Kitap Künyesi
Yazar: Turgut Uyar
Yayın Evi: Broy Yayınevi
İSBN:
Sayfa Sayısı: 272
Sonsuz Ve Öbürü Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Turgut Uyar'ın soluklu, uzun dizeli, düzyazı görünümlü şiiri, din kitaplarını çağrıştıran havasıyla, öyküsünü anlatışıyla, yücelik duygusu veren bir şiirdir. Anlamsızlık bir yana, kapalı da olmayan bu şiir, anlatım özellikleri, şiirleştirme yöntemleri nedeniyle İkinci Yeni akımı içinde düşünüldü... İkinci Yeni akımı içinde anlamı kesinlikle rastlantıya bırakmayan, tam tersine, imgelerle, kapalı söyleyişlerle anlamı derinleştirmeye, yoğunlaştırmaya çalışan bir şair olarak yer aldı. Şiiri hep içerikte aradı. Toplumsal sorunlara yönelişi de, şiirin bütünlüğü içinde hiç yadırganmayan bir görkemlilikte ürünler getirdi.
-Memet Fuat-
(Arka Kapak)
Sonsuz Ve Öbürü Alıntıları - Sözleri
- Yel esiyor ama değirmen dönmüyor. Kuraklık bu, adın ekmeğe dönüşmüyor.
- Kimseye yakışmayan bir bezginlik Beyaz bir örtü gibi üzerimizde
- Kimseye yakışmayan bir bezginlik Beyaz bir örtü gibi üzerimizde
- Yalnızlık başkasıyla da vardır..
- Bir başka dostun deyişiyle, "Ölümünü düpedüz görmüş bir Japon mühendisi gibi, bilgiç ve bağışlayıcı/üzgün ve tenha"dır. "Onu hep hırçın olmayan, gevşek olmayan, kül yutmayan, ne yapmak istediğini çok iyi bilen ve çok iyi yapan, sessiz/hoşgörüsüz, sevecen/hoşgörülü, ciddi ve güzel, engin bir insan olarak düşüneceğim." diyor aynı dost. Ben de. (Tomris Uyar)
- "Ahmet Muhip Dranas, Ahmet Hamdi Tanpınar ortaya çok güzel yapıtlar koymuş sanatçılardır, ama ne kendi günlerinde ne de daha sonra bir işlevleri olmuştur. Buna karşılık Orhan Veli'nin büyük bir yapıtı yoktur, ama büyük bir işlevi vardır. Turgut Uyar'da ise iki özelliği bir arada görüyoruz: büyük bir yapıt ve büyük bir işlev." Cemal Süreya
- Birden omzumdan bir kedi kucağıma atlıyor. "Bu Kırlent" diyor. "Resim çektirmeyi çok sever. Bakma ufak tefek olduğuna. 14 yaşında. Hayvanları seviyorum. Kedi huzur veriyor bana. Yalnızlığımı paylaşıyor. Dokunmalıyım hayvana. Bu yüzden akvaryum balıklarını sevmiyorum. Kafesteki kuşları da..." (Refik Durbaş ile Turgut Uyar arasında geçen bir konuşmadan)
- Çocuğumuza bile ders kitaplarındaki bilgilerin yanlışlığını öğretiyoruz ama sınavda geçmesi için o bilgilere bağlı kalmasını önermiyor muyuz? Burada Ataç'ın bir anısı geliyor aklıma. Ataç'ın gözlemci öğretmen olarak bulunduğu bir lise sınavında bir genç kıza Ahmed Haşim'in edebiyatçı kişiliği sorulmuş. "Önce sizin beklediğiniz yanıtları vereyim" demiş kız. Haşim'in "sembolist" bir şair olduğunu falan anlatmış. Sonra da "şimdi kendi görüşümü anlatayım" diyerek Haşim'i uzun uzun incelemiş. (Turgut Uyar anlatıyor)
- Ben "kalın-derili" bir kadın düşlüyorum. Hayatın yükünü kaldırabilen ama dişiliğini yitirmemiş bir kadın. (Turgut Uyar)
- yeryüzünün sonsuz olduğunu öğrettiniz öğrendim.
- gökyüzünün sonsuz olduğunu bana öğrettiniz öğrendim.
- ama sonsuz olmayan şeyleri öğretmediniz efendim, bir yerlere kıstırılıp kalmanın susturulmanın, aşk mutluluğunun ve eski hesapların, aritmetiğin bile.
- Kalın ve karanlık bir çatı merdiveni gibi giderilmez eksikliğini tanırım onun
- Bozuk bir saattir yüreğim, hep sende durur
Sonsuz Ve Öbürü İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Bu kitap, Turgut Uyar'ın "Kullanma kılavuzu" desem yanılmış olmam. Önce onu en yakınları tanımlıyor. Edip Cansever'in 1 sayfalık girişini, dünya güzeli eşi Tomris Uyar'ın yazdıkları takip ediyor. Peşi sıra, edebiyatın önemli isimleri Turgut Uyar'ın edebi kişiliğini anlattıkça anlatıyor. Adeta bir hatıra defterine dönüşüyor kitap. Arkasından, Turgut Uyar'la yapılan söyleşiler geliyor. Karşısındakiler sordukça, o da tüm içtenliğiyle cevaplıyor soruları. Sona yaklaştığımızda, yazarla baş başa kalıyor okur. O anlatıyor, biz dinliyoruz. Şairliğinin yanında, yazdığı yazılardan seçmeler, anılarda kalan fotoğraflar ve resimlerle kitap bizi uğurluyor. Turgut Uyar'ı tanımak için okunacak en güzel kitap sanırım bu. Eğer bunu bulamazsanız, aynı kitap olan kitap/siirde-dun-yok-mu-turgut-uyar-uzerine--919'yi öneririm. (Çağrı)
1985 yılında, büyük şair turgut uyar'ın vefatından birkaç ay sonra çıkmış, turgut uyar "kılavuzu". edip cansever'in dostuna dair yazdığı giriş kısmından sonra sözü dünya güzeli eşi tomris uyar almış. tomris uyar'a kulak verelim: "bir başka dostun deyişiyle, "ölümünü düpedüz görmüş bir japon mühendisi gibi, bilgiç ve bağışlayıcı/üzgün ve tenha"dır. "onu hep hırçın olmayan, gevşek olmayan, kül yutmayan, ne yapmak istediğini çok iyi bilen ve çok iyi yapan, sessiz/hoşgörüsüz, sevecen/hoşgörülü, ciddi ve güzel, engin bir insan olarak düşüneceğim." diyor aynı dost. ben de." kitap boyunca nurullah ataç'tan kemal tahir'e, cemal süreya'dan füsun akatlı'ya birçok ismin turgut uyar şiiri hakkındaki yazılarını okuyorsunuz. daha sonra turgut uyar ile yapılan söyleşiler geliyor. en güzeli de eşiyle olanı. arkasından, turgut uyar'ı kendi kaleminden okuyoruz. şairliğinin yanında, seçme yazılarından oluşan bölümün arkasından eski anıların can bulduğu çeşitli fotoğraf ve resimlerle kitap son buluyor. (red john)
Kitabın Yazarı Turgut Uyar Kimdir?
İstanbuldaki ilköğreniminden sonra, Konya Askeri Okulu, Işıklar Askeri Hava Lisesi ve Askeri Memurlar Okulunu bitirip Posof, Terme ve Ankarada personel subayı olarak görev yaptı. İlk evliliği annesinin isteği ile oldu. 18 yaşında baba olan Uyar ilk eşinden olma 3 çocuğunu memurluk yaptığı yerlerde büyüttü. 1958'de askerlikten ayrılarak Türkiye Selüloz ve Kağıt Sanayisinin Ankara şubesinde çalışmaya başladı. 1966 yılında eşinden ayrılıp İstanbul'a yerleştiğinde o dönem Cemal Süreya ile ilişkisi bitme aşamasında olan Tomris Uyar ile şiir üzerine mektuplaşmaya başlarlar. Bu mektuplaşmalar evlilikle sonuçlanır. Tomris Uyar ile evliliklerinden bir erkek çocukları olur. Hece ölçüsüyle yazdığı ve toplumsal konuları işleyen ilk iki kitabı Arz-ı Hal (1949) ve Türkiyem (1952)'den sonra, Dünyanın En Güzel Arabistanıyla bireyin iç dünyasına yönelerek yalnızlığın ve çıkışsızlığın peşinde olmuştur. Tütünler Islak (1962) ve Her Pazartesi (1968) de koruduğu bu çizgiyi, Divan (1970)' la geleneksel şiirin kalıplarına, Toplandılar (1974) ve Kayayı Delen İncir (1982)' le söz konusu dönemde yaşanan sınıfsal mücadelenin yansımalarına yerini bırakmıştır.
Turgut Uyar Kitapları - Eserleri
- Şiirde Dün Yok Mu
- Büyük Saat
- Göğe Bakma Durağı
- Korkulu Ustalık
- Divan
- Yitiksiz
- Ne Güzeldi Senin Çılgınlığın
- Arz-ı Hal ve Sonrası
- Toplandılar
- Kayayı Delen İncir
- Dünyanın En Güzel Arabistanı
- Veys
- Sonsuz Ve Öbürü
- Bir Şiirden
- Türkiyem
- Tütünler Islak
- Her Pazartesi
- Elele Okuyalım
- Arz-ı Hal ve Akşam Üzeri Türküsü
- Toplu şiirler 1
Turgut Uyar Alıntıları - Sözleri
- Çünkü unutmak bana göreydi. Çünkü ben de ölümlüydüm. (Dünyanın En Güzel Arabistanı)
- Çoktandır kim aldanmıyor acaba? (Veys)
- Ömür dedikleri gitti gider Bir avuç su gibi parmaklarından (Türkiyem)
- Sen ki, saçından tırnağına kadar Bir hürriyete bedelsin, Bu ılık saçlar, bu gözler; fakat her şeyden önce Yaşadığın için güzelsin.. (Arz-ı Hal ve Sonrası)
- aşkın aşkla çarpımı nedendir bilinmez garip bir biçimde hep sonsuzdur kare kökü de yoktur.. (Kayayı Delen İncir)
- “Yaşlıların tek özelliği,gençlerden daha uzun bir süre yaşamış olmasıdır.” (Elele Okuyalım)
- "Ey artık ölmüş olan at! -dediler- En güzeli oydu işte, yüzünün savaşla ilişkisi. Boydanboya bir karşıkoyma, denge ve istekli bir azalma. Onu bilirdik. O ağaç senin kanınla beslenirdi, hepimizi besleyen. Bir ülkeyi yeniden yaratırdı şaşkınlığımız senin karşında, alışverişin, alfabenin, iplik döküntülerinin ve her şeyi düzeltmeye kalkışmanın yok ettiği..." (Tütünler Islak)
- Bütün saatleri durdursan Zamana derdini dinletemezsin (Arz-ı Hal ve Akşam Üzeri Türküsü)
- Öyle düşünüyorum ki, Kur'an Arapça konuşulmayan ülkelerde, Arapça konuşulan ülkelerden biraz daha fazla saygı görür. İncil de öyle. Her ülkede Latince okunması ne yüzdendir belliyorsunuz. İnsan anlamadığı şeylerden korkar. Eğer anlayamadığı o şeyler içinde bir öz, bir değer sezinliyorsa korkusu saygıya çevrilir. (Korkulu Ustalık)
- Sanki bütün üzümler kuruyup gidermiş, sanki bütün gemiler, sanki bütüm trenler hemen kalkarmış gibi, sanki bir tek geç kalan benmişim gibi. Bir su içsem bir yıldız görsem, ağan yahut düşen... İşte diyorum, vakit geç! (Veys)
- Her şeyi düzeltmeye kalkışmanın yok ettiği.. (Tütünler Islak)
- Mutsuzluktan söz etmek istiyorum Dikey ve yatay mutsuzluktan Mukemmel mutluluğundan insansoyunun Sevgim acıyor. (Toplu şiirler 1)
- Yel esiyor ama değirmen dönmüyor. Kuraklık bu, adın ekmeğe dönüşmüyor. (Sonsuz Ve Öbürü)
- "Zаmаnsız gеlmе, еlim kolum dаğınıksа sаrılаmаm!" (Toplu şiirler 1)
- hiçbir şey artık eski açıklığında değil ki (Divan)
- Kalın ve karanlık bir çatı merdiveni gibi giderilmez eksikliğini tanırım onun (Sonsuz Ve Öbürü)
- Bir gün sabah sabah kapıyı vursam, -Kim o? dersin uykulu sesinle içerden. Saçların dağınıktır, mahmursundur. Kim bilir ne güzel görünürsün sevgilim, Bir sabah vakti kapıyı çalsam, Uykudan uyandırsam seni, Ki, daha sisler kalkmamıştır Haliç' ten. Fabrika düdükleri ötmededir. (Arz-ı Hal ve Sonrası)
- Bıktım gözü yaşlılıktan Bıktım ölmemeyi saymaktan (Veys)
- Yüz dilde seni seviyorum desen ne fayda... Bir dilde adam gibi sevmedikten sonra.... (Tütünler Islak)
- “Ey şimal rüzgârı, hasret dolu tren, Bari o günlerin kokusunu getir.” (Bir Şiirden)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin