Kitap Künyesi

Yazar: Simone de Beauvoir

Çevirmen: Cemal Süreya

Orijinal Adı: Faut-il Bruler Sade?

Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları

İSBN: 9789753637691

Sayfa Sayısı: 80

--reklam--

Sade'ı Yakmalı mı? Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"Kızgın, karşı konmaz, öfkeyle dolu, her şeyde aşırı, töreler konusunda görülmedik bir hayalleme sapışı taşıyan, bağnazlığa dek tanrısız... Bir iki lafla ben böyleyim işte" diyor, sadizm terimine adını veren Marquis de Sade. imilerine göre, insan biçimine bürünmüş bir mutlak kötülük, kimilerine göreyse bir özgürlük savunucusu... İlk lanetli yazar... işiliği kadar, hayat serüveni de yer yer karanlıkta kalan Sade'ın rezaletler, skandallar ve hapishane yılları ile dolu hayatını, kurmaya çalıştığı, yüksek sesle savunduğu sistemini inceliyor Simone de Beauvoir. Sade'ı Yakmalı mı?" kitabında sadece Sade'la değil, belki kendi kendinize bile itiraf edemediğiniz taraflarınızla da yüz yüze geleceksiniz.

--reklam--

Sade'ı Yakmalı mı? Alıntıları - Sözleri

  • Doğa sadece sonuçlarını gösteriyor bize, nedenlerini gizliyor. Yani yalnız o sonuçlara öykünmek kalıyor bize; ellerine hançeri yerleştiren nedeni bilmeden o hançeri çekip almayı ve aynı şekilde hareket etmeyi öğreniyoruz sadece.
  • Sade'ın eğilimi temelde bir dinsizlik eğilimidir; en ufak bir metafizik kaygı yok ondan; kendi anlamaını ve kaderini araştırmayacak kadar varlığını ileri sürmeye dalmıştır. BUndan dolayı kanıları hiçbir zaman çelişmezler; bir kilise ayininde mi bulunuyor, bir rahibe iltifatta mı bulunuyor, yaşlı ve kırgın Sade'ın ikiyüzlülüğündendir bu, ama vasiyetnamesine bakarsanız bu iki yüzlülüğü göremezsiniz. Ölüm, bireyselliğin bozulması, çözülmesi anlamına geldiğinden kocamak kadar ürkütmüştür onu: Yapıtlarından öbür dünya korkusunu hiç görmüyoruz. Yalnız insanla uğraşmış, insana ilişkin olmayan her şeye yabancı kalmıştır.
  • ya olduğum gibi alın ya da bir kez daha vurup öldürün beni, çünkü değişmeyeceğim.
  • Bugün kimse kırbaçlamanın, şehvetin aşırılıklarıyla sönmüş gücü tazelemek gibi büyük bir erdem taşıdığını yadsıyamaz.

--reklam--

Sade'ı Yakmalı mı? İncelemesi - Şahsi Yorumlar

yazar/simone-de-beauvoir, Varoluşçuluk temalarına edebi bir uyarlama getiren filozof ve yazarlar grubunun üyesi roman ve deneme yazarı olarak tanındı. Sorbonne'da felsefe eğitimi de aldı. Kadın nedir sorusuna; 'kadın döl yatağından başka bir şey değildir' diye cevap verilen bir dönemin kadını olan yazar/simone-de-beauvoir, tüm yok sayılmalara inat, kadının varlığını ataerki toplumun yüzüne yüzüne vurdu. Öteki olarak görülen kadını, kendisinden başlayarak görünür kılmanın mücadelesini verdi. Beauvoir, 9 Ocak 1908 yılında Paris’te dünyaya geldi. Gelenekselci bir aileye sahipti. Okuma yapmasına doğru düzgün izin verilmezken okudukları da hep sansürlendi. Bir taraftan toplumdaki kendi yerini sorgularken yaşadığı çağa meydan okudu, diğer taraftan da bu çağın kadınlarına seslendi. “Kadınlar, kendilerine dayatılandan kurtulup bir yerlere gelmeliydi mutlaka!” Eğitim hayatı matematik ve yazın eğitimiyle başladı. Beauvoir, Sarbonne’da Felsefe eğitimi aldı ama Erkeğin tarihi ona hiçbir zaman filozof demedi. Düşünür kelimesi erkeğe ait görüldüğü için de o, hiçbir anlatıda bu şekilde yer almadı. yazar/simone-de-beauvoir, varoluşçu felsefedeki ben-öteki ilişkisini, kadın-erkek ilişkisine uyarlamaya çalıştı. Bu noktada Varoluşçu Feminist teorinin üreticisi oldu, çalışmalarıyla da bu alanı oldukça genişletti. Kadının toplumdaki konumundan, yerinden şikayetçi olmasını haksız bulanlara ve bu halinin kendi suçu olduğunu düşünenlere de en güzel cevabı; “Kadını götürüp mutfağa ya da süslenme odasına kapatıyor, sonra da ufkunun darlığına şaşıyoruz; kanatlarını kesiyoruz, sonra uçamıyor diye yakınıyoruz” oldu. Düşünür ile ilgili tüm yazılarda başından itibaren Sartre ile olan ilişkisi hep ön planda tutuldu. Beauvoir eserlerinin, alana katkı sağlayan çalışmalarının görmezden gelinip haksızlığa uğramaması adına bu ilişkiye sayfalarca yer vermek çok doğru değildir. Zira yazar/simone-de-beauvoir’ı Beauvor yapan yazar/jean-paul-sartre değil, kitap/konuk-kiz--14519, kitap/baskalarinin-kani--157776, kitap/bir-genc-kizin-anilari--14516, kitap/sadei-yakmali-mi--9617 , kitap/mandarinler--168821 gibi kaleme aldığı eserlerdir. kitap/sadei-yakmali-mi--152084 ‘ya yazar/marquis-de-sade ’ın hayatına yazar/simone-de-beauvoir’ın gözü ile kısa bir bakış diyebiliriz. Kısaca bir bakalım isterseniz; Fransız aristokrat ve felsefe yazarı olan yazar/marquis-de-sade, Erotik Edebiyat’ın önemli yazarlarındandır, genellikle sert pornografik yazılar yazmıştır. Bunlarda ahlakı, yasayı, dini ögeleri dikkate almadan aşırı özgürlüğü (hatta ahlaksızlığı) ve zevk almanın, haz duymanın her şeyin üstünde olduğunu savunmuştur. Yaşadığı çağ insanına ters gelen Sade’ın bu söylevleri, itirafları ya da ne derseniz deyin yazarın yaşamının 32 yılının farklı hapishanelerde ve akıl hastanesinde geçmesine sebep olmuştur. Yazılarının çoğunu tutuklu olduğu dönemde yazmış. “Sadizm” kavramı da adından türetilmiştir. Sade kitaplarında kişiler arası ilişkilerde insanın insansal yanını bir kez yitirildiğinde, neler olabileceğinin bilgisini vermiş, eserlerinde ahlaksal eylemlerin belirleyicisi olarak etik değerleri değil de, içgüdüleri ya da “koşullu buyruklar”ı eylemlerin “ilkesi” yapılırsa neler olacağını anlatmış. Bu günümüze nazaran da ha kapalı olan toplumun, özellikle de aristokrat çevrelerinin “gizli”sinin ortaya dökülme korkusunu yaratmış, tepkilere sebep olmuştur. Sade, Paris’te Condé Sarayında doğdu. Çocukluğunda Katolik rahip olan amcası de Sade’nin yanında eğitim gördü. Daha sonra Jesuit lycée (erkekler okulu)na gidip askeri eğitim aldı. Yedi yıl savaş alanlarında süvari sınıfının komutanı olarak görev aldı. Sade’nin olaylı ve ahlaksız bir yaşam sürdüğü ve fahişelere olduğu kadar kadın ve erkek çalışanlarına da kötü muamelede bulunduğu söylenir, hatta karısın kız kardeşi ile de bir münasebeti olmuştur. Sade’nin en önemli skandallarından biri Rose Keller adındaki bir kadını kendisine cinsel anlamda hizmet ettirmeye zorladığı 1768 yılı Paskalya Yortusu gününde meydana geldi. Kadını Arcueil’deki şatosunda zorla tutmakla, fiziksel ve cinsel yönden kötü muamele göstermekle suçlandı. Birçok fahişe de onun kötü davranışlarından şikâyetçiydi ve polis tarafından gözaltına alındı, yaşanan olaylar hakkında detaylı raporlar tutuldu. 1772 yılında Marseille’de, uşağı Latour'u öldürücü olmayan, afrodizyak olarak kullanılan kurutulmuş kuduzböceği tozu ile zehirlemekten ve sodomi suçlarından yargılandı. Bu yıl içerisinde ölüm cezasına çarptırıldı. Firar etti. 1790’dan sonra özgürlüğüne kavuştuğu dönemde Sade birçok anonim eser yayımladı. Eşini terk etmiş, altı yaşında bir çocuk annesi olan eski oyuncu Marie-Constance Quesnet ile tanıştı ve hayatının sonuna kadar Marie-Constance Quesnet ile yaşadı. İhtilalden sonra kendini politikaya adadı, Cumhuriyeti destekledi ve kendini ‘Uygar Sade’ olarak tanımladı. Aristokratik geçmişine rağmen birçok resmi görev elde etmeyi de başardı. Öldükten sonra yakılmayı ve küllerinin savrulmasını vasiyet etti ancak bunun yerine Charenton’da gömüldü. Daha sonra iskeleti frenolojik deneyler için mezarından çıkarıldı. Oğlu geniş yarım kalmış, basılmamış bütün müsveddelerini toplayıp yaktı. Bazen bir yazarın mirası yazarın kendisinden daha ilginç olabilir. Donatien Alphonse François, (Le yazar/marquis-de-sade), özellikle yetenekli bir yazar olarak tarihe geçmedi. Çoğu insan onu sadizmin 'mucidi', en büyük çapkın olarak hatırladı. Yaşamının önemli bir bölümünü çeşitli cezaevlerinde ve ilticalarda geçirdi. Sayısız roman, kısa öykü ve oyun yazdı. Çoğu yarı-felsefi sohbet ile uzun, ayrıntılı cinayet, tecavüz, işkence, küfür ve yardımcı profillerden oluştu. Mutlaka harika, hatta iyi bir edebiyat değillerdi, ama en azından çok özel bir 18. yüzyıl altkültürünün zihninde büyüleyici bir fikir verdiler. Eserleri, çoğu ülkede yasaklandı. Hala küçük gruplar halinde dolaşsalar da yapıtları unutulmuş gibiydi. Bu 20. yüzyılın ortalarında değişti. Toplum daha açık hale geldi ve bazı ülkeler yasaklarını kaldırmaya karar verdi. Alınan bu kararlar iki farklı tepkiye yol açtı. Bir yandan, kitapların derhal tekrar yasaklanması gerektiğini savunanlar, öte yandan De Sade'yi savunup, toplum hakkındaki eşsiz görüşlerine hayran olanlar vardı. Özellikle cinsellikle ilgilenen sayısız yazar ve sanatçı Sade’a hem hayranlık duydu hem de karşı çıktı. • yazar/pierre-klossowski 1947 yılında basılan eseri kitap/komsum-sade--91653’de Sade’ın felsefesini nihilizmin (hiççilik) öncüsü olduğunu söyledi, • yazar/william-e-connolly’in Siyasi Teori ve Modernleşme’ adlı eserinde Sade’nin ‘Yatak Odası Felsefesini’ erdem ve neden kavramlarını toplumla bağdaştırma çabalarına karşı bir tartışma olarak gördü, • yazar/angela-carter, “Sade’nin Kadınları: ve Pornografi İdeolojisi” adlı eserinde feminist bir yorum yapar ve Sade’ı ahlaklı ve kadınlara önem yer veren bir pornografi yazarı olarak niteledi. Sansürlenmemesi gerektiğini savundu, • Buna karşılık Andrea Dworkin Sade’ı ibret alınacak bir kadın avcısı olarak gördü ve pornografinin kadınlara şiddete yol açacağını iddia etti. “Pornografi: Kadınlara Sahip Olan Erkekler” adlı eserinin bir bölümünü Sade’yi incelemeye aldı. • Savunuculardan biri Fransız filozof yazar/simone-de-beauvoir idi. Yazarın kitap/sadei-yakmali-mi--9617 denemesi ve diğer hemfikir yazarların birçok eseri 150 yıl boyunca Sade’nin yazılarındaki radikal felsefi özgürlük anlayışından ve varoluşçu felsefesinden izler taşıdı. • Ayrıca yazar/marquis-de-sade destekçileri, onu yazar/Sigmund-Freud ’un psikanalizine ana konu olan cinsellik ve şiddet dürtüsünün incelemesinde öncü olarak gördü, sürrealistler (gerçeküstücüler) onu ‘var olmuş en özgür ruh’ olarak değerlendirdi. Konumuz olan eserde yazar/simone-de-beauvoir, yazar/marquis-de-sade 'ın eserlerini, hayatını kendi bakış açısı ile alıntılar üzerinde uzun uzun anlatmış. Gerek inceleme konusu olan yazarın eserlerinden, gerekse başka edebiyatçıların alıntıları üzerine fikir yürütmüş. De Sade'nin düşüncelerine ilişkin açıklamalarını doğrular ve net kanıtlar olmadan oldukça fazla varsayımlarda bulunarak bize aktarmıştır. 18. Yüzyıl’da ateizm, eşcinsellik ve ölüm cezası karşında toplumun tutumunu, sosyolojik açıdan bu konulardaki ilerlemeyi kaleme almış. yazar/simone-de-beauvoir 'ın feminist bir yazar ve filozof olarak Sade’ı felsefi bir kahraman olarak çizmek ile ileri gittiğini düşünüyorum. Ama "kötü ve yasak olan daha çok merak uyandırır" sözünden yola çıkarak geçmişte olduğu gibi günümüzde de şiddete meyil göstermenin kitleler üzerindeki sosyolojik ve psikolojik etki-tepkisine dikkat çekmek istemiş, bunu da Sade'ın yaşam öyküsünü ve felsefesini kitabına konu yaparak örneklendirmiştir. (En azından böyle düşünmek istiyorum.) Yukarıda da belirttiğim gibi sadist düşüncenin babası olarak kabul gören yazar/marquis-de-sade’ın acı vermekten hoşlanan kişiliği yanı sıra acı çekmekten zevk alan kişi olduğunu öğrenmek ve bunu kadınların birer doğum makinesi ve cinsel obje olmadığını savunan Beauvoir gibi bir düşünce insanının kaleminden okumak ilginç olabilir. Bir bakın…Keyifle. Kaynakça: https://www.felsefe.gen.tr/marquis-de-sade-kimdir/ https://www.sozcu.com.tr/2014/gunun-icinden/simone-de-beauvoir-kimdir-438301/ https://www.msxlabs.org/forum/felsefe-ww/12555-simone-de-beauvoir.html (˚ ༘ ⋆saime｡˚ ⁀)

Kitabın adı keşke "Sade'ı Yaşatmalı mı?" olsaymış. Beauvoir'ı çok severim. Bilen bilir. Beauvoir gibi bir feministin gözünden Sade'ı okumak beni çok heyecanlandırır, Sade'ı bir güzel taşlar diye düşündüm ama tabi ki Beauvoir hanımefendiliğinden hiç ödün vermeden ince kalaylamalarla Sade'ı anlatmış. Ben bir biyografi kitabı olarak değerlendirmedim. Ne var ki birçok Sade profesörü de dahil olmak üzere Sade'ın çocukluğuna dair çok az bilgi var elimizde. Beauvoir da bundan yakınmış kitabın başında. Sadece soylu ve yaramaz bir çocuk olduğunu biliyoruz. Bitirme tezimi Sade üzerine yazmayı düşünmüştüm, ne mutlu bana bölüm başkanımız beni uyardı. Geçmiş senelerde üzerine araştırmak yapmak isteyen bir öğrencinin araştırmanın yarısında bıraktığını ve çok kısa bir sürede tezini başka bir konu üzerine yazmak zorunda kaldığını söyledi. Sanırım ben de tezimi yarım bırakıp kısa bir sürede yazmak zorunda kalırdım. Beauvoir her ne kadar felsefeci olsa da Sade'ı kitapta soru cevap şeklinde işlemiş ve psikolojik yönünü ele almış. Sade'ın hayatından verdiği örneklerle insanın iç dünyasına derinlemesine bir inceleme yapıyor. Fransızca kaynaklarda kitap bir biyografi olarak değil, bir deneme olarak nitelendirilmiş. Sade ne kadar haz düşkünü bir adamsa, o derecede de menfaatçi. Cumhuriyet savunucusu ama soyluluğun ona verdiği lüks hayattan vazgeçemiyor. Devrim, darbe, yıkım, kıyım... Hepsini bir bir görüp yaşamış ve kendi düşüncesi ne olursa olsun hep kazanan tarafı tutmuş. Bu kitap dahil şimdiye kadar okuduğum tüm yazılarda Sade'ın aslında ne kadar şanslı bir adam olduğunu anladım. En basitinden 1789'da Bastill'in basımında, bunu birçok tutsak gibi fırsat görüp kaçmış, hapishaneden hapishaneye nakledilirken at arabasından atlayıp kaçmış. Sürgün edildiği yerler cennet gibi, şatodan şatoya atlıyor, kaçacağı zaman İtalya'ya sığınıyor, karısı yaptığı her şeye rağmen çoğu kez onu affediyor, "kaynanası" onu krala karşı savunuyor, sayısı yüzleri aşan sevgilileri oluyor; yani hayat çoğu kez onun istediği gibi ilerliyor. Giyotin cezalarından kıl payı sıyrılması cabası. Bir keresinde tecavüz ettiği hizmetçinin babası ona silah doğrulttuğunda vurulması şanssızlık sayılıyor. Her şeye rağmen Sade'ın hayatının büyük bir kısmı tutsak olarak geçmiş. Hareketsizlikten vücudu deforme olmuş ve kilo almış. Şimdiki zamanda ulaştığımız görüntüleri oldukça zayıf, sanıyorum ki hayatının son döneminden kalma bu görüntüler, çünkü akıl hastanesine yatıp, oradaki sevgilisiyle mutlu mesut yaşarken kilo vermeyi başarıyor. Ne var ki astım krizine girip, nefessiz kalarak hayatını kaybediyor. Kendisi de nefessiz kalarak ölmeyi tercih ederdi diye düşünüyorum ama şanssızlığı burada konuşuyor. Çünkü o astım yüzünden değil, seks sırasında aldığı zevkten nefessiz kalıp ölmeyi tercih ederdi. Daha öncede yazdığım gibi kitabı felsefi ya da psikolojik açıdan değerlendirmek gerek. Sade'ın psikolojisinden yola çıkarak, içimizdeki sadisti nasıl bastırdığımızı, aslında "bir çimdiğin" hepimizin hoşuna gidebileceğini düşünebiliriz. O, zamanın tüm din baskılarına rağmen hayvandan geldiğimizi idrak etmiş ve hayvansı dürtülerimiz olduğunu, bunu bastırdığımızı birçok psikologdan önce ön görmüş biri. Beauvoir, Freud'dan da örnekler vermiş, kitabın en güzel yanı bu sanırım. Zaten Beauvoir'ın yazdığı bir kitabın kötü olduğunu düşünemiyorum. -Şimdilik- Keyifli okumalar güzel kadınlar, ve bir takım adamlar. (Kereviz)

Çeviri harika. öncelikle bunu belirtip, geçtiğimiz gün ölüm yıldönümü olan Cemal Süreya'yı bir kez daha saygıyla anıyorum. Yazar Simone De Beauvoir olunca derinlikli bir Marquis De Sade incelemesi bekliyordum ama pek umduğum gibi olmadı. Beauvoir de pek netleştirememiş Sade'ı kafasında. Kitap ağırlıklı olarak orta bir tavırla yazılmış. ''Kimilerine göre, insan biçimine bürünmüş bir mutlak kötülük, kimilerine göreyse bir özgürlük savunucusu... ilk lanetli yazar.'' gibi söylemleri oldukça fazla. Peki kimdir, hangisidir Sade? Sade, toplumcu-gerçekçi bir dünya perspektifine sahip, kitaplarında ise özellikle sınıflar arası ilişkileri cinsellik ve özellikle sadistçe kurgulanmış fantezi dünyası içerisinde işler. Oldukça derin bir imgelem gücüne sahip olan Sade, toplumun duyarsızlığı ve kayıtsızlığından duyduğu rahatsızlıktan ötürü büyük bir yıkıcı etkiye sahip dil edinmiştir kendisine. Okuyucunun bakış açısına bırakılmadan, Sade'ın çok net olduğunu gözümüz kapalı söyleyebiliriz. Bana göre Sade, toplum düşmanlığının yarattığı öfkesini tutkuyla sarmalayıp bunu edebiyatına yansıtmıştır. Daha geri planında büyük bir acı çektiğini söyleyebiliriz Sade'ın. Sade'ı yakmalı mı? Gerçekte hapsedilerek bi'nevi yakıldı Sade. Ancak bugün yaşatılıyor dillerde. Beauvoir analizlerine dönecek olursam, kendisi de Sade'ın özellikle üzerinde durduğu ''erdem'' olgusu üzerinden yürümüş ve bu kavram arkasına saklanan dönemin (günümüz de dahil) insanının duruşundan rahatsız olan isimlerdendir. Çünkü, Sade analizlerinde hem titiz irdeleyişinden Sade'ı farklı anlatmak istemediğini, hem farklı düşünürlerin Sade ile ilgili fikirlerine, hem de oldukça yumuşak bir değerlendirme yapmasının ardında Sade'ı benimsediğini rahatlıkla görebiliyoruz. Beauvoir'ün Sade'ı bizim değerlendirmemize bırakmış olması belki de en doğrusuydu. Çünkü kayıtsızdı insan, kendinden başka her şeye. Sade'ı insana bırakarak bir ateşin yakılmasını düşünüyor olabilirdi. Toplumcu fikirler ancak anlatılabildiği kadar toplumsallaştırır insanı. Kitap oldukça güzel. Mutlaka alıp okuyun. (Uğur De Molinari)

--reklam--

Sade'ı Yakmalı mı? PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Simone de Beauvoir - Sade'ı Yakmalı mı? kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Sade'ı Yakmalı mı? PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Simone de Beauvoir Kimdir?

Simone Lucie-Ernestine-Marie-Bertrand de Beauvoir (/simɔn də boˈvwaʀ/; 9 Ocak 1908 – 14 Nisan 1986) Fransız yazar ve filozof. Roman, felsefe politik ve sosyal deneme, biyografi ve otobiyografi yazarı, gazeteci.

En önemli eseri 1949’da yazdığı, kadınların gördüğü baskıların bilimsel incelenmesini yaptığı ve modern feminizmin temellerini kurduğu İkinci Cins (Le Deuxième Sexe) adlı eseri sayılabilir.

Yaşamı 

Simone de Beauvoir 9 Ocak 1908’de Paris’te Georges Bertrand ve Françoise (Brasseur) de Beauvoir çiftinin kızı olarak dünyaya gelmiştir. Geleneksel bir ailenin büyük kızıdır. Otobiyografisinin ilk bölümünde (Bir Genç Kızın Anıları) dinine ve ülkesine bağlı ataerkil bir ailenin sorumluluklarla donatılmış kızı olarak yaşadığı dönemden bahseder. Kişiliğinin koyu katolik annesinin ve bilinemezci babasının karşıtı olarak şekillendiği söylenebilir.

Çocukluk ve ergenlik çağını etkileyen iki ilişkisinden biri kardeşi Helen diğeri arkadaşı Zaza ile olan ilişkisidir. Helen’in küçüklüğünden itibaren ona sürekli bir şeyler öğretmeye onu yetiştirmeye çalışmış ilişkisinde öğretici bir kaygı içinde olmuştur. Zaza ise trajik yaşamı ve ölümü ile Simone’nun karşılaştığı ilk sorunu oluşturuyordu.

Matematik ve felsefede Baccalauréat sınavını geçtikten sonra Katolik Enstitüsü’nde matematik öğrenimi ve Saınte Marie Enstitüsünde yabancı dillerde yazın eğitimi gördü. Daha sonra Sobone’da felsefe eğitimi aldı. 1929’da seçkin Ecole Normale Superieure’ye kayıt olan ve Sabone’da kurs almakta olan Jean-Paul Sartre ile tanışır. Beavuvoir’un Ecole Normele’de eğitim gördüğü yanlış ve yaygın olan bir bilgidir. Ancak bu okuldaki Sartre ve felsefe gurubundaki diğer insanlar tarafından iyi tanınmaktadır. 1929’da felsefede Agregation başaran en genç öğrenci olur. Sartre o yıl birinci olur, Simone ise ikinci. Ancak herkes bilir ki de Beauvoir felsefede en iyi idi. Sartre’a birincilik erkek olduğu için verilmişti. Sorbonne’da iken hayatı boyunca bilinecek lakabı Castor(Cesur) edinecektir.

1943 yılında Simone Konuk Kız (L'Invitée) adlı Rouen okulundaki öğrencilerinden Olga Kosakiewicz ile olan kronik lezbiyen ilişkisinin öyküsünü yayınladı. Bu öykü aynı zamanda de Beauvoir ile Sartre arasındaki karmaşık ilişkiyi ve ilişkinin bu üçlü ilişkiden nasıl zarar gördüğünü anlatır

Ve II. Dünya Savaşı'ndan sonra De Beauvoir Sartre’ın Maurice Merleau-Ponty ve diğer arkadaşları ile kurduğu Modern Zamanlar (Les Temps Modernes ) adlı politik gazetede çalışmaya başladı. De Beauvoir bu gazetede kendini geliştirdi ve ölümüne kadar editör olarak çalışmaya devam etti.

Belirsizlik Ahlakı Üzerine (Pour Une Morale de L'ambiguïté , 1947) kitabında Fransız varoluşçuluğu etkileri farkedilmektedir. Kitapta çok sade bir biçimde Sartre’ın olmak ve hiçlik felsefeleri arasındaki geniş açıyı göstermektedir. De Beauvoir bir biseksüeldir. Ancak bir seminerde Nelson Algren’le tanıştığı 1947 yılına kadar kadar orgazma ulaşamamıştır. Chicago’da Beauvoir Algren ile ilişkisinde ilk orgazmını yaşar. Bu Fransa’da iki ayrı kitap olarak basılan İkinci Cins kitabına da ilham olur. Bu çalışma Amerika’da da The Second Sex olarak yayıncı Alfred A. Knoph’ın karısı Blance Knopf ‘un tavsiyesi üzerine Howard Parshley tarafından çevirilerek yayınlanır.

Kadın: Efsane ve Gerçek 

Simone de Beauvoir önce Kadın: Efsane ve Gerçek adlı denemesini yazar. Bu denemesinde erkeklerin kadınları, erkekleri yanlış havalara, izlenimlere sokan gizemli “diğer”ler olarak gördüğünü iddia eder. Ve erkeklerin, bu “diğer”olma durumunu, kadınları ve onların problemlerini anlamadıklarına, onlara yardım etmediklerine hatta onlara uyguladıkları baskılara bir neden olarak kullandıklarını iddia eder. Bu durumun tüm toplumlarda klişeleşmiş bir hal aldığını ve her zaman hiyerarşiyi elinde tutanların güçsüzleri “diğer” olarak tanımladığını ve onları etraflarında dolaşan karanlık gölgeler olarak nitelendirdiğini savunmuştur. Bu durumun sınıflar arasındaki ilişkilerde, dinsel, ırksal ayrımların mücadelesinde her türlü karşıtlıkta görüldüğünü ama hiç karşıtlıkta “diğer” nitelendirmesinin ve “diğer”e yaklaşımın kadın-erkek ayrımındaki kadar klişeleşmiş bir hal almadığını, hayatın mevcut düzenine gerekçe olarak gösterilmediğini söyler.

İkinci Cins 

Yazarın bu eseri 1949’da Fransa’da yayınlanmıştır. Freudcu yönleri ağır basan feminist bir varoluşçuluk göze çarpar. Varoluşçulukta olduğu gibi de Beauvoir temel prensip olarak var oluşun özden önce geldiğini kabul eder ve “Kadın doğulmaz kadın olunur.” prensibine ulaşır.

Araştırmaları diğer kavramı üzerine yoğunlaşmıştır. Kadınların diğer olarak tanımlanmasını ve mevcut sosyal konumunu, gördüğü baskının temeli olarak olarak nitelendirir De Beauvoir tarihte her zaman kadının sapkın ve anormal canlılar olarak görüldüğünü iddia eder ve Mary Wollstonecraft’ın dahi erkekleri kadınlara ulaşmaları gereken ideal örnek olarak gösterdiğini ileri sürer.

De Beauvoir “Bu durum kadınların kendilerini normalden sapmış, dışta kalan ve normale ulaşmaya çalışan canlılar gibi algılamalarını sağlayarak onlarını başarılarını sınırlandırmışdır.” der. Feminizme göre bu düşünce artık bir kenara atılmalıdır. De Beauvoir iddia eder ki kadınlar erkekler kadar ayırım yapma, seçme yeteniğine sahiptir ve böylece kendilerini geliştirmeyi seçebilir, kadını mevcut durumundan ileri götürebilir, kendi hayatlarının ve dünyanın sorumluluğunu alabilir.

Ölümü ve sonrası 

1981’de Sartre’ın acı dolu son yıllarını anlattığı Veda Töreni’ni (Cérémonie Des Adieux) yazar. Kendisi de Paris’de Cimetière du Montparnasse mezarlığına Sartre’ın yanına gömülür. Mezar taşında isimleri alt alta yazılır. Ölümüden sonra ünü yayılmaya devam eder. Sadece 1968’lerin post-feminizminin kurucusu olduğu için değil aynı zamanda akademisyen olarak ve varoluşcu Fransız düşün insanı olarak da ünü gelişerek yayılır. Sartre’ın üzerindeki etkisi her zaman görülür. Felsefe üzerine yazdığı birçok eserde de Satre’ın varoluşçu etkisi görülebilir. Paris'te Seine Nehri üzerine yapılan bir köprüye yazarın adı verilmiştir.

Eserleri 

Konuk Kız, (1943)

Pyrrhus ve Cineas, (1944)

Başkalarının Kanı, (1945)

Kim Ölecek?, (1945)

Her Erkek Ölümlüdür, (1946)

Belirsizlik Ahlakı Üzerine, (1947)

İkinci Cins, (1949)

Gün gün Amerika, (1954)

Mandarinler, (1954)

Sade’ı Yakmalı mı?, (1955)

Uzun Yürüyüş, (1957)

Bir Genç Kızın Anıları, (1958)

Yaşlılık, (1960)

Sessiz Bir Ölüm, (1964)

Les Belles Images, (1966)

The Woman Destroyed, (1967)

Yaşlılık, (1970)

Hesap Tamam, (1972)

When Things of the Spirit Come First,(1979)

Veda Töreni, (1981)

Sartre’a Mektuplar, (1990)

Aşk Mektupları (Nelson Algren’e), (1998)

Ödülleri

1983 Sonning Ödülü

--reklam--

Simone de Beauvoir Kitapları - Eserleri

  • Sessiz Bir Ölüm
  • Sade'ı Yakmalı mı?
  • Kadın - İkinci Cins 1
  • Moskova'da Yanlış Anlama
  • Yıkılmış Kadın
  • Denemeler
  • Tüm İnsanlar Ölümlüdür
  • Kadın - İkinci Cins 2
  • Mandarinler
  • Bir Genç Kızın Anıları
  • Kadın - İkinci Cins 3
  • Kadınlığımın Hikayesi
  • Konuk Kız
  • Ben Bir Feministim
  • Başkalarının Kanı
  • İkinci Cinsiyet
  • Olgunluk Çağı 1
  • Veda Töreni
  • Simone de Beauvoir'dan Sartre'a Mektuplar
  • Nelson Algren'e Aşk Mektupları
  • Olgunluk Çağı 2
  • Koşulların Gücü - Birinci Kitap
  • Güzel Görüntüler
  • Koşulların Gücü - İkinci Kitap
  • Yaşlılık-1 - İlk Çağı
  • Yaşlılık-2 - Son Çağı
  • Veda Töreni ve Jean Paul Sartre'la Söyleşiler
  • Brigitte Bardot and The Lolita Syndrome
  • Die Unzertrennlichen
  • Extracts From: The Second Sex
  • Konuk Kız
  • Müphemlik Ahlakı Üzerine - Pirus ve Sineas
  • The Ethics of Ambiguity

--reklam--

Simone de Beauvoir Alıntıları - Sözleri

  • Ama neye yarardı ağlamak sızlanmak? Baş kaldırmak da çok yorucu ve boş bir güldürü. Hiçbir çıkış yoktu. Dünyanın hiçbir yerinde ya da kendi içinde, kendisine ayrılmış bir doğru yoktu. (Konuk Kız)
  • uzun uykuları ve uykusuz geceleri seviyordum (Olgunluk Çağı 1)
  • Insanlık dediğimiz şey erkeklerden oluşmuştur ve erkek kadını kendi varlığı içinde değil, kendisine göre tanımlamaktadır. (Kadın - İkinci Cins 1)
  • En azından, ben öldüğümde yaşamış olacağım. (Tüm İnsanlar Ölümlüdür)
  • Birisi bana "Seyahat etmek neye yarar, insan kendisini hiç terk etmiyor ki" demişti. (Konuk Kız)
  • Bunun, bizim toplumlarımızdaki erkeklerin, benim büyüklük kompleksi diye adlandıracağım bir biçimde, üstün oldukları düşüncesini içselleştirmiş olmalarıyla da bağlantısı var. Bundan vazgeçmeye hazır değiller. Kendilerini yüceltmek için kadınları aşağı görmek ihtiyacınıu duyuyorlar. Kadınlar da kendilerini aşağı görmeye o kadar alışmışlar ki, nadir olarak eşitlik için mücadele ediyorlar. (Ben Bir Feministim)
  • Her eylem bir seçimdir. (Olgunluk Çağı 2)
  • “…insanlarla ilişkisi olmayan bir eşya olduğu izlenimine kapıldığını söyledi bana.” (Veda Töreni)
  • Bugün kimse kırbaçlamanın, şehvetin aşırılıklarıyla sönmüş gücü tazelemek gibi büyük bir erdem taşıdığını yadsıyamaz. (Sade'ı Yakmalı mı?)
  • Size yeniden kavuşma ihtiyacı hissetmiyorum çünkü sizden ayrı değilim, sizinle her zaman aynı evrendeyim. (Simone de Beauvoir'dan Sartre'a Mektuplar)
  • “Can güvenliği yerine kasıtlı olarak verimi yeğliyorlar. Yani üretimi insanların canından üstün tutuyorlar.” (Veda Töreni)
  • Ne acı, ne istek, ne umut, hiçbir şey duymuyorum. (Simone de Beauvoir'dan Sartre'a Mektuplar)
  • . Kendini bilmek mutluluğun garantisi değildir, ancak mutluluktan yanadır ve onun için savaşma cesaretini sağlayabilir. ... (Koşulların Gücü - Birinci Kitap)
  • insanlarla hiçbir zaman anlaşamayacağımın bilincine vardım (Olgunluk Çağı 1)
  • "Şu hale göre insanın yaşı 70'tir.İlk 30 yılı kendine ait olandır.Ve bu da çabuk geçer...Sonra eşekten aldığı 18 yıl gelir, bu esna da omuzların da yük taşımaktadır, başkalarını besleyecek buğdayı değirmene o vermektedir...Daha sonra köpekten aldığı 12 yıl gelir, bu esnada da kendini bir köşeden ötekine sürükleyerek homurdanır durur, çünkü artık ısıracak dişleri yoktur...Bu devre de geçtiğinde artık ömrünü tamamlamak üzere maymundan aldığı 10 yıl kalmıştır kendisine .Artık kafasına sahip değildir.Biraz da tuhaf olur ve çocukları güldüren, kendisiyle alay ettiren acaip şeyler yapar". (Yaşlılık-1 - İlk Çağı)
  • Fakirler çok defa diğerlerine oranla daha hastalıklı olurlar, çünkü konforsuz İzbelerde otururlar, gerektiği gibi beslenemezler, zor ısınırlar; üstelik hastalıklarını tedavi ettiremezler ve hastalıkları ciddileşir, çalışmalarını engeller, yoksuluklarını çekilmez hale getirir. Sefaletlerininin utancı içinde, evlerine kapanıp, her türlü toplumsal ilişkiler kaçarlar. Komşularının, yardımıyla geçirdiklerini bilmelerini istemezler; dostlar tarafından yapılacak ufak tefek hizmetlerden de askeri bakımdan kendileri yoksun bırakırlar ve en sonunda yatalak hale düşerler. (Yaşlılık-2 - Son Çağı)
  • Ahlaki tutum, teknik ve toplumsal koşullar olumlu davranışları olanaksız kılınca ortaya çıkar. Ahlâk, olanakların kıtlığı ve tekniklerin yetersizliğinin sizi içinde bıraktığı durumu yaşamaya yardımcı olan idealist çarelerin tümüdür. (Koşulların Gücü - Birinci Kitap)
  • Egemen sınıfın isteği gücü sürdürmektir ve bunun tek yolu kadınları evde tutmaktır. Kadın depolitize olursa erkeği de depolitize eder. Çünkü kadınların özgürleşmesi daima toplumsal özgürleşme ile ilişkilidir. (Kadın - İkinci Cins 1)
  • İnsan, özgürlüğünden kaçmaya meylettiği halde, özgürlüğe mahkûm bir varlıktır. (İkinci Cinsiyet)
  • - Ne kaybettin? - Gençliğimi. (Moskova'da Yanlış Anlama)