Kitap Künyesi

Yazar: Giovanni Guareschi

Çevirmen: Vedat G. Üretürk

Yayın Evi: May Matbaası

İSBN:

Sayfa Sayısı: 222

--reklam--

Patates Şovalyeleri Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

--reklam--

Patates Şovalyeleri Alıntıları - Sözleri

  • "Tekrar özür diler ve içten sevgilerimin kabulünü dilerim..."
  • “Hayat tecrübesi olan insanlar işleri tez anlarlar ve bilirler ki olanca sevgiden uzak bir çocuk, tabancasındaki altı kurşundan birini, bütün serveti olan 20 pesos için seve seve harcar.”
  • “Düşün : 250 pesosa bir at satın alıp bunu 270’e sattım; ben gerçekten namuslu bir tüccar oluyorum da, peki hiç para ödemeden bir atı 20 pesosa satınca, neden namussuz olayım? Belki bu işte en azından 200 pesosluk bir meblağa konmak ta var ama, istemem; buna namusum elvermez. Ben ancak 20 pesosluk meşru kârımı alırım.”
  • Filimario tasdik etti; “eh, karakter sahibi bir insanın hâlinden karakter sahibi insan anlar.”
  • “..ve hiçbir şey korkudan daha bulaşıcı değildir.”
  • “Çocuklar, hayatın dikenli yollarında kılavuzları saydıkları için, yetişkinlerin yaptıkları her şeyi taklit etmeye can atarlar. Kafama bir çekiç yedikten sonra kalkıp hemcinsimin başına demirden bir şey indirmeye karar vermiş olmam sanırım kimsecikleri şaşırtmaz.”
  • Delfino, 1885 yılının 14 Mayıs günü, sabahın dokuzunda Nevaslippe Limanında demir alıyor, enginlere açılıyordu.
  • "Şu dünyada deli çok... Deli çok amma... Herkesin evi ayrı..."
  • - Evet, dedi; romantizmden nasibini alamamış bir Fransız kontu, kokusuz bir çiçek gibidir.
  • ... gelecek, kötü bir bilmece gibi geliyordu ona. Yarın ne olacağını şimdi bilmemek bazen iyidir.

--reklam--

Patates Şovalyeleri İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Hikayenin Sonunun Sonu. Kitabın son kısmı bu isimde ve bir acayip geldi bana bu isim yani tam da yazarın son kitabına gelince epey manidar oldu böyle bitirmek. Aradaydım çünkü bunu bir sonraki döngüye bırakayım diyordum ama dayanamadım devam ettirdim. İyi ki de devam etmişim. Çok güzel, esprili, dili anlaşılır bir eser. Hepimize iyi okumalar diliyorum.. (Sadık Kocak)

--reklam--

Patates Şovalyeleri PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Giovanni Guareschi - Patates Şovalyeleri kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Patates Şovalyeleri PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Giovanni Guareschi Kimdir?

Giovannino Guareschi (1 Mayıs, 1908 - 22 Temmuz, 1968) İtalyan gazeteci, karikatürist ve mizah yazarı. Özellikle yarattığı Don Camillo isimli rahip karakteriyle tanınır.

Yaşamı

II. Dünya Savaşı öncesi Corriere Emiliano ve Bertoldo dergilerinden editörlük yaptı. 1943'de, topçu sınıfında askerlik görevine başladı. Aynı yıl İtalya'nın yaptığı ateşkes anlaşmasından sonra Polonya'da yakalanıp, diğer İtalyan askerleriyle birlikte üç yıl esir tutuldu. Bu günlerini Diario Clandestino isimli günlüklerinde anlatmıştır. Savaştan sonra ülkesine döndüğünde Candido isimli bir hiciv dergisi kurdu. Daha sonraki yıllarda önce Komünistleri, sonra da Democrazia Cristianayı (Hıristiyan Demokrat Partisi) eleştirdi.

1954'de yayımladığı oldukça tartışmalı düzmece bir savaş dönemi mektubu yüzünden hapis cezasıyla cezalandırıldı. 1956'da kötüleşmeye başlayan sağlığı giderek daha da kötüleşti ve 1957'de Candido dergisinin editörlüğünden emekli oldu.

1968'de geçirdiği bir kalp krizi sonucu yaşamını yitirdi.

--reklam--

Giovanni Guareschi Kitapları - Eserleri

  • Don Camillo'nun Küçük Dünyası
  • Katır İnadı
  • Don Camillo ve Şeytan
  • Patates Şovalyeleri
  • Oğlum Kızım Hele Karım
  • Don Camillo Moskova'da
  • Don Camillo Ve Hayırsız Oğul
  • Acele Koca Aranıyor
  • Don Camillo Çıkmazda
  • Don Camillo ve Cehennem Meleği
  • Basın Hürriyeti
  • Don Camillo Ve Sürüsü

--reklam--

Giovanni Guareschi Alıntıları - Sözleri

  • Ama bugün açlıktan ölenleri nasıl kandıracaksın da, cennetteki şölenlere inanacaklar? İnanç ruhun besinidir, bedenin değil. (Don Camillo ve Cehennem Meleği)
  • - Sıcak olsun, soğuk olsun; savaş savaştır yoldaş. Bir amaç için savaşan kişinin kişisel düşünceleri olmamalıdır. (Don Camillo Moskova'da)
  • Sürüyle gezmek yerine, tek başına eylemlere girişen yalnız bir kurt olması da, en önemli ayırıcı özelliğiydi onun. (Don Camillo Çıkmazda)
  • - Politika kafayla yapılır, duygularla değil.... -dedi Don Camillo. (Don Camillo Moskova'da)
  • "... Mesafeler de ölüm gibidir, kaçınılmaz." (Katır İnadı)
  • - Al sana, züttürük bir herif daha! (Acele Koca Aranıyor)
  • — Tepesinden tırnağına kadar tanımak gerek bir şarkıcıyı. (Don Camillo Ve Hayırsız Oğul)
  • O gece, akşam yemeğinden sonra, tayfaların niyetini soruşturdum: - Yarın yolcu musunuz? Margherita donuk donuk baktı yüzüme, sordu: - Nereye yolcu? - Milano'ya. - Aptallık etme dedi, sertleşerek. Burada çok iyiyim, burada kalıyorum. Burada sessiz sessiz acı çekmeyi yeğlerim, Milano'da değil! - Ben de dedi, Düşes. Albertino'ya döndüm: - Ya sen? - Ben acı çekmiyorum diye yanıtladı beni, soğukkanlılıkla. - Biz kadınlarız acı çeken dedi Düşes, çocuk ağzıyla. (Oğlum Kızım Hele Karım)
  • “Altın tabakta verilen bir soğanı yemektense, toprak kapta verilen bir bifteği yemek daha iyidir.” (Don Camillo Moskova'da)
  • Bir yıl daha sona eriyor. Yaşlanıyoruz; hayatın bunaltıcı öğleden sonrasında, eski günlerin, eski anıların iç açıcı tazeliğini bulmak için gençlik çağına dönmek insanı avutuyor. (Katır İnadı)
  • İnsanlar kendi iyi talihlerinden çok, başkalarının kötü talihlerinden mutlu olurlar. (Don Camillo ve Cehennem Meleği)
  • - Bu atom çağında böyle bir şeyin olması gerçekten mümkün müdür? -diye bağırdı Pep­pone-. Ortaçağdan kalma bir olay bu! (Don Camillo Çıkmazda)
  • Kendi evimin bahçe kapısına varınca, birisi zahmet buyurup, kapıya bakıncaya dek, tam dört kez zili çalmak zorunda kaldım. Sonunda birisi içerden düğmeye bastı da, bahçe kapısı açıldı. Margherita Lord Lister'in serüvenlerini okuyordu, ben içeriye girince, başını bile kaldırmadı. Düşes dizlerinin üstündeki bir deftere renkli parçacıklar yapıştırmayı sürdürüyordu. Albertino ise suluboyalarına dalıp, gitmişti. Bu genel umursamazlığa içerledim. -Benim yerime kedi dolaşsaydı ortalıkta, hemen hemen aynı etkiyi yapardı diye söylendim. Margherita gözlerini okuduğu kitaptan ayırmadan yanıt verdi: - Hayır, çünkü kedi senin yaptığın gibi ha babam zile basıp durmazdı. (Oğlum Kızım Hele Karım)
  • - Evet, dedi; romantizmden nasibini alamamış bir Fransız kontu, kokusuz bir çiçek gibidir. (Patates Şovalyeleri)
  • Işığı söndürdükten sonra bile, beynim çalışmayı sürdürüyordu. Hoş bir şey değildi bu da. (Oğlum Kızım Hele Karım)
  • "Bu dünyada mutluluk diye bir şeyden söz edilebilirse, ben de kendimi mutlu bir insan sayabilirim," dedim. (Katır İnadı)
  • Her insan kendi mesleğini yapar. (Katır İnadı)
  • Telefon çalınca, iki durumla karşılaşabilirsin: evdeysen cevap verirsin; değilsen, vermezsin. Telefon eden bir kadınsa, her iki durumda da cevap verme. (Katır İnadı)
  • "Tencere dibin kara, seninki benden kara. İşte bizim demokrasi!..." (Don Camillo ve Şeytan)
  • — "Köyün onuru söz konusu "dedi Peppone. Rhadames’in kentteki kodamanların karşısında yüzü yere gelmemeli. (Don Camillo Ve Hayırsız Oğul)