Kitap Künyesi
Yazar: Philip Roth
Çevirmen: Özden Arıkan
Orijinal Adı: Portnoy's Complaint
Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları
İSBN: 9789750839252
Sayfa Sayısı: 212
--reklam--
Portnoy'un Feryadı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Amerikalı yazar Philiph Roth’a büyük bir ün kazandıran “Portnoy’un Feryadı”, ilk yayınlandığı 1969 yılından beri okurlarını sarsmaya, şaşırtmaya, utandırmaya ve şiddetle güldürmeye devam ediyor.
Libidosunun başkaldırısına karşı koyamayarak “Amerika’yı –kadınlar üzerinden- keşfetmek” gibi bir ideale saplanan Portnoy’un en büyük engeli annesinin çelik pençelerine hapsolmuş zihnidir. Uzun süren ergenliğin yıkıcı yükünü boşaltmaya hazır, yüklenmiş bir bulut gibi çöktüğü terapist döşeğinde tüm dertlerini soluksuzca anlatan Portnoy, kendisini dinleyenleri etkisinden kolay çıkamayacakları çılgın, sahici, başdöndürücü bir girdaba çekiyor.
Yazarken ellerini kirletmekten çekinmeyen Philip Roth, yakası açılmadık tüm konuları çırılçıplak soyduğu, edebiyat tarihinin en keyifli ve edepsiz monologlarından biriyle okurlarının karşısında.
“Saygıdeğer âdetlerin azıcık dışına çıkacak olmak niye böyle cehennemler yaratıyor içimde? Halbuki nefret ediyorum o (...) adetlerinden. Halbuki ben tabulardan daha iyi biliyorum! Doktor, sevgili doktorum, ne dersiniz, AZAT EDELİM YİD’İ, GERİ VERELİM ONA İD’İ. Şu terbiyeli yahudi çocuğunun libidosunu özgürlüğe kavuşturur musunuz, lütfen?”
“Yüzyılın en iyi yüz romanından biri olan bu samimi itirafnameyi yüzünüz kızararak ve kahkahalarla gülerek okuyacaksınız.” - Times Literary Supplement.
--reklam--
Portnoy'un Feryadı Alıntıları - Sözleri
- Benim gibi kabiliyetli bir çocuk! Benim gibi başarılı bir çocuk! Benimki gibi istikbali olan bir çocuk! Tanrı'nın bana verdiği onca nimet, güzellik, akıl...
- Okulumun tarihindeki en akıllı ve en tertipli çocuk benim!
- "Bak, ben Tanrı'ya inanmıyorum ve Yahudi dinine de inanmıyorum - hiçbir dine inanmıyorum. Hepsi yalan."
- Allah aşkına söyleyin, kim sakatladı bizi böyle? Kim bu kadar marazi ve histerik ve zayıf yaptı bizi?
- Suçluyu bulmak hiçbir yarayı hafifletmiyor…
- İyi de insanın sefaleti bu mu? Ben daha ulvi bir şeyler beklerdim doğrusu! Haysiyetle çekilen acılar! Anlamlı acılar..
- Kelimeler de birer bomba ve mermi değilmiş yalnızca - aynı zamanda küçük birer hediye paketiymiş, içinde anlamlar olan!
- Cürüm ile ceza arasındaki abes orantısızlık, haykırma isteği doğuruyor içimde.
- … görüyorsunuz işte, varoluş denen şey, o iğrenç ve beyhude kategorilerin içine sığdırılabilenleri birazcık aşmakta!
- Hayatım boyunca insanlar, bana bakmak için başlarını aşağı eğdiklerinde çelimsiz bir oğlan çocuğu mu görsünler istiyorum, yoksa başlarını yukarı kaldırıp bir erkeğe mi baksınlar? Herkes beni itip kaksın, alay mı etsin istiyorum, bir üfürükte yere yıkılacak, derisi kemiğine yapışmış biri mi olmak istiyorum, yoksa herkeste saygı uyandırmak mı? Büyüyünce hangisi olmak istiyorum, zayıf mı güçlü mü, başarılı mı başarısız mı, bir erkek mi yoksa bir fare mi?
- Tehlike dolu olmayan, mikrop saçmayan, bela getirmeyen ne vardı onların dünyasında? Hani nerede hayattan tat almak, nerede yiğitlik, cesaret? Anamla babamı hayata karşı bu kadar korkuyla dolduran kimdi?
- Yasaklar ağaçta yetişmez ki - sabır ister, dikkat ister, kendini adayan ve feda eden bir ebeveyn ile çalışkan ve dikkatli bir küçük çocuk buldunuz mu, gerçek anlamda kontrollü, büzüğünü sımsıkı tutan bir insan yaratmak birkaç senelik iştir en çok. Yoksa niye etliyle sütlüyü ayrı tabaklarda yiyelim? Yoksa neye yarar koşer sabunuyla tuzu? Yoksa ne diye, sorarım size, hayatın, şayet bir anlamı varsa, bu anlamın tamamen sınırlar ve kısıtlamalardan, Hiç Kimse'den başka hiç kimse tarafından koyulmuş olamayacak yüz binlerce mini mini kuraldan ibaret olduğu her gün üç kez hatırlatılsın bize? O kurallar ki ya, ne kadar salakça olduklarına bakmadan, sorgusuz sualsiz boyun eğersin (böylece de, boyun eğdiğin için Rabbin inayeti üstüne olur) ya da, muhtemelen infiale gelmiş sağduyu adına ihlal edersin - ihlal edersin çünkü bir çocuğun bile hoşuna gitmez tam bir gerizekalı ve süzme şmuk gibi dolaşmak.
- Aile içinde hep anlatıp gülüşürlerdi, küçücük bir çocukken pencereden dışarı, yağan kara bakıyormuşum da, aniden içeri dönerek bir ümit sormuşum, "Anne, biz kışa inanıyor muyuz?" diye. Anlattığım şeyi anlayabiliyor musunuz? Hotantolarla Zulular tarafından büyütüldüm ben! Kadir-i Mutlak Tanrı Hazretleri'ni ciddi biçimde rencide etmeden bir bardak sütün yanında bir salamlı sandviç yemeyi bile düşünemezdim. Bir de öyle otuzbiri çekip çekip fışkırtmakla vicdanıma nasıl bir yük bindirdiğimi düşünün hele! Suçluluk duygusu, korku - iliklerime kadar işlemiş dehşet duygusu! Tehlike dolu olmayan, mikrop saçmayan, bela getirmeyen ne vardı onların dünyasında? Hani nerede hayattan tat almak, nerede yiğitlik, cesaret? Anamla babamı hayata karşı bu kadar korkuyla dolduran kimdi?
- Sonra, madem, dedim, kısa zamanda bir ceset haline geleceğim, bari her zamanki gibi devam edeyim - ve çorabımın içine patladım. Gece yatarken kirli çorapları yanıma alma alışkanlığı edinmiştim, böylece birini yatağa girdikten sonra, öbürünü de sabah uyanınca, bir nevi tohum zarfı olarak kullanabiliyordum.
--reklam--
Portnoy'un Feryadı İncelemesi - Şahsi Yorumlar
#1001kitap~~~: Philip Roth, erkeklerin yaşadığı tüm durumları çocukluk, ergenlik ve sonraki dönemlere ait yaşanabilecek durumların hepsini tüm gercekliğiyle anlatmis sanrm bu kitabinda ~anlatılmayan ama yaşananlar~... 1tarafta cekirdek aile fertleri anne, baba ve kızkardeşle yaşananlar, diger tarafta ergenlik döneminde içinde firtinalar kopan 1erkek çocuk ama hiç büyümediği düşünülen hala çocuk muamelesi yapılan!!! gercekten cok zor 1durum olsa gerek... Portnoy, Yahudi'dir ki okurken anne tarafından çok tanıdık durumlar okudum erkek çocuklara karşı üzerine ekstra düşünülen durumlarla!!! 1türlü yatıştıramadığı güdüleriyle, annesinin pençesi arasında sıkışıp kalan Portnoy'un Feryadı gerçekten komik ve düşündürücüydü cinsel dürtüler, dini bazı sorumluluklar ve durumlarla... Bir erkeğin cinsel gelişiminde "büyüme" denen sürecin aslında nasıl azap dolu olduğunu düşünüyor insan bu kitapta... Muhtemel erkeklerin kendi çocukluğundan ve annesinden 1şeyler bulacağı; kendi içindeki güdülerle, kendi canavarını hatırlayacağı 1roman olsa gerek Portnoy'un Feryadı Times Literary Supplement'a göre yüzyılın en iyi 100 romanından 1i olan Portnoy'un Feryadı itirafname gibi!!! Özellikle erkeklerin muhtemel cok seveceği 1kitap olacağını ve ergenlik döneminde erkek çocuğu olan annelere de davranış ve tutumlarına dair yol gösterici olabileceğini düşünüyorum... Yazardan okuduğum 2.kitap ilki Nemesis'ti ki cok severek okumuştum bu okuduğum 2.kitabı olan Portnoy'un Feryadı ölmeden önce okunması gereken 1001kitaptan 1idir... (Ayşe...)
Dayatılmış ve zorlanmış ahlaki bakış açısına göre yetiştirilen bir yahudi erkeğinin doktoruna anlattığı itiraflarını içeren bir kitaptır. Burada itiraf kavramı tam yerinde olmamıştır ne de olsa henüz tedavi başlamamıştır bile. Söz konusu kitap belirli bir dönem boyunca Türkiye’de yasaklanmıştır. Kitap, İstanbul 4. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından TCK'nın 426. maddesine göre "halkın ar ve haya duygularını rencide edici olduğu" gerekçesiyle toplatılmıştır. Aslında doktor ve hasta arasındaki terapi seansını anlatan monolog olarak yazılmış bir romandır. en önemli özelliği, toplumsal yapı ve karakterleri birlikte başarıyla harmanlamasıdır. Karakterleri incelersek: Anne – baskıcı, mükemmeliyetçi ve “el alem ne derci” bir karakterdir. Kızına önem vermemiş ve kız çocuğu olduğu için “sıradan” davranmıştır. Oysa oğluna karşı takıntılıdır. Kendisinin “kadın olduğu” veya “imkan bulamadığı” için yapamadığı her şeyi oğlundan beklemektedir. Beklentisi çok yüksek olduğu için en ufak bir hayal kırıklığında verdiği tepkiler ve yaptırımları abartılıdır. Yahudi kimliğini yücelterek ve toplumda iyi bir yer edinmeye çalışarak ailesini korumaktadır. Her türlü duygu sömürüsü ve dayatmayla istediğini elde etmeye çalışan ve kendisinden korkulan bir kadındır. Baba – Sıradan, aileye para getirmek için çok çalışan ve ciddi (!) sağlık sorunları olduğu için tuvaletten çıkmayan (kabızdır) bir karakterdir. pasiftir ve çok gerekmedikçe olaylara müdahale etmemektedir. annenin baskıyla arada bir kendisini göstermektedir. Abla – Silik bir karakterdir. Ailesi tarafından kardeşine gösterilen özene sahip olamamış ve genelde çok da üzerine düşülmemiştir. Yine de kardeşini her koşulda korumaya ve desteklemeye çalışmaktadır. Ana karakter “Portnoy – Oğul” – Yukarıdaki karakter tarafından yetiştirilen bir karakterdir. Baskıcı ve dayatılmış ahlak sebebiyle cinselliğe takıntılı hale gelmiştir. Aile içi ve toplumda yahudilik kimliğinin yüceltilmesine tanık olsa da yahudi kimliği sebebiyle ikili ilişkiler konusunda her zaman biraz ezik ve yetersiz hissetmiştir. Annesine karşı saplantılı bir aşk ve nefret arasında yaşamaktadır. Kadınlara birey olarak değer vermemekte ve bir arzu nesnesi olarak nitelendirmektedir. Annesinin yaptığı şeylere çok kızacağını bildiği halde yapmanın verdiği psikolojik savaş içerisindedir. Ayrıca hayatında arzu nesnesi olan kadınların annesi ile benzerliğini de ön planda tutmaktadır. Aslında cinsel gelişimini tamamlayamadan takıntılı bir hale gelmiş bir adamın öyküsüdür bu roman. Sıradan bir Yahudi ailenin yaşadıkları da alt tema olarak verilmektedir. İslam ve Yahudilik temel yapılarında birbirine benzer inançlardır. Dolayısıyla, bu romanı okurken yaşadığımız toplumdan çok uzak bir yapı ve yaşam tarzı görmüyorsunuz. Çoğu yaşanılan olayı, şu an içinde bulunduğumuz toplum ile özdeşleştirebiliyorsunuz. Özellikle zaten çok katı kurallara sahip inanç sistemlerinde olgular bireylere yanlış bir şekilde aktarılırsa, bireylerin kendi içlerinde huzursuzluğa neden oluyor. yani kendilerinden ve karakterlerinden utanıyor ve bütünleşemiyorlar. Yahudi inancına sahip topluluklar genelde kapalı ve içe dönük topluluklardır. geçmişte kendilerine miras bırakılan dışlanmışlık ve eziklik hissi ve dinin kendilerini üstün olarak nitelendirmesine dayanan