Kitap Künyesi
Yazar: Aleksandr Puşkin
Çevirmen: Kayhan Yükseler
Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları
İSBN: 9789750818400
Sayfa Sayısı: 104
Ruslan ve Ludmila Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Rus edebiyatında bir benzeri görülmemiş mizahın, kahramanlığın, ironinin, hüznün ve dönemin tutucu çevrelerince fazla cesur bulunarak, büyük tepkilere yol açan biçimde cinselliğin bir arada kullanıldığı epik bir yapıt.
Puşkin, altı şarkı ve epilogdan oluşan bu masal poemada Rus tarihinden, eski Rus masallarından geniş biçimde yararlanmıştır; okuyucunun duygularını sarsacak anlatımdan özenle kaçınarak, yer yer kaba halk diliyle, yalın ve süslemesiz bir dil kullanmıştır. Ruslan ve Ludmila'da, Kiev Prensi Vladimir'in yiğit şövalyelerinden Ruslan ile Prens Vladimir'in kızı Prenses Ludmila'nın evlenmeleri; Ludmila'nın düğün gecesi bir büyücü tarafından kaçırılması; Ruslan'ın, Ludmila'da gözü olan Prens Vladimir'in şövalyelerinden Rodgay, Farlaf ve Hazar Hanı Ratmir'le birlikte Ludmila'yı arama girişimleri destansı-masalsı bir havada anlatılır. Kötülüğe karşı iyiliğin, zorbalığa karşı özgürlük düşüncesinin, sahtesine karşı gerçek kahramanlığın, suçluya karşı adaletin zaferi ve gözüpeklik, dürüstlük, Finli'den Hazar Hanı'na kadar Rus olmayan kahramanlara duyulan sevgi, sınırsız bir iyimserlik ve yaşam sevinciyle yansıtılmaktadır.
Ruslan ve Ludmila Alıntıları - Sözleri
- Eğer bir kadın kederler içinde Ağlayarak, kimseye belli etmeden, Alışkanlığa ve sağduyuya inat, Bir gün aynaya bakmayı bırakırsa - O zaman acısı ciddidir gerçekten.
- Bir türlü uyku tutmuyor beni! Ne yapmalıyım: yaralıdır yüreğim, Uyku uyku değil, yaşamak ne tiksindirici!
- Ama acı sonsuz değildir dünyada.
- "...acı sonsuz değildir dünyada."
- Ve tanıdım aşkı tüm benliğimle, Göksel sevinciyle Ve acı veren kederiyle...
- Ve tanıdım aşkı tüm benliğimle, Göksel sevinciyle Ve acı veren kederiyle...
- Artık solmuştu kızıl günbatımı Uyutulan yeryüzünün üzerinde
- …huzur arıyordu, Uyuşukluk ve keder bitirmişti onu
- Ve tanıdım aşkı tüm benliğimle, Göksel sevinciyle Ve acı veren kederiyle….
- Ne sıkıcı ezgilerine, ne ziyafetlerine, Ne de ihtiyacım var gölgeliklerine- Ne yemek yerim, ne de dinlerim, Bahçelerinin ortasında öleceğim!
Ruslan ve Ludmila İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Yeğenim, masal okumak için biraz geç değil mi ya ehehe diyecek herkesi dımdızlak bırakacak bir eser. Eserimiz şiir biçiminde yazılmış bir roman, ancak gerek üslup, gerek tema bir masaldan farksız. "Seviyordum Sizi" incelemesinde bahsettiğim gibi Puşkin, masallar anlatan dadısı Arina Rodionovna'nın manevi nezaretinde büyümüştür. Bunun şahsen en belirgin ve tek örneği de Ruslan ve Lyudmila'dır. Çünkü diğer eserlerinde böyle bir üslup bulamıyoruz, romantizm ve realizm ağır basıyor. Eser 1821 yılında yazıldığından kör bir insanın bile görebileceği kadar Rus milliyetçiliği teması var. Hatta kitapta zaman zaman "Rus ruhu, Rus kokusu, Rus gücü, Rus kılıcı" gibi milli bütünlük sağlayacak sözler de görülebiliyor. 1825'deki Dekabrist Ayaklanması'na yaklaşıldığından ortamda milliyetçilik, savaşçılık gırla geziyor zaten. Puşkin de hislerini kitaplarına yansıtacağı için Rus tarihine yönelmiş belli ki. Kiev Knezliği'nin Vladimir Svyatoslaviç dönemini seçmiş. Vladimir ve Lyudmila gerçek karakterler. Ruslan da gerçek bir karakter ama adının gerçekten Ruslan olduğu meçhul, daha öncesinde Rus efsanelerinde ve mitlerinde ismi geçen Yeruslan Lazareviç isminden esinlenildiği söyleniyor. Rogday ve Farlaf, yazar Karamzin'in "Rus Tarihi" kitabında geçiyor ancak Ratmir hakkında neredeyse hiçbir bilgi yok, bu da Ratmir'in gerçek olup olmadığı hakkında bizi bir bilinmezliğe götürüyor. Puşkin'in hislerini yansıttığını belirttim, ancak Puşkin çok coşkulu, gaza getirmeli bir anlatımdan çok keskin bir şekilde sıyrılmasını da biliyor. Yeri geliyor, tanıdıklarını yeriyor, yeri geliyor araya girip ithaflar yapıyor, yeri geliyor bir savaş sahnesini "Bir süreliğine bırakalım onları; / Yakında yine anacağım yiğitleri." dizeleriyle erteliyor ve gerilimli sahneleri bir Brezilya dizisi misali bir diğer bölüme gönderiyor. Kitap doğa tasviriyle başlıyor, bilge bir kedinin zincirler üstünde sağa sola gidip şarkı ve masal anlatmasıyla. Buradaki bilge kedinin Arina dadı olduğunu düşünüyorum, yazarımıza masallar anlatmış bu kedi, ve Puşkin'in bu "masal" yani "roman" aklında kalmış. Daha sonrasında Slav düğün eğlencesiyle devam ediyor ve karakterleri tanıyoruz. Ruslan ve Lyudmila gerdeğe hazırlanırken rakiplerin ne kadar haset beslediğini görüyoruz. Ancak kitapta şöyle bir olay dizisi var: Ruslan; aşkından yeme içmeden kesiliyor, zihninde sevgilisinin güzelliğini okşuyor; gerdek gecesinde ise kıyafetler İstanbul halılarına kayıp düşüyor, öpücük sesleri ve fısıltılar duyuluyor, mırlamalar var... Şiirde böyle bir anlatım tarzı Rus edebiyat tarihinde hiçbir şekilde yok. Puşkin daha 21 yaşında Rus şiirine cinselliği dahil ederek büyük bir devrim yapıyor ve alıp başını gidiyor. O gece Çernomor (Rusça'da kara veba anlamında) diye bir büyücü, Lyudmila'yı kaçırıyor ve kendi büyüleyici kalesine kapatıyor. Aslında Çernomor tıpkı Kırım Hanları ya da eski Türk hükümdarları gibi davranıyor: Yağma yap, kız kaçır, sarayına tık. Vladimir, Ruslan ve ona haset besleyen üç elemanı Lyudmila'yı bulmak için gönderiyor. Dört şövalyemiz kendi yollarında rotaya çıkıyor. Hepsi Lyudmila'yı bulmak ve evlenmek fikriyle çepeçevre sarılmış ve esir olmuş durumda. Bir tek Ruslan bir mağaraya girmeye tenezzül ediyor, mağara alegorisi olarak düşünebilirsiniz. Bulundukları konumdan daha ötesini göstereceğini düşündüğü bir yola girmekten çekinmediği için de azad olmuş bir biçimde hedefine yürüyor Ruslan. Masalın sonu aslında 30.sayfadaki şu dizelerle belli oluyor: "İnanın bana dostlarım: / Kimin mutlak kaderine, / Yazılmışsa bir genç kızın kalbi, / Dünyaya inat o sevgili olacaktır; / Öfkelenmek aptallıktır ve günahtır." Yani aslında 5 cümlede masalı özetledik ancak bir masalda zaten iyilerin daima kazanması, gerçek kahramanlık ve aşkın sahtesini daima ezip geçtiği her zaman görüldüğü için buna çok da aldırış etmemek lazım. Kısacası cücenin teki bizim kızı dalından topladı, 3+1 şövalye tayfası çıktı yola, bir sarışın uğruna döndü Osmanlı'dan fazla entrika, sonunda kızımız vardı eski kocasına temalı bu kitap, bizim için! cerenerpek KediMagneti distopikokur (Enis)
Rus edebiyatı meraklısı olarak dipte köşede ne varsa bulmaya bayılırım.Ruslan ve Ludmila destan-masal kıvamlı bir yapıt olarak, üstelik dönemine nazaran oldukça başarılı ve özgün bir yapıt diyebilirim.Yazarımızın çok genç yaşta kaleme aldığını da eklersek bizlere alkış tutmak yakışır. Bütün duyguları hissetmek istiyorum diyorsanız listenize ekleyin derim.Masallar gerçek olmaz belki ama bizde uyandıracağı etkiler hafife alınmamalı.Ayrıca Ruslan ve Ludmila'nın aşkını, ayrılık ve kavuşmalarını Puşkin'in şiirselliğiyle okumak hayal gücümüzün olanaklarını da genişletiyor. Kitabın özetini birçok yerde göreceğiniz için detaylara inmeyi gereksiz buluyorum.Ama bana sorarsanız incelemeyi de dikkate almayın, direkt kitabı alın okuyun ve kitaplığınızın(olanlar için) bir köşesinde bulundurun.Arada size göz kırpacaktır;) Okuyacak arkadaşlara şimdiden keyifli vakitler diliyorum. (Dstyvsk’nin Uyumsuzu)
Puşkin ismine okuduğum çoğu Rus romanında atıf yapılıyordu ve kendisinden övgüyle bahsediliyordu. Daha önce Puşkin'in Boris Godunov adlı oyununu okumuştum, eseri beğenmeme rağmen Puşin'in neden bu kadar övüldüğünü anlamamıştım. Ruslan ve Ludmila adlı poemasını okuduktan sonra Puşkin'in bu övgüleri tamamıyla hakettiğini anladım. Ruslan ve Ludmila'da anlatım tarzını, betimlemeleri filan çok beğendim. Homeros'a ve Yunan mitolojisine yapılan atıfları da çok beğendim. Kitapta sadece konuyu ve konunun işleniş şeklini pek sevemedim. Bir sevgili için yapılan fedakarlıklar ve aşk uğruna göğüs gerilen felaketler anlatılmasına rağmen karakterlerin birbirine neden aşık oldukları anlaşılmıyor. Bu eksikliğin nedeni büyük ihtimalle şairin dönemin şiir anlayışından farklı, yenilikçi bir arayışından kaynaklanıyor. Puşkin'in ustalık eseri olan Yevgeni Onegin de okuma listemde yer alıyor. Ama kitaplığımda bulunması dolayısıyla Yüzbaşının Kızı adlı eserini okumaya öncelik vereceğim. (Kadir Kılıç)
Kitabın Yazarı Aleksandr Puşkin Kimdir?
Aleksandr Puşkin (Rusça: Алекса́ндр Серге́евич Пу́шкин; 6 Haziran 1799 - 10 Şubat 1837), Rus şâir ve yazar. Rusya'nın "ulusal şâir"i ve modern Rus edebiyatının kurucusu olarak kabul edilir.
Yaşamı
Aleksandr Sergeyeviç Puşkin, 6 Haziran 1799'da Moskova'da doğdu. Babası Sergey Lvoviç Puşkin, soylu bir ailenin ilk çocuğudur. Annesi Nadejda Osipovna Hannibal'in büyük dedesi Etiyopyalı Abraham Petroviç Hannibal, Rus Çarı I. Petro'nun vaftiz oğlu ve çarlık ordusunda seçkin bir subaydı. Puşkin, soylu bir ailenin üyesiydi. Annesi ve babası eğitimli insanlardı. Puşkin, ilk bilgilerini Fransız mürebbiyelerden edindi. Henüz sekiz yaşındayken Fransızca ve Rusça öğrenmişti. 11 yaşına geldiğinde özgürlükçü ve hicivci yazarlarını beğendiği Fransız edebiyatından etkilenerek Fransızca şiirler ve güldürüler yazmaya başlamıştı.
Döneminin tanınmış şair ve yazarları, Puşkin'in evine gelip gidenler arasındaydı. Ancak hiçbiri geleneksel Rus masalları anlatan, Rus türküleri söyleyen dadısı kadar Puşkin'i etkilememiştir. Yaşlı dadısı Arina'nın anlattıklarının, Puşkin'in çocuk rûhunda önemli izler bıraktığı düşünülmektedir. İleride Rus halk şiiriyle, masallarla, konuşma dilinin deyimleriyle ve anlatım özellikleriyle tanışıklığını dadısın ve anneannesi Mariya Hannibal'a borçludur.
Şiire başlaması
Puşkin, on iki yaşına geldiğinde, aristokrat aile çocuklarına yönetime hazırlamak için Rus Çarı I. Aleksandr'ın Tsarskoye Selo'da (Çarın yazlık köyü) açtırdığı okula yazdırıldı ve bu okuldaki altı öğrenim yılı boyunca, tıpkı okulun diğer öğrencileri gibi, Petersburg'a gitme izni verilmeden dış dünyadan kopuk bir şekilde eğitim gördü.
Şairlik yeteneğiyle arkadaşları arasında sivrildi. İlk şiiri "Şair Dost'a" (1814) Nikolay Karamzin'in Avrupa Habercisi dergisinde yayımlandı. Puşkin'in lise yıllarında yazdığı şiirlerinde gerçekçilik eğilimi açıkça göze çarpmaktadır. O dönem şiirinde kullanılmayan kaba ve gündelik sözcükleri kullandığı şiirleriyle Gavrila Derjavin'in dikkatini çekmeyi başardı.
Artık ünlü bir şair sayılmaya başlayan Puşkin, Çar Köyü Lisesi'ndeki eğitimini 1817'de tamamladıktan sonra Petersburg'a giderek Dışişleri Bakanlığında çalışmaya başladı. Bu arada birçoğu yasaklanan özgürlükçü şiirleri ve taşlamaları, bu sıralarda halk arasında yayılmıştır. Rus edebiyatında ilk kez, şiir halk tarafından hayranlıkla karşılanmıştı.
Puşkin, bu sırada Rus Çarı I. Aleksandr tarafından Kafkasya'ya tayin edildi ve burada ünlü Kafkas Esiri ve Bahçesaray adlı destanlarını yazdı. Gerçeği olduğu gibi aktarmayı tercih eden Puşkin'in eserlerinde ne klasik şiirin kuralcılığı, ne de Romantizm'in etkileri belirgin bir şekilde öne çıkıyordu.
Sürgün yılları
Kafkasya'dan dönen Puşkin'in Rusya'daki askeri yönetime karşı oluşundan dolayı dört yıl süreyle başkente girmesi yasaklandı ve ailenin sahip olduğu Mihaylovskoye köyünde yaşamak zorunda bırakıldı. Hükûmet tarafından oğlunu gözetim altında tutmakla görevlendirilen babası da görevini yerine getirmişti.
Yirmi dört yaşındaki Puşkin, bu sürgün döneminde, yedi yıl sonra tamamlayacağı Yevgeni Onegin adlı romanını yazmaya başladı. Çingeneler, Peygamber ve Boris Godunov adlı önemli eserlerini de yine bu sürgün yıllarında yazdı. Bu yıllarda ülkesinde süregelen özgürlük mücadalesi dışında Yunan İsyanı ve İspanya ile İtalya'daki mutlakıyet karşıtı hareketleri yakından takip etti.
1820-1824 yılları arasındaki sürgün döneminden sonra Rus Çarı I. Nikolay tarafından Moskova'ya çağrılan genç şairin kaleminden çıkan her şey, artık çarın sansüründen geçecektir. Polis baskınları ve aşk serüvenleri ise Puşkin'in yaşamının ayrılmaz parçaları olmuştu.
Evliliği
Puşkin, bir baloda yüksek rütbeli ve emekli bir memurun kızı olan Natalya Gonçarova ile karşılaştı ve bu genç kıza aşık oldu. Puşkin, Natalya'ya evlenme teklif etti; Natalya ise şairin evlenme teklifini belirsiz bir tarihte cevaplamak üzere cevapsız bıraktı. Puşkin, bu durum karşısında umutsuzluğa kapılmış ve Moskova'dan uzaklaşmak istemişti. Bu nedenle, 1829'da, bir gözlemci olarak Rus ordusuna katıldı ve Osmanlı topraklarına geldi. Sonradan yazdığı "Erzurum Yolculuğu" adlı eserinde seyâhat izlenimlerini anlatan Puşkin'in, daha başka birçok eserinde de Erzurum'dan aldığı esinlerin izlerini bulmak mümkündür.
Moskova'ya dönen Puşkin, Natalya'ya evlenme teklifini yineledi. Uzun çekişmelerden sonra Natalya'nın ailesini de ikna etmeyi başardı ve sonunda nişanlandılar. Bu evliliği istemeyen Natalya ise bu duruma kayıtsız kaldı. Natalya'nın bu olumsuz tutumu, ilişkilerinin sonuna kadar da bu şekilde devam etti.
Puşkin'in eşi Natalya Gonçarova
Bitmek bilmeyen soruşturmalar ve yasaklamalar yüzünden rahatsız olsa da, Puşkin yazmaya devam etti. Yevgeni Onegin, Don Juan, Veba Sırasında Ziyafet gibi manzum trajedyalarını ve Dubrovski, Maça Kızı gibi önemli eserlerini bu dönemde kaleme aldı. Gogol ile olan arkadaşlığı da bu döneme rastlamaktadır. Öyle ki, Gogol'a ünlü Ölü Canlar romanını yazma fikrini Puşkin'in verdiği söylenmektedir.
Ölümü
Bu dönemde hayatına George Charles d'Anthès adında biri girdi. Puşkin, kendisine yazılan birkaç imzasız mektup aracılığıyla, d'Anthès adındaki bu Fransız'ın karısı Natalya Puşkin'e kur yaptığını öğrendi. 1837'de d'Anthès'i düelloya çağırdı. 27 Ocak 1837'de St.Petersburg yakınında Kara Dere'nin bir köşesinde düellonun yapılmasına karar verildi. Puşkin'in şâhidi arkadaşı Danzas'tı. Düelloda kullanacağı silahı almak için gümüşlerini sattığı iddia edilmektedir.
Düelloda Puşkin tarafından omzundan yaralanan d'Anthès, Puşkin'i karnından yaralamayı başardı. Büyük bir soğukkanlılıkla iki gün boyunca can çekişen Puşkin, şubat ayında bir öğleden sonra hayata gözlerini yumdu.
Şâirin ölüm haberi duyulunca evinin önünde toplanan halk, Yevgeni Onegin'in son baskısını tüketti. Şairin ölümü üzerine başlayan huzursuzluk, neredeyse hükümete karşı bir ayaklanma noktasına geldi. Olayların kontrolden çıkmasından çekinen polis, bir gece yarısı şairin tabutunu gizlice kiliseden aldı ve Mihaylovskaya köyüne götürerek toprağa verdi.
Hakkında Gogol'un “Puşkin, olağanüstü bir olaydır.” ve Dostoyevski'nin de daha mistik bir tavırla “Puşkin, bize gelecekten haber veren bir ermiştir.” dediği Puşkin, modern Rus edebiyatının oluşmasına en büyük katkıda bulunan edebiyatçı olarak kabul edilir. Puşkin, klasik Batı edebiyatını ve Rus halk ruhunu sentezleyerek, Rus edebiyatında “gerçekçilik akımı”nı başlatan öncü bir isim olmuştur.
Aleksandr Puşkin'in düello günü uğradığı son yer, Peterburg Nevski Prospekt'de Wolf's şekercisidir (şimdiki Cafe Litteraturnia). Bu cafede Puşkin'in balmumundan bir heykeli bulunmaktadır.
Eserleri
Ruslan i Lyudmila – Ruslan ve Ludmila (1820) (şiir)
Kavkazskiy Plennik – Kafkas Esiri (1822) (şiir)
Bakhchisarayskiy Fontan – Bahçesaray Selsebili (1824) (şiir)
Tsygany, – Çingeneler (öyküsel şiir) (1827)
Arap Petra Velikogo – Büyük Petro'nun Arabı (tarihsel roman, bitirilmemiş) (1828)
Poltava (1829)
Küçük Trajediler (1830)
Boris Godunov (1825) (dram)
Papaz ve uşağı Balda'nın hikâyesi (1830) (şiir)
Povesti Pokoynogo Ivana Petrovicha Belkina – İvan Petroviç Belkin'in hikâyesi (5 kısa hikâyeden oluşur: Atış, Kar Fırtınası, Cenazeci, Menzil Müdürü ve Bey'in Kızı) (1831) (düzyazı)
Çar Saltan Masalı (1831) (şiir)
Dubrovsky (1832-1833, yayınlandı1841, roman)
Prenses ve 7 Kahraman (1833, şiir)
Pikovaya Dama – Maça Kızı (hikâye) (1833) daha sonra operaya uyarlanmıştır.
Altın Horoz (1834, şiir)
Balıkçı ve Altın Balığın Hikayesi (1835, şiir)
Yevgeni Onegin (1825-1832) (şiirsel roman)
Mednyy Vsadnik – Bronz Süvari (1833, şiir)
Yemelyan Pugachev isyanının Tarihi (1834, düz yazı)
Kapitanskaya Dochka - Yüzbaşının Kızı (1836, düz yazı)
Kirdzhali – Kırcali (kısa hikâye)
Gavriiliada
Istoriya Sela Goryukhina – Goryukhino Köyü'nün Hikayesi (bitirilmemiştir)
Stseny iz Rytsarskikh Vremen – Şövalye Hikayeleri
Yegipetskiye Nochi – Mısır Geceleri (kısa şiirsel hikâye, bitirilmemiştir)
K A.P. Kern – AP. Kern'ne (şiir)
Bratya Razboyniki – Haydut Kardeşler (oyun)
Graf Nulin – Kont Nulin
Zimniy vecher – Kış akşamı
Puşkin'in birçok eserini filolog Metehan Mollamehmetoğlu Türkçeye çevirmiştir.
