Kitap Künyesi

Yazar: Julian Barnes

Çevirmen: Serdar Rifat Kırkoğlu

Orijinal Adı: The Porcupine

Yayın Evi: Ayrıntı Yayınları

İSBN: 9789755392349

Sayfa Sayısı: 128

--reklam--

Oklukirpi Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Berlin Duvarı'nın çöküşüyle birlikte siyaset gündemine gelen komünizmin mirası sorunu, edebiyat düzleminde de yankılarını bulmakta gecikmedi ve Julian Barnes, ilk olarak Bulgarca yayımlanan Oklukirpi başlıklı novellasında, 10 1/2 Bölümde Dünya Tarihi'nde başlattığı Tarih'in "çoğul anlamlan" izleğine bu kez yeni ve güncel açılımlar getirerek, eşine az rastlanır siyasal bir taşlama örneği ortaya koydu.

Adı doğrudan verilmemekle birlikte tahmin edebildiğimiz eski bir Sovyet uydu devletindeki bir komünist liderin yeni rejimin oluşturduğu mahkeme önünde sorgulanma sürecini konu alan roman, birbirine temelden karşıt iki ideoloji arasındaki çelişkileri ve açmazları, her cümlesine keskin bir mizahın sindiği ve yerginin zaman zaman doruk noktasına çıktığı, derinlikli

bir siyasi kavrayışla vermekte... Totaliter bir komünistken şimdi demokratik ve liberal değerlerin savunucusu olan bir başsavcının suçlamalarıyla yüzleşmek zorunda kalan eski tüfek komünist lider, postu kolay kolay deldirmeye niyetli değildir. Komünist lidere yöneltilen, ama eldeki gerçek belgelerin eksikliğinden ötürü pek de gerekçeli gibi gözükmeyen

suçlamaların, romanın dramatik akışı içinde bir bumerang gibi geri teperek, başsavcıyı gitgide yıpratmakta olduğuna, diktatöre karşı olan tiksintisine pek de sağlam bir gerekçe bulamadığına, bu yüzden de salt ahlaksal normlara sığınmaya çalıştığına tanıklık ederiz. Oklukirpi, geçmiş ile şimdi, istikrar ile özgürlük, suçlayanlar ile suçlananlar arasındaki sınırların kaybolur gözüktüğü o alacakaranlık bölgede bir zamanlar yaşanmış zorlu bir siyasal gerçekliğe birinci elden tanıklık eden, çarpıcı bir roman.

Barnes'ın romanlarında insanı hipnotize eden bir büyü ve tekinsiz bir yalınlık hâkimdir.

The New York Review of Books

Eleştirmenler Barnes'ın müşfikliğini gözden kaçırdılar, zekâsını azımsadılar ve bilgeliğini yok saydılar... Oklukirpi büyük bir ustalıkla yazılmış bir novella.

Nick Hornby

--reklam--

Oklukirpi Alıntıları - Sözleri

  • Öte yandan , insanın yaşadığı yeri açık açık kötülemek fikri de ona ters geliyordu.
  • — "Demek şimdi kadınlarınız bile protesto yürüyüşü yapıyorlar." — "Hakları."
  • "Size şunu söyleyebilirim ki siz bir hukukçu olamazsınız."
  • Tam olarak neyi bildiğinizi ve neyi bilmediğinizi bilmiyorum ve içtenlikle konuşmak gerekirse buna çok da aldırış etmiyorum.
  • "...eğer sorularınız yerinde sorulursa , onlara yanıt vermeye razı oluyorum."
  • ...ölüm sayısı canlı doğum sayısını aşmıştı.Bu rakamlar size bir ülke hakkında neler söylüyordu?
  • Peki halk ne istiyor? Halk istikrar ve umut istiyor.
  • "Evet , her zaman iki şey arasında bir seçim vardır."
  • Çünkü bu yolun sonunda parlak bir güneş ışığına çıkacaklarını ve üstlerindeki dağın tepesini pırıl pırıl göreceklerini biliyorlardı.
  • Acaba bu adamın karakterini bir gün kavrayabilecek miydi?
  • "Peki beni neden suçlu bulacaksınız?"
  • ...nasıl olur da iyi bir Komünist kendi ülkesinde işçilerin ve köylülerin alın teriyle kazanılmış yabancı bir parayı harcayabilir?
  • Duvarların yankılarının söylediği Ruhların değil taşın çürüdüğüdür
  • "Anlamak istemiyorsunuz , değil mi?"
  • "Kendinizi nasıl savunuyorsunuz?

--reklam--

Oklukirpi İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Sosyalizm ile yönetilen bir ülkede karşı devrim olur. Eski başkan yargılanacaktır. Davanın savcı ve hakimleri sosyalizm döneminde yetişmiş ama karşı devrim adına yargılama yapacaklardır. Roman savcı, devlet başkanı ve dört kişinin yargılamaları TV'den canlı olarak izleme anları ağırlıklı anlatımla ilerliyor. Yazar güzel bir damar yakalamış ama anlatım konusunda bence eksiklikler vardı. Fazla basit kalmış diyaloglar. (Gökhan Alkan)

--reklam--

Oklukirpi PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Julian Barnes - Oklukirpi kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Oklukirpi PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Julian Barnes Kimdir?

Julian Patrick Barnes (d. 19 Ocak 1946,-), Man Booker Ödülü sahibi, çağdaş İngiliz roman yazarı. Dan Kavanagh takma ismiyle polisiye romanlar da yazan Barnes, Fransa'da da popüler olan İngiliz yazarlardan biridir. Sanatçı bu ülkede aralarında Médicis Ödülü ve Prix Femina'nın da bulunduğu bir çok ödül kazandı.

City of London School ve Oxford'taki Magdalen Koleji'nde eğitim gören Barnes, eğitimini tamamladıktan sonra Oxford İngilizce Sözlükleri'nde sözlük düzenleyicisi olarak çalışmaya başladı. Daha sonraları edebiyat ve sinema eleştirmenliği yaptı. Uzun bir zamandır sadece yazmaktadır. Erkek kardeşi, Jonathan Barnes antik felsefe dalında uzman bir filozoftur.

Uzun yıllar yazar temsilciliği yapmakta olan eşi Pat Kavanagh ile birlikte Londra'da yaşadı. Pat Kavanagh'ı, 20 Ekim 2008'de beyin tümörü sebebiyle kaybetti

--reklam--

Julian Barnes Kitapları - Eserleri

  • Bir Son Duygusu
  • 10,5 Bölümde Dünya Tarihi
  • Biricik Hikâye
  • Seni Sevmiyorum
  • Flaubert'in Papağanı
  • Benimle Tanışmadan Önce
  • Zamanın Gürültüsü
  • Hayat Düzeyleri
  • Oklukirpi
  • Metroland
  • Aşk Vesaire
  • Arthur ve George
  • Korkulacak Bir Şey Yok
  • Gündoğumuna Yolculuk
  • İngiltere İngiltere'ye Karşı
  • Limon Masası
  • Bendeniz Duffy
  • Tekmeyi Yapıştırmak
  • Çulsuzlar
  • Kırmızı Giysili Adam
  • Yalan Dolan Kenti
  • Manş Ötesi
  • Nabız
  • Mutfaktaki Tarifbaz
  • Gözünü Açık Tutmak
  • Penceremden
  • Bir Çift Söz

--reklam--

Julian Barnes Alıntıları - Sözleri

  • “zayıfın tiranlığı” diye müthiş bir cümle kurmuştu. (Benimle Tanışmadan Önce)
  • Her geçen gün daha çok zihninin içinde yaşadı ve orada olmaktan hoşnuttu. Hatıralar vardı, bir dolu hatıra; (Gündoğumuna Yolculuk)
  • " Zamanı hazmetmemizin en iyi yolu müziktir." (Korkulacak Bir Şey Yok)
  • Evliliğin üzerinden birkaç yıl geçtikten sonra daha önce yapmadığınız bir şeyi yapmanıza izin yok. Evet, biliyorum, seks hayatınızı nasıl canlandırabileceğiniz hakkındaki, onun size özel iç çamaşırları almasını sağlamak hakkındaki, bazen mum ışığında baş başa romantik bir akşam yemeği yemek ya da birlikte olmanın o keyifli vaktini yaşamak hakkındaki bütün şu makaleleri ve tavsiye sütunlarını okudum ama bunlara gülüp geçiyorum, çünkü hayat böyle değil (Aşk Vesaire)
  • Insan,ölüm tarafından düzeltilen bir yazı hatasıdır yalnızca. (Manş Ötesi)
  • Sadece belli zamanlarda belli sayıda şeyin cevabını bilmeye muktedirizdir. (Gündoğumuna Yolculuk)
  • Eğer insanların söylediklerinize dikkat etmesini istiyorsanız, sesinizi yükseltmeniz değil de alçaltmanız gerekir; gerçekte asıl dikkat çeken şey budur. (Bir Son Duygusu)
  • Hayatınız denen şeyin baş tanığı şimdi susmuş oluyor ve geriye yönelik kuşku da kaçınılmazlaşıyor. (Hayat Düzeyleri)
  • Her zaman tehlike vaktidir. (Seni Sevmiyorum)
  • Hekimlik eğitimi sırasında, ölülerin yüzlerinde, sanki yaşamanın sıkıntısı ve gerginliği yerini daha büyük bir huzura bırakmış gibi, çok daha büyük vaatler olduğunu fark etmeye başlamıştı çoğu kez. Bunun bilimsel açıklaması ölüm sonrası kasların gevşemesiydi; ama kafasının bir yerinde bunun gerçek açıklama olup olmadığını merak ediyordu. (Arthur ve George)
  • Biz hepimiz güvenli bir yer arıyoruz sadece. Eğer bu yeri bulamazsan, o zaman zaman geçirmeyi öğrenmek gerekir. (Biricik Hikâye)
  • O zamanlar otuz sekiz yaşındaydı: on beş yıldır evliydi; on yıldır aynı işteydi; esnek ödemeli bir konut kredisi borcunu yarılamıştı. Yaşamını da yarıladığını düşünüyordu; ve yokuş aşağı inişi artık hissedebiliyordu. (Benimle Tanışmadan Önce)
  • ya beyniniz sizin düşmanınız olursa, ne olurdu? (Benimle Tanışmadan Önce)
  • Bir başkasını aramamızın sebebi de bu. Tamamlanmak için. (Hayat Düzeyleri)
  • ...insan yarı isteyen, yarı razı olan, yarı seçilen bir yaratıktan başka nedir ki ? (Metroland)
  • "Eski günlerin çarpıcı yanı ,"dedi Vic feylesofça bir edayla,"o zamanlar hiç de eski günler gibi görünmemeleri." (Çulsuzlar)
  • Ölüm gibi keder de sıradan ve biriciktir. (Hayat Düzeyleri)
  • İlk anısının, mutfak döşemesinde oturmak olduğunu söylüyordu; döşeme, üzerinde delikler bulunan, gevşek dokunmuş bir rafyayla kaplıydı; içine kaşık sokup deliklerini daha da büyütebileceği ve bu yüzden de dayak yiyebileceği türden bir şeydi -ama o kendini güvende hissediyordu, çünkü annesi arkada bir yerde, kendi kendine şarkı söylüyordu -annesi yemek pişirdiğinde, başka zamanlar dinlemekten hoşlandığı şarkıları değil, hep eski şarkıları söylerdi- ve bugün bile Martha, radyoyu açıp da “You’re the Top” veya “We’ll All Gather at the River” yahut “Night and Day” gibi bir şarkıyı işittiğinde, ansızın burnunda, ısırgan çorbası ya da kavrulan soğan kokusu duyardı. En tuhaf şey de bu değil miydi? -ve sonra “Love Is the Strangest Thing” diye bir şarkı daha vardı ki, bu onun için her zaman, ansızın kesilivermiş bir portakalın suyunun sıkılması anlamına gelirdi. Ve orada, döşemenin üzerine yayılmış olarak, İngiltere Bölgeleri yapboz oyunu olurdu. Anneciği, daha oyunun başında, bütün dış kenarları ve denizi yaparak ona yardım etmeye karar vermişti ve kendi önünde de, ülkenin ana çizgileri, döşemenin bu komik şekilli rafya parçası kalmıştı. Bu şekil biraz da plajda bacaklarım açarak oturmuş, göbekli ve yaşlı bir hanımefendiyi andırıyordu -bacaklar Cornwall oluyordu, gerçi tabii o zamanlar bunu düşünmemişti, Cornwall sözcüğünü ya da parçanın hangi renkte olduğunu bile bilmiyordu, hem çocukların yapboz parçalarıyla nasıl oynadıklarım bilirsiniz, bir parçayı ellerine alırlar ve onu bir deliğe öylece sokmaya uğraşırlar, herhalde kendisi de, Lancashire’ı almış ve onu Cornwall’un yerine sokmaya çabalamıştı. (İngiltere İngiltere'ye Karşı)
  • Fitzgerald'da, bir romancının (ve çekingen bir kişinin) sıkıcı bir biçimde didaktik olma korkusu vardı: "Okurun her zaman kendisine çok fazla şey anlatılmasından fena halde hakarete uğradığını hissediyorum" diyordu. (Penceremden)
  • "Madem ki bir erkeği Ay'a gönderebiliyorlar, öyleyse neden hepsini birden oraya göndermiyorlar?" (Gündoğumuna Yolculuk)