Kitap Künyesi

Yazar: Julian Barnes

Çevirmen: Serdar Rifat Kırkoğlu

Orijinal Adı: Talking It Over

Yayın Evi: Ayrıntı Yayınları

İSBN: 9789755392356

Sayfa Sayısı: 271

--reklam--

Seni Sevmiyorum Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Seni Sevmiyorum, aynı kadını seven iki erkekle bu kadının dostluk, aşk, kıskançlık ekseninde gelişen ilişkilerinin ve yaşama dair pekçok şeyin sorgulandığı son derece değişik bir roman. Aşk üçgeninin köşelerinde duran kahramanlardan her biri, kendi sıraları gelince söz alıyorlar. Julian Barnes, etkili bir kamera tekniği yöntemi ve her zamanki eşsiz ironisiyle, kahramanlarının gönül yaralarını en acıtıcı noktalardan deşiyor.

Stuart; kurallara aşırı bağlı, ayakları fazlasıyla yere basan ve aradığı ideal kadını bir türlü bulamamış bir bankacı; Oliver ise, onun tam tersine, dışa dönük, bir hayli delişmen, oyunbaz, alaycı bir dil öğretmeni. Bu iki kadim dost, tablo restorasyonuyla uğraşan Gillian'a aşık oluveriyorlar ve bütün dengeler altüst oluyor. Sonuç elbette: yara alan dostluklar, kıskançlıklar, eleştiriler, öfkeler, alaylar, uzun söylevler, iç monologlar; kısacası, insana özgü olan her şey... Gillian, inip kalkan aşk tahterevallisinde kimi zaman Stuart'ın kimi zamansa Oliver'ın yanına oturuyor ve bir taraf hep aşağıda kalıyor. Seni Sevmiyorum işte bu 'aşağıda kalış' duygulanımlarına ilişkin, yazınsal tatlarla dolu, son derece değişik bir roman.

Acaba paranın egemen olduğu günümüz dünyasında 'aşk' da piyasa güçlerine göre mi işler? Yoksa aşkın kendine özgü bir kanunu ve geçerliliği mi vardır? Aşkın gerçek bir değeri varsa, bu değer nedir? Yoksa, aşk, eninde sonunda hayal kırıklığı yaratan bir yanılmasadan mı ibarettir? Ya da aşk, seks yaptıktan sonra birinin size "Canım" demesini sağlayan bir avuntu mudur sadece?

Julian Barnes, günümüz İngiltere'sinin toplumsal yaşamına ilişkin olağanüstü biçimde ayrıntılı, sözcük oyunlarıyla, kültürel ve yazınsal göndermelerle dopdolu bir tablo çizerken, işte bu can alıcı soruların yanıtlarını da arıyor. Yolu aşka düşen herkesin okuyacağı bir kitap.

"Son derecek dokunaklı... Büyük konuları işliyor -ben şahsen aşk ve hayatta kalmaktan daha ağırlık hiçbir konu düşünemiyorum- ve bunu yaparken de mizah duygusunu ve kaleminin yumuşaklığını asla yitirmiyor."

-Peter Carey-

(Arka Kapak)

--reklam--

Seni Sevmiyorum Alıntıları - Sözleri

  • Ona sorular soracağım ve o da bana yalanlar söyleyecek.
  • Başka birinin ıstırabını hissedemezsiniz, sorun bu. Sorun hep bu olmuştur, bütün dünyanın sorunu. Keşke bir başkasının ıstırabını hissetmeyi öğrenebilsek...
  • İnsan yalnızca "mutlu olmak'la yetinemez; aynı zamanda mutluluğu yönetebilmeli de.
  • Bir insanın mutluluğu çoğu kez bir başka insanın mutsuzluğu üzerinde inşa ediliyor, dünyanın kuralı bu.
  • Birine tam olarak ne zaman aşık olduğunuzu bilmezsiniz, değil mi? Müzik ansızın durup da birbirinizin gözlerine ilk kez baktığınız ya da bunun gibi bir şeyin olduğu o beklenmedik an yoktur. Şey, belki de; bazı insanlar için böyledir de benim için değil.
  • Dakiklik, sıkılan insanların erdemidir.
  • “Hiç yaşamak istemiyorum ben. Beni bundan esirgeyin. Gücünüz yeter mi buna? Hayır, ne yazık ki sizin bile gücünüz yetmez. Öyleyse bir sigara daha yakın.”
  • İnsanlar ya oyuncu ya da seyirci, öyle değil mi? Ve ben kimi zamanlar seyircinin sahneye bir kereliğine çıkmasını arzu ediyorum.
  • "İnsanlar ruhlarına kadar kırılıyorlar. Benim dayanamadığım da buydu.."
  • Her zaman tehlike vaktidir.
  • Aşk da her yabancı para gibi yükseliyor ve düşüyor. Güven ise, aşkın değerinin korunmasında büyük bir ağırlığa sahip.
  • İnsanlar ruhlarına kadar kırılıyorlar.
  • "İnsanlar ruhlarına kadar kırılıyorlar. Benim dayanamadığım da buydu.."
  • Hiç yaşlanmak istemiyorum ben.
  • Daha önce kendi Yaşam Kuramımdan bahsetmiş miydim? Yaşam Rusya'nın işgaline benzer. Yıldırım gibi bir başlangıç, asker şapkalarından bir bulut, bir tavuk kümesindeki ürkütülmüş hayvanların uçuşan, havada dans eden tüyleri; düşman geri çekilirken zafer olarak kaydedilen tali ilerleme dönemi ve sonra da gitgide azalan erzak ve suratınıza çarpan ilk kar taneleriyle birlikte moralinizi sıfıra indiren uzun ve tüketici bir yürüyüş başlangıcı. Düşman Moskova'yı ateşe verir ve siz, tırnakları bile buz tutmuş General, Ocak önünde boyun eğersiniz. Kazaklar sizi hırpalar durur. Sonunda genel kurmay haritasında bile gösterilmeyen bir Polanya ırmağını geçerken, daha ağzı süt kokan bir topçu tarafından açılmış bir ateşin altında can verirsiniz.

--reklam--

Seni Sevmiyorum İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Stuart, Gillian ve Oliver. Roman, bu üç karakterin peşinde koşuyor. Haliyle siz de bu karakterlerin peşinde koşturuyorsunuz. Stuart ve Oliver dostlar. Stuart ve Gillian iki sevgili ve düğünlerin Oliver, beklenmedik bir durumla karşılaşıyor: Gillian'a aşık oluyor. Farklı üç kişilik özelliğe sahip bu üç kahramanın yaşadıkları o saatten sonra karmaşık bir hale geliyor. Devamı okuyunca öğrenebilirsiniz. Romanın önemli özelliklerinden diğeri, çoklu bakış açısıyla yazılmış olması. Birçok anlatıcı sayesinde başkahramanlar dışında yan kahramanların da yaşamlarına, yaşadıklarına, yaşayamadıklarına, ruh durumlarına ışık tutulmuş. Barnes, karakterlerinin ruh durumlarını net ve etkili biçimde veriyor. Bunu yaparken ironi de kaleminin ucundan damlıyor. Üslubu beni çok etkiledi. "İyi ki okudum." dediğim yazarlardan oldu ki ilk kez okuduğum bir yazar ama diğer kitaplarını da okuyacağım. Size de salık veririm. İyi okumalar dilerim. (Faruk Oruç)

stuart, oliver ve gillian'la tanışmaya hazır olun. kitap görünüşte sıradan bir aşk üçgeni gibi dursa da insan psikolojisi temeline oturtulmuş mükemmel bir edebi ziyafet. julian barnes her kahramanını sırayla konuşturuyor, biz de aynı kalemden üç farklı kişiliği izliyoruz sırayla. daha doğrusu yazar mükemmel bir tümdengelim örneği sergileyerek bu üç kişi üzerinden genel insan davranışlarını sermiş önümüze. Man Booker ödülü başta olmak üzere çeşitli ödüllere layık görülen Barnes, benim en sevdiğim yazarlardandır. Özellikle saplantılı bir karakterin başından geçenleri müthiş bir ironiyle anlattığı kitabı Benimle tanışmadan önce'yi, sonra seni sevmiyorum ve devam kitabı olan Aşk vesaire'yi öneririm. Not: Polisiye sevenlere Dan Kavanagh mahlasıyla yazdığı Dedektif Dufy serisini öneririm. dört kitaplık bu seri de mükemmel bir kara mizah örneği. (ALA)

Kitap modern çağda para, sanat evlilik, aşk ve ilişkilere dair inanılmaz gerekli gerçekleri sunuyor. Sıradan bir aşk hikayesini konu alarak insan psikolojisinin derinlemesine incelenip ele alındığı bir eser. Hikaye sıradışı değil, sıradışı olan yazarın anlatış tarzı, kurgusu. Karakterler yaşadığı be hissettiklerini kendi ağızlarından eğlenceli ve ironik bir dille anlatırken bize hayatı biraz da hafife almanız gerektiğini gösteriyor. Bir yandan da aslında bazı insanların piyasa güçlerini kabullenerek yaşarken ne tür bir sisteme kendini teslim ettiğini ve kendilerini kişisel deneyimlerinden sonra nasıl avuttuklarını size göstermek istiyor. (Dionysos)

--reklam--

Seni Sevmiyorum PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Julian Barnes - Seni Sevmiyorum kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Seni Sevmiyorum PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Julian Barnes Kimdir?

Julian Patrick Barnes (d. 19 Ocak 1946,-), Man Booker Ödülü sahibi, çağdaş İngiliz roman yazarı. Dan Kavanagh takma ismiyle polisiye romanlar da yazan Barnes, Fransa'da da popüler olan İngiliz yazarlardan biridir. Sanatçı bu ülkede aralarında Médicis Ödülü ve Prix Femina'nın da bulunduğu bir çok ödül kazandı.

City of London School ve Oxford'taki Magdalen Koleji'nde eğitim gören Barnes, eğitimini tamamladıktan sonra Oxford İngilizce Sözlükleri'nde sözlük düzenleyicisi olarak çalışmaya başladı. Daha sonraları edebiyat ve sinema eleştirmenliği yaptı. Uzun bir zamandır sadece yazmaktadır. Erkek kardeşi, Jonathan Barnes antik felsefe dalında uzman bir filozoftur.

Uzun yıllar yazar temsilciliği yapmakta olan eşi Pat Kavanagh ile birlikte Londra'da yaşadı. Pat Kavanagh'ı, 20 Ekim 2008'de beyin tümörü sebebiyle kaybetti

--reklam--

Julian Barnes Kitapları - Eserleri

  • Bir Son Duygusu
  • 10,5 Bölümde Dünya Tarihi
  • Biricik Hikâye
  • Seni Sevmiyorum
  • Flaubert'in Papağanı
  • Benimle Tanışmadan Önce
  • Zamanın Gürültüsü
  • Hayat Düzeyleri
  • Oklukirpi
  • Metroland
  • Aşk Vesaire
  • Arthur ve George
  • Korkulacak Bir Şey Yok
  • Gündoğumuna Yolculuk
  • İngiltere İngiltere'ye Karşı
  • Limon Masası
  • Bendeniz Duffy
  • Tekmeyi Yapıştırmak
  • Çulsuzlar
  • Kırmızı Giysili Adam
  • Yalan Dolan Kenti
  • Manş Ötesi
  • Nabız
  • Mutfaktaki Tarifbaz
  • Gözünü Açık Tutmak
  • Penceremden
  • Bir Çift Söz

--reklam--

Julian Barnes Alıntıları - Sözleri

  • “zayıfın tiranlığı” diye müthiş bir cümle kurmuştu. (Benimle Tanışmadan Önce)
  • Her geçen gün daha çok zihninin içinde yaşadı ve orada olmaktan hoşnuttu. Hatıralar vardı, bir dolu hatıra; (Gündoğumuna Yolculuk)
  • " Zamanı hazmetmemizin en iyi yolu müziktir." (Korkulacak Bir Şey Yok)
  • Evliliğin üzerinden birkaç yıl geçtikten sonra daha önce yapmadığınız bir şeyi yapmanıza izin yok. Evet, biliyorum, seks hayatınızı nasıl canlandırabileceğiniz hakkındaki, onun size özel iç çamaşırları almasını sağlamak hakkındaki, bazen mum ışığında baş başa romantik bir akşam yemeği yemek ya da birlikte olmanın o keyifli vaktini yaşamak hakkındaki bütün şu makaleleri ve tavsiye sütunlarını okudum ama bunlara gülüp geçiyorum, çünkü hayat böyle değil (Aşk Vesaire)
  • Insan,ölüm tarafından düzeltilen bir yazı hatasıdır yalnızca. (Manş Ötesi)
  • Sadece belli zamanlarda belli sayıda şeyin cevabını bilmeye muktedirizdir. (Gündoğumuna Yolculuk)
  • Eğer insanların söylediklerinize dikkat etmesini istiyorsanız, sesinizi yükseltmeniz değil de alçaltmanız gerekir; gerçekte asıl dikkat çeken şey budur. (Bir Son Duygusu)
  • Hayatınız denen şeyin baş tanığı şimdi susmuş oluyor ve geriye yönelik kuşku da kaçınılmazlaşıyor. (Hayat Düzeyleri)
  • Her zaman tehlike vaktidir. (Seni Sevmiyorum)
  • Hekimlik eğitimi sırasında, ölülerin yüzlerinde, sanki yaşamanın sıkıntısı ve gerginliği yerini daha büyük bir huzura bırakmış gibi, çok daha büyük vaatler olduğunu fark etmeye başlamıştı çoğu kez. Bunun bilimsel açıklaması ölüm sonrası kasların gevşemesiydi; ama kafasının bir yerinde bunun gerçek açıklama olup olmadığını merak ediyordu. (Arthur ve George)
  • Biz hepimiz güvenli bir yer arıyoruz sadece. Eğer bu yeri bulamazsan, o zaman zaman geçirmeyi öğrenmek gerekir. (Biricik Hikâye)
  • O zamanlar otuz sekiz yaşındaydı: on beş yıldır evliydi; on yıldır aynı işteydi; esnek ödemeli bir konut kredisi borcunu yarılamıştı. Yaşamını da yarıladığını düşünüyordu; ve yokuş aşağı inişi artık hissedebiliyordu. (Benimle Tanışmadan Önce)
  • ya beyniniz sizin düşmanınız olursa, ne olurdu? (Benimle Tanışmadan Önce)
  • Bir başkasını aramamızın sebebi de bu. Tamamlanmak için. (Hayat Düzeyleri)
  • ...insan yarı isteyen, yarı razı olan, yarı seçilen bir yaratıktan başka nedir ki ? (Metroland)
  • "Eski günlerin çarpıcı yanı ,"dedi Vic feylesofça bir edayla,"o zamanlar hiç de eski günler gibi görünmemeleri." (Çulsuzlar)
  • Ölüm gibi keder de sıradan ve biriciktir. (Hayat Düzeyleri)
  • İlk anısının, mutfak döşemesinde oturmak olduğunu söylüyordu; döşeme, üzerinde delikler bulunan, gevşek dokunmuş bir rafyayla kaplıydı; içine kaşık sokup deliklerini daha da büyütebileceği ve bu yüzden de dayak yiyebileceği türden bir şeydi -ama o kendini güvende hissediyordu, çünkü annesi arkada bir yerde, kendi kendine şarkı söylüyordu -annesi yemek pişirdiğinde, başka zamanlar dinlemekten hoşlandığı şarkıları değil, hep eski şarkıları söylerdi- ve bugün bile Martha, radyoyu açıp da “You’re the Top” veya “We’ll All Gather at the River” yahut “Night and Day” gibi bir şarkıyı işittiğinde, ansızın burnunda, ısırgan çorbası ya da kavrulan soğan kokusu duyardı. En tuhaf şey de bu değil miydi? -ve sonra “Love Is the Strangest Thing” diye bir şarkı daha vardı ki, bu onun için her zaman, ansızın kesilivermiş bir portakalın suyunun sıkılması anlamına gelirdi. Ve orada, döşemenin üzerine yayılmış olarak, İngiltere Bölgeleri yapboz oyunu olurdu. Anneciği, daha oyunun başında, bütün dış kenarları ve denizi yaparak ona yardım etmeye karar vermişti ve kendi önünde de, ülkenin ana çizgileri, döşemenin bu komik şekilli rafya parçası kalmıştı. Bu şekil biraz da plajda bacaklarım açarak oturmuş, göbekli ve yaşlı bir hanımefendiyi andırıyordu -bacaklar Cornwall oluyordu, gerçi tabii o zamanlar bunu düşünmemişti, Cornwall sözcüğünü ya da parçanın hangi renkte olduğunu bile bilmiyordu, hem çocukların yapboz parçalarıyla nasıl oynadıklarım bilirsiniz, bir parçayı ellerine alırlar ve onu bir deliğe öylece sokmaya uğraşırlar, herhalde kendisi de, Lancashire’ı almış ve onu Cornwall’un yerine sokmaya çabalamıştı. (İngiltere İngiltere'ye Karşı)
  • Fitzgerald'da, bir romancının (ve çekingen bir kişinin) sıkıcı bir biçimde didaktik olma korkusu vardı: "Okurun her zaman kendisine çok fazla şey anlatılmasından fena halde hakarete uğradığını hissediyorum" diyordu. (Penceremden)
  • "Madem ki bir erkeği Ay'a gönderebiliyorlar, öyleyse neden hepsini birden oraya göndermiyorlar?" (Gündoğumuna Yolculuk)