Kitap Künyesi

Yazar: Rachel Caine

Çevirmen: Evrim Şolpan

Orijinal Adı: Last Breath

Yayın Evi: Artemis Yayınları

İSBN: 9786051423630

Sayfa Sayısı: 388

--reklam--

Son Nefes Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Morganville, insan ve vampir dünyasını bir araya getirecek aykırı bir düğüne hazırlanırken, kabada sinsi bir tehlike kol geziyordu. Üç vampir aniden ortadan yok olmuştu ve kayıp vampirlerin sayısı giderek artıyordu. Mrynin, Kurucular Meclisi'ni araştırırken, Claire Danvers'da tüm emirlere karşı gelerek elinden geleni yapmaya kararlıydı.

Claire çok geçmeden kayıp vampirlerden birinin, en son gizemli bir yabancıyla görüldüğünü keşfetti. Talihsiz bir karşılaşma sonucu da, kasabaya yeni taşınan Magnus adındaki bu yabancının sıradan bir insan olmadığını anlayacaktı.

Peki Magnus bir vampir miydi, yoksa tamamen başka bir yaratık mı?

Kesin olan tek şey vardı ki, ortadan kaybolan vampirlerin sorumlusu Magnus'tu. Vampirler bile kurban olabiliyorsa, Claire gibi ölümlü bir insanın hayatta kalma şansı neydi?

--reklam--

Son Nefes Alıntıları - Sözleri

  • Claire, Shane'i öptü, öptü, öptü... Güneş doğmuş ve Morganville son bir aydınlığa boğulmuştu.
  • Morganville’in bir numaralı kuralı, yürümeye devam et. Sadece yürümeye devam et.
  • Sen bir prensessin! Gotik, yarı canlı, uyduruk bir prenses ama önemli değil!
  • Dosdoğru polis barikatına giderek, merhaba, bizi içeri alın. Bir sürü silahımız var ve gözümüzü kararttık, diyemeyiz.
  • Biz de savaştaydık. Kaybedeceğimiz bir savaşta.
  • ...içinde daima karanlık bir kuyu taşımak zorunda kalmıştı. Beni asıl şaşırtan, yaşadığı onca şeyden sonra, yüreğine o kuyudan başka şeyleri de sığdırabilmesiydi.

--reklam--

Son Nefes İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Kitaba yeni dahil olan türün çok büyük olaylara sebep olacağı, daha ilk sayfalarda kitabı karıştırmasından belli olmuştu. Zaten ilerleyen sayfalarda da ne kadar tehlikeli varlıklar oldukları ve vampirler için çok büyük bir tehdit oluşturdukları kesinleşti. Fakat tüm bunlara rağmen, bu türün ne kadar tehlikeli olduğunu anlamama rağmen kitabın ortalarında yaşanan şoke edici olaya hazırlıksız yakalandım. Hatta bir süre bu olayın yaşandığına inanamadım, kalakaldım. Öyle üzücü bir olaydı ki bu, iki tarafı da çaresiz bıraktı ve bir noktada beni ciddi ciddi ağlattı. Gel gelelim bu türün sebep olduğu tahribatlar, elbette bu kadarla sınırlı kalmadı. Bu tür, Amelie'nin herkesi derinden sarsacak bir karar almasına ve bizimkilerin çok zorlu bir yola girmesine sebep oldu. Bu kararın sonuçları ne olacak, bu olanlardan sonra Morganville'de işler nasıl yürüyecek, bizimkiler girdikleri yoldan başarıyla çıkabilecek mi bilmiyorum ama herkesin kaderinin değiştiği böyle bir kitaptan sonra serinin devamında işlerin daha da karışacağını ve olayların bambaşka bir boyuta ulaşacağını tahmin edebiliyorum. Not: Kitapta yaşanan hemen her şeye şaşırdım ama Myrnin'in yaşı beni en çok şaşırtan şeylerden biri oldu. Daha önce yaşından bahsedildi de ben mi kaçırdım bilmiyorum ama benim kafamda bambaşka bir Myrnin canlanmıştı. Hâliyle Shane'nin, Myrnin'i kıskanmasını da hep saçma bulmuştum. Hâlâ Shane'e hak vermiyor olsam da artık niye kıskançlık yaptığını anlıyorum sanırım. (Baştankara)

Bu kitabı da vampir kitapları sevenlere öneririm bu seriyi baştan sona okumaları lazım.Ben 12. kitap çıkana kadar 11.serisini 6-7 kere okudum her defasında da kendi çapımda mutlu oldum.. (Berna Demirel)

Bu kitap, ahh nasıl desem vampirlerin, Morganville'nin ve insanların sonu gelmiş gibi hissettirdi. Hiç bu derece sona yaklaşılmamış, zorlayıcı ve tehlikeli olmamıştı. Cam Ev'in ve Morganville'nin tehlikesi, macerası bitmez ama bunların yanında Cam Ev'dekilerin dostluğu ve aşkı hep onlarladır. Yavaş yavaş vampirler kaybolmaktadır. Morganville'de beklenmedik-ahh evet gene- olaylar yaşanır. Şehir yavaş yavaş ölmektedir. Kurucu Amelie ise bunu hızlandırmak istemektedir; çünkü vampirlerin ve kurucunun bile korktuğu yeni bir tür olan Draug'lar ortaya çıkar. Morganville'nin kurulduğu yerin sırrı böylece açığa çıkar. Shane, ölümden kurtulur. Claire, bir nevi ölmüştür. Michael ve Oliver nitekim ölüme yaklaşmış sayılır. Anlayacağınız bu kitap, ölümlerle iç içe geçmektedir. Morganville yok olmaya adım adım giderken, kurucu Amelie, vampirleriyle kaçmayı, ardından bir yıkım yaratmayı amaçlar ama Cam Ev'deki gençler buna izin verir mi? Mrynin, bu kitapta yaptığı büyük hataları, gene büyük şeylerle telafi eder. Bazen her şey aşk olarak açıklanamaz... Dostlar kurtulur, düşmanların çoğu alt edilmiş ama düşmanın kendisi hâlâ yok edilmemiştir. Bu kitap diğer kitaplar gibi sorun halledilip, her şey yoluna girerek bitmiyor. Bu kitap, bitmiş gibi de bitmiyor. Bu kitap, 12. kitap ile devam ediyor... Hiçbir şey geçmedi, sadece saflar sıklaştırıldı, düşman şimdilik yalnızlaştırıldı o kadar. https://www.instagram.com/sena_booklovers/ (Senagg)

--reklam--

Son Nefes PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Rachel Caine - Son Nefes kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Son Nefes PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Rachel Caine Kimdir?

Caine 27 Nisan 1962'de El Paso, Teksas'ta doğdu. Bilim kurgu, fantezi, gizem, gerilim ve korku türünde genç yetişkinler için romanlar yazıp yayınladı. En bilinen eserleri arasında; The Morganville Vampires ve Athena Force serisi yer almaktadır.

Caine'a 2018'de yumuşak doku kanseri teşhisi konmuş tedavisi devam ederken 1 Kasım 2020'de Teksas'ta 58 yaşında ölmüştür.

--reklam--

Rachel Caine Kitapları - Eserleri

  • Cam Ev
  • Ölü Kızın Dansı
  • Geceyarısı Çıkmazı
  • Ahmaklar Şöleni
  • Karmaşanın Efendisi
  • Carpe Corpus
  • Karartma
  • Hayalet Şehir
  • Ölümün Öpücüğü
  • Isırık Kulübü
  • Son Nefes
  • Kara Şafak
  • Mürekkep ve Kemik
  • Acı Kan
  • Gecenin Düşüşü
  • Gün Işığı
  • Kağıt ve Ateş
  • Kül ve Tüy
  • Duman ve Demir
  • Stillhouse Lake
  • Killman Creek
  • Bitter Falls
  • Wolfhunter River
  • Heartbreak Bay

--reklam--

Rachel Caine Alıntıları - Sözleri

  • ...belki yalnızlığı birlikte de yaşayabiliriz. (Gecenin Düşüşü)
  • Sınırlı, enerjik, küçük bir çocuk gibiydi. Düzeltilmeyi değil alay etmeyi seviyordu. (Geceyarısı Çıkmazı)
  • Zamanla kaybolma tehlikesi içinde olan ise sevimliliğiydi. (Acı Kan)
  • “Neden? Neden böyle bir şey yaptın? Sam için mi?” Amelie'nin soluk dudakları, bir gülümsemeyi andıracak biçimde kıvrıldı. “Sebebin kendisi olduğunu düşünse, büyükbaban çok kızardı. Beni aciz bir romantik olarak görürdü.” Eve kıkırdadı. “Romantik başka, dramatik başka. Enayilikse bambaşka. Seninki hangisi acaba?” (Karartma)
  • “Nereye gidiyorsunuz? Ben de geliyorum da,” dedi Eve, kurukafa desenli, deri sırt çantasını alarak. “Olmaz. Birinin Claire'nin yanında kalması gerek.” “O zaman o da geliyor. Kadınlar artık geride kalmıyor, Mikey. Geçen yüzyılda değiliz.” (Karartma)
  • Medeni bir yerdeyken bile, kahrolası kendini dövdürme geleneğinin devam ettiğini görmek güzel. (Gecenin Düşüşü)
  • Sadece nereye kadar gideceğini ve nerede duracağını bilmek zorundasın (Gecenin Düşüşü)
  • “Ben hariç herkesin gidecek bir yeri var.” (Karartma)
  • Hey bayan, ben yıllardır siz kan emicileri yargılamamak için kıçımı yırttım. (Gün Işığı)
  • Cidden, bana mı asılıyorsun? Çünkü doğru dürüst yapamıyorsun. (Acı Kan)
  • “Bir tuhaflık olduğunun düşünen benim dışımda kimse yok mu?” dedi Shane, arabaya binerlerken. Eve ona sinirle baktı. Üçü arkaya geçmişti elbette. Amelie, Michael'in yanında, öndeydi. “Ne gibi? Genel olarak mı yoksa belli bir şeyden mi bahsediyorsun?” “Belayı atlattık ve ben, neyse ki, kimseye vurmak zorunda kalmadım.” Bir an sessizlik oldu. “Haklısın, Shane. Bu gerçekten çok tuhaf,” dedi Michael ve arabayı çalıştırdı. (Karartma)
  • Domuz gribine çare mi? Soğuk fizyona yanıt mı? Bir anevrizma mı? (Acı Kan)
  • Vampirler hakkında bildiğin her şeyi toplasan bir sivrisineğin kıçına sığdırabilirsin. ~Eve~ (Carpe Corpus)
  • Çünkü eğer Morganville’de olmaktan bir şey öğrendiyse, o da kendini güvende hisseden bir hükümdarın asla olmadığıydı. (Gecenin Düşüşü)
  • Geçmiş asla gitmemize izin vermez. Her nefeste, her hücrede, her saniyede pusuda. (Kara Şafak)
  • O sakinliğinin altında muazzam bir öfke yatıyormuş meğer. Öfke ve hayal kırıklığı. (Gün Işığı)
  • ...içinde daima karanlık bir kuyu taşımak zorunda kalmıştı. Beni asıl şaşırtan, yaşadığı onca şeyden sonra, yüreğine o kuyudan başka şeyleri de sığdırabilmesiydi. (Son Nefes)
  • Üzücü, çünkü saniyeler sonra bir şeylerin ters gittiğini anladı. (Acı Kan)
  • İçgüdülerim onu tutmayı istese bile, bırakmam gerektiğini düşündüm. (Gecenin Düşüşü)
  • Bu çölde hava oldukça açıktı… (Acı Kan)