Aleksandr Puşkin Kitapları - Eserleri
- Yüzbaşının Kızı
- Seviyordum Sizi
- Bakır Atlı
- Aşk Şiirleri
- Maça Kızı
- Dubrovski
- Gizli Günce
- Boris Godunov
- Poemalar
- Erzurum Yolculuğu
- İstasyondaki Görevli
- Çingeneler
- Byelkin'in Öyküleri
- Öyküler
- Ruslan ve Ludmila
- Büyük Petro'nun Arabı
- Pugaçev İsyanının Tarihi
- Seçme Yazılar
- Bütün Öyküler, Bütün Romanlar
- Küçük Tragedyalar
- Yevgeni Onegin
- Bahçesaray Çeşmesi
- Mısır Geceleri
- Bütün Eserleri 2
- Çar Sultan
- Balıkçı ve Altın Balık
- Qızıl Xoruz
- Düello
- Qafqaz əsiri
Aleksandr Puşkin Alıntıları - Sözleri
- "Umudun sadece gölgesi bile kalsa, Tanrı aşkına, vazgeçmeyin." (Dubrovski)
- …huzur arıyordu, Uyuşukluk ve keder bitirmişti onu (Ruslan ve Ludmila)
- Şiirlerle ne anlatıyoruz ona? Gerçek en değerli şey bana. Düşünmeden derim : şirinsin herkesten Hep aynı şeyi söylerim ben. (Aşk Şiirleri)
- "Bir şairle karşılaşmak her zaman hayırlıdır. Şair, dervişin kardeşidir. Onun ne vatanı vardır ne de dünya nimetlerinde gözü." (Erzurum Yolculuğu)
- "İntikamdan, delilikten vazgeçer gibi vazgeçtim." (Dubrovski)
- Bir tek aşktır soğuk ömrün neşesi, Bir tek aşktır acısı kalplerin: Bir anlık mutluluktur hediyesi, Oysa acısı dinmez çilelerin, Yüz kez daha mutludur gençliğinde O ânı havada yakalayabilen. Giz dolu bir mutluluğun önünde Çekingen güzelliğiyle boyun eğen. (Aşk Şiirleri)
- Kitaplarımı kıskanırım ve okunması için herhangi birine vermekten hoşlanmam. Kütüphanem benim haremimdir. (Gizli Günce)
- Hüzünlüyüm, Nina: Yolum can sıkıcı... (Seviyordum Sizi)
- Ve tanıdım aşkı tüm benliğimle, Göksel sevinciyle Ve acı veren kederiyle…. (Ruslan ve Ludmila)
- Ama n'eylersin ki, bende Böyle bir güç yok, biliyorum; Karar alındı: ferman sizde, Kadere teslim oluyorum. (Aşk Şiirleri)
- Derin saygının yerini üstünkörü nezaket almıştı. (İstasyondaki Görevli)
- "Gençlerin bağışlayacakları en son şey cesaretsizliktir. Gençler cesareti bütün insan erdemlerinin en başta geleni ve her kusurun mazereti olarak görürler." (Öyküler)
- Ahlâk, eşyanın doğasındadır. (Yevgeni Onegin)
- Nice aceleci olursan ol, Bir aşk randevusuna bile, Ve nice hayale dalarsan dal, Saklanıp gizleyerek kalbinde, Onunla buluştun mu, çekingen Durursun, elinde değil işte... (Aşk Şiirleri)
- ...Ölümü dilemek mi delilik, Dona Anna? Deli olsaydım, yaşama tutunmayı dilerdim, Aşkın merhemini sürmek için yüreğinize; Deli olsaydım, pencerenizin altında beklerdim Gecelerce, serenaddan, uyku girmezdi gözünüze; Deli olsaydım, önünüze atardım kendimi Gizlenip sesizce acı çekmezdim... (Küçük Tragedyalar)
- "Büyük bir kişinin düşüncelerini izlemek, çalışmaların en öğreticisidir." (Büyük Petro'nun Arabı)
- Kitaplarımı kıskanırım ve okunması için herhangi birine vermekten hoşlanmam. Kütüphanem benim haremimdir. (Gizli Günce)
- Daha iyisini bulursan unutursun beni, Daha kötüsüne düşersen ararsın beni (Yüzbaşının Kızı)
- “Bırak bana prangalarımı, Kimsesiz, ıssız anılarımı, Hayalleri, hüznü, gözyaşlarını: Benimle paylaşamazsın onları.” (Poemalar)
- Ne sıkıcı ezgilerine, ne ziyafetlerine, Ne de ihtiyacım var gölgeliklerine- Ne yemek yerim, ne de dinlerim, Bahçelerinin ortasında öleceğim! (Ruslan ve Ludmila)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin