Kitap Künyesi

Yazar: Latife Tekin

Yayın Evi: İletişim Yayınevi

İSBN: 9789750512704

Sayfa Sayısı: 184

Ormanda Ölüm Yokmuş Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"Yataktan zihin ve yürek yorgunluğuyla kalkmak yaşama katılma isteğini köreltiyordu. Kaçınılmaz bir biçimde yalnızlaşmıştı, ama buna karşılık, gündelik karmaşanın uğultusundan sıyrılıp öyle bir sessizliğe kavuşmuştu ki, sonunda içine yeniden, sessiz dünyanın bir parçası olduğu eski zamanların ruhu dolmuştu. Tümüyle ümidini yitirerek her şeyin, herkesin uzağına çekildiğinde taze bir hava sarıp sarmalamıştı onu."

Ormanda Ölüm Yokmuş, doğanın kucağında, zamandan azade bir hikâye anlatıyor. Resim yapmayı bırakmış ressam Emin ile öyküler yazıp biriktiren Yasemin'in, kendilerine ve hayata hesap veren uzun sohbetine şahit oluyoruz romanda. Düş kırıklığıyla sonlanmış aşklarını geride bırakarak ormana sığınmış bu iki yakın arkadaş, birbirlerine tutunarak ormanın kuytularına doğru yol alıyorlar. Latife Tekin şiirselliğin zirvesinde gezinen anlatımıyla karamsarlığa düşmüş bir erkeği ve onu ayakta tutmaya çalışan bir kadını tutkuyla resmediyor. Yaprakların, taşların, kuşların gölgesinde sarsıcı bir içsel yolculuk hikâyesi.

"Latife Tekin'e sözcüklerle başlanır. Şiirle okunur. Sessizlikle anlaşılır."

-Haydar Ergülen-

(Tanıtım Bülteninden)

Ormanda Ölüm Yokmuş Alıntıları - Sözleri

  • İnsanın içinde dünya ötesi bir şeye dönüşmek isteyen bir tohum var. Özlem ya da ümit dediğimiz şey gerçekte bundan kaynaklanıyor. İnsanın bilmeden beklediği nedir aslında, bu tohumu çatlatacak güçte bir ışığın gelip kendisine çarpması...
  • “Uyurken düşünceleri, uyandıktan sonra bakışları derinleşiyordu.”
  • Gözü gelecekte de, düşünceleri eski kaçıyor, insan düşünceleri açısından hep geçmişte kalacak bir canlı bence…
  • Aşk ölüme karşı insanın en güçlü silahıdır. Aşık olan insan ışıkla dolar, parlar, göz kamaştırır değil mi? Aşk insana bir imkan sunuyor, bizi yok etmek isteyen görünmez düşmanlarımızın tanıyamayacağı bir şeye dönüşme imkanı, ölümsüzlük şansı! Işığı tutabilmekte mesele...
  • İnsanlar yavrum, hayvanları eğitiyorlar, hayvanlar insan davranışlarını taklit ediyorlar, sonra bakıyorum, o aynı insanlar hayvanları taklit ediyor, atlayıp zıplıyorlar…
  • “İnsan unutmak istediği şeyleri anımsamak zorunda kalıyor...”
  • Kibarlıkla sahtekarlık arasında nasıl ince bir çizgi, belirsiz bir sınır varsa, bir insanı teselli etme çabası da benzer bir tehlike taşıyordu. Farkında olmayarak karşımızdakinin üzüntüsünden yararlanma havasına girebiliyorduk.
  • “Bütün korkumuz, ya uyuyup uyanamazsak!”
  • ... Gerçek insanın dışındaydı çünkü, gerçeğin içinden geçip gidiyorduk, hiçbir şey bunu değiştiremezdi...
  • “Aşık olduğumuzda gözlerimiz boşluğa dikiliyor, hemen, yukarı doğru, dünyanın dışına dışına bakmaya başlıyoruz .”
  • Hem ışığa esir olduk diye üzülüyorsun, hem de ışığı kendinde tutmak istiyorsun.
  • Çünkü anlatırsan ancak, yaşadığın şey sana gerçekten olmuş gibi geliyor...
  • İnsan karanlıktan geliyor ama gözlerini ilk kez açıp baktığında ışık onu çalıyor, gün ışığında görünen varlıklar dünyasına katılmasıyla birlikte karanlığı unutmaya başlıyor, geceyi bile aydınlatarak karanlıktan kurtulmak istiyor. Bebekler ışık yüzlerine çarpınca korkup ağlarlar, sonra bunun tam tersi yönde bir gelişme... Yaşlılar niye çok az uyuyor? Gördükleri karşısında insanın gözleri açıldıkça açılıyor çünkü, büyüleniyor, ışığın esiri oluyor...
  • “Yazarlar hep bir şeyin yasını tutuyorlarmış gibi gelmiştir bana.”

Ormanda Ölüm Yokmuş İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Latife Tekin'in okuduğum ilk kitabı "Ormanda Ölüm Yokmuş" ; Emin ve Yasemin'in aşk ve acılarını düş ve gerçek arasında sorgulayışıdır. Kitabı ilk elime aldığımda yorumlara bir göz atmak istedim ve kitabı yarım bırakanları görmek beni biraz üzdü, biraz da kuşkuya düşürdü ama bu kitapta beni çeken bir şey vardı ve aylar da sürse okuyacağıma söz verdim kendime. Şimdi kendime verdiğim sözü -hem de birkaç günde- tutmanın gururuyla yazıyorum bu satırları. Tabii ki arada bir "Ben ne okuyorum? " diye sorguladım kendimi. Emin'in rüyaları gibi karmaşık rüyalar arasında dolaştım uykularımda. Kimi zaman da yazarda kendimi buldum, bu satırlar beynimin içinde dolaşıyordu ve hiç tanımadığım biri bunları kaleme almış gibiydi. Altını çize çize, düşünceleri içime sindire sindire okudum. İyi ki de okudum. Latife Tekin ile Sevgili Arsız Ölüm'ünün satırlarında yeniden buluşmak ümidiyle bu kitabı kalbimin en güzel rafına kaldırıyorum :) (Esra Doğru)

Nasıl başlayacağımı bilemediğim bir kitap oldu Ormanda Ölüm Yokmuş. Daha önce Latife Tekin okuduysanız bilirsiniz dilini, kalemini okunması güçtür biraz ki ben bu kitabı youtube’da bir videoda öneri üzerine görmüştüm ve bazı okurların yarıda bıraktığını söylüyordu kanal sahibi haklı olabilir çünkü düş ve gerçekliği ayırt etmek zor. Kitap, öyküler yazan Yasemin ve resimi bırakmış Emin adındaki iki arkadaşın ormana gidip aralarında geçen diyalogları konu alıyor. Platonik bir aşk yaşayan ve evli olan Emin’in biraz varoluş sancısını, gelgitlerini Yasemin’in de bu olaylara duruşunu ele alıyor. Bunları ele alırken de doğayı,ormanı muazzam bir şekilde betimleyip şehirleşmenin insan üzerindeki olumsuz etkilerini gösteriyor bize. Okunması zor ama okumayı bitirdikten sonra “ne kitaptı be” denilecek,inanılmaz tat alabileceğiniz leziz bir eser bence. (ezgi çetin)

Yasemin, gece uyuyup gündüz düşünen; Emin ise, rüyalarında olanları gündüz yaşamaya çalışan, gündüz yaptıklarını da rüyalarına sokmaya çalışan bir ressamdır. Çınar ağaçlarının gölgesinde, bulutların maviliğinde, esen yelin dans ettirdiği yapraklarda mutlu olup huzuru arayan, küçük yaştan itibaren kendisini seven ve kendisinin de sevdiği bir kadınla evlenip ileride köyde yaşamak isteyen Emin ile insanın insandan güç aldığına inanan, kalabalıklara dönük yaşamak isteyen, öyküler yazıp biriktiren, yakınlarının kaybından "korku"larıyla yaşayan Yasemin'in hikâyesi. Bir hafta arayla âşık olan ve sevgililerini aynı gün yitiren iki arkadaşın yolculuğu. Yüreklerindeki aşk acısından ormana çekilen Emin ve Yasemin'in geçmişle girdikleri hesaplaşmaları "bilinç akışı" tekniğiyle bizi de ortak eden Latife Tekin, ormanın büyülü atmosferini güçlü metaforlar kullanarak aktarıyor. Ormanda Ölüm Yokmuş, "Doğa methiyesi olduğu kadar bir kültür eleştirisi olarak da okunmalı. Zira kent yaşamının insanda yol açtığı duygusal ve zihinsel sorunlar resmedilirken, doğayla uyum üzerine kurulu bir ilişki kurmanın kaçınılmazlığı da vurgulanıyor". Latife Tekin'in kitaplarını okumak çok kolay değil. Her ne kadar "duru, dingin bir anlatım benimsediği" söylense de bu kitabında, Tekin'le ilk defa tanışacaklar için doğru bir seçim olmayabilir, Sevgili Arsız Ölüm daha doğru bir seçim olacaktır. Doğadan uzaklaştığımız günlerde ağaçların hışırtısı, kuşların cıvıltıları eşliğinde Emin ve Yasemin'in şiir tadındaki diyaloglarını dinleyerek ormanda yürümek belki de benim gibi size de çok iyi gelecek... (Semra Ok)

Kitabın Yazarı Latife Tekin Kimdir?

Türk edebiyat yazarı.

1957'de Kayseri'nin Bünyan ilçesine bağlı Karacahevenk köyünde doğdu. 1966'da 9 yaşındayken ailesiyle birlikte İstanbul'a geldi. Ortaöğrenimini Beşiktaş Kız Lisesi'nde tamamladı. İstanbul Telefon Başmüdürlüğü'nde kısa bir süre çalıştı. İlk kitabı "Sevgili Arsız Ölüm" 1983'te yayınlandı. Anadolu'daki köy yaşamı ve insanlarını masalımsı bir atmosferde ve "Yüzyıllık Yalnızlık" (Gabriel Garcia Marquez) tadında anlattığı bu ilk romanıyla büyük ün kazandı. Büyülü gerçekçilik akımına da yakıştırılan bu romanının ardından peş peşe diğer romanları geldi. Eserleri İngilizce, Almanca, Fransızca, İtalyanca, Farsça ve Hollandacaya çevrildi. Değişik üslubu ve yaklaşımıyla kuşağındaki edebiyatçıların önde gelen isimlerinden biri oldu.

Latife Tekin Bodrum Gümüşlük`te bir `Ebediyat Evi` projesi başlatmıştır. Garanti Bankası tarafından desteklenen proje, mimar

Hüsmen Ersöz'ün 1998 yılında hazırladığı mimari proje ile inşaata başlamıştır (1999). Ressam Hale Arpacıoğlu'nun, Koç Grubu şirketlerinden aldığı destekle, aynı mimari projenin bir parçası olarak Sanat Evi'nin yapımına başlanmıştır. Latife Tekin, Bodrum Gümüşlük'te, herkesin yazabileceği, tartışabileceği, sanatçıların büyük şehrin dağdağasından uzak eser üretebileceği bir mekanın tamamlanması için çalışmaktadır.Son olarak 2010'da "rüyalar ve uyanışlar" kitabı yayımlandı.

28 Aralık 2011 akşamı Sabit Fikir ve İstanbul Modern işbirliğiyle düzenlenen Sözünü Sakınmadan etkinliğinde usta eleştirmenler Ömer Türkeş ve Semih Gümüş'ün konuğu olmuştur.

Latife Tekin Kitapları - Eserleri

  • Muinar
  • Aşk İşaretleri
  • Sevgili Arsız Ölüm
  • Buzdan Kılıçlar
  • Berci Kristin Çöp Masalları
  • Gece Dersleri

  • Unutma Bahçesi
  • Ormanda Ölüm Yokmuş
  • Rüyalar ve Uyanışlar Defteri
  • Manves City
  • Sürüklenme
  • Altınçayır Vadisi'nin Çocukları
  • Buzdan Kılıçlar

Latife Tekin Alıntıları - Sözleri

  • “Bütün korkumuz, ya uyuyup uyanamazsak!” (Ormanda Ölüm Yokmuş)
  • Kirpiklerimi usulca sol yanıma bükünce denizi görüyorum. Uzakta ikizkenar üçgen gibi donmuş tuzlu sular. Bana ilgisiz ve yabancı kalışlarıyla, bu şehri ilk gördüğüm geceki halden anlar rüyamı hatırlatıyorlar. Gözlerimin alabildiğince yüksek, dikine kurulmuş bir şehir.. Parıltılarla, yanan kırık camlarla kaplı, sokakları gökyüzüne açılan, korkutucu, geçit vermeyen, bitmez bir duvar. Saçlarımın sağ siyah uçlarını izleyince ninemin ölüm atına binip gittiği akşamın alaca bulutlarına gömülüyorum. Bulutların on adım ötesindeyse asfalt yol boyunca yan yana sıralanmış yedi gecekondu mahalleme insan çığlığı taşıyan yedi minibüsüm var. (Gece Dersleri)
  • İki ağacın arasından geçip toz inceliğinde uçuşan bu son damlacıklara yüzünü verenlerin ümitleri boşa çıkmaz, hayalleri gerçek olurdu. (Altınçayır Vadisi'nin Çocukları)
  • Parasızlar her istasyonda donarlar. (Buzdan Kılıçlar)
  • Ben şu anda gücenme kabiliyetiniz olup olmadığını hesaplamıyorum. Çünkü arkadaş olduğumuzu kabul ediyorum. (Buzdan Kılıçlar)
  • Yaşadıkları film değil ki sonu gelsin. (Manves City)

  • “Her şey gibi mekanlar da ölüyor.” (Unutma Bahçesi)
  • - Tulumba, Elmas geline gitsem o da beni taşlar mı? + Taşlar mı hiç, Dirmit kız. - Ama gitmem. + Niye gitmezsin? - Taşlarsa diye gitmem. + Çok mu özledin Elmas gelini? - Çok özledim. + Öyleyse git. - Gitmem. (Sevgili Arsız Ölüm)
  • “Dünyada kuşlar olmasaydı göğe nasıl bakardık bunu hiç bilmiyoruz…” (Unutma Bahçesi)
  • İnsanların hayvanlaştığı, hayvanların insanlaştığı, canavarane dünyada... (Buzdan Kılıçlar)
  • "Evini evlikten, annesini annelikten, kardeşlerini kardeşlikten, babasını babalıktan reddetti. Sokakları evi etti. Ağaçları, duvarları, bulutları, evleri kardeş, denizi anne, göğü baba." (Sevgili Arsız Ölüm)
  • Kendilerine dair olanı kendilerine ait olmayan seslerin yankısını giyinmek suretiyle korudular. (Buzdan Kılıçlar)
  • Dünya birçok insan için karanlık bir mahzenden farksız, hayat çirkef bir katil gibi acımasızdı. (Buzdan Kılıçlar)

  • Gözlerim gözleriyle dolduğu an, sonsuzluktan çıkaran çekici bakışıyla ömrüm işaretlenmiş. (Aşk İşaretleri)
  • İnsan karanlıktan geliyor ama gözlerini ilk kez açıp baktığında ışık onu çalıyor, gün ışığında görünen varlıklar dünyasına katılmasıyla birlikte karanlığı unutmaya başlıyor, geceyi bile aydınlatarak karanlıktan kurtulmak istiyor. Bebekler ışık yüzlerine çarpınca korkup ağlarlar, sonra bunun tam tersi yönde bir gelişme... Yaşlılar niye çok az uyuyor? Gördükleri karşısında insanın gözleri açıldıkça açılıyor çünkü, büyüleniyor, ışığın esiri oluyor... (Ormanda Ölüm Yokmuş)
  • Sevinç gramla, dert kiloyla (Manves City)
  • Gogi'nin deyişiyle kendini ne kadar sakınırsa sakınsın, insan denen canlının içinde dostluk arzulayan nurlu bir kutu vardı. (Buzdan Kılıçlar)
  • Hem ışığa esir olduk diye üzülüyorsun, hem de ışığı kendinde tutmak istiyorsun. (Ormanda Ölüm Yokmuş)
  • Fakir­lerin evi olmaz, yuvası olur. (Manves City)
  • "Su içmeden yaşamak Allaha vergidir!" (Berci Kristin Çöp Masalları)