Kitap Künyesi

Yazar: David E. Cartwright

Çevirmen: Sibel Erduman

Yayın Evi: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

İSBN: 9786053321156

Sayfa Sayısı: 598

--reklam--

Schopenhauer Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

19. yüzyılın en özgün ve kışkırtıcı düşünürlerinden Arthur Schopenhauer (1788-1860), ömrünü ıstırap ve ölümle dolu bir dünyada yaşamanın anlamını kavramaya ve "varoluşun daima endişe verici esrarını" çözmeye çalışarak geçirmiştir. Modern edebiyat, müzik, felsefe ve psikolojide derin yankı bulan ve Yaşam Bilgeliği Üzerine Aforizmalar, İsteme ve Tasarım Olarak Dünya, Aşkın Metafiziği gibi kitaplarıyla günümüzde de ilgi uyandıran dünya görüşüyle insanın hemen her boyutunu incelemiştir. 

Elinizdeki biyografi, Schopenhauer'ın parçalanmış aile hayatını, erken dönemlerde üzerinde etkili olan kişileri, Kant'a olan eleştirel bağlılığını, Fichte ve Goethe ile kişisel etkileşimini, Schelling ile kararsız ilişkisini, Hegel'e yönelik nefretini, felsefesinin tanınması için verdiği mücadeleyi ve geç gelen şöhretine karşı tavrını içeren bütünüyle belgelenmiş bir portre sunmaktadır. Schopenhauer bu biyografide, Samuel Beckett, Jorge Luis Borges, Emile Durkheim, Sigmund Freud, Thomas Hardy, Thomas Mann, Friedrich Nietzsche ve Ludwig Wittgenstein gibi farklı kişiler üzerinde kayda değer etkisi olan bir düşünür olarak ortaya çıkmaktadır. 

Yazar David E. Cartwright Wisconsin Üniversitesi'nde (Whitewater) felsefe ve din araştırmaları profesörüdür. Schopenhauer ve on dokuzuncu yüzyıl Alman felsefesi hakkında çok sayıda makale yazmış, bu gizemli felsefecinin bazı kitaplarını çevirmiş ve onun üzerine Historical Dictionary of Schopenhauer's Philosophy başlıklı bir sözlük hazırlamıştır.

--reklam--

Schopenhauer Alıntıları - Sözleri

  • Pro­fesyonel birçok felsefeci Schopenhauer'ı, usta üslupçu, sosyal eleştir­men ve insan davranışlarının keskin gözlemcisi olarak tanıyordu ama aynı zamanda destekleyici ve dikkatlice dile getirilmiş, sağlam bir felsefi perspektiften yoksun buluyordu.
  • Acı gibi neşe de geçiciydi ve sıkıntıya değmezdi.
  • Aile hayatı babasının ölümüyle son bulmuştu.
  • Schopenhauer’ın söylediği gibi, tekil insanlar, etle kandan oluşma canlılar, iki ayaklı yaratıklar ya da onun tanımına göre fabrika ürünleri, ancak uzaktan sevilmeliydiler.
  • 1831’de günlüğüne kahramanı Lord Byron’dan bir alıntı yapmıştır: “Erkekleri ne kadar çok görürsem o kadar az seviyorum; aynı şeyi kadınlar için de söyleyebilsem, çok iyi olurdu.” Yıllar sonra yaşlı bir filozofken, Carl Georg Bahr’e “Kadınlardan hoşlanırdım, bir de onlar beni isteseydi” diye itirafta bulunacaktı. Böylece, altmış sekiz yaşındaki Schopenhauer’ın kadınlarla olan ilişkisi hakkındaki düşüncelerinin bu özeti, kadınlara olan düşmanlığının önemli bir dayanağını su yüzüne çıkarıyordu.
  • ''İki ayaklı insanları zaafa uğratılmış kapasitelerine göre hesap edilmiş saçmalığın ve budalalığın ortasında sönüp gitmektense, doğuştan bana ziyadesiyle bahşedilenlerin gerektirdiği görevimi yerine getirmenin bilincinde olmanın verdiği kıvançla, başladığım yere döneceğim.''
  • Spinoza'nın kendisine büyük hayranlık duyuyor ve bu önemli monisti, zekası ve dürüstlüğünden dolayı övüyordu. Schopenhauer ; Spinoza'nın da entelektüel özgür­lüğünü kısıtlayacağına inandığı akademik bir görevi kabul etmek yerine mercek yontucusu olarak çalışmayı tercih ettiğini görerek, onu felsefeyle geçinmeyip felsefe için yaşadığından dolayı övüyordu. Ayrıca Spinoza'nın sinagogdan atılmasına yol açacak kadar kendi görüşle­rinin doğruluğuna olan güvenine hayrandı. Hal böyleyken Schopenhauer, Spinoza'nın iyim­ser panteizm [evrenin bütününü Tanrı kabul eden bu felsefi görüşe göre her şey, Tanrı'nın bir parçasıdır -ç.] olarak değerlendirdiği görüşlerini ve dünyayı "Tanrı" olarak adlandırıp yüceltmesini kınıyordu.
  • Felsefesi "filantropik*"ti: İnsan türü için soyut bir sevgi edimiydi. Varoluşun her zaman huzursuz eden problemini çözerek dünyadaki ıstıraplı yaşamın anlamını ve önemini, ölümün dünyanın gerçek özünden doğduğunu açıklamak suretiyle, iki ayaklı somut bir insanı sevmesi zor olsa da in­sanlığın metafizik huzurunu sağlamaya çalışıyordu. *Filantropizm: insanseverlik; başkalarının tıbbî, ekonomik ve sosyal standartlarını yükseltmek ve mutluluklarını artırmak için organize faaliyetler düzenlemek.

--reklam--

Schopenhauer İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Saf aklın öğretisi: HUZURSUZLUĞUN FİLOZOFU Arthur Schopenhauer, o günün Almanya'sı olan Lehistan'da karmaşık bir ailenin içerisinde hayata gözlerini açan, kötümserliğin tarihini yazmış, dünyayı saran o umutsuzluğun merkezinde yer almış bir filozoftur. Aslında 1800'lü yıllarda Schopenhauer filozof değildi? Neden değildi, durun açıklayacağım. Arthur, bulunduğu çağın anlaşılmayanlarından, yoğun çabasına rağmen de fark edilemeyenlerinden birisiydi. Buna en etkin örnek olarak edebiyat dünyasında pek az kişinin bildiği, okuduğu annesi Johanna Schopenhauer'ın zamanın çok satan yazarı olmasıdır. Bestseller olan yazarların eserlerine karşı oturmuş bir önyargı var. Nitekim bu önyargının oluşması da haksız değil. Tamamen satma amacı güden ve esere gündemi taşıyıp kendini dışarıda unutan yazarlar daima yok olup gitmeye mahkumdurlar. John Steinbeck, Agatha Christie gibi yazarlar da uzun zaman bestseller (çoksatan) yazarlar olmuşlar. Hatrı sayılır istisnalar :) Evet, Johanna zamanın en çok okunan yazarı olmasına rağmen onun vasfı bizim gözümüzde Arthur'un annesi olmaktan ileri gidemiyor. Zamanında ise Arthur'un vasfı Johanna'nın oğlu olmaktı. Johanna çok az bir zaman diliminde ekonomik güçlükler çekmiş onun dışında da sefahat içinde yaşamış birisidir. Arthur ise pek çok yerde kendine yaşam alanı açmaya çalışmış, bunda çoğu zaman başarılı olmuş birisidir. Kitabın genelinde yüksek egosundan izler bulurken ''anlaşılmak'' ihtiyacının zirvede olduğunu görüyoruz. Bu şartlar iki taraf için adil görünüyor, Johanna anlamak, Schopenhauer ise anlaşılmak istiyordu. Şu an yaşamıyor olsa da Schopenhauer iz bırakan bir dahi olmayı başarmıştır. Seçme şansınız olsa neyi seçerdiniz? İyi bir yaşam sürüp ileride anılmamayı mı? yoksa tüm yaşamınızı felsefeye adayıp ileride bir filozof olarak anılmayı mı? Her tercih kendi zaman dilimiyle akledilip anlaşılabilir. Ancak ben Schopenhauer olmak isterdim. Tabii genel hatlarıyla, tamamen değil. Schopenhauer hayatı boyunca varoluşsal krizlerle boğuşmuştur. Karamsarlığın tarihini yazmış, ''yazdırmış'' biri olarak anılsa da aslında hayattan zevk alan birisidir. Kadınlara düşman olarak anılsa da Mecnun'lara taş çıkartacak aşık rollerini de üstlenmiştir. ''O halde biz kime güveneceğiz abi?'' diyorsan bu sorunu anlamakla birlikte hak da veririm. Ben de anlamıyorum, inandığım, savunduğum değerlerin bandrolünü basan adam aslında bunlara inanmıyor. İnanmıyor ama yaşamıyor. ''Dediğimi yap, yaptığımı yapma kardeşim'' Tamam hocam. Schopenhauer, ''Saf Aklın Eleştiri''sini sunan adamın (Immanuel Kant) ocağından çıkmadır. Ne kadar kendini belirli bir kalıbın içerisine girmekten alıkoysa da o yüksek egosu daima Kant'ı arşa koymuştur. İnsan yaşamının her alanını anlamak, açıklamak, gün yüzüne çıkarmak gibi bir derdi olan filozofumuz varoluşsal krizin izini 50 yıl boyunca sürmüştür. Din, kitaplar, ölüm, yaşam, aşk vs gibi konuların üstüne Geothe, Aristo gibi düşünürlerin perdesinden ''bence''sini yazıya dökmüştür. Onu diğerlerinden farklı kılan gerçeğin izini sürmesi ve ömrünü buna adamasıdır. Bazen düşünceme şu takılırdı, ''Adam bize rehber, yol gösterici olmak adına bir ömür eskitmiş'' şimdi ''bullshit'' diyorum kendime. Onun tek derdi vardı o da kendisiydi. Tüm öğretilerin peşine kendi hayatını anlamlandırmak adına düştü. Çünkü varoluşsal sancılar bunu gerektirirdi. Schopenhauer'ın ismi geçince özellikle kadınların yüzünde belirli belirsiz bir küçümseme