Kitap Künyesi
Yazar: Nazlı Eray
Yayın Evi: Everest Yayınları
İSBN: 9786051419497
Sayfa Sayısı: 248
Rüya Yolcusu Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Fantastik edebiyatın kraliçesi Nazlı Eray’dan insan ruhuna ve belleğine eşsiz bir yolculuk!
Anılar rüzgârda uçuşan bir tül perdenin arkasından yavaş yavaş içeri doluyor. Rüyalar ve olaylar birbirine karışıyor: babaannemin odasındaki eski hayat, Ankara’nın karlı geceleri, annemi sabah zamanı eski mutfağında buluşum, kardeşim Osman’ın lacivert pelerinli bir kuş olarak bahçeme gelişi, Devres Apartmanı’ndaki odadaki üvezler ve küpeçiçekleri, ölümünden yirmi yıl sonra Demir Dayımı görüşüm, Curzio Malaparte’nin Capri’deki korkunç ve görkemli evi, Elvis ile Priscilla’nın aşkı. Metin And ile belleğe kazınmış birtakım günler ve bir zamanlar hapishanem olan o eski ev. Görünmez bir tahterevallinin üstünde iki eski arkadaş Fevzi ve Metin, dünyanın en güzel kentlerine yolculuk, İstanbul’un eşsiz büyüsü, ilk aşk. Anılarımdan bir demet, içlerine değişik kır çiçekleri serpiştirilmiş.
Metin And’ın Protokol Caddesi’ndeki evi, Marilyn Monroe’nun Los Angeles’taki villası ve Curzio Malaparte’nin Capri’deki yalnızlığı anlatan evi birer otobiyografi öğesi olarak sunuluyor satırların arasında.
NAZLI ERAY
Rüya Yolcusu Alıntıları - Sözleri
- Bir zamanlar dünyada, çok yakınımda olanlar artık çok uzaklarda, kimi yok olmuş, gitmiş; gökyüzüne kaçmış bir yıldız gibi kimi geceler hafif hafif parlıyor. Hayatın bu acımasızlığı yüreğimi burkuyor.
- "Anılar. Kimi zaman deniz dalgaları gibi gelirsiniz bana. Ayaklarımı ıslatır, sonra usulca eski yerlerinize çekilirsiniz. Anılar. Kimi zaman bir fırtına gibi esersiniz. Saçımı başımı dağıtır, gözlerime kumlar kaçırır, ağlatırsınız beni."
- "Rüya gibi bir şeyin içindeydim ama rüya değildi. Çocukluğumdu bu. Belki de bir rüyaydı. Çocukluk bir rüyaydı zaten."
- "İstanbul'da, dümeni kilitlenmiş dev bir gemi gibi anaforda dönerken geldiğim Ankara... Belki her şeyi bu kent ayarladı. Hayatımı kuşattı ve tam hedefe atılan oklar gibi o genç hayatıma oklarını bir bir attı. Beni bir sihirbaz gibi kendine bağladı."
- Anneanne, yıllarca mandalla tutturulmuş bir mendil gibi rüzgarda uçuşup durdum, iki şehir arasında yırtıldım, gece yarıları koşarak bile gitmeyi düşündüm İstanbul’a.
Rüya Yolcusu İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Anıların tadı, kokusu, sesi olur mu? Belki de sadece aklımızda onlar kaldığı için anılar, anı olmuştur ve belki de sadece onları hatırlayabildiğimiz için rüyalara eşdeğerdir. Anılar rüyalara eşdeğerdir. Hatırladıklarımızın üzerine kurduğumuz olaylar ve hisler silsilesidir belki. Biri gerçekte olduğuna inandığımız, diğeri ise inanmadığımız... Aralarındaki tek fark hangisine inanmayı seçtiğimiz. Gerisi beynimizin bize oynadığı küçük oyunlar. ... Nazlı Eray'ın anılarında kaybolarak kendi hatıralarım üzerine de çok düşündüm. Hatta az kalsın hangisi kimin anısıydı karıştırıyordum. Anıların kokusunu alıyor ve sesini duyuyordum. Nazlı Eray'ın tahterevallisinde bir aşağı iniyor, bir yukarı çıkıyordum. Kitap, yazarın diğer eserlerinde de yakalayabileceğimiz narin geçişlerle oradan oraya, yıllardan yıllara sürüklenerek Eray'ın anılarında buruk bir yolculuktu. (Şeyma Bağdat)
Kitabı internetten söyledim. Gelene kadar sabırla bekledim ve değdiğine inanıyorum. Sadece 30 sayfa okudum ama bir sürü şey yaşadım sanki. Sizi o dünyadan o dünyaya sürüklüyor. Kendinizi anlatıcının hayal dünyasının içinde buluyorsunuz. Her paragrafta duruyorum tavana bakıyorum. Sanırım okuduğumu sindirmek için bilinçsizce yapıyorum. Kitapta anlatılan anılar öyle güzel anlatılmış her sözcük öyle özenle seçilmiş ki sesleri duyuyorum, kokuları alıyorum sanki. Tek kelimeyle olağanüstü bir anlatım.. (Rabia Çalışkan)
Kitabın Yazarı Nazlı Eray Kimdir?
Nazlı Eray, Ankara’da doğdu. İngiliz Kız Ortaokulu, İstanbul Arnavutköy Amerikan Kız Koleji ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde okuduktan sonra Turizm ve Tanıtma Bakanlığı’nda tercüman olarak çalışmaya başladı. Çeşitli gazetelerde köşe yazarlığı yaptı. Edebiyatçılar Derneği’nin kurucuları arasında yer alan Eray, Türkiye Yazarlar Sendikası ile Uluslararası Yazarlar Birliği (PEN) üyesi ve 1977 ve 1978 yıllarında Yaratıcı Yazın dersleri verdiği ABD Iowa Üniversitesi’nin Onursal Üye’sidir. Yazmaya 1959’da henüz ortaokuldayken kaleme aldığı öyküsü “Mösyö Hristo” ile başlayan Eray’ın ilk öykü kitabı Ah Bayım Ah 1975’te çıktı. Nazlı Eray’ın öykü, roman ve oyunları pek çok dile çevrildi. Erostratus (1977) adlı oyunu, Sartre, Montaigne, Camus, Unamuno, Pessoa ve Bauer’in Erostratos yorumlarıyla birlikte Blood and Ink’te (“Kan ve Mürekkep”) yer aldı. Nazlı Eray, anılarının bir bölümünü Tozlu Altın Kafes (DK, Ocak 2011) adıyla kitaplaştırdı.
Nazlı Eray Kitapları - Eserleri
- İmparator Çay Bahçesi
- Aydaki Adam Tanpınar
- Aşık Papağan Barı
- Aşk Artık Burada Oturmuyor
- Orphee
- Ömür Uzatma Kahvehanesi
- Arzu Sapağında İnecek Var
- Pasifik Günleri
- Ayışığı Sofrası
- Kız Öpme Kuyruğu
- Sis Kelebekleri
- Kayıp Gölgeler Kenti
- Ah Bayım Ah
- Aşkı Giyinen Adam
- Farklı Rüyalar Sokağı
- Marilyn Venüs'ün Son Gecesi Marilyn Monroe Ankara'da: Cursum Perficio!
- Beyoğlu'nda Gezersin
- Halfeti'nin Siyah Gülü
- Uyku İstasyonu
- Ay Falcısı
- Deniz Kenarında Pazartesi
- Frej Apartmanı'nın Esrarı
- Ölüm Limuzini
- Uyku İstasyonu
- Tozlu Altın Kafes
- Elyazması Rüyalar
- Gece Çiçeği İstanbul
- Aşk Yeniden İcat Edilmeli
- Eski Gece Parçaları
- Yoldan Geçen Öyküler
- Rüya Yolcusu
- Yıldızlar Mektup Yazar
- Büyülü Beyoğlu
- Karga Feramuz'un Aşkı
- Geceyi Tanıdım
- Kalbin Güney Batısı
- Sinek Valesi Nizamettin
- İki Kafalı Topaç Villy
- Örümceğin Kitabı
- Bir Böcek Sevdim
- Bir Rüya Gibi Hatırlıyorum Seni
- Geceyi Tanıdım - Yoldan Geçen Öyküler
- Hazır Dünya
- Düş İşleri Bülteni
- Nazlı Eray: Ömür Uzatma Kahvehanesi Seçme Öyküler
- Ekmek Arası Rüya
- Kuş Kafesindeki Tenor
- Sihirli Saray
- Naz ve Köşkteki Vampir
- Çığlık Atan Mumya
- Gören Gözler Duyan Kulaklar
- Naz ve Büyülü Bahçe
- Mırmır Osman
- Billur Ahtapot ile Mor İnci
- Aşk Artık Burada Oturmuyor
- Kapıyı Vurmadan Gir
- Kalbinde Kadın Taşıyan Erkekler Birahanesi
- Geceyi Tanıdım Erostratus
Nazlı Eray Alıntıları - Sözleri
- Meze tabaklarında anılar ve eski aşklar var. (Ayışığı Sofrası)
- Arada gerçeği yitirmek ne güzel. (Düş İşleri Bülteni)
- “İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç.” (Elyazması Rüyalar)
- Anlatacak o kadar çok şey var ki... İçimde birikmiş şeyler, belleğime hücum eden anılar. (Halfeti'nin Siyah Gülü)
- "... Üstümde çok ağır bir yük hissediyorum. Bu yük bazen o kadar ağırlaşıyor ki; sırmalı kadife ceketime dev bir mezartaşı çimentolanmış sandığım oluyor. Sırtıma... Çimentolanmış bir mezartaşı. Aynaya gidip bakıyorum, görüyorum onu. Tersten, üstündeki yazıyı okuyorum. 'Rudolf von Hapsburg' yazıyor. Üstünde doğum tarihim var. Ölüm tarihinin olduğu yer boş. O anda bembeyaz bir el bana bir divit kalem uzatıyor. Ucu kana batırılmış. Onu yavaşça alıp, kanla, ölüm tarihimi mezar taşımın üstüne ben yazıyorum." (Yıldızlar Mektup Yazar)
- “Ceviz kabuğunun içindeydim. Şimdi Tanrı beni fındık kabuğunun içine soktu.” (Ayışığı Sofrası)
- Ben, Bekleme Ustası olurken, her bir şeyin çok usul usul ve sabırla bekleneceğini sanıyordum. Oysa beklenmedik olaylar peş peşe geliyordu! (Kız Öpme Kuyruğu)
- " Evet. Dikkat edilmezse en çabuk eskiyen duygu aşktır" (İmparator Çay Bahçesi)
- "İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç." (Elyazması Rüyalar)
- "Tarihte daima gizemli bir şey kalmalıdır." (Yıldızlar Mektup Yazar)
- Yüzümde, çok sevdiği birini yitirmiş olan bir insanın acısı ile dolaşıyordum. (Deniz Kenarında Pazartesi)
- Ölüm, üstünde uçan bir kuş. Ama, kanadı sana henüz değmedi. (Uyku İstasyonu)
- Uçsuz bucaksız, sonsuz ve yarınsız bir yolculuğa çıkıyordu. (Kayıp Gölgeler Kenti)
- "Yapayalnız bir insanım. Beni ancak ağaçlar, bitkiler, kapıların ve pencerelerin dışları, sokaklar ve o sonsuz yıldızlı gece sever." (Uyku İstasyonu)
- Kavanozdaki ölüyle baş başa kalmıştım. (Kayıp Gölgeler Kenti)
- Yoldaki büfenin birinden bir şişe vişne suyu alıp oracıkta hepsini içivermek dünyanın en güzel şeyiymiş gibi geliyor bana. (Ah Bayım Ah)
- Neden korkuyorsun? Ölümden mi? Yok olmaktan, belleğini yirirmekten, ya da bedenine bir nüzul inmesinden mi? Neden korkuyorsun? (Ayışığı Sofrası)
- ''Sevgi tılsımlı bir şey... Onu en iyi, yitirdiğin zaman anlayabilirsin.'' (Uyku İstasyonu)
- "Para bir bıçak gibidir," dedi Sibil. "Keser ve yaralar kimi zaman." (Ayışığı Sofrası)
- İpi kopmuş bir uçurtma gibiyim. Ama gökyüzünde değilim. Başka bir yerlerde kaybolmuş gitmişim. (Kalbin Güney Batısı)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin