Kitap Künyesi
Yazar: Nermin Yıldırım
Yayın Evi: Doğan Kitap
İSBN: 9786050916768
Sayfa Sayısı: 368
--reklam--
Saklı Bahçeler Haritası Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Nermin Yıldırım, kaybolmuşlara, hayattan ne istediğini unutmuşlara ve çıkış aramaktan yorulmuşlara eşsiz bir harita sunuyor.
"Masumiyet çoktan terk ettiğimiz bir şehir, sadece çocukların bildiği eski bir şiir..."
Elli üç yıl önce yazılmış esrarengiz mektuplar almaya başlayan Rıdvan, mektupların anlattığı sıra dışı ihanet hikâyesinin peşine düşerek, geçmişten bugüne uzanan sancılı bir sırrı çözmeye koyulur. Parçalar birleştikçe "bütün" tekinsizleşecek; Rıdvan, yaklaşmaktan korktuğu kadim kavşağa doğru sürüklenecektir.
Saklı Bahçeler Haritası ile okuru aklın ve kalbin karanlık dehlizlerinde dolaştıran Nermin Yıldırım, kaybolmuşlara, hayattan ne istediğini unutmuşlara ve çıkış aramaktan yorulmuşlara eşsiz bir harita sunuyor.
"İnsanın karakteri, bir ülkenin ve bir çağın tarihiyle iç içe geçtiğinde hayatlar kolay savrulur. Birindeki değişim, diğerindeki değişimin habercisidir. Yarın ne olacağını kim bilebilir? Has bir dile yaslanan Nermin Yıldırım, insanın ruh haritası ile toplumun ruh haritasının kesiştiği yerde, edebiyatın güçlü haritasını çıkarıyor ve orada herkese yeni bir kader çiziyor."
-Burhan Sönmez-
(Tanıtım Bülteninden)
--reklam--
Saklı Bahçeler Haritası Alıntıları - Sözleri
- "Kimi açık kimi gizli, şu hayatta herkes kendi oyununu oynuyordu."
- İnsan çok aşıkken, koca hayat kalbin sesiyle geçer, boyna ağırlık yapmaktan başka işe yaramayan kafa hiç lazım olmaz sanıyor.
- Hayat hızla değişiyordu ve çevremdeki herkes geçmişi saklamaya değil, bir an evvel unutmaya çabalıyordu.
- Acı çekmenin insanı temizleyen bir yanı olduğuna inanırdın galiba; kendini kanatarak günahlarından arınmaya çabalayan sofular gibi yaralarında nefeslenirdin. Mutluluğa atılmış adımlarla alay ettin hep, onları küçümsedin. Oysa yaralarıyla değil, kabuklarıyla olgunlaşır insan dediğin.
- “ Masumiyet çoktan terk ettiğimiz bir şehir, sadece çocukların bildiği eski bir şiir ... “
- Gidişinden beri burada da çok şey değişti. Ne burası ait olduğun yer artık ne de ben, o bildiğin kişi… Çünkü kardeşim, zaman her şeyin değiştiği yerdir. Kara bir deliktir ve içine düşeni delirtir. Senin çıktığın kapıdan da o girdi. Aramıza korkunç uçurumlar inşa etti.
- Anlat Behiye, her şeyi anlat ki yaşadığın sevinç, verdiğin kedere değmiş mi öğreneyim.
- Sakın üzülme. Üzülme ve bil ki dünya dediğin lüzumsuz bahçe, bazen her yer, bazen tek bir yer, bazen de hiçbir yerdir. İnsan dediğin kötü tohum, bazen her şey, bazen tek bir şey, bazen de hiçbir şeydir. Ama tuhaf olan bu değildir Behiye. Bu işteki asıl acayiplik, öyle ya da böyle oluşunun aslında hiç fark etmeyişidir.
- Nasıl hayattaki en büyük korkum yarımlıksa, en büyük ihtiyacım da biriyle tamamlanmaktı.
- İnsan dediğin çöplük, bütün kuyulardan daha karanlık değilse ne?
- Hayat bizden öncekilerin çıkardığı bir hırkadan başka bir şey değildi. Biz giyecektik, bizden sonrakiler giyecekti. Birbirimizin terini kokacaktık. Birbirimizin ayıbını, günahını ve sevabını taşıyacaktık. Hepimiz bir olacaktık.
- Benim dünyamı içimdeki boşluk yönetiyordu, onunkini gelecek hayalleri.
- Bazıları, başkalarının acısına uzaktan bakıp kederlenmekle iyi insan olunabileceğini sanıyor. Hatta sadece kendi iyiliğinin altını çizebilmek için üzüntüsünü ele güne duyurmaya çalışıyor. Oysa şunu iyice öğrendim ki, vicdandan en çok söz edenler, sadece başkalarının kurbanlarına üzülen katiller.
- Ah , hayat küslükler için öyle kısa ki ...
- Sakın üzülme. Üzülme ve bil ki dünya dediğin lüzumsuz bahçe, bazen her yer, bazen tek bir yer, bazen de hiçbir yerdir. İnsan dediğin kötü tohum, bazen her şey, bazen tek bir şey, bazen de hiçbir şeydir. Ama tuhaf olan bu değildir Behiye. Bu işteki asıl acayiplik, öyle ya da böyle oluşunun aslında hiç fark etmeyişidir. Ve işte tam da fark etmediğini fark ettiğin o nefti anda, alemin ritmi bozulur, içi boşalır, bir güvercinin karda bıraktığı ayak izlerine dönersin. Sonra azıcık kar yağar, silinirsin. Böyledir. Yani bütün uzun hikayeler bu kadarcıktır aslında. Ne kadar uzun başlarsan başla, sonunda hep kısacık bitersin. Bir rüyadan öbürüne devrilirken birdenbire nefesin kesiliverir. Ne bahçe kalır geriye, ne çiçek ne de tohum. Bitersin.
--reklam--
Saklı Bahçeler Haritası İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Saklı Bahçeler Haritası, Nermin Yıldırım'dan okuduğum beşinci kitap oldu. Onun o kendine has üslubunu, kelimeleriyle her duyguyu hissettirişini, kendini hem gizleyip hem gösterme oyununu çok seviyorum. Bu kez 1960 lara, iki kız kardeşin yıllar sonra birbirlerine yazdıkları mektuplara ulaştırıyor okuru. Behiye ve Suad günahlarını birbirlerinde temizlerken, yaralarını beraber sarmaya çalışırken, geçmişin aralarında açtığı uçurumu kapatmak için uğraşırken arka planda Almanya'daki Yahudileri, Türkiye'deki Rumları, İspanya'daki iç savaşı da iç acıtan detaylarıyla mektuplarına taşıyorlar. Kitabın sonunda sizi büyük bir sürpriz bekliyor. Öyle ki, okuduğunuz her şeyi bir daha düşünmenize neden oluyor. Ben bu ters köşeyi biraz hissettim hem de son ana kadar emin olamadım. (Gizem)
Nermin Yıldırım ile bu kitap sayesinde tanıştım ve hayran oldum. Öylesine sade, akıcı ve etkileyici yazmış ki... Kitabın daha ilk sayfalarında iki aşığın birbirine yazdığı mektuplar sandığım şeyin aslında iki kız kardeş olduğunu anladığımda durup düşünmüştüm. İyi de bütün büyü bozuldu ki, bundan sonra daha ne yazabilir ki diye... öyle güzel bir kurgu ki takdir ediyorum tebrik ediyorum. Kitabın sonu da ayrıca asla tahmin ettiğiniz gibi değil.. Kitabı keyifle okudum. Bir kitabın içimde duygular uyandırmasına bayılıyorum. Dünyadan kopup o anda o mekanda kaybolmaya da. Yan olayları ana hikayeye o kadar güzel bağlamış ki yazarımız acaba bu gerçek bir hayat hikayesi mi diye düşünmeden edemedim. Fotoğrafçılık ve sanat tarihi ile yakınen ilgilendiğim için Guernica, detaylarını net bildiğim bir olaydır. Bir roman olgusu içinde Guernica ve Dersim’i bir araya getirmek müthiş bir zeka ürünü bence, çok çok hayran kaldım... Yazarın diğer kitaplarını da derhal alıp okuyacağım aynı tadı alacağımdan eminim ama bu kitap benim adıma hep bir adım önde olacak kendisiyle tanışmamı sağladığı için.. Etkileyici, akıcı, dokunaklı bir hayat hikayesi okumak isterseniz mutlaka bu kitabı okumalısınız diyorum (Ceyda Küçükoruç)
Keşke bir kitabı okuduğumuzda bizde uyandırdığı hisleri, düşünceleri direkt olarak ifade edebilseydik. Ben de bunu yapmaktan acizim şu an. Kitap öyle derinden etkiledi ki beni, doğru kelimeleri seçemiyorum. Sonuna geldiğimde öyle çok şaşırdım ki.. Kitabı okurken zaman zaman ağladığımı söyleyebilirim. Çok hisli bir kitap. Ve canım Suad, seni asla unutmayacağım.. Seni ve iç dünyanı. Eskilere ait her şey beni kendine çeker zaten hep. Kitap grubumuzda okuma kararı almasak hiç okumayacaktım belki de bu kitabı. Ama şu an iyi ki, iyi ki okumuşum diyorum. Sanırım burayı çok fazla uzattım. :') Biraz da içeriğinden bahsedeyim. Yayınevinde çalışan Rıdvan bir gün eski zamanlara ait bir mektup bulur masasının üzerinde. Okur ve şaşırır, nereden geldiğini anlamaya çalışır. Çünkü mektup Rıdvan'a gönderilmemiştir, hiç tanımadığı isimler geçmektedir mektupta. Sonra mektupların arkası gelmeye devam eder. Spor salonunda, restoranda, hatta evinde bile bulur mektuplar onu. 53 yıl önce iki ismin birbirine yazdığı bu mektuplar Rıdvan'ı hem korkutur, hem şaşırtır, hem de kendi sorgulamalarına götürür. Ve kitabın sonunda sır açığa kavuşur, düğümler çözülür. Okumak isteyenlere kesinlikle tavsiye ediyorum. Dili akıcı, kitap zaten çok sürükleyici. Keyifli okumalar. Ah son olarak, Suad'ın radyoda çaldığını söylediği müziği de buraya iliştirmek istiyorum. Kitabı okurken bana eşlik etti. Hüzünlü melodisiyle kitaba çok uyuşuyor.. https://youtu.be/6qgiqsqOOfU (fatma nur)
--reklam--
Saklı Bahçeler Haritası PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Nermin Yıldırım - Saklı Bahçeler Haritası kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Saklı Bahçeler Haritası PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Nermin Yıldırım Kimdir?
1980 yılında Bursa'da doğdu. Yalova, İstanbul, Ankara ve İzmit hattında büyüdü. 1987 yılında yazar olmaya karar verdi. İki sene sonra, ilk yazılarından ve şiirlerinden oluşan defteri "Yarını Bekliyorum" amcası tarafından daktiloya çekilip fotokopiyle çoğaltıldıktan sonra ciltlenerek kitap haline getirildi. Bu çalışma, kısa sürede ailenin en çok okunanlar listesinin üst sıralarına yerleştiyse de edebiyat dünyasında pek ses getirmedi.
1997 yılında gazeteci olmaya karar verdi; beş sene sonra da Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Basın Yayın Bölümü'nden mezun olarak İstanbul'a yerleşti. Çeşitli dergi ve gazetelerde yazdı, reklam ajanslarında metin yazarlığı yaptı. 2010 yılında Barselona'ya yerleşti.
İlk romanı Unutma Beni Apartmanı 2011, ikinci romanı Rüyalar Anlatılmaz ise 2012 yılında Doğan Kitap tarafından yayımlandı.
Sosyal Medya: https://www.instagram.com/nnerminyildirim
--reklam--
Nermin Yıldırım Kitapları - Eserleri
- Rüyalar Anlatılmaz
- Saklı Bahçeler Haritası
- Unutma Dersleri
- Dokunmadan
- Unutma Beni Apartmanı
- Misafir
- Ev
--reklam--
Nermin Yıldırım Alıntıları - Sözleri
- Sahi, ben hâlâ aynı kişi miyim ? (Unutma Beni Apartmanı)
- Hakikat yaşandığı an kadar, hatıra ömür boyunca. (Misafir)
- Ama tabii yine uyandım, çünkü topraklanmamış bütün uykular biter. Yine hatırladım, çünkü acı veren her şey hatırlanmayı seçer. (Misafir)
- Hayat bizden öncekilerin çıkardığı bir hırkadan başka bir şey değildi. Biz giyecektik, bizden sonrakiler giyecekti. Birbirimizin terini kokacaktık. Birbirimizin ayıbını, günahını ve sevabını taşıyacaktık. Hepimiz bir olacaktık. (Saklı Bahçeler Haritası)
- Çocuklar bulunmak için saklanır, yakalanmak için kaçarlar. (Ev)
- "İnsan en çok sevdiklerinden korkar, onları yitirmekten." (Misafir)
- Sakın üzülme. Üzülme ve bil ki dünya dediğin lüzumsuz bahçe, bazen her yer, bazen tek bir yer, bazen de hiçbir yerdir. İnsan dediğin kötü tohum, bazen her şey, bazen tek bir şey, bazen de hiçbir şeydir. Ama tuhaf olan bu değildir Behiye. Bu işteki asıl acayiplik, öyle ya da böyle oluşunun aslında hiç fark etmeyişidir. Ve işte tam da fark etmediğini fark ettiğin o nefti anda, alemin ritmi bozulur, içi boşalır, bir güvercinin karda bıraktığı ayak izlerine dönersin. Sonra azıcık kar yağar, silinirsin. Böyledir. Yani bütün uzun hikayeler bu kadarcıktır aslında. Ne kadar uzun başlarsan başla, sonunda hep kısacık bitersin. Bir rüyadan öbürüne devrilirken birdenbire nefesin kesiliverir. Ne bahçe kalır geriye, ne çiçek ne de tohum. Bitersin. (Saklı Bahçeler Haritası)
- Sakın üzülme. Üzülme ve bil ki dünya dediğin lüzumsuz bahçe, bazen her yer, bazen tek bir yer, bazen de hiçbir yerdir. İnsan dediğin kötü tohum, bazen her şey, bazen tek bir şey, bazen de hiçbir şeydir. Ama tuhaf olan bu değildir Behiye. Bu işteki asıl acayiplik, öyle ya da böyle oluşunun aslında hiç fark etmeyişidir. (Saklı Bahçeler Haritası)
- “ Masumiyet çoktan terk ettiğimiz bir şehir, sadece çocukların bildiği eski bir şiir ... “ (Saklı Bahçeler Haritası)
- Evrendeki en hacimli kalabalığı, yalnızlıktan gebermek üzere olan insanlar oluşturuyor. (Dokunmadan)
- ...bu gemideki herkesin kıyameti kendi içinde. (Misafir)
- Hiçbir ateş sonsuza dek yakmıyor. (Dokunmadan)
- Herkes neden her şeyi bilmek istiyor ki? Halbuki bildiğinin ağırlığıyla ezilir insan. Bildiğine ya teslim olur ya kurban. (Rüyalar Anlatılmaz)
- Kaçmak istediği neyse daima ona yakalanıyordu insan. (Ev)
- ...insan ne isterse onu görürdü.Sadece gelecekte değil,geçmişte de.Hakikat tekti,değişmezdi.Şans,kader,kısmet,bizim elimizde değildi.Ama yine de her şeye rağmen,karar verdiği duyguyu yaşamaya muktedirdi insan.Büyük yıkımlardan güçlenerek çıkanlar da,ufacık talihsizliklerde yok olup gidenler de buna örnekti.İnsan evvela ne istediğine karar vermeliydi.Hayat nasılsa geçiyordu.Onu kahrederek mi tüketecekti,yoksa zevk ederek mi?Çünkü mutsuz olmaya karar vereni,başına değil talih,ebabil kuşu bile konsa,yolundan çeviremezdi.Hayata kahretmeyi tarikat edinmiş olan,her türlü güzellikte bir çirkinlik,her türlü sevinçte bir mahzunluk bulmayı,sadece ve sadece onu solumayı becerirdi....Yaşıyorsak,acı hep olacak.Ama altında ezilmemeyi öğrenebilir insan.Acısında kaybolmadığı günler dileyebilir gelecekten.Yani kimisi mesela,mutlu olmak için özel bir sebep de aramaz.Mutsuz olmadığını fark etmek yeter mutlu hissetmesine. (Unutma Dersleri)
- Demek bir şarkıyı mırıldanamamak, onca sene bir ukde gibi büyüyebiliyor insanın kalbinde. Okunmamış şiirlere benziyordur belki söylenmemiş şarkılar da. Bir şeylerin eksik kaldığını bilmenin kederi, neyi kaçırdığını bilememenin merakına karışıyordur ömür boyunca. (Misafir)
- Hayat hızla değişiyordu ve çevremdeki herkes geçmişi saklamaya değil, bir an evvel unutmaya çabalıyordu. (Saklı Bahçeler Haritası)
- Ne gidebildi, ne dönebildi... (Unutma Beni Apartmanı)
- Yastığın üzerinde uykusuzluk lekesi, kalpte kimliği meçhul ağrı, kursakta bekleyen taş gibi kalır. BENDE DE KALDI... (Dokunmadan)
- Kendi payına düşene razı gelmeye alışkın bir sabırla devam ediyordu yaşamaya. (Rüyalar Anlatılmaz)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin