Kitap Künyesi

Yazar: Edouard Leve

Çevirmen: Orçun Türkay

Orijinal Adı: Autoportait

Yayın Evi: Sel Yayıncılık

İSBN: 9789755707211

Sayfa Sayısı: 112

--reklam--

Otoportre Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Édouard Levé bu eserinde hiçbir gizlisi saklısı olmadan tüm benliğini okura açıyor. Hatta diyebiliriz ki, samimiyet mefhumunu da aşarak okur karşısında sahiden çırılçıplak kalıyor. Okuru yer yer kendisiyle özdeşleştiren, yer yer kıskandıran, utandıran, kızdıran bir üslup var karşımızda. Nefes almadan yazılan, cümleleri akla geldiği gibi sıralanan, gerçeklikle kurmacanın iç içe geçtiği Otoportre, tıpkı yazıldığı şekilde okunmaya davetiye çıkarıyor. Daha da önemlisi, Levé'i İntihar'ı yazmaya ve yazdığını yaşamaya, kendi canını almaya götüren yolun taşlarının nasıl döşendiğinin ipuçları Otoportre'de yer alıyor. 

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

Otoportre Alıntıları - Sözleri

  • Okumaya çok zaman ayırırım, ama "büyük bir okur" olduğumu sanmıyorum.
  • Kendi söylediklerimin tersini söylemekten ikili bir haz alıyorum: Hem kendime ihanet ediyorum, hem de yeni bir görüşüm oluyor.
  • Anarşist değilim. Komünist değilim. Sosyalist değilim. Sağcı değilim. Demokratım. Çevre sorunlarını önemsiyorum.
  • İntihar etmek istediğimde vasiyet yazmaya kalkışmıştım, ama yarıda bıraktım.
  • Kitaplığımda, okunmuş kitap kadar bitmemiş kitap vardır. Okuduğum kitapları sayarken, hile yapıp bitmemiş kitapları da sayarım. Kaç kitap okuduğumu asla tam olarak bilemeyeceğim.
  • Sevinçli bir müzik dinlemek bana benzemeyen insanlarla zaman geçirmek gibidir.
  • İntihar etme isteğiyle balkondan aşağı sarksam, baş dönmesi yaşamımı kurtarır.
  • Beni bir yerlere çeken şey adlardır, insanlara çeken şeyse bedenlerdir.
  • Yalan söylemem. Sanırım artık Tanrı'ya inanmıyorum, ama arada sırada, akşamları, gerçekten artık inanıyor muyum diye düşünüyorum.
  • Yalnızlık beni kararlı kılar.

--reklam--

Otoportre İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Merhabalaşmayı severim. Genelde adaşlarımla anlaşamam. Daha önce hiç insan öldürmedim. Daha önce hiç kuş da öldürmedim. Birçok mektup yazdım pek azını gönderdim. Yalan söylemeyi sevmem ama söylediğim olmuştur. Yalan dinlemeyi çok severim, inandığım olmuştur. Kimseye hayran olmam, olanlara saygı duymam. Ölmekten korkmam, yaşamaktan bıkmam… Merhaba. Yukarıdakiler benim cümlelerim. Ne kadarı doğru ne kadarı yanlış zaman zaman ben de bilmiyorum. Ama kendi cümlelerimden daha emin olduğum bir kitabın yazarıyla birlikteyiz bugün: Edouard Leve. ‘Beynimde silahlar var.’ Leve, bana göre büyük bir cesaretle, tüm kişiliğini çekinmeden okuyucunun gözleri önüne sermiş. İlk paragrafta kısa bir örneğini göstermeye çalıştığım şekilde, kısa cümleleri bir araya getirerek, bütün hayatını tek cümlede anlatmayı başarmış diyebilirim. Evet bütün kitap tek bir cümle gibi ve tek bir ruhun bütün bilmecelerini içeriyor. ‘Yaşamın sonunda olan şey beni korkutmuyor.’ Burada kendi canına kıymış ve bunu nasıl yapacağını kitabında açıkça göstermiş bir insandan söz ediyoruz. Neredeyse her sayfada arayan gözler için bulunmaya can atan ipuçları var. Sanırım bunun da etkisiyle o kadar korkusuz o kadar özgürce anlatmış ki yaşamını bu açıklık bu saydamlık beni inanılmaz etkiledi. ‘Saygınlık arayışı içimde acıma duygusu barındırır.’ Ve birçok görüşüne o kadar katılıyorum ki… Kitabı birlikte okuduğum arkadaşım bana Leve demeye başladı ve sonumuzun aynı olmaması için dua ediyor. ‘Yaşamımın en güzel günü geçti belki de.’ Bu cümleyi o kadar iyi anlıyorum ki. Seni o kadar iyi anlıyorum ki. Ama sanırım bu cümlede ayrılıyoruz son dönemde. Sen inancını tamamen kaybetmeyi başarmış ve vedanı etmişsin. Sanırım benim biraz daha burada kalmam gerekiyor. Ben gülmeyi öğreneceğim Leve, ben istediğim her günü hayatımın en güzel günü yapabileceğimin farkına vardım. Umarım sen de son anlarında gülerek, bu dünyanın iğrençliğinden emin olarak gitmişsindir. Sonuç ne olursa olsun birbirimize benzediğimiz ve benim seni her zaman heyecanla anacağım kesin. En içten saygılarımla… (Burak)

17 Aralık'ta başladığım Otoportre'yi bir buçuk ay sonra nihayet bitirebilirdim. Öncelikle bu kitap, kesinlikle bir "kitap" değil, daha çok birinin bilinçakışı; 111 sayfa boyunca yazarın bilinçakışını okuyoruz. Sevdiği ve sevmediği şeylerden bahsediyor. Tüm kitap tek paragraftan oluşuyor ve her bir cümle birbirinden bağımsız. Ara ara kendinizden bir şeyler bulduğunuz, altı çizilesi sözler var elbet ama genel olarak benim için hayal kırıklığı oldu. Yazarın daha öncesinde aynı yayınevinden çıkan "İntihar" kitabını okumuş ve çok beğenmiştim. O kitap da içinde birbiriyle çok da bağlantılı olmayan paragraflardan oluşsa da Otoportre'de olduğu gibi her bir cümle ayrı telden çalmıyordu. Sonuçta iki farklı kitap ve karşılaştırmak doğru değil ama Otoportre'yi, İntihar'ı çok sevdiği için alan biri olarak o kadar üzgünüm ki karşılaştırmadan edemiyorum. Kolay kolay bir kitabı zaman kaybı olarak nitelendirmem ama gerçekten okumazsanız hiçbir şey kaybetmezsiniz. 5 puanı da yazarın hatrına, çevirmene ve muhteşem kapak tasarımına veriyorum. (Sezen Gözde Demirci)

--reklam--

Otoportre PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Edouard Leve - Otoportre kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Otoportre PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Edouard Leve Kimdir?

1 Ocak 1965’te doğdu, 15 Ekim 2007’de intihar etti. École supérieure des sciences économiques et commerciales’de işletme okudu. 1991’de resim yapmaya başladı. Soyut resimler yaptıktan sonra bu sanat dalından tamamen vazgeçerek tablolarını yaktı. 1995’te çıktığı iki aylık Hindistan seyahatinden sonra fotoğrafla ilgilenmeye başladı. Çektiği fotoğraflar önemli dergilerde yer aldı ve bu fotoğraflardan yaptığı seçkiler on kitapta yayımlandı. Dört anlatı kitabı olan yazarın İntihar ve Otoportre adlı yapıtları yayınevimiz tarafından yayımlanmıştır.

--reklam--

Edouard Leve Kitapları - Eserleri

  • İntihar
  • Otoportre

--reklam--

Edouard Leve Alıntıları - Sözleri

  • Anarşist değilim. Komünist değilim. Sosyalist değilim. Sağcı değilim. Demokratım. Çevre sorunlarını önemsiyorum. (Otoportre)
  • Sevinçli bir müzik dinlemek bana benzemeyen insanlarla zaman geçirmek gibidir. (Otoportre)
  • Beni bir yerlere çeken şey adlardır, insanlara çeken şeyse bedenlerdir. (Otoportre)
  • Nedendir bilmem, yüzün gözümün önüne gelince, çevremdeki insanlara önem vermeye başlıyorum yeniden.. (İntihar)
  • "Yalnız olmak beni özgürleştirir." (İntihar)
  • ''İnsan ölümü yaşayabilir mi?'' (İntihar)
  • Kendi söylediklerimin tersini söylemekten ikili bir haz alıyorum: Hem kendime ihanet ediyorum, hem de yeni bir görüşüm oluyor. (Otoportre)
  • İntihar etmek istediğimde vasiyet yazmaya kalkışmıştım, ama yarıda bıraktım. (Otoportre)
  • Kendine karşı çok sert davranırdın, oysa başkalarına hep sabırla, hoşgörüyle yaklaşırdın. (İntihar)
  • Ne tuhaf, başlangıçları severken, kendini öldürdün: İntihar bir sondur. Acaba bir başlangıç olduğunu mu düşünüyordun? (İntihar)
  • İntihar etme isteğiyle balkondan aşağı sarksam, baş dönmesi yaşamımı kurtarır. (Otoportre)
  • Nerede olursam olayım, hep yanımdasın. (İntihar)
  • Ölüm hiç bilinmeyen bir ülkedir, kimse ordan dönüp de nasıl bir yer olduğunu anlatamamıştır. (İntihar)
  • Yalnızlık beni kararlı kılar. (Otoportre)
  • İnsan neden çocuk yapar ki? (İntihar)
  • Kitaplığımda, okunmuş kitap kadar bitmemiş kitap vardır. Okuduğum kitapları sayarken, hile yapıp bitmemiş kitapları da sayarım. Kaç kitap okuduğumu asla tam olarak bilemeyeceğim. (Otoportre)
  • Acıdan öldüğün söylendi. Ama senin içindeki üzüntü seni anımsayanlarınki kadar büyük değildi... (İntihar)
  • Okumaya çok zaman ayırırım, ama "büyük bir okur" olduğumu sanmıyorum. (Otoportre)
  • Yalan söylemem. Sanırım artık Tanrı'ya inanmıyorum, ama arada sırada, akşamları, gerçekten artık inanıyor muyum diye düşünüyorum. (Otoportre)