veyahut dışlama görüyoruz. ''Arthur, kadın düşmanı bi kereee!'' diyorlar. Normalde ben kadın düşmanı olsam bunun ne tarihle ne de magazinsel anlamda bir önemi olmaz. Benim tarihimi en fazla üç kişi merak eder, açıp okur. Karşında kim var senin? Neden yazarları, filozofları bir market gibi düşünmüyoruz. Gerekli olanı alıp çıkabildiğimiz bir market. İşin magazin boyutu daima anlamın önüne geçiyor. Schopenhauer, kadınlara olan tutumundan ve söylemlerinden fazlasıdır. Bu çok net! Evet madem konusu açıldı Schopenhauer neden kadın düşmanıdır, onun peşine düşelim. O düşmüş ve bulmak için bunca yol kat etmişse, biz de bunun peşine düşelim. Neden düşman olmuştur? Bir insanın ilk vatanı annesidir şüphesiz. Anneden beklenti her zaman yüksektir. Onu öyle yüksek bir yere koyarız ki onun düşüşü bizim de düşüşümüzü getirir. Anne Johanna'nın düşüşü farklı bir düşüştür. Gözden düşmüştür o. Schopenhauer'ın babasına olan itaatsizliği, evinde düzenlediği toplantılar (Geothe gedikli bir katılımcıdır) en büyük etkenlerden biridir. Arthur, kendi potansiyelini gördükten sonra annesinin yazdıklarına karşı inanılmaz bir tiksinti duymuştur. Çünkü aşk veyahut yaşam annesinin yazdıklarından daha fazlasıdır. Aynı şekilde Johanna da oğluna daima uzaktır. Yazdıklarını beğenmez, eksik bulur. Kadınlarla arasına konan uçurum Johanna'yla başlar, aşık olduğu kadınla zirve yapar. 19.yy'da da kadına ve kadının eylemlerine olan uzaklığı da hesaba katarsak, ''kadınlar kötüdür''ün zihne yerleşmesi de uzak bir ihtimal değil. Schopenhauer'dan daha geniş bir bakış açısı elbette beklerdim, ancak böyle düşünüyor diye tam anlamıyla onu kenara itemem. Siz de etmeyin sevgili kadın kardeşlerim :) Geothe'ye hayrandır Schopenhauer, aynı şekilde o da ona hayrandır. Odasında Buda büstünün yanısıra bir de Geothe büstü bulunur. Kendi yazdıkları dışında iyi de bir okurdur. Sanatı bilen, akleden, özümseyen bir yapısı vardır. Doğu'nun nimetlerinden faydalanmış yalnızca burnu büyük Batıcılardan olmamıştır. Buda'nın öğretilerini, Hindistan yaşamını ele almıştır. Schopenhauer'ın en önemli takipçilerinden Nietzsche dindar yetiştirilmişti, hatta ona ''küçük papaz'' diyenler bile olmuştu. Dini reddetmesine yol açan kendi araştırmasının yanısıra ikinci el bir kitapçıdan Schopenhauer'ın İsteme ve Tasavvur Olarak Dünya'yı satın alması olmuştu. Bu kitapta Schopenhauer bize kaderimizin ilkel, temel bir itici gücü olarak uzlaşmaz bir İrade fikrini verir. Yirminci yüzyılın dehşetini rahatsız edici bir şekilde öngören insani durumun üzücü derecede kasvetli bir vizyonunu sunar. Biblos Yayınevi'nin basımını 2 ayda okumuştum, bakalım Doğu Batı Yayınları'nı ne kadar sürede okuyacağım :) Karamsar filozofumuz yaşamı acı ve can sıkıntısı arasında sallanan bir sarkaç olarak düşünüyor. Kader, bir çiftlik sahibidir ve biz o çiftlikte yetiştirilen besiler olarak önce yetiştirilir, sonra kesilir ardından yemek oluruz. Buna yakın bir düşünceye sahiptir Schopenhauer. Aslında söylenecek onca sözün içinden cımbızla cımbızla bunlar çıktı. 30 sf bile yazılabilir, hatta daha fazlası da. Saygıyı hak eden, okunup, özümsenecek düşünceleri barındıran filozofumuzun özyaşamını yalnızca 23 kişi okumuş. Kitap aslında 598 sf değil, 500 sf. Öncelikle kalın kitaplara karşı alerjisi olanları rahatlatalım, geriye kalan sayfalar kaynakları içeriyor. Yazardan tek not kırdığım yer bazı yerlerde kaynaklar bulunmamasıydı. Neyse ki araştırmacı ruhum açıkta kalan yerleri kapattı :) Keyifli, bol istifadeli okumalar. (Homeless)

Çok çok ağır bir kitap. Schopenhauer'den çok annesinden, arkadaşlarından, babasından, Goethe'den, kız kardeşinden bahsediyor. Kim olduklarını bilmediğim birsürü insanın ismi geçiyor. Gittiği okuldan, girdiği dersin öğretmenine kadar incelenmiş. Çok detaylı ama çok sıkıcı. Daha fazla devam edersem sıkıntıdan patlayabilirim. (Muhammed Furkan Sağlık)

--reklam--

Schopenhauer PDF indirme linki var mı?

--reklam--

David E. Cartwright - Schopenhauer kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Schopenhauer PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı David E. Cartwright Kimdir?

David E. Cartwright Wisconsin Üniversitesi'nde (Whitewater) felsefe ve din araştırmaları profesörüdür.

--reklam--

David E. Cartwright Kitapları - Eserleri

  • Schopenhauer

--reklam--

David E. Cartwright Alıntıları - Sözleri

  • Felsefesi "filantropik*"ti: İnsan türü için soyut bir sevgi edimiydi. Varoluşun her zaman huzursuz eden problemini çözerek dünyadaki ıstıraplı yaşamın anlamını ve önemini, ölümün dünyanın gerçek özünden doğduğunu açıklamak suretiyle, iki ayaklı somut bir insanı sevmesi zor olsa da in­sanlığın metafizik huzurunu sağlamaya çalışıyordu. *Filantropizm: insanseverlik; başkalarının tıbbî, ekonomik ve sosyal standartlarını yükseltmek ve mutluluklarını artırmak için organize faaliyetler düzenlemek. (Schopenhauer)
  • Acı gibi neşe de geçiciydi ve sıkıntıya değmezdi. (Schopenhauer)
  • Aile hayatı babasının ölümüyle son bulmuştu. (Schopenhauer)
  • Schopenhauer’ın söylediği gibi, tekil insanlar, etle kandan oluşma canlılar, iki ayaklı yaratıklar ya da onun tanımına göre fabrika ürünleri, ancak uzaktan sevilmeliydiler. (Schopenhauer)
  • Spinoza'nın kendisine büyük hayranlık duyuyor ve bu önemli monisti, zekası ve dürüstlüğünden dolayı övüyordu. Schopenhauer ; Spinoza'nın da entelektüel özgür­lüğünü kısıtlayacağına inandığı akademik bir görevi kabul etmek yerine mercek yontucusu olarak çalışmayı tercih ettiğini görerek, onu felsefeyle geçinmeyip felsefe için yaşadığından dolayı övüyordu. Ayrıca Spinoza'nın sinagogdan atılmasına yol açacak kadar kendi görüşle­rinin doğruluğuna olan güvenine hayrandı. Hal böyleyken Schopenhauer, Spinoza'nın iyim­ser panteizm [evrenin bütününü Tanrı kabul eden bu felsefi görüşe göre her şey, Tanrı'nın bir parçasıdır -ç.] olarak değerlendirdiği görüşlerini ve dünyayı "Tanrı" olarak adlandırıp yüceltmesini kınıyordu. (Schopenhauer)
  • Pro­fesyonel birçok felsefeci Schopenhauer'ı, usta üslupçu, sosyal eleştir­men ve insan davranışlarının keskin gözlemcisi olarak tanıyordu ama aynı zamanda destekleyici ve dikkatlice dile getirilmiş, sağlam bir felsefi perspektiften yoksun buluyordu. (Schopenhauer)
  • ''İki ayaklı insanları zaafa uğratılmış kapasitelerine göre hesap edilmiş saçmalığın ve budalalığın ortasında sönüp gitmektense, doğuştan bana ziyadesiyle bahşedilenlerin gerektirdiği görevimi yerine getirmenin bilincinde olmanın verdiği kıvançla, başladığım yere döneceğim.'' (Schopenhauer)
  • 1831’de günlüğüne kahramanı Lord Byron’dan bir alıntı yapmıştır: “Erkekleri ne kadar çok görürsem o kadar az seviyorum; aynı şeyi kadınlar için de söyleyebilsem, çok iyi olurdu.” Yıllar sonra yaşlı bir filozofken, Carl Georg Bahr’e “Kadınlardan hoşlanırdım, bir de onlar beni isteseydi” diye itirafta bulunacaktı. Böylece, altmış sekiz yaşındaki Schopenhauer’ın kadınlarla olan ilişkisi hakkındaki düşüncelerinin bu özeti, kadınlara olan düşmanlığının önemli bir dayanağını su yüzüne çıkarıyordu. (Schopenhauer)