)

Bence Stefan Zweig öncelikli olarak okunması gereken bir yazar. Onun en büyük şanssızlığı onun biyografisini kendisi gibi yazabilecek birisinin çıkmamış olması. Onun edebi dehasını değerlendirecek konumda hissetmiyorum kendimi ama bence kendisi dostoyevski'den bile daha edebi ve daha yaratıcı değerli ilham verici bir insan ne yazsa okurum tıpkı Oscar Wilde gibi.. (B.Nihat KILIÇ)

Kitabın Yazarı Stefan Zweig Kimdir?

Babası varlıklı bir sanayici olan Stefan Zweig, küçük yaşlardan itibaren kültür ve edebiyat alanında eğitim görmeye başladı. İngilizce, Fransızca, İtalyanca, Latince ve Yunanca öğrendi. Viyana ve Berlin üniversitelerinde felsefe öğrenimi gördü. İlk şiirlerini lisedeyken, Hugo von Hofmannsthal'ın ve Rainer Maria Rilke'nin eserlerinin etkisiyle yazdı. 1901'den sonra Fransızca yazan Paul Verlaine ve Baudelaire'in şiirlerini Almanca'ya çevirdi. 1907-1909 yılları arasında Seylan, Gwaliar, Kalküta, Benores, Rangun ve Kuzey Hindistan'ı gezdi, bunu, 1911'deki New York, Kanada, Panama, Küba ve Porto Riko'yu kapsayan Amerika yolculuğu izledi. 1914 yılında Belçika'ya Émile Verhaeren'in yanına gitti.

I. Dünya Savaşı'nda (1914-1917) gönüllü olarak Viyana'da savaş karargâhında "Savaş Arşivi"nde memur olarak çalıştı. Savaştan sonra Avusturya'ya dönerek Salzburg'a yerleşti. 1920 yılında, Frederike Von Winternit ile evlendi. Stefan Zweig Salzburg'da yaklaşık 20 yıl yaşadı. Kapuzinerberg'in yamacındaki villasında geçirdiği yıllar, Zweig'ın en verimli yıllarıdır. Kapuziner yokuşu, 5 numaradaki villayı, Friderike ile evli olduğu yıllarda satın aldı. Salzburg'da geçirdiği yıllar Zweig'ı edebiyatta doruğa tırmandırdı, en güzel eserlerini, kente ve Salzach’a yukardan bakan iki katlı, ağaçlar arasına gizlenmiş villada yazdı. Kısa sürede ünlü insanlarla dostluk kurdu, onları sık sık Salzburg'da konuk etti. Romain Rolland, Thomas Mann, H.G. Wells, Hugo von Hofmannstahl, James Joyce, Franz Werfel, Paul Valery, Arthur Schnitzler, Ravel, Toscanini ve Richard Strauss, Zweig'in konuğu oldu. Salzburg'da geçen yıllarında Zweig, Avrupa'nın düşünsel birliği için ağırlığını koydu; makaleleriyle ve konferanslarıyla aşırılıklara karşı uyarılarda bulundu; diplomatik çevrelere, akıl ve sabır çağrısı yaptı. 1927'de Almanya'nın Münih şehrinde "Duygu Karmaşası", "Yıldızın Parladığı Anlar" ve "Tarihsel Baş Minyatür" adlı kitapları yayımlandı, yine 1927'nin 20 Şubat tarihinde "Rilke'ye Veda" başlıklı konuşmasını yaptı. 1928'de Leo Tolstoy'un 100. Doğum Yıldönümü Kutlamaları'na katılmak üzere, Sovyetler Birliği'ne gitti. 1933'de, Nazilerin yakmaya başladıkları kitaplar arasında Yahudi kökenli Zweig'ın eserleri de yer alıyordu. 1934'te Gestapo'nun villasını basıp, silah araması üzerine Zweig ülkesini terk etmek zorunda kaldı ve İngiltere'ye, Londra'ya yerleşti. Ancak, kendini burada da rahat hissedemedi ve taşındı.

Zweig, 1937'de ilk karısı Frederike'den ayrıldı ve bir yıl sonra Portekiz'e yanında Lotte Altman adında bir kadınla gitti. O sıralarda Avusturya, Alman Reich'ına katılmıştı ve Zweig da İngiliz vatandaşlığına geçmek için müracaat etti. 1939'da "Kalbin Sabırsızlığı" adlı romanı yayımlandı ve Zweig da, Portekiz seyahatine birlikte çıktığı Lotte Altman ile evlendi. 1940'ta İngiliz tabiiyetine girdi, II. Dünya Savaşı sırasında New York'a, Arjantin'e, Paraguay'a ve Brezilya'ya gitti. Zweig konferanslar için gittiği Brezilya'ya yerleşmeye karar verdi. Orada ünlü "Bir Satranç Öyküsü"nü kaleme aldı. Stefan Zweig, 1941'de Montaigne üzerine çalışmaya başladı ve "Dünün Dünyası - Avrupa Anıları" adlı otobiyografisini kaleme aldı. "Dünün Dünyası" kitabı, 1900’lerin başında gençliğini yaşamış bir yazarın yaşadığı dünyanın asla eskisi gibi olmayacağını farkettiğinde eski günlere düzdüğü bir övgüdür.

Avrupa’nın içine düştüğü durumdan duyduğu üzüntü ve yaşamındaki düş kırıklıkları nedeniyle 22 Şubat 1942'de Rio de Janeiro'da, karısı Lotte ile birlikte intihar etti. Buna Hitler’in dünya düzenini kalıcı sanmasının verdiği karamsarlığın yanı sıra, kendi dünyasının asla bir daha varolmayacağı düşüncesi neden oldu.

Üretken bir yazar olan Zweig, birçok konuda denemeler yaptı. Lirik şiirler yazdı, trajedi ve dram türünde sahne eserleri denedi, özellikle biyografi alanında önemli eserler ortaya koydu. Freud ve psikolojiye olan ilgisi onu bu alana yöneltti. Biyografi alanındaki çalışmaları, dönemin birçok ünlü kişisinin hayatlarını gözler önüne serdi. Üç Büyük Usta: Balzac, Dickens, Dostoyevski; Kendi İçindeki Şeytanla Savaşanlar: Hölderlin, Kleist, Nietzsche; Romain Rolland; Marie Antoinette; Magellan, Stendhal, Erasmus, Fouche eserleri bu biyografilerden birkaçıdır.

Stefan Zweig Kitapları - Eserleri

  • Satranç
  • Amok Koşucusu
  • İnsanlığın Yıldızının Parladığı Anlar
  • Sabırsız Yürek
  • Dünün Dünyası
  • Değişim Rüzgarı

  • Geleceğe Güven
  • Yolculuklar
  • Unutulmuş Düşler
  • Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
  • Balzac
  • Montaigne
  • Clarissa

  • Macellan
  • Rotterdamlı Erasmus
  • Amerigo
  • Günlükler
  • Joseph Fouche
  • Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat
  • Kendileriyle Savaşanlar: Hölderlin, Kleist, Nietzsche

  • Marie Antoinette
  • Vicdan Zorbalığa Karşı ya da Castello Calvin'e
  • Üç Büyük Usta: Balzac, Dickens, Dostoyevski
  • Ay Işığı Sokağı
  • Avrupa'nın Vicdanı
  • Amok - Usta İşi
  • Ruh Yoluyla Tedavi

  • Korku
  • Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar: Casanova, Stendhal, Tolstoy
  • Yarının Tarihi
  • Yakıcı Sır
  • Mektuplaşmalar
  • Sahaf Mendel - Bir Kadının Yirmi Dört Saati
  • Olağanüstü Bir Gece

  • Gömülü Şamdan
  • Dostlarla Mektuplaşmalar
  • Freud - Cinselliğin Yeryüzü
  • Mürebbiye
  • Mary Stuart
  • Korku Ruhu Kemirir
  • Buluşmalar

  • Karmaşık Duygular
  • Alacakaranlıkta Bir Öykü
  • Kurşun Mühürlü Tren
  • Mecburiyet
  • Bir Çöküşün Öyküsü
  • Seçilmiş Öyküler
  • Hikayeler

  • Geçmişe Yolculuk
  • Freud - Mutluluğun Mimarı
  • Kuş Kapanı ve Dönüşüm
  • Kaçak ve Sahaf Mendel
  • Dadı ve Leporella
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri
  • Geç Ödenen Bedel

  • Sanatta Yaratıcılığın Sırrı
  • Virata ya da Ölümsüz Bir Kardeşin Gözleri
  • Rilke'ye Veda
  • Görünmez Koleksiyon - Unutulmuş Düşler - Karda
  • Cenevre Gölü'ndeki Olay
  • Kadın ve Manzara
  • Nietzsche

  • Kızıl
  • O muydu?
  • Bir Kalbin Çöküşü
  • Bizans'ın Fethi
  • Gölge Kadınlar
  • Zalimce Bir Oyun
  • Dürüst Aptal Efsanesi Verlaine

  • Satranç
  • Lyon'da Düğün
  • Satranç Ustası - Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
  • Rahel Tanrı’yla Hesaplaşıyor
  • Stefan Zweig'ın Mektupları
  • Erika Ewald'ın Aşkı
  • Efsaneler

  • Dostoyevski: Yalnızlığın Keşfi
  • Toplu Öyküler 1
  • Toplu Öyküler 3
  • Toplu Öyküler 2
  • Unutulmaz Bir İnsan
  • İki Yalnız
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri 2

  • Ormanın Üzerindeki Yıldız
  • Leporella
  • Aylak
  • Emile Verhaeren
  • Hayatın Mucizeleri
  • Brezilya
  • Kitapçı Mendel

  • Birbirine Benze(me)yen Kız Kardeşler
  • Stefan Zweig Kutulu Set
  • Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma
  • Leman Gölü Kıyısındaki Olay
  • Benimle Dostluk Zordur
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri
  • Seçme Eserler

  • Hikayeler 2
  • Bir Hayat
  • Öz Nəğməsini Oxuyanlar
  • Novellalar
  • Seçilmiş Əsərləri
  • Tolstoy - Û ronahî di tarîye de dibirike
  • Oradan Uzakta

  • Twenty-Four Hours in the Life of a Woman and The Royal Game
  • Wondrak. Der Zwang. Zwei Erzählungen gegen den Krieg
  • Stefan Zweig Seti

Stefan Zweig Alıntıları - Sözleri

  • Verdiği kararın uygulanmasını engelleyecek her şeyi önlemek istiyordu... (Stefan Zweig - Seçme Eserleri)
  • Ancak herkes de bilir ki, yardım çağrısında bulunmayan bir insana yardım etmekten daha zor bir şey yoktur, çünkü yardım dilenmiyorsa mutlaka son bir şey daha vardır: Israr edip incitmememiz gereken gururudur bu. (Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma)
  • Karakteri gereği kendini hiçbir şeyden yoksun bırakmaz, insan arasına karışmaktan hoşlanan biri olarak her yerde aranırdı. Arkadaşları, onun yalnızlığa hiç alışık olmadığını bilirdi. (Stefan Zweig - Seçme Eserleri 2)
  • Sana yardım edemem Boris. İnsanlar artık birbirine yardım etmiyor. (Kaçak ve Sahaf Mendel)
  • Unutuldu ve öyle de kaldı. (O muydu?)
  • Doğanın cömert davranarak engin topraklar, sonsuz zenginlikler bahşettiği, güzellikle ve akla hayale gelebilecek her türlü potansiyel güçle kutsanmış bu ülkenin kuruluşundan beri görevi hep aynıdır: Kalabalık bölgelerden aldığı insanlara geniş topraklarında kök saldırmak, eskiyle yeniyi birleştirerek yeni bir medeniyet kurmak. (Brezilya)

  • Ancak gerçeklik tüm düşlerden daha güçlü ve daha sağlamdır. (Aylak)
  • "...bu adam konuşmak istiyordu, konuşmalıydı. Ve biliyordum ki ona ancak sessiz kalarak yardım edebilirdim." (Toplu Öyküler 3)
  • ... eski acısını iki kat daha fazla duyuyordu. (Hayatın Mucizeleri)
  • "...darbeyi yiyen ancak bilir onun ne olduğunu, darbeyi vuran değil ve acı çekmeyi sadece acı çekenler bilir." (Virata ya da Ölümsüz Bir Kardeşin Gözleri)
  • Ruhlarının kapısını kapattıkları için kimse onlara ulaşamıyordu ve bu belki de yıllarca sürecekti. Herkesle savaş halindeydiler. Bir günde, kısacık bir günde büyümüşlerdi! (Dadı ve Leporella)
  • Buralardan çekip gittiğimizde tozun üzerindeki ayak izlerimizi bir rüzgar süpürüp götürecekse yaşamanın ne anlamı var ki? (Kaçak ve Sahaf Mendel)
  • Yoksun kalınan şey öylesine kaybedilmiştir ki, artık sadece bir ağrı gibi hissedilir ve acı verir. (Alacakaranlıkta Bir Öykü)

  • Bir Rus için tek bir şey vardır: ya hep, ya hiç! Rus insanı varoluşun o kozmik gücünü hissetmek ister. (Dostoyevski: Yalnızlığın Keşfi)
  • "İyilikle gülümseyebilen insanlar vardı hâlâ.." . (Satranç)
  • Ne de olsa, güzellik kadınlardan kaçıp gittiğinde ondan boşalan yere bilgelik yerleşirmiş. (Birbirine Benze(me)yen Kız Kardeşler)
  • Derimin altında akışını hissettiğim kan gibi bu karanlık yaşamın etrafımı yavaş yavaş kapladığını hissediyordum. Sanki hiçbir şey bana göre değildi, ama hepsi benim içindi. (Zalimce Bir Oyun)
  • Sevgili bay Zweig, Okumam için ödünç vermis olduğunuz kitaplari geri yollamadigim icin affiniza rica ediyorum... R.M. Rilke (Dostlarla Mektuplaşmalar)
  • Yalnız yaşayan biri yalnızca kendine ders verebilir. (Efsaneler)
  • İki hafta boyunca kitap okumak , yürüyüşe çıkmak , hayal kurmak , rahatsız edilmeden uzun uzun okumak , iki hafta boyunca telefonsuz ve radyosuz yaşamak, konuşmak zorunda olmamak , bir anlamda rahatsız edilmeden kendim olmak istiyordum ... (O muydu?)