Kitap Künyesi
Yazar: Lev Tolstoy
Çevirmen: Leyla Soykut
Yayın Evi: Cem Yayınevi
İSBN:
Sayfa Sayısı: 600
Savaş ve Barış - 4. Cilt Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Savaş ve Barış - 4. Cilt Alıntıları - Sözleri
- Çünkü evdeki konumu dolayısıyla ancak fedakarlık ettiği zamanlar değeri takdir edilen bir insandı o; böylece fedakarlık yapa yapa bunu artık alışkanlık haline getiren Sonya kendini feda etmekten neredeyse zevk alır olmuştu. Ne var ki, o güne kadar ne gibi bir fedakarlık yaparsa yapsın her seferinde, ancak bu fedakarlığı sayesinde onların oğluna- dünyada her şeyden çok sevdiği insana- layık sayılageldiğini bilirdi ve bu da onu mutlu ederdi. Oysa şimdi kalkıp ondan bunca fedakarliklarinin biricik ödülünü, yaşamının biricik amacını feda etmesini istiyorlardı.
- Mutsuzluklar yokluktan değil, çokluktan ileri gelir.
- Mutluluk dedikleri şey, evladım, suya attığın balık ağı gibidir; çekmeye kalkarsın, ağır gelir, bir de çıkarırsın ki, bomboş!
- İnsanın yüzlerce kilometrelik bir yolu yürüyebilmesi için, o yüzlerce kilometrelik uzaklığın sonunda kendisini iyi bir şeyin beklediğine inanmış olması gerekir. Yoluna devam edebilmek için, yüreğinde, vaat edilmiş topraklara kavuşma umudunu taşımak zorundadır.
- Yeryüzünde korkulacak hiçbir şey yoktu. İnsanoğlu için nasıl mutlak bir mutluluğa ve mutlak bir özgürlüğe erişmek söz konusu değilse, aynı biçimde, insanın mutlak mutsuzluğu ve mutlak bağımlılığı diye bir durum da söz konusu olamazdı.
- Bilgi dediğimiz şey tümüyle, yaşamın özünün aklın yasaları altına alınmasından ibarettir.
- "İnsanların ve canlarının sadece sayısal olarak yer aldığı listeden başını kaldıran Davout ilk bakışta Piyer'i de sadece önemsiz sıradan, soyut bir olay olarak gördüğü için, vicdanı zerre kadarsızlamadan kurşuna dizdirebilirdi onu, ama şimdi Piyer'i de bir insan olarak görüyordu."
- “Yaşamın iplerinin insan aklıyla yönetilebileceğini bir kez kabul ettiğiniz anda, yaşamın var olabilme olasılığını da kökünden yok etmiş olursunuz.“
- İnsan yığınlarının ne yapıp ne yapmayacaklarını tarihsel kahramanlar belirlemez, tam tersine, bu tarihsel kahramanların eylemlerini, hem de sürekli olarak o insan yığınları belirler.
- İnsan hiç kendi parmağını sever mi? Sevmez tabii, ama hadi bir kesmeye kalk bakayım!
- Mutluluk dedikleri şey, suya attığın balık ağı gibidir; çekmeye kalkarsın, ağır gelir, bir de çıkarırsın ki, bomboş!
- "Gerçek yaşamda, anında karşılanması gereken küçük kişisel çıkarlar her zaman için halkın genel çıkarının o kadar üstünde, ondan o kadar daha önemli bir yer tutar ki, bunların yanında o genel çıkar düşünülmez olur hatta hiç fark edilmez bile."
- "Bir yerde mahkeme varsa, orada haksızlık da var demektir!"
- Sadeliğin, iyiliğin ve doğruluğun bulunmadığı yerde yüceliğin de var olduğu düşünülemez.
Savaş ve Barış - 4. Cilt İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Rusların, Napolyon liderliğindeki Avrupa ordusuna karşı verdiği "Kurtuluş Savaşı"nın destansı anlatımı, Borodino'nun öncesi ve sonrası, Çar Aleksandr'dan Rostov, Bolkonski, Bezuhov asilzade ailelerine, Mareşal Kutuzov'dan rütbesiz Rus erlerine kadar toplumun her kesiminden kimliklere yer veren, kimi zaman bu kimliklerin ayrıntılı karakter tahlillerini yapan bir deha olan Tolstoy'un başyapıtı... (Yahya Koç)
SAVAŞ VE BARIŞ Eylülde başladığım Savaş ve Barış’ın sonuna geldim. Yaklaşık 6 ay boyunca karakterlere çok bağlanmışım. Pierre, Natasha, Marya, Nikolay ve Andrey. Hepsini anladım onların iç sesleri yaptıkları, arzuları, tutkuları, yollarını kaybetmelerinin haklı sebepleri, arayışları. Özellikle bu arayışlar Andrey ve Pierre ile işlenmişti ki bu iki karakter edebiyat tarihinin en unutulmazları arasında. Tolstoy, Rus-Fransız savaşlarını hem cephede hem sosyete yaşamı aarasında götürüp getiriyor. Savaşı daha çok aristokratların yaşamlarının üzerinde etkilerini okuyabiliyorsunuz. Savaş sahneleri çok canlıydı. Tolstoy’un gençliğinde savaşlara katıldığı yaptığı betimlerden bir savaşın yıkıcı etkilerini gözler önüne seriyordu. Bu etkiler daha çok aristokratlar ile işlenmişti. Bireysel olarak cinayet bir suç peki ya savaşlar? Karakterlerin savaşlara olan bakış açılarını okudukça bunun cevabını çok aradım kitapta. Güzel bir o kadar 2000 sayfa yaklaşık 600 karakter ve 15 ana karakterle birlikte yorucu bir serüvendi. (mononoke)
Geldik bir kitabın ve bir efsanenin daha sonuna. Beğenirsiniz, beğenmezsiniz, size hitap eder yahut etmez. Bir gerçek var ki çok sağlam bir roman. Bütün olarak bakıyorum tabii. Böyle bir romanı kaleme almak bile büyük iş. Kolay değil yani o kadar sayfaya bakınca. Az kalıyor Tolstoy kitapları da bitmek üzere. Bakalım ne yapacağız. Fransa ordunun şehre yaklaşması, Moskovalıların şehri terk etmeleri, büyük yangın derken şehirden en son Rostovların çıkması dikkat çekici. Önceki kitapta füze patlaması sonucu ağır yaralanan Andrey Bolkonski de en son gidenler arasında. Ayrıca önceki kitapta Sonya’nın destek olduğundan bahsettiğimiz Nataşa’nın bu durumlardan da haberi yoktu. Pierre karakteri ise tam bir yaz dizisi havasında takılıyor bu kitapta. Napolyon’dan intikam almak istiyor yani onu öldürmek istiyor. Dilenci kılığına giriyor ve bir Fransız askeri de kurtararak kendine nüfuz ediniyor. İlginç bir sonu vardı yani dürüst olayım finaller konusunda takıntılıyım ve en iyi finallerde bile şöyle daha güzel olurdu demek huyumdan vazgeçemiyorum bir türlü. Şu Nikola, Sonya’yı bırakıp Prenses Mari ile evlendi. Ah be kardeşim,en çok tuttuğum karakterdin. Sen de üzdün beni. Gitmeden önce senden bahsetmeden gitmek istemedim bak en son senden bahsediyorum gene. Hepimize iyi ve sabırlı okumalar diliyorum.. (Sadık Kocak)
Kitabın Yazarı Lev Tolstoy Kimdir?
Lev Tolstoy 28 Ağustos 1828 tarihinde Moskova'da doğdu. Babası Kont Nikolay İlyiç Tolstoy, 1812 Napolyon Savaşlarına katılmış emekli bir yarbaydı.
Tolstoy romanlarında, insanoğlunun ne kadar değişik karakterli olduğunu vurgular. ''Savaş ve Barış'', ''Anna Karanina'' insan tahlileri ve canlı tasvirler bakımından birer baş eserdir.
Lev Tolstoy'un kendini arayış serüveni ölünceye kadar sürdü. Karısı bile onu anlamadı. Tolstoy, bir çocuk gibi hayata küstü ve kaçtı. Seksen iki yaşındaki karanlık ve yağışlı bir Ekim gecesinde köyünden ayrıldı. Yolda hastalandı 7 Kasım 1910'da küçük bir tren istasyonunda hayata veda etti.
Lev Tolstoy zengin bir ailenin çocuğu olarak Rusya'nın Tula şehrindeki Yasnaya Polyana adlı konakta doğdu. Çok küçük yaşlarında önce annesini, sonra babasını kaybetti, yakınlarının elinde büyüdü. Çocukluğundan beri gerçekleri incelemeye karşı büyük bir ilgisi vardı. Öğrenimini tamamlamak için Moskova'ya gitti. Çalışkan zeki bir öğrenci olarak başarı ve sevgi kazandı. Fransızcasını ilerletmiş, Voltaire'i ve J. J. Rousseau'yu okumuş, bu iki yazarın kuvvetli etkisinde kalmıştı. Yasnaya-Polyana'ya döndü, yoksul köylüler arasına katıldı. İlk eseri olan "Çocukluk"u bu sıralarda yazdı.
Lev Tolstoy Bir süre sonra orduya girdi; Kafkasya'ya gitti. Kafkas halkının yoksulluk dolu yaşayışlarını ele aldığı izlenimlerle ilk gerçekçi hikâyelerini yazdı. 1854'te Kırım savaşı'na subay olarak katıldı. Sonra askerlikten ayrılıp Petersburg'a gitti. Bir kısım eserlerini oldukça sakin geçirdiği o yıllarda yazdı. Gene de içinde, aradığını bulamayan bir ruh çalkalanıyordu. Batı Avrupa ülkelerinde uzun bir gezintiye çıktı. Almanya, Fransa, İsviçre'de dolaştı. Yurduna dönüşünde gene Yasnaya-Polyana'ya yerleşti. Asalet ünvanlarından, lüksten sıkılıyordu. Köyünde bir okul kurdu. Bu okul, öğrenim, eğitim bakımından yepyeni bir kurumdu. Huzura kavuştuğuna kanaat getirdikten sonra, 1862'de evlendi.
Lev Tolstoy evlendiğinde karısı Sophie Behrs kendisinden 16 yaş küçük olup henüz 18 yaşındaydı. Bu evlilik onun düzenli bir hayat özlemini giderecekti. Bu evlilikten 13 çocukları oldu; bu çocukların 3'ü bebek iken, biri 5 diğeri de henüz 7 yaşında iken öldü. Eserlerinden en kuvvetli olan iki romanı "Savaş ve Barış" ile "Anna Karenina'yı" bu dönemde yazdı. Karısı, eserlerini yazmasında en büyük yardımcısıydı. Hatta "Savaş ve Barış"ın düzeltmelerini 12 kez yapıp yazmıştır. Aradan bir süre geçince yeniden, bu sefer eskilerden daha şiddetli bir moral çöküntüsüne uğradı. Geniş halk yığınlarının, özelikle Rus köylüsünün yoksul, perişan durumu onu çok üzüyordu. Bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Kaba saba giyiniyor, giydiği her elbiseyi kendisi dikiyordu. Değişmeyen tek tarafı bıkıp usanmadan yazmasıydı. "Kroyçer Sonat", "Efendi ile Uşak", "Karanlıkların Gücü", "İman nedir", "İnciler", "Kilise ve Devlet", "İtiraflarım" hep bu yılların ürünleridir.
Lev Tolstoy Eserlerinde insanlığın çeşitli meselelerine değinen Tolstoy'un dünya ölçüsünde bir sanat ve fikir değeri vardır. Kendi ülkesinin toplumsal siyasal çalkantılarını, halkının yaradılışını, yaşayışını büyük bir ustalıkla yansıtmıştır. Gerçekçi edebiyatın en büyük temsilcilerinden olduğu kadar, bir filozof ve bir eğitimci olarak da ün kazanmıştı. Yukarıda sayılanların dışında "Diriliş", "Gençliğim", "Çocukluk", "Hacı Murat", "Ayaklanış", "Sergi Baba", "Tanrı Bizim İçimizdedir", "Kazaklar", "Tesadüf", "İki Süvari" gibi eserleri vardır.
Lev Tolstoy 82 yaşındayken, 1910 yılında öldü. Kış ortasında evini terk ettiğinde hasta düştükten sonra, Astapovo'da tren istasyonunda zatürre'den öldü. Polis, cenazesine katılmak isteyenlere ulaşımı sınırlandırmak için çalıştı, ama binlerce köylü cenazesinde sokakları doldurdular.
82 yaşında vefat eden Lev Tolstoy birçok kez büyük sıkıntılar yaşamıştır. Marksizm'den etkilenerek oluşturduğu mülkiyet konusundaki radikal fikirleri nedeniyle bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Bu sebeple ailesiyle arası açıldı. Hıristiyan anarşizmini geliştirmeye çalıştığı kitabı "tanrının egemenliği içimizdedir" kitabıyla yeni bir hristiyanlık akımı tanımlaması, Ortodoks Kilisesi tarafından aforoz edilmesine sebep oldu. Tolstoy, ömrünün son yıllarını büsbütün derbeder bir şekilde geçirdikten sonra, bir küskünlük sonucunda, evini bırakıp yollara düştü. Astapovo tren istasyonunda ölü olarak bulundu. Ölümüne zatürrenin sebep olduğu bilinmektedir. Hayatı boyunca yaşamın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalıştı. Eserlerinde bunu eksiksiz olarak yansıtmayı hedef edinmiş en büyük Rus yazarlarından birisi olarak edebiyat ve dünya tarihindeki yerini aldı.
Lev Tolstoy Kitapları - Eserleri
- Hacı Murat
- İnsan Neyle Yaşar?
- Kazaklar
- Savaş ve Barış (2 Cilt Takım)
- Anna Karenina
- Aile Mutluluğu
- Aslan ile Köpek Yavrusu
- Hazreti Muhammed
- Çocukluk
- Çocukluk, İlkgençlik, Gençlik
- Sivastopol
- İvan İlyiç'in Ölümü
- Kreutzer Sonat
- Diriliş
- Sergi Baba ve İki Hafif Süvari
- Efendi ile Uşağı
- Erik Çekirdeği
- İtiraflarım
- Ateşi Kıvılcımken Söndürmeli
- Aşkın Yasası - Şiddetin Yasası
- Sevgi Neredeyse Tanrı Oradadır
- Üç Ölüm
- Şeytan
- Tanrı'nın Egemenliği İçinizdedir
- Hayatın Anlamı
- Masallar
- Bir Gencin Dramı
- Gençlik
- Her Şeye Rağmen Sevgi
- Sanat Nedir?
- Din Nedir?
- Vahşi Zevkler
- Ve Işık Karanlıkta Parlıyor
- Kafkas Tutsağı
- İçimizdeki Şeytan
- Hayat Üzerine Düşünceler
- İnsana Ne Kadar Toprak Lazım
- Hayatı Sorgulamak
- Bilgelik Kitabı
- Hikayeler
- Günlükler
- Tipi
- Bütün Mutluluklar Birbirine Benzer
- Fil ile Tilkiler
- Baskın
- Halk İçin Hikayeler
- Öyküler
- Ölüm Manifestosu
- Karanlığın Kudreti
- Canlı Ceset
- Yaşlı Kavak
- İlkgençlik
- İhtiyar Adam ve Torunu
- Tanrı Her Şeyi Bilir
- Zamanımızın Köleliği
- Dekabristler
- İncil'in Kısa Bir Özeti
- Tolstoy'un Risaleleri - 2. Cilt
- Tolstoy'un Risaleleri - 1. Cilt
- Davulun Sesi
- Katya
- Yunan Öğretmen Sokrates
- Çocuk Gibi Olun
- Şahin İle Horoz
- Küçük Şeytan
- Sahte Kupon
- Savaş ve Askerlik Üzerine
- Yurtseverlik, Askerlik ve İtaatsizlik Üzerine
- Kralın Hediyesi
- İnancım Neden İbarettir?
- Dua
- Savaşa Karşı Yazılar
- Çömlek Alyoşa
- Anna Karenina - 3. Cilt
- Tolstoy'dan Seçme Öyküler
- Yaşayan Ölü
- Anna Karenina - 2. Cilt
- Hikmetli Sözler
- Savaş ve Barış - 2. Cilt
- Savaş ve Barış - 3. Cilt
- Savaş ve Barış - 4. Cilt
- Hiddet
- Tolstoy Gandhi Mektuplaşmaları
- Ruh
- Bethink Yourselves
- Polikuşka
- Tolstoy Bütün Eserleri 3
- Balodan Sonra
- Gri Tavşan
- Seçilmiş əsərləri - 1. Cilt
- Ruh ve Ölüm
- Gençlik - 2. Cilt
- Vatanseverliğe Karşı
- Anna Karenina - 4. Cilt
- Felsefe-i Hayat
- İman ve İtikad
- Aşk ve Öfke
- Корней Васильев (Korney Vasiliev)
- Gizli Notlar
- Bütün Eserleri 10
- Bütün Eserleri 11
- Bütün Eserleri 12
- Ölümden Sonra Dirilme - Cilt: 3
- Çilekler
- Tövbe Edin
- Kuğular
- İki Qusar
- İman Vicdan Ve Dua
- Halk İçin Hikayeler - 1. Cilt
- Halk İçin Hikayeler - 2. Cilt
- Halk İçin Hikayeler - 3. Cilt
- Ainsi Meurt L'amour
- Budala İvan
- Yaban Çilekleri
- Tanrı Gerçeği Görür Ama Bekler
- Tolstoy Bütün Eserleri 14 (Ciltli)
- Aforizmalar
- Yolcu ve Köylü
- Risaleler - İnsanın Dokuz Hali
- Muhabbet
- Kelam
- Masallar
- Basübadelmevt
- Father Sergius
- Söz ve Eşitsizlik
- Bir İzdivacın Romanı
- Çocukluk ve Gençlik Yılları
- Susa Bilmirəm
Lev Tolstoy Alıntıları - Sözleri
- Biz de böyleyiz işte... (İnsana Ne Kadar Toprak Lazım)
- İnsan eğer çok yaşasaydı o nispette çok değişimlere uğrardı. İnsan başlangıçta bir bebekken sonra küçük çocuk, sonra yetişkin ve daha sonra da ihtiyar olurdu. Fakat insan ne kadar değişim geçirirse geçirsin kendisine daima "ben" demiştir. Bu "ben" bebeklikte, yetişkinlikte ve ihtiyarlıkta her zaman kişinin yanındadır. İşte değişmeyen bu "ben" ruh adını verdiğimiz şeydir. (Ruh ve Ölüm)
- "İnsan kazanayım derken kendim kayboldum." (Tanrı Her Şeyi Bilir)
- "Böyle anlarda bir felakete ne kadar yakın olduğumu bilseydin, kendimden ne kadar korktuğumu!" (Anna Karenina - 3. Cilt)
- Bu da yaşamak mı sanki! İnsan ya tam ölmeli ya da tam yaşamalı. Tövbe, tövbe! (Çocukluk, İlkgençlik, Gençlik)
- Insana öyle geliyordu ki yeni bir şeyi anlamak için büyük bir hevesle atılıyor ancak amacına erdikten sonra o şeyden nefret etmeye de hak kazandığını düşünüyordu. (Gençlik - 2. Cilt)
- Kalben sakin ve uysal olun, hayatınızda mutluluğu bulursunuz. (İncil'in Kısa Bir Özeti)
- Sağlığı ile övünenin değil hasta olanın hekime ihtiyacı vardır. (İncil'in Kısa Bir Özeti)
- -Çünkü sen kendin için, mutluluğun için yaşamak istiyorsun. +Bu dünyada başka ne için yaşanır ki? -Tanrı için yaşamak gerekir Martin. (Hikayeler)
- ''Kabahatlerin en korkuncu, nankörlüktür...'' (Çocukluk)
- Bu acıyla da aynı şey olacak, zaman geçecek ve umurumda olmayacak. (Anna Karenina)
- Ben, hayattan hiçbir beklentisi olmayan, mahvolmuş bir adamım artık... (Hikayeler)
- Ölmek için referansa ihtiyaç yok (Anna Karenina - 3. Cilt)
- Bence her insan bencildir,ve bütün yaptiklari da bu yüzdendir. -Bencillik,insanin kendisini en iyi ve en akilli olduğuna inanmiş olmasidir.. (Çocukluk, İlkgençlik, Gençlik)
- Ve insanlar, kurtuluşu, her insan için zorunlu olan, tüm dinsel öğretilerde ve her bir insanın yüreğinde yazılan, 'kendine yapılmasını istemediğin şeyi başkasına yapma ve yakınlarını öldürme' yasasını yerine getirmekte aramalıdırlar. (Yurtseverlik, Askerlik ve İtaatsizlik Üzerine)
- İndi ki,bu dünya günahla doludur və ondan imtina etmək lazımdır,onda nəyə gərəkdir onun gözəllikləri? Bu işrəti niyə yaratmısan? (Sergi Baba ve İki Hafif Süvari)
- 'Öldün mü toprağa gömerler, sonra da mezarında ot biter, o kadar işte. Başka hiçbir şey yok' (Kazaklar)
- Ben, niçin bütün dünyanın dâhiyane bulduğu Shakespeare'in yapıtlarını beğenmemekle kalmıyor, bunları bir de iğrenç buluyordum? (Sanat Nedir?)
- Tarihsel olarak dekabristler,1825 Aralık ayında çarlığa karşı (Dekabr, Rusçada "Aralık" demek)meydan okumaya cüret etmiş ilk devrimcilerdi.hemen hepsi de Rus aristokrat ailelerinden geliyordu ve büyük bir çoğunluğu ise 1812'de Napoleon ordularına karşı savaşmışlar, kahramanlıklarıyla öne çıkmışlardı. (Dekabristler)
- erkekler böyle düşünürsünüz.. Kendinize özgürlük tanıdınız, kadını ise kuleye tıkmak niyetindesiniz. Kendinize gelince her şeye izin verirsiniz.. (Kreutzer Sonat)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin