Kitap Künyesi

Yazar: Bohumil Hrabal

Çevirmen: Zeyyat Selimoğlu

Orijinal Adı: Ostree Sledovane Vlakty

Yayın Evi: Everest Yayınları

İSBN: 9789752894020

Sayfa Sayısı: 90

--reklam--

Sıkı Kontrol Edilen Trenler Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Hayatın ağır aktığı bir kasabanın tren istasyonu... En büyük hareket, istasyon şefinin telgrafçı kızla çapkınlığı.. Ve bu ağır hayatın ötesinde, İkinci Dünya Savaşı'nın pençesinde bir dünya...

İstasyonun en genç elemanı, bakir Miloş, hayatı anlamaya çalışan toy bir delikanlı. O durağanlık içinde kendi yerini bulmaya çalışıyor ama hem kadınlar hem de acımasız savaş kafasını fena halde karıştırıyor.

Savaş sonrası Çek edebiyatının en önemli kalemi kabul edilen Bohumil Hrabal'ın Sıkı Kontrol Edilen Trenler'i, edebiyatının evrenselliğine en güzel örneklerden biri. Yazarın 1965'te kaleme aldığı ve artık çağdaş klasikler arasında anılmaya başlanan bu eser, savaşlardan yakasını bir türlü kurtaramayan biçare dünyamıza, tarihin derinliklerinden ayna tutuyor. Sıkı Kontrol Edilen Trenler, sürpriz finaliyle, hayatın durağanlığına çakan bir şimşek...

--reklam--

Sıkı Kontrol Edilen Trenler Alıntıları - Sözleri

  • Her pencerenin ardında beni gözetlemekte olan en azından bir çift göz bulunduğu inancı daima içimde taşıdığım ve taşıyacağım bir duygudur. Biriyle konuşmaya mı koyuldum, o saat kıpkırmızı kesilirdim, çünkü hâlimde insanları rahatsız eden bir şey vardır diye düşünürdüm de ondan.
  • Bizim istasyon şefi bay Hubiçka kadınları ötedenberi iki kısma ayırırdı. Belinden aşağısı hürmetlice olanlara, kontes gibi olanlara yani, popozella der, belinden yukarıya doğru göğüsleri hürmetli olanlara da, memezilla adını verirdi.
  • Her pencerenin ardında beni gözetlemekte olan en azından bir çift göz bulunduğu inancı daima içimde taşıdığım ve taşıyacağım bir duygudur. Biriyle konuşmaya mı koyuldum, o saat kıpkırmızı kesilirdim, çünkü hâlimde insanları rahatsız eden bir şey vardır diye düşünürdüm de ondan. Üç ay önce boktan bir nedenle bilek damarlarımı kestim. Hoş, bence bir nedeni vardı ya, benim farkında olduğum ve yüzüme bakan herkes de farkına varıyordur diye korktuğum bir şey. Onun içindir ki her pencerenin ardında bir çift göz görüyorum işte.
  • «Anacıım, anacıım, anacıım...» Böyle bağırırken, düşünmeyi hiç istemediğim bir şeyi aklıma getiriyordu hep : Anneciğimin sabah pencerenin önünde durup beni bekleyeceğini, ama benim gelemeyeceğimi, yolu geçip pazaryerine doğru sapmayacağımı... Beni beklemiş olduğunu ve görünce sevindiğini belirten işareti hiç vermeyecekti artık, perdeyi hiç kıpırdatmayacaktı. Ben gece görevine kaldığım zamanlar annem hiç uyuyamazdı
  • Ahlâksızlık ve zevk tutkusu arttıkça beşikler azalıyor, tabutlar çoğalıyor.
  • Babamın elinden gelmeyen iş yoktu, çünkü kırk sekiz yaşında emekliye ayrılmıştı.
  • Üç ay önce boktan bir nedenle bilek damarlarımı kestim. Hoş, bence bir nedeni vardı ya, benim farkında olduğum ve yüzüme bakan herkes de farkına varıyordur diye korktuğum bir şey. Onun içindir ki her pencerenin ardında bir çift göz görüyorum işte. Yirmi yaşına basmış bir gencin aklına neler gelmez ki...
  • Müdürün kanepesini yırtmak ha... Neden biliyor musun, insanın üstünde inanılan hiçbir şey kalmadı da ondan... Ne Tanrı, ne efsane, ne bir suret ne de bir sembol... Yalnız başımıza kaldık bu yeryüzünde, onun için her şeye izin var... Ama benim için öyle değil. Benim için henüz Tanrı diye bir şey var.
  • Güzel insanlarla öteden beri güçlük çekmişimdir, şöyle karşı karşıya geçip de konuşmaya girişememişimdir güzel insanlarla; hemen terlemeye başlar, kekeledim. Öylesine hayranlık duyardım güzel yüzlere, öylesine gözümü kamaştırırdı ki güzellik, güzel bir yüze şöyle alıcı gözle bir bakamazdım bile.
  • Karşı karşıya durduk öyle, aramızda parmaklık, ellerimizde astar boya ile dolu kova, karşılıklı fırçalarımızı dokundurur, parmaklığı boyar dururduk işte, tabi her birimiz kendi tarafını; hiç ara vermeksizin de yüz yüze gelirdik, toptan tam dört kilometrelik bir parmaklıktı, beş ay böyle sürdüydü, Maşa ile birbirimize söylenecek her şeyi söylemiştik ama, aramızda hep o parmaklık vardı...
  • Ölülerle dolu bir orman, ağaçlara tünemiş olanlar da ölüydüler, uykuda donmuşlardı...
  • Doğadan bana ne canım, doğada her şey aşırı bir hareket halinde. Doğaya göre resim yaparsam her şeyi küçültmem gerekiyor.
  • İşte ilerleyen umudumuz. Bizim gençlik, özgür bir Avrupa için çarpışıyor. Ya siz ne yapıyorsunuz burada? Telgrafçı kızın poposuna mühür basıyorsunuz!..

--reklam--

Sıkı Kontrol Edilen Trenler İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Bohumil Hrabal'ı Gürültülü Yalnızlık ile tanıyıp sevmiştim.Sıkı Kontrol Edilen Trenler yazardan okuduğum ikinci kitap.Maalesef bu kitabın da baskısı yok.Ancak gerek Everest Yayınları gerekse E Yayınları baskısını ikinci el rahatlıkla bulabilirsiniz.E Yayınları daha ucuzdu.Her ikisinin de çevirmeni Zeyyat Selimoğlu. Kitap, Alman işgalindeki Çekoslovakya'da küçük bir kasabada geçiyor.Tren istasyonunda çalışan Miloş başkarakterimiz, istasyonun da en düşük rütbeli çalışanı bir de en genci.Erkek olmakla, bakirliği ile sorunu var.İstasyon şefi ve istasyonda çalışan genç kız arasındaki ilişki Miloş'un ilgi alanı içinde.Savaş tabii ki ana tema... Komik olanla trajik olanın  gerçeküstü bir şekilde anlatıldığı kitapta kara mizah hâkim. Bu kitabın ne güzel filmi olurdu diye düşünüyordum ki, 1967 yılında En İyi Yabancı Film dalında Oscar ödülü kazandığını gördüm.Yönetmenliğini Jiří Menzel yapmış.Filmi henüz seyretmedim, eminim güzeldir ama bu kitabın Jean-Pierre Jeunet ve Marc Caro ikilisinin yönetmenliğinde sinemaya aktarılmasını görmeyi çok isterdim. Kitap bana Şarküteri'nin, Kayıp Çocuklar Şehri'nin, hatta Amelie'nin büyülü ortamını o kadar çağrıştırdı ki... Yine ölmeden önce okunması gereken 1001 kitap listesinde bulunan bir kitap Sıkı Kontrol Edilen Trenler. Çok beğendim. (Özlem Akbaş)

İkinci Dünya Savaşı'nın gölgesinde, dünyanın tam ortasında olduğuna inanacağınız bir tren istasyonu ve varoluşun nedenlerini sorgulayan ergenliğin sonunda bir genç. Karakterlerin detaylandırılması ve kurgu oldukça etkileyici. 90 sayfanın sonunda yazara minnet borçlu kalabilirsiniz. 1966 yılında yolu beyaz perdeye düşmüş bir kitap. İzlediklerim içinde kitaba en sadık kalınmış film. (Ahmet Leman)

Çarpıcı bir son, böyle kendi halinde ama yaratıcı ilerleyen bir hikaye için çarpıcı bir son, harika bir son. İkinci dünya savaşını konu alan diğer romanlar gibi yoğun bir içeriğe sahip ve eminim ki diğerleri kadar evrenselliğe hak ettiği saygınlığa ulaşacak bir kitap. Sadece 90 sayfa, lakin sizi alıyor ve tren istasyonundaki üçüncü kişi oluyorsunuz... Gerçekten de Çek edebiyatının en güçlü kalemlerinden biri olan Bohumil Hrabal önünde şapkamı saygıyla çıkartıyorum. (Rapunzelin Kedisi)

--reklam--

Sıkı Kontrol Edilen Trenler PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Bohumil Hrabal - Sıkı Kontrol Edilen Trenler kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Sıkı Kontrol Edilen Trenler PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Bohumil Hrabal Kimdir?

Çek yazar Bohumil Hrabal 28 Mart 1914'te Brno'da evlilik dışı bir ilişkiden doğdu. Üç yaşına kadar anneannesi ve dedesiyle yaşadı. 1916'da, bira fabrikasında çalışan annesi aynı yerde muhasebeci olan üvey babasıyla evlendi. On yaşındayken dayısı Pepin onların evine yerleşti. Çocukluğunda, kültürlü ve güngörmüş bir hikaye anlatıcısı olan dayısının fıkralarından ve anılarından etkilendi. 1934'te Prag Karl Üniversitesi'nde hukuk okumaya başladı. 1939'da savaş çıkınca öğrenimine ara vermek zorunda kaldı. Nazi işgali bitene kadar küçük bir kasabada demiryolu işçiliği ve memurluğu yaptı. 1946'da hukuk diplomasını aldı ama mesleğini icra etmedi. 1962'de yazarlık kariyerine başlayana kadar çeşitli işlerde çalıştı: sigortacılık (1946-1947), satıcılık (1947-1949), metal işçiliği (1949-1952), atık kağıt işçiliği (1954-1959), tiyatroda sahne görevlisi (1939-1962). 1948'de ilk kitabı (şiir) "Kayıp Sokak"ı yayımladı. 1956'da bazı yapıtlarında "Pipsi" adıyla geçen Eli§ka Plevova'yla evlendi. 1950'lerde yakın arkadaşı Çek şair ve sanatçı JiPi Koların eşliğinde Prag'ın yeraltı sanat ve edebiyat çevreleriyle içli dışlı oldu. Bu yıllarda yazdıkları müstehcenlik ve sansür nedeniyle ancak 1963'ten itibaren yayımlanmaya başladı. Düzyazı ilk kitabı (öykü) "Derindeki İnci" 1963'te, Pepin Dayı'nın başrolde olduğu, doksan sayfalık kesintisiz bir paragraftan oluşan "Yaşı Kemale Etmişler İçin Dans Dersleri" 1964'te, JifI Menzel'in sinemaya uyarladığı ve yabancı film Oscar'ını alan "Sıkı Kontrol Edilen Trenler" 1965'te yayımlandı. 1960 ve 1970'lerde yayımladığı öbür kitaplarında da —Çekçede kendi türettiği terimle— "pdbitel" (farfaracı, berduş) karakterler öne çıktı. 1968'de Prag Baharı'yla kitapları yasaklandı. 1970'ten 1989'a kadar kitapları samizdat (yeraltı) basımlarla yayımlandı. En çok tanınan kitaplarından Nazi işgali döneminde geçen "İngiltere Kralına Servis Yaptım" romanı 1971'de, otobiyografık başyapıtı "Gürültülü Yalnızlık" 1976'da yine samizdat basımlarla dolaşıma girdi. 1980'lerde "Evde Düğün" üçlemesini yazdı. 1987'de eşi Elisca Plevova'yı kaybetti. Uluslararası tanınırlık kazandığı 1990'larda zamanının çoğunu Altın Kaplan birahanesinde ve Kersko'da kedileriyle yaşadığı kır evinde inzivada geçirdi. 3 Şubat 1997'de, Prag'da kaldığı hastanede güvercinleri beslerken pencereden düşerek veya atlayarak hayata veda etti. Yapıtları yirmi yedi dile çevrilen, eserlerinde trajik ile komik olanı harmanlayan Hrabal Jaroslav Hasek, Karel Capek ve Milan Kundera ile beraber 20. yüzyılın en önemli Çek yazarlarından biridir.

--reklam--

Bohumil Hrabal Kitapları - Eserleri

  • Gürültülü Yalnızlık
  • Sıkı Kontrol Edilen Trenler

--reklam--

Bohumil Hrabal Alıntıları - Sözleri

  • Her pencerenin ardında beni gözetlemekte olan en azından bir çift göz bulunduğu inancı daima içimde taşıdığım ve taşıyacağım bir duygudur. Biriyle konuşmaya mı koyuldum, o saat kıpkırmızı kesilirdim, çünkü hâlimde insanları rahatsız eden bir şey vardır diye düşünürdüm de ondan. Üç ay önce boktan bir nedenle bilek damarlarımı kestim. Hoş, bence bir nedeni vardı ya, benim farkında olduğum ve yüzüme bakan herkes de farkına varıyordur diye korktuğum bir şey. Onun içindir ki her pencerenin ardında bir çift göz görüyorum işte. (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
  • İşte ilerleyen umudumuz. Bizim gençlik, özgür bir Avrupa için çarpışıyor. Ya siz ne yapıyorsunuz burada? Telgrafçı kızın poposuna mühür basıyorsunuz!.. (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
  • Doğadan bana ne canım, doğada her şey aşırı bir hareket halinde. Doğaya göre resim yaparsam her şeyi küçültmem gerekiyor. (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
  • Karşı karşıya durduk öyle, aramızda parmaklık, ellerimizde astar boya ile dolu kova, karşılıklı fırçalarımızı dokundurur, parmaklığı boyar dururduk işte, tabi her birimiz kendi tarafını; hiç ara vermeksizin de yüz yüze gelirdik, toptan tam dört kilometrelik bir parmaklıktı, beş ay böyle sürdüydü, Maşa ile birbirimize söylenecek her şeyi söylemiştik ama, aramızda hep o parmaklık vardı... (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
  • Güzel insanlarla öteden beri güçlük çekmişimdir, şöyle karşı karşıya geçip de konuşmaya girişememişimdir güzel insanlarla; hemen terlemeye başlar, kekeledim. Öylesine hayranlık duyardım güzel yüzlere, öylesine gözümü kamaştırırdı ki güzellik, güzel bir yüze şöyle alıcı gözle bir bakamazdım bile. (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
  • "İki şey zihnimi hep yeni ve büyüyen bir hayranlıkla dolduruyor: üzerimdeki yıldızlı gökkubbe ve içimdeki ahlak yasası..." (Gürültülü Yalnızlık)
  • …engizisyoncular boşuna yakar kitapları. Bir kitapta işe yarar bir şey varsa, alevlerin ortasında sessiz kahkahalarını işitmeye devam edersiniz (Gürültülü Yalnızlık)
  • Yazmayı bilseydim, insanların en büyük mutsuzlukları ve en büyük mutlulukları üzerine bir kitap yazardim. (Gürültülü Yalnızlık)
  • Bizim istasyon şefi bay Hubiçka kadınları ötedenberi iki kısma ayırırdı. Belinden aşağısı hürmetlice olanlara, kontes gibi olanlara yani, popozella der, belinden yukarıya doğru göğüsleri hürmetli olanlara da, memezilla adını verirdi. (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
  • Gülümserim, çünkü çantamda hakkımda henüz bilmediğim şeyleri hemen o akşam açıklayacaklarını beklediğim kitaplar vardır. (Gürültülü Yalnızlık)
  • ''Bu dünyada gördüğüm her şey eşzamanlı bir git-gel içinde deviniyor, her şey ilerliyor ve birden her şey geri çekiliyor, tıpkı bir demirci körüğü gibi.'' (Gürültülü Yalnızlık)
  • Üç ay önce boktan bir nedenle bilek damarlarımı kestim. Hoş, bence bir nedeni vardı ya, benim farkında olduğum ve yüzüme bakan herkes de farkına varıyordur diye korktuğum bir şey. Onun içindir ki her pencerenin ardında bir çift göz görüyorum işte. Yirmi yaşına basmış bir gencin aklına neler gelmez ki... (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
  • “Hem ölüm hem yaşam suyuyla dolu bir testiyim ben, güzel düşüncelerden bir ırmağın içimden akıvermesi için biraz eğilmem yeterli.” (Gürültülü Yalnızlık)
  • Talmud’daki şu cümle söz konusuydu: “Zeytine benzeriz biz, en iyi tarafımızı ancak ezilince veririz." (Gürültülü Yalnızlık)
  • Hem taze ve serin hem de durgun suyla dolu bir testiyim ben, güzel düşüncelerden bir ırmağın içimden akıvermesi için biraz eğilmem yeterli. (Gürültülü Yalnızlık)
  • Ahlâksızlık ve zevk tutkusu arttıkça beşikler azalıyor, tabutlar çoğalıyor. (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
  • Müdürün kanepesini yırtmak ha... Neden biliyor musun, insanın üstünde inanılan hiçbir şey kalmadı da ondan... Ne Tanrı, ne efsane, ne bir suret ne de bir sembol... Yalnız başımıza kaldık bu yeryüzünde, onun için her şeye izin var... Ama benim için öyle değil. Benim için henüz Tanrı diye bir şey var. (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
  • Utancını tanı ve şöhretini taşı. (Gürültülü Yalnızlık)
  • Hiçbir zaman yalnız değilim, sadece tek başımayım, düşüncelerin kalabalıklaştırdığı bir yanlızlığın içinde yaşarım; (Gürültülü Yalnızlık)
  • "Aklımda bir tek Sandburg'un şu dizeleri vardı: İnsandan geriye bir kutu kibrit yapmaya yetecek kadar fosfor ve bir idamlığın çivisini dövecek kadar demir kalır sadece." (Gürültülü Yalnızlık)