üstünlük hissi ile çarpışma halidir. Bu da çevresel faktörlerle bütünleşince bireyin karakterinde boşluklar ve ikiliklere neden olabiliyor. Ayrıca burada ele alınması gereken id, ego ve süper ego kavramları. mükemmel insan kavramı normalde “ego” kavramı altında değerlendirilir (burada idlerini bastıran ve kendisini hatalarıyla kabul eden ve kendisiyle barışık birey kabul ediliyor). Ancak burada dayatılan mükemmel insan kavramı “süper ego” kavramında değerlendiriliyor. Dolayısıyla “id” ve “süper ego”nun çatışması sonucunda mevcut “ego” zedeleniyor. birey tam gelişimini de sağlayamıyor. (Cassandra metis)
Philip RothPortnoy’un Feryadı Philip Roth, 1960'ta Ulusal Kitap Ödülü'nü, 1987 ve 1991'de Ulusal Kitap Eleştirmenleri Çevresi Ödülü'nü, 1998'de de Pulitzer Ödülü'nü kazanmış.Aslında bol nişan ve ödül sahibi bir yazar. Alexander Portnoy,otuzlu yaşlarında,meslek sahibi başarılı bir avukat sosyal sorumluluk projeleriyle meşgul rüştünü ispatlamış,Amerika’da yaşayan bir Yahudidir.Kitap boyunca Portnoy’un psikanalistine anlattığı,çocukluk,ergenlik zamanında yaşadığı travmaları anlatması.Amerikada bir Yahudi olmak yani öteki olmak ve çocukluğundan itibaren ebeveyn baskısı altında olmak.Ailesinin özellikle annesinin tüm Zihnini kuşatması,benliğine hükmetmesini anlatıyor feryadı figan.Philip Roth yüzü açılmamış toplum tarafından tabu haline gelmiş,cinsellik ve din konusunu tüm çıplaklığıyla çokta cesur bir şekilde anlatmış.Türkiyede yasaklanmış değindiği bu konulardan dolayı.Yazarın dili çok eğlenceli mizah yönü çok kuvvetli ama bir taraftan kahkahalar atıp gülerken,bir taraftandan düşündürüyor ve sorgulatıyor.İnsanın en önemli evresi çocukluğunda yaşadığı travmaların şimdiki hayatında ki etkilerini gözler önüne sermiş yazar.Bir nevi bireyin annesi tarafından zihnine hükmetmesinin,gelişkin çağında insanın üstüne adeta bir kara bulut gibi nasıl çöktüğünü,silinmez ve derin yaralar bıraktığını anlatmış. Eş zamanlı okuduğum iki kitabın ortak konusunun ergenlik dönemine değinmesi denk düştü.Bir anne olarak bu kitap beni epey düşündürdü ellerimi oğlumun yakasından biraz olsun geri çekmem gerektiğine kara verdim.Ebeveyn olmanın ölçülü ve kararında müdahalelerin bir insanın hayatını nasıl etkilediğini bu kitapla birlikte çok daha farkına vardım. Oysa onun teklif ettiklerini ben istemiyordum benim istediklerimi de o teklif etmiyordu. Yine de bu kadar görülmemiş bir şey mi bu? Bu kadar acı vermeye devam etmesi şart mı? Hem de bu yaşta hala?… Doktor benim kendimi kurtarmam gereken şey hangisi, söyler misiniz;nefret mi... yoksa sevgi mi? Doktor Spielvogel, Bu benim hayatım, benim tek hayatınm ve bu hayatı bir Yahudi fıkrasının göbeğinde yaşıyorum!Yahudi fıkrası nda ki oğlanım ben, yalnız bu fıkra değil!Allah aşkına söyleyin kim sakatladı bizi böyle? Kim bu kadar marazi ve histerik ve zayıf yaptı bizi? Niye,niye hala “Dikkat et yapma Alex;hayır!” diye haykırıp duruyorlar?Doktor bu bendeki hastalığın adı nedir?Yahudilerin çektiği acıları anlatıp duruyorlar hani,o,bu mu yoksa? (Ferya Fertelli)
--reklam--
Portnoy'un Feryadı PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Philip Roth - Portnoy'un Feryadı kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Portnoy'un Feryadı PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Philip Roth Kimdir?
19 Mart 1933'te New Jersey'in Newark kentinde doğdu. Bucknell Üniversitesi'ni bitirdikten sonra Chicago Üniversitesi'nde yüksek lisans öğrenimi gördü. Ardından Chicago'da İngiliz edebiyatı, Iowa ve Princeton üniversitelerinde yaratıcı yazarlık dersleri verdi. 1959'da, altı öyküsünü bir araya getirdiği ilk kitabı Goodbye Columbus yayımlandı (Kucak Dolusu, Çev.: Ülkü Tamer, Sander Yayınları, 1971). ABD'li Yahudilerin yaşamını son derece kişisel, keskin ve ironik bir dille tasvir ettiği bu kitapla Roth, 1960'ta Ulusal Kitap Ödülü'nü aldı. Ardından iki roman yazdı: 1962 tarihli Letting Go (Libby, Çev.: Seçkin Selvi, Sander Yayınları, 1973) ve 1967'de yayıımlanan When She Was Good. Şöhret ise 1969'da, ABD'nin nezih edebiyat çevrelerini karıştıran Portnoy's Complaint (Portnoy'un Feryadı, Çev.: Özden Arıkan, Ayrıntı Yayınları, 1999) ile geldi. Bilinç akışı tekniğinde eşsiz bir monolog olarak nitelenen bu eser, çağdaş, Amerikan edebiyatının en komik, en unutulmaz karakterlerinden birini yaratıyordu. 1972'de Ernest Lehman tarafından aynı adla sinemaya uyarlayan Portnoy'dan sonraki kitaplarında Roth, hep değişik anlatım teknikleri denedi, her seferinde değişik konulara el attı, ama ana temalarından ya da "takıntıları"ndan hiç uzaklaşmadı: Yahudi olmak, erkek olmak, bir ananın oğlu olmak, aydın olmak; ve bütün bunlardan doğan her türlü marazilikle uğraşmaya devam etti.
--reklam--
Philip Roth Kitapları - Eserleri
- Öfke
- Portnoy'un Feryadı
- Ölen Hayvan
- Sokaktaki Adam
- Aldatma
- Nemesis
- İnsan Lekesi
- Pastoral Amerika
- Hayalet Yazar
- Bir Komünistle Evlendim
- Meme
- Hoşça Kal, Columbus ve Beş Öykü
- Ve Hayalet Sahneden Çekilir
- Amerika'ya Tuzak
- Sabbath'ın Tiyatrosu
- Karşıt Hayat
- Baba Mirası
- Shylock Operasyonu
- Bir Erkek Olarak Yaşamım
- Arzu Profesörü
- Libby
- Kucak Dolusu
- Pourquoi écrire ?
--reklam--
Philip Roth Alıntıları - Sözleri
- ''Buldum. Buldum. Son soru. Sen hâlâ, bir nebze dahi olsa kalbinin herhangi bir köşesinde evliliğin bir aşk ilişkisi olduğu yanılsamasını taşıyor musun? Eğer taşıyorsan, bu birçok sorunun nedeni olabilir.'' -sf. 9 *** ''Çok içen insanlar genellikle ilk içkilerinden önce saate bakarlar. Ne olur ne olmaz diye.'' -sf.11 *** ''Seksten hiçbir şekilde zevk almıyorum. Ya kendimi çok yalnız hissediyorum ya da zor geliyor. Zaten hayat da böyle değil mi?'' -sf. 15 *** ''Belki de yasak bir ilişkide sadece bir tarafın ailevi tatminsizliklerini dinlemek daha iyidir. Çünkü eğer ikisi birden anlatacak olursa, ilişkinin kendisi için vakit kalmayabilir.'' -sf. 36 *** ''...Çünkü içinde bulunduğum sınıf için fazla eğitimli biriyim ve ait olmam gereken sınıf için de yeterli param yok. Bu insanlarla aramda, maddi nedenlerden dolayı ait olduğum sınıftakilerden çok daha fazla ortak yön var. Yanlış yerdeyim. Tamamıyla.'' -sf. 46 *** ''Bir evlilik için elinde fazladan yaşlı bir erkek arkadaş bulundurmaktan daha iyisi yoktur.'' -sf. 48 *** ''Annem bana asla amımı açıkta bırakacak şekilde oturmamı öğretmişti. '' ''Ve şu anda bacakların bir beyefendinin omuzlarının üzerinde duruyor.'' ''Bana bu konuda hiçbir şey söylemedi. Sanırım bunu alışkanlık haline getireceğim aklının ucundan bile geçmemiştir.'' -sf. 48 *** ''Asla daha iyi olmaz. Kumar gibidir. Hiçbir zaman daha iyiye gitmez. Eğer oyunun arasında terk etmek istiyorsan terk et çünkü daha iyi olmayacaktır.'' -sf. 55 *** ''Ben İsrail karşıtı değilim. Araplardan tiksiniyorum. Bir zamanlar bizde de gelip evimizin etrafındaki kaldırımlara sıçan, malların fiyatlarını yükselten ve buna benzer işler yapan Araplar vardı. Yahudilerin asla yapmayacağı türden şeyler.'' -sf. 62 *** ''...Eğer bir beyaz olsaydı hayır diyebilirdin ama bir zencinin gözünün içine baka baka, hayır burada yemek yiyemezsin diyemezsin....'' -sf. 65 *** ''Başka erkekler düzmeye giden yolda, baştan çıkarma sürecinin bir parçası olarak sabırla dinlerler. Bu nedenle erkekler genellikle kadınlarla konuşurlar -onları yatağa atabilmek için. Sen ise onlarla konuşabilmek için yatağa atarsın. Başka erkekler onların hikayelerini anlattırmaya başlarlar, yeterince nezaket gösterdiklerini düşündüklerinde de ağızlarını sertleşmiş aletlerine doğru kibarca aşağı iterler...'' -sf. 67 *** ''... Hatırlıyorum, o A'lık öğrencilerin hepsi Kafka'nın Babaya Mektup'unu okuyordu ve onun Dava'yı ve Dönüşüm'ü yazarken tamamıyla babasıyla ilişkisinden yola çıkarak hareket ettiği türünden açıklamalar getiriyorlardı. Sen ''Hayır,'' dedin, bıkkın bir ifadeyle, 'Tam tersine. Babasıyla arasındaki ilişkide ''Dönüşüm ve Dava'dan esinlenmiştir.' Bunun onlara söyledikten sonra, yumruğunu havaya kaldırdın. 'Bir yazar otuz altısında değerli hale gelir, artık tecrübelerini hikayelerine aktarmaya gerek duymaz, hikayeleri onun yaşamına girer.'...'' -sf. 91 (MonoKL Yay. - 1 Baskı - Didem Hızkan Altunbey çev.) (Aldatma)
- Cüretkarlığın bir amacı olmalı yoksa değersiz, basit ve bayağı sayılır. (Bir Komünistle Evlendim)
- ...Babamı ilk kez ağlarken görüyordum. Başka 1inin gözyaşlarının insana kendininkilerden daha dayanılmaz geldiği o an, çocukluğun dönüm noktalarından 1idir... (Amerika'ya Tuzak)
- And in the everyday world, nothing to be done but respectably carry on the huge pretense of living as himself, with all the shame of masquerading as the ideal man. (Pastoral Amerika)
- Bildiğimiz her şey, zalimlerin zulmünden değil, insanların açgözlülüğünün, cehaletinin, gaddarlığının ve nefretinin zulmünden doğmuştur. Kötülüğün zalimi herkestir. (Bir Komünistle Evlendim)
- Sanıyorum insanlar felsefi açıdan ikiye ayrılıyorlar. Umursayanlar ve umursamayanlar, yapanlar ve sürekli erteleyip asla yapmayanlar. (Baba Mirası)
- hepimiz eşitiz, hepimiz özgürüz(...) (Ölen Hayvan)
- İnsan bazen ani karar verdikten sonra pişman olur. (Sokaktaki Adam)
- “Çocukken bir bilge gibi yaşardım, büyüdüğümde ise ağaçlara tırmanmaya başladım.” (Hayalet Yazar)
- “Orospu çocukları da ölürler,” dedi babam. “Ölüm için söylenebilecek tek iyi şey bu –orospu çocuklarını da haklar.” (Baba Mirası)
- Gülüşünüze ilişkin duygunuz, kendinize dair duygularınızın ve diğer insanlara sunduklarınızın bir yansımasıdır. (Karşıt Hayat)
- “Herkesin çaresizliği zordur, bir çocuğun, bir arkadaşın, fakat bir zamanlar o kadar zinde olan yaşlı bir insanın çaresizliği…” “Özellikle bir babanın.” (Baba Mirası)
- Senin bulunduğun yer o kadar güzelleşiyor ki. (Sokaktaki Adam)
- Fakat bu benim başıma hayatımda birkaç kez gelmişti; geleneğin davranışlarımı yönlendirmesine izin vermeyi reddederek kendi yoluma gittikten sonra sarsılmaz duygularımın bazen şaşmaz ahlaki zorunluluk algımdan daha geleneksel olduğunu keşfetmiştim. (Baba Mirası)
- Kelimeler de birer bomba ve mermi değilmiş yalnızca - aynı zamanda küçük birer hediye paketiymiş, içinde anlamlar olan! (Portnoy'un Feryadı)
- "Ne bunlar?" "Bilmiyor musun?" dedi buketi burnuma doğru tutarak. "Ben betonu bilirim. Asfaltı bilirim. Çiçekleri bilmem." "Bunlara gül denir, hayatım." (Öfke)
- Ciddi bir okumanın gerektirdiği konsantrasyon, odaklanma, yalnız kalma, sessizlik artık ulaşılması zor şeyler... (Karşıt Hayat)
- yaptığım hiçbir şeyi yapmayı bırakamıyorum ve yaptığım her şey asabımı bozuyor. (Ölen Hayvan)
- Yasaklar ağaçta yetişmez ki - sabır ister, dikkat ister, kendini adayan ve feda eden bir ebeveyn ile çalışkan ve dikkatli bir küçük çocuk buldunuz mu, gerçek anlamda kontrollü, büzüğünü sımsıkı tutan bir insan yaratmak birkaç senelik iştir en çok. Yoksa niye etliyle sütlüyü ayrı tabaklarda yiyelim? Yoksa neye yarar koşer sabunuyla tuzu? Yoksa ne diye, sorarım size, hayatın, şayet bir anlamı varsa, bu anlamın tamamen sınırlar ve kısıtlamalardan, Hiç Kimse'den başka hiç kimse tarafından koyulmuş olamayacak yüz binlerce mini mini kuraldan ibaret olduğu her gün üç kez hatırlatılsın bize? O kurallar ki ya, ne kadar salakça olduklarına bakmadan, sorgusuz sualsiz boyun eğersin (böylece de, boyun eğdiğin için Rabbin inayeti üstüne olur) ya da, muhtemelen infiale gelmiş sağduyu adına ihlal edersin - ihlal edersin çünkü bir çocuğun bile hoşuna gitmez tam bir gerizekalı ve süzme şmuk gibi dolaşmak. (Portnoy'un Feryadı)
- Bağlılık yıkıcıdır ve senin düşmanındır. (Ölen Hayvan)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin