Kitap Künyesi

Yazar: Lev Tolstoy

Çevirmen: Bekir Belenkuyu

Tasarımcı: Ayşe Ural

Yayın Evi: Şule Yayınları

İSBN: 9786052199084

Sayfa Sayısı: 84

Ruh ve Ölüm Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

İnsan, diğer canlılar gibi ölüme muhaliftir. Bereket versin ki, akıl süzgecinden geçirdikten sonra bir karar vererek bu muhalefetini değiştirebilir. Hatta bu değişimi “zorlamayla gerçekleşen bir uzlaşma” şeklinde değil, kendi isteğiyle “rıza” göstererek değiştirmeye gücü yeter.

Bu kitap, Tolstoy’un felsefe külliyatından, ruh ve ölüm üzerine derinlemesine düşünülmüş ve söylenmiş hikmetli fikirler içermektedir. Varoluşu yeniden sorgulatan bu yıllanmış fakat her dem taze sözlerin hâlâ muhatabını etkileyebilmesi, ruh ve ölümün, hiçbir zaman gizemini kaybetmemiş olmasındandır. “Bu imzasız sözlerin en iyileri benim şahsıma değil cihanın büyük dâhilerine aittir," diyen Tolstoy’un mütevazı ruhuyla sizi baş başa bırakıyoruz.

Osmanlı Türkçesinden Aktaran ve Günümüz Türkçesine Çeviren

Bekir Belenkuyu

Ruh ve Ölüm Alıntıları - Sözleri

  • "Eger yaptığın işlerde tereddüt ediyorsan bu gece öleceğini farz et. Derhal şüphe ve tereddütün kaybolur.Aklın ve doğru düşünme yetin yerine gelir."
  • bir pencereden dışarı baktığımız düşünülsün: bu pencerenin önünden bir adam yavaş yavaş yürüyerek geçsin ve sonra bize görünmez olsun. onun arkasından da aynı yerden başka adam, daha hızlı bir yürüyüşle oradan geçerek görüş alanımızdan kaybolsun. bence gözümüzün önündeki o yerden yavaş yavaş geçen adam, acele geçen adamdan daha fazla yaşamış değildir. ben yalnız, -pencerenin önünden ister yavaş ister aceleyle geçmiş olsunlar- bu adamların oradan geçmeden önce var oldukları gibi oradan geçtikten sonra da var olacaklarını bilirim.. dünayada uzun ve kısa yaşamış olanlar da aynen bunu gibidir.
  • Ceset ruhu sınırlayan bir duvardır
  • “Hayatını ruh derecesinde yaşayan adam için ölüm korkutucu değildir.”
  • hayatı ruh derecesinde yaşayan adam için ölüm korkutucu değildir.
  • İnsan eğer çok yaşasaydı o nispette çok değişimlere uğrardı. İnsan başlangıçta bir bebekken sonra küçük çocuk, sonra yetişkin ve daha sonra da ihtiyar olurdu. Fakat insan ne kadar değişim geçirirse geçirsin kendisine daima "ben" demiştir. Bu "ben" bebeklikte, yetişkinlikte ve ihtiyarlıkta her zaman kişinin yanındadır. İşte değişmeyen bu "ben" ruh adını verdiğimiz şeydir.
  • Her insanın içinde iki şahıs yaşıyor: Bir kör, cismani ve diğeri gören, ruhanidir. Kör olan şahıs yemek için çalışır, dinlenir, çoğalır ve bunların hepsini kurulmuş bir saat gibi yapar. Gören ve ruhani diğer şahıs ise bizzat kendisi bir şey yapmaz. Ancak kör ve cismani olan şahsın yaptığı şeyleri takdir eder veya çirkin görür.
  • Sen dünyaya gelirken etrafındakiler hep seviniyor ve gülüyor, sen ise ağlıyordun. Dünyayı terk ederken herkes ağlasın da sen gül!
  • Eğer Allah aşkının ateşiyle yanıp tutuşarak erirsem o zaman Allah beni kendisine yaklaştırır ve ilahî şeklini üzerime nakşeder. Angelus Silesius
  • Ruh, camdır. Allah, camdan geçen ışıktır.
  • İşte insanlar da böyledir. Bazen insanlar öyle olur ki, Allah'ın ne olduğunu bilmezler. Hâlbuki kendileri onda, yani Allah'ta yaşar ve mevcut bulunurlar.
  • İnsanın gören, ruhani kısmına vicdan denir. İnsandaki bu ruhani kısım olan vicdan pusulanın ibresi gibi hareket eder. Pusulanın ibresi, ancak onu taşıyan kimse hareket ettiği ve doğru yoldan ayrıldığı zaman hareket eder. Vicdanın harekete geçmesi de aynı şekildedir. İnsan görevini yerine getirdiği zaman vicdan sessiz kalır. Fakat insan yürümesi gereken doğru yoldan ayrıldığında nerede ve ne kadar yoldan çıktığını insana bunu vicdan gösterir.
  • Vücudum olmadan ruhumun da mevcut olamayacağı doğrudur. Vücut yani cisim ancak ruh için lazımdır fakat cisim dediğimiz şey, bizzat ruhun kendisi değildir. Ruhu bir kenara bırakınca ayrı kalan cismin ne olduğunu zaten bilemezdim. Hayatın esası cisimde değil ancak ruhtadır.
  • hayat ve hayatın hadiseleri sıradan ve bayağıdır hayatta her şey sade ve basit görülür bu hadiselerin hepsi de belli bir kurala göre meydana gelir ve hepsi bir diğeriyle açıklığa kavuşur ölüm ise yücedir hayatın belirgin sade ve sıradan olan her şeyini ortadan kaldırır mahveder
  • Bir de "Allah'ı mı unuttun?" denilir. Bu, güzel ve hoş bir sözdür. "Allah'ı unuttun" sözünün anlamı, "sende kimin mevcut olduğunu, senin kiminle beraber yaşayarak var olabildiğini unuttun" demektir.

Ruh ve Ölüm İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Şule Yayınları ve iğrenç Tolsty çevirisi: Öncelikle kitabı okuduğuma ve okuyacağıma pişman oldum.Çünkü Şule yayınları'nın berbat çevirisi kitabi rezil bir hale sokmuş.Bir çeviri kitabi ne kadar kötü etkileyebilir sözünün canlı örneği direkt bu kitaptır.Kitapta kesinlikle Tanrı kelimesi yok bütün Tanrı kelimeleri Allah bütün Tanrı eleştirileri de Allah'ın kudreti olarak değerlendirilmiş.Örneğin "Ruh, camdır. Allah camdan geçen ışıktır.'' veya "Damla, denize düşünce deniz olur. Ruh, Allah ile birleşirse Allah'a ulaşır." Kitabın aslını yansıtmayıp misyonerlik yapınca elinize ne geçiyor acaba merak ediyorum.Tüm Türkiye bu çevirinizden dolayı Tolstoy okuyup müslüman oldu tebrikler size.Kesinlikle şule yayınları gibi kalitesiz yayınevlerinden kitap almamanızı öneririm. (Lynxy)

Bu kitap, Tolstoy’un felsefe külliyatından, ruh ve ölüm kısımları alınarak ortaya çıkarılmıştır.Varolmayı, ölümü, ruhun nasıl bir şey olduğunu insanlara yeniden sorgulatıyor ve yıllar önce yazılmış olmasına rağmen hala kulağa taptaze geliyor. Kitaba başlarken “Bu imzasız sözlerin en iyileri benim şahsıma değil cihanın büyük dâhilerine aittir," diyor Tolstoy. Mütevazi ruhuyla, bence kıymetli bir eser çıkarmış ortaya. Kitap, adından da anlaşılacağı üzere ruh ve ölüm olarak iki bölüme ayrılıp, birinci kısım (Ruh) kendi içerisinde sekiz farklı konuya, ikinci kısım (Ölüm) ise altı farklı konuya değinmiş. Beni hangi kısım daha çok etkiledi veya düşündürdü diye soracak olursak iki bölümde eşit seviyede. Çünkü kitabı okumaya başladığımda ruhun ne olduğundan bahseden şu cümle kadar ; (İnsan eğer çok yaşasaydı o nispette çok değişimlere uğrardı. İnsan başlangıçta bir bebekken sonra küçük çocuk, sonra yetişkin ve daha sonra da ihtiyar olurdu. Fakat insan ne kadar değişim geçirirse geçirsin kendisine daima “ben” demiştir. Bu ben bebeklikte, yetişkinlikte ve ihtiyarlıkta her zaman kişinin yanındadır. İşte değişmeyen bu “ben” ruh adını verdiğimiz şeydir. ) , ikinci kısımda okuduğum bu cümle de (Bir gök gürlediği zaman anlarız ki, gürültüden biraz evvel şimşek çakmıştır. Şimşek çakması gök gürlemesinden önce geldiğinden gök gürlerken şimşeğin bizim üzerimize düşerek bize zarar vermesinden korkmamız sebepsiz ve anlamsızdır. Fakat gök gürültüsü kalbimize yine de bir korku ve ürperti verir. İşte bizim ölümden korkmamız da tıpkı bunun gibidir. Hayatın mânâsını anlamamış olan bir adama göre ölüm, bütün işleri ebediyen sona erdirir. Ve yıldırımdan kaçmakla onun dehşetinden kendisini kurtardığını zanneden ahmak bir adam gibi daima ölümden korkar ve kaçar.) beni etkiledi. Kitabı okurken bir çok cümlede durup düşündüm ve aslında farkında olmadığım şeylerin var olduğunu gördüm.Okuduğunuz için teşekkür ederim ️ Kitabı tavsiye ederim. (Semanur Aydın)

Ölüm Karşısında Tolstoy: Tolstoy’un dünyasını tanımak için bir rehber kitap. Çünkü hayatın en temel gerçeği olan ölüm hakikatına bakışını görüyoruz bu eserde. Ölüme bakışı tam bir mümin olduğunu gösteriyor bize. Alıntıladığı fikir adamları, veli zatlar, doğu ve batı ayırt etmeden yazarlardan paylaştığı sözler bizlerin karşısında bu dev ismin rastgele dünya yazarı olmadığını da gösteriyor. Peygamber a.s.v ile alakalı bizlerle paylaştığı hadisler onun aynı zamanda bağnaz, tutucu bir dindar olmadığını da önümüze seriyor. Okurken belki küçük tekrarlar göreceksiniz ama bu tekrarlar amacın pekişmesi için değerli olduğunu farkedeceksiniz. Hayatı anlamlandırmak için okunması bir solukta okunabilecek bir eser. (Muhatap Kitabevi)

Kitabın Yazarı Lev Tolstoy Kimdir?

Lev Tolstoy 28 Ağustos 1828 tarihinde Moskova'da doğdu. Babası Kont Nikolay İlyiç Tolstoy, 1812 Napolyon Savaşlarına katılmış emekli bir yarbaydı.

Tolstoy romanlarında, insanoğlunun ne kadar değişik karakterli olduğunu vurgular. ''Savaş ve Barış'', ''Anna Karanina'' insan tahlileri ve canlı tasvirler bakımından birer baş eserdir.

Lev Tolstoy'un kendini arayış serüveni ölünceye kadar sürdü. Karısı bile onu anlamadı. Tolstoy, bir çocuk gibi hayata küstü ve kaçtı. Seksen iki yaşındaki karanlık ve yağışlı bir Ekim gecesinde köyünden ayrıldı. Yolda hastalandı 7 Kasım 1910'da küçük bir tren istasyonunda hayata veda etti.

Lev Tolstoy zengin bir ailenin çocuğu olarak Rusya'nın Tula şehrindeki Yasnaya Polyana adlı konakta doğdu. Çok küçük yaşlarında önce annesini, sonra babasını kaybetti, yakınlarının elinde büyüdü. Çocukluğundan beri gerçekleri incelemeye karşı büyük bir ilgisi vardı. Öğrenimini tamamlamak için Moskova'ya gitti. Çalışkan zeki bir öğrenci olarak başarı ve sevgi kazandı. Fransızcasını ilerletmiş, Voltaire'i ve J. J. Rousseau'yu okumuş, bu iki yazarın kuvvetli etkisinde kalmıştı. Yasnaya-Polyana'ya döndü, yoksul köylüler arasına katıldı. İlk eseri olan "Çocukluk"u bu sıralarda yazdı.

Lev Tolstoy Bir süre sonra orduya girdi; Kafkasya'ya gitti. Kafkas halkının yoksulluk dolu yaşayışlarını ele aldığı izlenimlerle ilk gerçekçi hikâyelerini yazdı. 1854'te Kırım savaşı'na subay olarak katıldı. Sonra askerlikten ayrılıp Petersburg'a gitti. Bir kısım eserlerini oldukça sakin geçirdiği o yıllarda yazdı. Gene de içinde, aradığını bulamayan bir ruh çalkalanıyordu. Batı Avrupa ülkelerinde uzun bir gezintiye çıktı. Almanya, Fransa, İsviçre'de dolaştı. Yurduna dönüşünde gene Yasnaya-Polyana'ya yerleşti. Asalet ünvanlarından, lüksten sıkılıyordu. Köyünde bir okul kurdu. Bu okul, öğrenim, eğitim bakımından yepyeni bir kurumdu. Huzura kavuştuğuna kanaat getirdikten sonra, 1862'de evlendi.

Lev Tolstoy evlendiğinde karısı Sophie Behrs kendisinden 16 yaş küçük olup henüz 18 yaşındaydı. Bu evlilik onun düzenli bir hayat özlemini giderecekti. Bu evlilikten 13 çocukları oldu; bu çocukların 3'ü bebek iken, biri 5 diğeri de henüz 7 yaşında iken öldü. Eserlerinden en kuvvetli olan iki romanı "Savaş ve Barış" ile "Anna Karenina'yı" bu dönemde yazdı. Karısı, eserlerini yazmasında en büyük yardımcısıydı. Hatta "Savaş ve Barış"ın düzeltmelerini 12 kez yapıp yazmıştır. Aradan bir süre geçince yeniden, bu sefer eskilerden daha şiddetli bir moral çöküntüsüne uğradı. Geniş halk yığınlarının, özelikle Rus köylüsünün yoksul, perişan durumu onu çok üzüyordu. Bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Kaba saba giyiniyor, giydiği her elbiseyi kendisi dikiyordu. Değişmeyen tek tarafı bıkıp usanmadan yazmasıydı. "Kroyçer Sonat", "Efendi ile Uşak", "Karanlıkların Gücü", "İman nedir", "İnciler", "Kilise ve Devlet", "İtiraflarım" hep bu yılların ürünleridir.

Lev Tolstoy Eserlerinde insanlığın çeşitli meselelerine değinen Tolstoy'un dünya ölçüsünde bir sanat ve fikir değeri vardır. Kendi ülkesinin toplumsal siyasal çalkantılarını, halkının yaradılışını, yaşayışını büyük bir ustalıkla yansıtmıştır. Gerçekçi edebiyatın en büyük temsilcilerinden olduğu kadar, bir filozof ve bir eğitimci olarak da ün kazanmıştı. Yukarıda sayılanların dışında "Diriliş", "Gençliğim", "Çocukluk", "Hacı Murat", "Ayaklanış", "Sergi Baba", "Tanrı Bizim İçimizdedir", "Kazaklar", "Tesadüf", "İki Süvari" gibi eserleri vardır.

Lev Tolstoy 82 yaşındayken, 1910 yılında öldü. Kış ortasında evini terk ettiğinde hasta düştükten sonra, Astapovo'da tren istasyonunda zatürre'den öldü. Polis, cenazesine katılmak isteyenlere ulaşımı sınırlandırmak için çalıştı, ama binlerce köylü cenazesinde sokakları doldurdular.

82 yaşında vefat eden Lev Tolstoy birçok kez büyük sıkıntılar yaşamıştır. Marksizm'den etkilenerek oluşturduğu mülkiyet konusundaki radikal fikirleri nedeniyle bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Bu sebeple ailesiyle arası açıldı. Hıristiyan anarşizmini geliştirmeye çalıştığı kitabı "tanrının egemenliği içimizdedir" kitabıyla yeni bir hristiyanlık akımı tanımlaması, Ortodoks Kilisesi tarafından aforoz edilmesine sebep oldu. Tolstoy, ömrünün son yıllarını büsbütün derbeder bir şekilde geçirdikten sonra, bir küskünlük sonucunda, evini bırakıp yollara düştü. Astapovo tren istasyonunda ölü olarak bulundu. Ölümüne zatürrenin sebep olduğu bilinmektedir. Hayatı boyunca yaşamın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalıştı. Eserlerinde bunu eksiksiz olarak yansıtmayı hedef edinmiş en büyük Rus yazarlarından birisi olarak edebiyat ve dünya tarihindeki yerini aldı.

Lev Tolstoy Kitapları - Eserleri

  • Hacı Murat
  • İnsan Neyle Yaşar?
  • Kazaklar
  • Savaş ve Barış (2 Cilt Takım)
  • Anna Karenina
  • Aile Mutluluğu

  • Aslan ile Köpek Yavrusu
  • Hazreti Muhammed
  • Çocukluk
  • Çocukluk, İlkgençlik, Gençlik
  • Sivastopol
  • İvan İlyiç'in Ölümü
  • Kreutzer Sonat

  • Diriliş
  • Sergi Baba ve İki Hafif Süvari
  • Efendi ile Uşağı
  • Erik Çekirdeği
  • İtiraflarım
  • Ateşi Kıvılcımken Söndürmeli
  • Aşkın Yasası - Şiddetin Yasası

  • Sevgi Neredeyse Tanrı Oradadır
  • Üç Ölüm
  • Şeytan
  • Tanrı'nın Egemenliği İçinizdedir
  • Hayatın Anlamı
  • Masallar
  • Bir Gencin Dramı

  • Gençlik
  • Her Şeye Rağmen Sevgi
  • Sanat Nedir?
  • Din Nedir?
  • Vahşi Zevkler
  • Ve Işık Karanlıkta Parlıyor
  • Kafkas Tutsağı

  • İçimizdeki Şeytan
  • Hayat Üzerine Düşünceler
  • İnsana Ne Kadar Toprak Lazım
  • Hayatı Sorgulamak
  • Bilgelik Kitabı
  • Hikayeler
  • Günlükler

  • Tipi
  • Bütün Mutluluklar Birbirine Benzer
  • Fil ile Tilkiler
  • Baskın
  • Halk İçin Hikayeler
  • Öyküler
  • Ölüm Manifestosu

  • Karanlığın Kudreti
  • Canlı Ceset
  • Yaşlı Kavak
  • İlkgençlik
  • İhtiyar Adam ve Torunu
  • Tanrı Her Şeyi Bilir
  • Zamanımızın Köleliği

  • Dekabristler
  • İncil'in Kısa Bir Özeti
  • Tolstoy'un Risaleleri - 2. Cilt
  • Tolstoy'un Risaleleri - 1. Cilt
  • Davulun Sesi
  • Katya
  • Yunan Öğretmen Sokrates

  • Çocuk Gibi Olun
  • Şahin İle Horoz
  • Küçük Şeytan
  • Sahte Kupon
  • Savaş ve Askerlik Üzerine
  • Yurtseverlik, Askerlik ve İtaatsizlik Üzerine
  • Kralın Hediyesi

  • İnancım Neden İbarettir?
  • Dua
  • Savaşa Karşı Yazılar
  • Çömlek Alyoşa
  • Anna Karenina - 3. Cilt
  • Tolstoy'dan Seçme Öyküler
  • Yaşayan Ölü

  • Anna Karenina - 2. Cilt
  • Hikmetli Sözler
  • Savaş ve Barış - 2. Cilt
  • Savaş ve Barış - 3. Cilt
  • Savaş ve Barış - 4. Cilt
  • Hiddet
  • Tolstoy Gandhi Mektuplaşmaları

  • Ruh
  • Bethink Yourselves
  • Polikuşka
  • Tolstoy Bütün Eserleri 3
  • Balodan Sonra
  • Gri Tavşan
  • Seçilmiş əsərləri - 1. Cilt

  • Ruh ve Ölüm
  • Gençlik - 2. Cilt
  • Vatanseverliğe Karşı
  • Anna Karenina - 4. Cilt
  • Felsefe-i Hayat
  • İman ve İtikad
  • Aşk ve Öfke

  • Корней Васильев (Korney Vasiliev)
  • Gizli Notlar
  • Bütün Eserleri 10
  • Bütün Eserleri 11
  • Bütün Eserleri 12
  • Ölümden Sonra Dirilme - Cilt: 3
  • Çilekler

  • Tövbe Edin
  • Kuğular
  • İki Qusar
  • İman Vicdan Ve Dua
  • Halk İçin Hikayeler - 1. Cilt
  • Halk İçin Hikayeler - 2. Cilt
  • Halk İçin Hikayeler - 3. Cilt

  • Ainsi Meurt L'amour
  • Budala İvan
  • Yaban Çilekleri
  • Tanrı Gerçeği Görür Ama Bekler
  • Tolstoy Bütün Eserleri 14 (Ciltli)
  • Aforizmalar
  • Yolcu ve Köylü

  • Risaleler - İnsanın Dokuz Hali
  • Muhabbet
  • Kelam
  • Masallar
  • Basübadelmevt
  • Father Sergius
  • Söz ve Eşitsizlik

  • Bir İzdivacın Romanı
  • Çocukluk ve Gençlik Yılları
  • Susa Bilmirəm

Lev Tolstoy Alıntıları - Sözleri

  • Biz de böyleyiz işte... (İnsana Ne Kadar Toprak Lazım)
  • İnsan eğer çok yaşasaydı o nispette çok değişimlere uğrardı. İnsan başlangıçta bir bebekken sonra küçük çocuk, sonra yetişkin ve daha sonra da ihtiyar olurdu. Fakat insan ne kadar değişim geçirirse geçirsin kendisine daima "ben" demiştir. Bu "ben" bebeklikte, yetişkinlikte ve ihtiyarlıkta her zaman kişinin yanındadır. İşte değişmeyen bu "ben" ruh adını verdiğimiz şeydir. (Ruh ve Ölüm)
  • "İnsan kazanayım derken kendim kayboldum." (Tanrı Her Şeyi Bilir)
  • "Böyle anlarda bir felakete ne kadar yakın olduğumu bilseydin, kendimden ne kadar korktuğumu!" (Anna Karenina - 3. Cilt)
  • Bu da yaşamak mı sanki! İnsan ya tam öl­meli ya da tam yaşamalı. Tövbe, tövbe! (Çocukluk, İlkgençlik, Gençlik)
  • Insana öyle geliyordu ki yeni bir şeyi anlamak için büyük bir hevesle atılıyor ancak amacına erdikten sonra o şeyden nefret etmeye de hak kazandığını düşünüyordu. (Gençlik - 2. Cilt)

  • Kalben sakin ve uysal olun, hayatınızda mutluluğu bulursunuz. (İncil'in Kısa Bir Özeti)
  • Sağlığı ile övünenin değil hasta olanın hekime ihtiyacı vardır. (İncil'in Kısa Bir Özeti)
  • -Çünkü sen kendin için, mutluluğun için yaşamak istiyorsun. +Bu dünyada başka ne için yaşanır ki? -Tanrı için yaşamak gerekir Martin. (Hikayeler)
  • ''Kabahatlerin en korkuncu, nankörlüktür...'' (Çocukluk)
  • Bu acıyla da aynı şey olacak, zaman geçecek ve umurumda olmayacak. (Anna Karenina)
  • Ben, hayattan hiçbir beklentisi olmayan, mahvolmuş bir adamım artık... (Hikayeler)
  • Ölmek için referansa ihtiyaç yok (Anna Karenina - 3. Cilt)

  • Bence her insan bencildir,ve bütün yaptiklari da bu yüzdendir. -Bencillik,insanin kendisini en iyi ve en akilli olduğuna inanmiş olmasidir.. (Çocukluk, İlkgençlik, Gençlik)
  • Ve insanlar, kurtuluşu, her insan için zorunlu olan, tüm dinsel öğretilerde ve her bir insanın yüre­ğinde yazılan, 'kendine yapılmasını istemediğin şeyi başkasına yapma ve yakınlarını öldürme' yasasını yerine getirmekte arama­lıdırlar. (Yurtseverlik, Askerlik ve İtaatsizlik Üzerine)
  • İndi ki,bu dünya günahla doludur və ondan imtina etmək lazımdır,onda nəyə gərəkdir onun gözəllikləri? Bu işrəti niyə yaratmısan? (Sergi Baba ve İki Hafif Süvari)
  • 'Öldün mü toprağa gömerler, sonra da me­zarında ot biter, o kadar işte. Başka hiçbir şey yok' (Kazaklar)
  • Ben, niçin bütün dünyanın dâhiyane bulduğu Shakespeare'in yapıtlarını beğenmemekle kalmıyor, bunları bir de iğrenç buluyordum? (Sanat Nedir?)
  • Tarihsel olarak dekabristler,1825 Aralık ayında çarlığa karşı (Dekabr, Rusçada "Aralık" demek)meydan okumaya cüret etmiş ilk devrimcilerdi.hemen hepsi de Rus aristokrat ailelerinden geliyordu ve büyük bir çoğunluğu ise 1812'de Napoleon ordularına karşı savaşmışlar, kahramanlıklarıyla öne çıkmışlardı. (Dekabristler)
  • erkekler böyle düşünürsünüz.. Kendinize özgürlük tanıdınız, kadını ise kuleye tıkmak niyetindesiniz. Kendinize gelince her şeye izin verirsiniz.. (Kreutzer Sonat)