Kitap Künyesi
Yazar: Charles J. Sykes
Çevirmen: Merve Duygun
Yayın Evi: Butik Yayınları
İSBN: 9786055890483
Sayfa Sayısı: 208
--reklam--
Okulda Öğretilmeyen 50 Kural Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Charles J. Skyes, hiçbir okulun müfredatında yer almayan elli yaşam dersi veriyor. Burada, insanların dünyada karşılaşacakları gerçekleri ve ailelerin nasıl kontrolü tekrar ele alacaklarına dair dürüst gerçekleri bulacaksınız. Skyes'ın kuralları içten, komik ve zorlu.
Bunlardan bazıları;
- Hayat adil değildir. Alışın.
- Gerçek dünya, özsaygınızı, okulunuz kadar önemsemeyecek. Siz kendinizi iyi hissetmeden önce, bir şeyler başarmanızı bekleyecek.
- Babacığınız ne derse desin, siz bir prenses değilsiniz...
- Öğretmeninizin katı olduğunu düşünüyorsanız, patronunuzla tanışana dek bekleyin. Kendi işini garantiye alması gerekmeyecek, bu yüzden biraz daha sinirli olacak. Siz işleri batırdığınızda, size kendinizi nasıl hissettiğinizi sormayacak.
- Okulunuz, kazananları ve kaybedenleri mezun etmiş olabilir. Yaşam öyle yapmaz.
- Küçük düşmek, yaşamın bir parçasıdır. Alışın.
- Aileniz ve kardeşiniz, düşündüğünüz kadar utanç verici değiller. Asıl utanç verici olan, nankörlük, kabalık ve somurtkanlıktır.
- Hayat, dönemlere bölünmez. Ve siz, yazları tatilde değilsiniz.
- Televizyon, gerçek hayat değildir. Siyah-beyaz filmlerde gördüğünüz insanlar, gerçek hayatta renkliydiler. Ve dünya dönmeye, siz doğduğunuzda başlamadı.
- Şu yaşadıklarınızı yaşayan ilk ve tek insan siz değilsiniz.
- Meslektaşlarınız arkadaşınız olacak diye bir şey yok ve arkadaşlarınız, aileniz değil.
- Kusursuz değilsiniz, olmak zorunda da değilsiniz.
- Fırsatınız varken, keyfini çıkarın.
(Tanıtım Bülteninden)
--reklam--
Okulda Öğretilmeyen 50 Kural Alıntıları - Sözleri
- Kusursuz değilsiniz, olmak zorunda da değilsiniz.
- Zaman çok çabuk geçiyor. Şu anda bunu düşünmeyebilirsiniz, ama aynı zamanda yaşam, hayatınızdaki diğer insanlar için de geçiyor. Bir telefonunuzu ya da ziyaretinizi bekleyen, huzur evindeki anneanneniz için; hastanede tek başına yatan dostunuz için; koridorun hemen sonunda, yatağına uzanmış sorunlarıyla mücadele eden kardeşiniz için. Ya da belki siz arkadaşlarınızla alışveriş yaparken, zor bir dönemden geçen, işi kaybeden ya da hastalanan anneniz için. Herkes büyüyor, yaşlanıyor. Siz onları unutsanız da zaman geçiyor. Şu anda farkına varmayabilirsiniz, ama en ufak bir jestiniz bile takdir edilecek, çünkü başka insanlar için şu anda düşündüğünüzden çok daha önemlisiniz. Kimleri unuttunuz?
- Hayır, hayal ettiğiniz her şey olamazsınız!
- Televizyon, gerçek hayat değildir. Siyah-beyaz filmlerde gördüğünüz insanlar, gerçek hayatta renkliydiler. Ve dünya dönmeye, siz doğduğunuzda başlamadı.
- Televizyonda kitap okuyan, dua eden ya da yaşamın sıradan detaylarıyla boğuşan insanlara pek rastlamazsınız.
- Duygularıyla yargılanmaları gerektiğine inanan insanlar, genelde niyetlerinin samimiyetine başvururlar. Ama samimiyet, sizi bir yere kadar götürür. Bir cerrahın ya da mimarın samimi olması yetmez; biri hastaları hayatta, diğeri binaları ayakta tutacak şekilde çalışmalıdır. Samimiyet, bir kalp hastasını kurtarmaz, bir yoksulu çorbacıda doyurmaz.
- Kusursuz değilsiniz, olmak zorunda da değilsiniz.
- Hayır, hayal ettiğiniz her şey olamazsınız... onun için gereken yeteneğe, eğitime ve bağlılığa sahip olmadığınız sürece.
- Ratheon’un CEO’su Bill Swanson, iş dünyasının en önemli kurallarından birinin, “Size iyi davranan ama garsona ya da başkalarına karşı kaba olan bir insanın, iyi bir insan olmadığı” olduğunu söylüyor.
- Babacığınız ne derse desin, siz bir prenses değilsiniz.
- Dünyanın adaletsizliğini kontrol edemezsiniz. Kontrol edebileceğiniz tek şey, nasıl tepki verdiğinizdir.
--reklam--
Okulda Öğretilmeyen 50 Kural İncelemesi - Şahsi Yorumlar
**Aşırı öznel kitap incelemesi** Kitap evrensel değil öncelikle, bu şekilde başlamasam olmazdı. Amerika'yı ikiye bölen yazar "sert amerika" ve yumuşak amerika" olarak ülkeyi kendi sınıflamasına tabi tutmuş. Sert kısım çocuklarına her türlü yasağı gerekli gören, onlara hayır diyebilen otoriter anne-babalardan, yumuşak kısım çocuklarının üzülmemesi için her istediğini yapan, şımartılmış ve kontrolü elinde tutan anne-babalardan oluşuyor. Kitapta bu yumuşak amerika kesimi için sürekli bir hava baloncuğundan bahsediyor, bu çokça tekrarlandığı için "e tamam anladık" tepkisi yarattı bende. Yazarın söylediklerini en ufak ayrıntısına kadar aktarmış ama karşısındakinin anladığından emin olamamış tavrı hoşuma gitmedi, yine de sonuna kadar okumadan yorum yapmak istemedim. Bahsedilen hava baloncuğu konusuna gelince, klasik iki bebek hikayesinin başka türlü anlatımı diyebilirim. Bir bebeği 10 yaşına kadar en ufak hastalıktan kirden olaydan korursanız ona ileride karşılacağı zorluklarla nasıl baş edeceğini öğretememiş sayılıyorsunuz. Başka bir bebeği 10 yaşına kadar düşüp dizini yaralamasını ya da kirlenip hastalanmasını göze alarak geleceği için ne yaparsa nelerle karşılaşacağını / üstesinden nasıl geleceğini öğretmiş oluyorsunuz. Bir müsibet bin nasihattan iyidir diyen atamıza da bu benzetmeyle bir selam olsun. Yiğidi öldür hakkını yeme diyen başka bir atamıza da bir selam, kitapta hoşuma giden az -öz- bölümler vardı. Yine de hiçbir katkısı olmadı diyemem. Emek verilmiş, araştırmalardan ve sayısal verilerden yararlanılmış, gerçekler göz önüne serilmiş, sapır saçma yeni jenerasyon aşk kitapları okumaktan misliyle daha yararlı buluyorum. Sözüm meclisten içeri. Zihinsel gelişim kitaplarını hiç beğenmemekte ısrarcı gibiyim, başlarda önyargı sandığım bu kanının doğruluğundan artık eminim. Zaman kaybı demeyeyim de, şöyle bir düşününce gerçekten yönlendirilmeye ihtiyacı olan zayıf karakterler için gereklidir belki. Bana bu tür fazla bayıcı geliyor çünkü yazar istediği konuya değinebilme özgürlüğünde, ikna edeyim derken kendi görüşlerini yazıya katıyor bu da objektif bir ortamdan tamamen kopuk bir hal alıyor. 'Guru'ları eleştiren yazar bile ne kadar uğraşsa da ironik bir şekilde "bakın, böyle böyle yapmak sizi başarıya ulaştıracak" derken gurulaşıyor. Ki bana en çirkin gelen şey (denemeler ve şiirler hariç) eserlerde yazarın kişiliğini ve görüşlerini -anlayacak bir okur olduğum kanısındayım- üstü şeffaf örtüyle yazdığı şeye örtmesi. Bu kitaptan sonra da (hediye geldi, yine hediye almayacaksam) kişisel gelişim kitaplarını okumayı keseceğim. Daha çok erken ve benim okumam gereken milyon tane değerli kitap var. Yaptığım en uzun kitap incelemesinin de bu olması kendi hayatımın ironisi. Kitabı illa okuyacağım diyorsanız, iyi okumalar dilerim. (damla)
Kişisel gelişim kitaplarından “nefretedengillerdenseniz” beri gelin bu kitap tam size göre. ( Adı “kişisel, öneriler “kitlesel”; en kibarca söylemi ile “hadi lennnn!”… ) Sanayi inkılabı sonrası ortaya çıkan, kendi işine yaramayanların alnının çatına “değersiz” yaftası yapıştıran, global eğitim sistemine sin-kaflar ediyorsanız; orda öyle durmayın, biraz daha yaklaşın… Bahsi geçen örnekler ABD eğitim sistemindeki çarpıklıklar ve Amerikan gençlerinin yanlış davranışları üzerine gibi görünse de aslında, ana konu “beynelmilel” sakat insan doğası… Yazarın fikirleri, aynı zamanda oturma fonksiyonu sağlayan vücut bölgesine değil, bilimsel araştırmalara dayanıyor. Yazdıklarını biraz sert bulduysanız bence yanılıyorsunuz. Biz, kıçı dışarıda kalan devekuşu gibi, inkar etsek de asıl çok ama çok sert olan hayat… ( Sütten çıkmış ak kaşık gibi yazıyor demedim. Özellikle, Gençleri eleştirirken, “ Seni var ya, askerde çok döverler haaa!” tarzı söylevi ve durumundan şikayetçi olanlara; beterin de beteri var tarzında, senden daha kötü durumda biri varsa sen iyi durumdasın anlayışından beslenen ikiyüzlü şükürcülük örnekleri sık sık kulak tırmalıyor. Adeletin sadece; Hülya Koçyiğit ve Kartal Tibet’in sürekli hayalini kurduğu ama içinde hiç oturamadığı pembe pancurlu bir ev olduğunu bir kez daha hatırlatıyor.( Verdiğim örnekten şikayetçi falan olmayın, Bir de Thomas More ‘un Ütopya’sından bahsetseydim, ağlatırdım!!! ) Kitabın özeti: Senin ailen sana yapmadı ama sen; çocuğun yere düştüğünde onu kaldırmak için koşma, bırak kendi kalksın. Çünkü senden sonra karşısına ne Hulusi Kentmen ne de Nubar Terziyan çıkacak, yani hayatı boyunca onu kimse kaldırmayacak… Kirlenmek güzel falan değildir, sadece kaçınılmazdır… Anlayana, aşağıya bir şey bıraktım, çıkarken alırsınız… https://www.youtube.com/watch?v=yiNKykckAIk (Meşrebi Kalender)
Gelişim döneminde olan gençlere tavsiyeler bakımından samimi bir dille yazılmış. Zaten kitabın orijinal adında gençlere yöjnelik olduğu belirtilmiş. Kitabı en okunmaz kılan şey ise Amerika bazlı bir kitabın direkt çevrilmiş olmasından kaynaklı kültürel boşluk oldu benim için. Verilen tavsiyeler içindekiler kısmında liste halinde bulunabiliyor, kısa bir özet niteliğinde okunduğunda üstünde düşünmek için yeterli konuyu veriyor, kültür bocalaması yaşamadan verilmek istenen öz düşünceye kavuşabiliyorsunuz. (Sevgili Okur)
--reklam--
Okulda Öğretilmeyen 50 Kural PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Charles J. Sykes - Okulda Öğretilmeyen 50 Kural kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Okulda Öğretilmeyen 50 Kural PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Charles J. Sykes Kimdir?
--reklam--
Charles J. Sykes Kitapları - Eserleri
- Okulda Öğretilmeyen 50 Kural
--reklam--
Charles J. Sykes Alıntıları - Sözleri
- Dünyanın adaletsizliğini kontrol edemezsiniz. Kontrol edebileceğiniz tek şey, nasıl tepki verdiğinizdir. (Okulda Öğretilmeyen 50 Kural)
- Babacığınız ne derse desin, siz bir prenses değilsiniz. (Okulda Öğretilmeyen 50 Kural)
- Hayır, hayal ettiğiniz her şey olamazsınız... onun için gereken yeteneğe, eğitime ve bağlılığa sahip olmadığınız sürece. (Okulda Öğretilmeyen 50 Kural)
- Kusursuz değilsiniz, olmak zorunda da değilsiniz. (Okulda Öğretilmeyen 50 Kural)
- Kusursuz değilsiniz, olmak zorunda da değilsiniz. (Okulda Öğretilmeyen 50 Kural)
- Hayır, hayal ettiğiniz her şey olamazsınız! (Okulda Öğretilmeyen 50 Kural)
- Televizyonda kitap okuyan, dua eden ya da yaşamın sıradan detaylarıyla boğuşan insanlara pek rastlamazsınız. (Okulda Öğretilmeyen 50 Kural)
- Zaman çok çabuk geçiyor. Şu anda bunu düşünmeyebilirsiniz, ama aynı zamanda yaşam, hayatınızdaki diğer insanlar için de geçiyor. Bir telefonunuzu ya da ziyaretinizi bekleyen, huzur evindeki anneanneniz için; hastanede tek başına yatan dostunuz için; koridorun hemen sonunda, yatağına uzanmış sorunlarıyla mücadele eden kardeşiniz için. Ya da belki siz arkadaşlarınızla alışveriş yaparken, zor bir dönemden geçen, işi kaybeden ya da hastalanan anneniz için. Herkes büyüyor, yaşlanıyor. Siz onları unutsanız da zaman geçiyor. Şu anda farkına varmayabilirsiniz, ama en ufak bir jestiniz bile takdir edilecek, çünkü başka insanlar için şu anda düşündüğünüzden çok daha önemlisiniz. Kimleri unuttunuz? (Okulda Öğretilmeyen 50 Kural)
- Duygularıyla yargılanmaları gerektiğine inanan insanlar, genelde niyetlerinin samimiyetine başvururlar. Ama samimiyet, sizi bir yere kadar götürür. Bir cerrahın ya da mimarın samimi olması yetmez; biri hastaları hayatta, diğeri binaları ayakta tutacak şekilde çalışmalıdır. Samimiyet, bir kalp hastasını kurtarmaz, bir yoksulu çorbacıda doyurmaz. (Okulda Öğretilmeyen 50 Kural)
- Televizyon, gerçek hayat değildir. Siyah-beyaz filmlerde gördüğünüz insanlar, gerçek hayatta renkliydiler. Ve dünya dönmeye, siz doğduğunuzda başlamadı. (Okulda Öğretilmeyen 50 Kural)
- Ratheon’un CEO’su Bill Swanson, iş dünyasının en önemli kurallarından birinin, “Size iyi davranan ama garsona ya da başkalarına karşı kaba olan bir insanın, iyi bir insan olmadığı” olduğunu söylüyor. (Okulda Öğretilmeyen 50 Kural)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin