Kitap Künyesi

Yazar: Osman Şahin

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789750707025

Sayfa Sayısı: 181

--reklam--

Sonuncu İz Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Öykücülükte otuz altıncı yılını kutlayan Osman Şahin‘in yeni öykü kitabı Sonuncu İz‘de, yüzlerce yıl öncesinin Bolkarlarının gizemli göçebe yaşamlarına gidecek, büyüleyici Toros kışıyla baş başa kalacaksınız. İlkel kabile gelenekleri içinde, yaşamlarını silah, ölüm ve korku üstüne kuranların, henüz vatandaş bile olamamışların, kavurucu Güneydoğu ortamlarını nasıl bir kan bataklığına dönüştürdüklerini, kıskançlığın felç ettiği, umutsuz aşkıyla kurbanı arasında sıkışmış kalmış bir klarnet ustasının hazin öyküsünü, 1915’te, Doğu Anadolu’da Ermeni köyü Kuçu’da, Rusların kışkırttığı Taşnakçı Ermenilerle Padişaha bağlı yerli Ermeniler arasındaki bölünmeleri, Tenekeci Onnik’in kızı Lusik’in ağzından okuyacak ve asla unutamayacaksınız.

--reklam--

Sonuncu İz Alıntıları - Sözleri

  • Bugünü yaşıyor olsam da sürekli geçmişi sayıklayan biriyim. İçimin yolları hep gerilere doğru...
  • İçimin yolları hep gerilere doğru
  • Çok yalnızlık çekiyor, yalnızca kalbime sığınıyor, kalbimle yaşıyordum...
  • Bu ne vahşettir, bu ne kindir? Ermeni, Türk, Kürt ne fark ederdi? Ölüm işte oradaydı. Ölümün milliyeti var mıydı? Böyle kine, düşmanlığa lanet olsundu. Bu kin insan kiniydi. İnsan kini kadar korkunç olanı yoktur.
  • Kalın bir sessizlik, yoğun bir boşluk. Boşluğun kendi içimde yarattığı apayrı boşluk da cabası.
  • Bugünü yaşıyor olsam da sürekli geçmişi sayıklayan biriyim. İçimin yolları hep gerilere doğru.
  • Çok yalnızlık çekiyor, yalnızca kalbime sığınıyor, kalbimle yaşıyordum.
  • “Aynaya bakmaya bile yüzüm yok. Yüzüm çalınmış.”
  • Defalarca girip çıktığımız kapılar, pencereler sessizdi. Hiçbiri soluk alıp vermiyordu. Yaşam yoktu içlerinde çünkü.
  • İnsan bu; gözüyle görmese de sezgileri vardır. Sezgiler bazen görmenin, duymanın yerini alır.
  • "Herkesin derdi kendine."
  • Dünya ıssızlaşacak; çünkü dünya haksızlıktan yoruldu...
  • Hıristiyan iken, şimdi düz bir Müslüman olmuştum. Ermenice Lusik adımı Sabri Efendi Fatma olarak değiştirmişti. Müslüman bir Türk sayılırdım artık. Bu da farklı bir kapalılık yaratıyordu bende. Yüreğim, aklım, bilincim hâlâ kendi alanımdaydı. İçimden Ermenice düşünüyor, hayır dualarımı Ermenice söylüyor, düşlerimi bile Ermenice görürken, gündüzleri çevreye karşı Müslüman kimliğime bürünüyor, Türkçe konuşuyordum. İki ayın içinde insan kendi özkimliğinden ayrılır da, başka bir kimliğe bürünür mü? İçi Ermeni, dışı Müslüman olur mu?
  • “Kim var idi biz burada yoğuken.”
  • “Barış düğümünü öyle sıkı, üst üste atalım ki, düğüm içine kimse parmağını sokamasın.”

--reklam--

Sonuncu İz İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Yörük torunu olan Osman Şahin’in Bolkar dağlarındaki yörüklerin hikayeleri üzerine kurguladığı büyülü gerçekçilik tarzındaki hikayesi insanı şehirden alıp dağlarda büyülü bir geziye çıkarıyor. Ya sonra? Birkaç yörük hikayesinden sonra Arap aşiretlerinin kan davaları üstüne gidiyor. Keyifli bir tat bırakıyor dimağda ancak aynı tarzı tekrarlar gibi hissettiriyor bir süre sonra. Kurnazlık, kan davası, toprağa bağlı yaşam mücadelesi ve aşiret kavramları etkili biçimde yansıtılmış kısa öykülerde. Yine de öykülerden ziyade etkileyici bir roman olabilirdi hissini veriyor okura. Ermeni- Kürt- Türk ilişkilerinin insancıl açıdan ele alınmış olması insanın yüreğine iyi geliyor. Öte yandan Ermeni kızı kurtaran Türk dedenin onun rızasını almadan kendi zeka engelli oğluyla ve akabinde diğer Türk köylülerle evlendirmesini doğru bulmadım. Türklerin yardımseverliğini bir karşılıklılık ilkesine bağlaması hatalıydı. Öte yandan Ermeni’nin masumunun değil de çeteci olanının hem Türklere hem de Ermenilere ne kadar büyük zararlar verdiğini vurgulaması, Türklerin ciğerlerinin nasıl yandığını ve saldırırken can acısını çok iyi işlemiş yazar. Çok başarılı bir biçeme sahip olduğu söylenemezse de okurken insanı Anadolu’nun değişik yörelerine, zamanlarına ve insan manzaralarına götürdüğü rahatlıkla söylenebilir. (Özlem)

--reklam--

Sonuncu İz PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Osman Şahin - Sonuncu İz kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Sonuncu İz PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Osman Şahin Kimdir?

Osman Şahin (d. 1940, Mersin) Türk yazar.

Osman Şahin, 1940'ta Mersin'in Aslanköy ilçesinde doğdu. Dicle Köy Enstitüsü ile Gazi Eğitim Enstitüsü Beden Eğitimi Bölümü’nü bitirdi. Güneydoğu, Malatya, İzmit, İstanbul liselerinde spor öğretmenliği yaptı. 12 Eylül darbesinden sonra sürgün edilerek zorla emekli edildi. Bir roman eleştiri yazısı yüzünden 18 ay hapis yattı. Kırmızı Yel ile TRT Öykü Büyük Ödülü’nü, Ağız İçinde Dil Gibi ile 1980 Nevzat Üstün Öykü Ödülü’nü, Selam Ateşleri ile 1992 Ömer Seyfettin Öykü Ödülü ve 1994 Sait Faik Hikâye Armağanı’nı, Mahşer ile 1998, Ölüm Oyunları ile 2003 Yunus Nadi Öykü Ödülünü aldı.

1997 Ankara Film Festivali’nde Aziz Nesin Emek Onur Ödülü, 1999 Antalya Film Festivali'nde Yaşam Boyu Altın Portakal Onur Ödülü, aynı yıl Truva Kültür ve Folklor Derneği Yılın Edebiyat Ödülü, 2007 Mersin Kraliçe Aba Ödülü, XI. Ankara Öykü Günleri Onur Ödülü, 2008 Söke Kültür Sanat Festivali Onur Ödülü, aynı yıl Mersin'de İz Bırakanlar Onur Ödülü, 2009 İzmir Dünya Öykü Günü Onur Ödülü ve Mersin Kenti Edebiyat Ödülü ile onurlandırıldı.

Kırmızı Yel, 1984'te İsveç'te, pek çok öyküsü Polonya, Macaristan, Almanya, Fransa, Hollanda, ve Slovenya'da yayımlandı. 13 seçme öyküsü, Tales from the Taurus adıyla İngilizce ve Çince, üç öyküsü Kore dilinde yayımlandı. Bugüne dek 23 öyküsü filme alındı. Filmler, yurtiçi ve yurtdışı film festivallerinde Türk Sinemasına 35'ten fazla ödül kazandırdı.

--reklam--

Osman Şahin Kitapları - Eserleri

  • Kolları Bağlı Doğan
  • Köprü Kitaplar 5 - Katuna'da Dokuz Ay
  • Darağacı Avı
  • Ölümün Süt Dişleri
  • Kırmızı Yel - Acenta Mirza
  • Selam Ateşleri - Ay Bazen Mavidir
  • Eşkıya Kuza
  • Yeraltında Uçan Kuş
  • Ölüm Oyunları
  • Mor Cepken
  • Başaklar Gece Doğar
  • Sonuncu İz
  • Kanatları Yamalı Kuş
  • Güney Arısı
  • Ağız İçinde Dil Gibi - Acı Duman
  • Mahşer
  • Kırmızı Yel
  • Kan Köpüklü Meşe Seliyim
  • Fırat'ın Sırtındaki Kan
  • Son Yörük
  • Ay Bazen Mavidir
  • Acenta Mirza
  • Kan
  • Kıraleli
  • Ağız İçinde Dil Gibi
  • Acı Duman
  • Güneş Harfleri
  • Ses
  • Selam Ateşleri
  • Geniş Bir Nehrin Akışı: Yaşar Kemal
  • Bucaklar
  • Geloş Dağı Efsanesi
  • Ateş Yukarı Doğru Yanar
  • Bucaklar
  • Kanatları Yamalı Kuş
  • Sarı Sessizlik

--reklam--

Osman Şahin Alıntıları - Sözleri

  • "Ağlıyor olmam, içimin zayıf oluşundan değildi, işkence yapanları hâlâ insan soyundan sandığım içindi." (Kolları Bağlı Doğan)
  • Sümer ve Asur dönemlerinden kalma, merdivenle döne döne çıkılan, yapıldığı yıllarda yüzlerce metre yükseklikte olduğu sanılan, Tarih kitaplarında adı zigguratta olarak geçen dev tapınak bunlardan biridir. O zamanlar tapınağı yöneten rahipler, Zigurrat'ın en tepesindeki odada tanrının oturduğu inancını yayarlardı; ama kimseyi tepedeki odaya çıkarmazlardı. (Son Yörük)
  • Nerede olursanız olun söyleyecek bir sözünüz olsun, söz haysiyettir. !!! (Mahşer)
  • Hiçbir baskı, hiçbir duvar, zindan, kelepçe, zincir tomarları düşüncenin önüne geçemez. Okudukça, yüzümüze, ruhumuza kan gelen Nâzım Hikmet, aşağıdaki dizeleriyle en güzel örneğini vermiştir bunun: "Ben bir ceviz ağacıyım, Gülhane Parkı'nda / Ne sen bunun farkındasın, ne de polis farkında..." Yani "Ne yaparsanız yapın, ben ülkemin rüzgârıyım, bulutuyum, havasıyım, asla önüme geçmezsiniz" demek istiyor büyük şairimiz. (Kan Köpüklü Meşe Seliyim)
  • Ana kucağı cenettir... (Eşkıya Kuza)
  • Tükendim. Taş olsam erirdim, toprak oldum dayanmaya çalışıyorum. (Mor Cepken)
  • Çocuk doğuranın değil, onu besleyip büyütenindir. (Kanatları Yamalı Kuş)
  • “Barış düğümünü öyle sıkı, üst üste atalım ki, düğüm içine kimse parmağını sokamasın.” (Sonuncu İz)
  • "Koskoca bir yalnızlığın harmanıydı üstünde üğünen. Öylesine bir yalnızlık ki, o anda canını ayakta tutan kini dahi yoldaş çıkamadı kendine." (Kırmızı Yel - Acenta Mirza)
  • Kaynayan kazan kapak tutmazdı. (Ağız İçinde Dil Gibi)
  • Ne yaparsam yaparım; rakı da içerim , şarap da...Herkes kendi yediği haltının bokunu kendi altına dö­ker!.. (Başaklar Gece Doğar)
  • Şeyh, Livaze'yi meydanda oynarken görmüş beğenmiş. (..) "Onunla Allah emri olmak, onu beşinci karım yapmak isterim," demiş. Şeyhin yaşı altmış üç, Livaze'nin yaşı ise on beşti. Şeyh, Katuna'dan gittikten sonra, atlı adamlarını köye göndermiş, kızı babasından istetmiş. “Dördüncü karım hamiledir. Doğumuna iki ay vardır. İki ay da doğumdan sonrası vardır, etti dört ay. Dört ayda avradıma yaklaşmam günahtır. Gözüm dışarda kalmasın diye kızınız Livaze'yi karılığa almak isterim," demiş. (Köprü Kitaplar 5 - Katuna'da Dokuz Ay)
  • "Yenilmeleri kesin olan anılarım, şimdiki zamanla tutuştuğu kavgayı bir kez daha yitirdi. Ve sahibim olan şimdiki zaman, dünü bir kez daha yenerek çekip aldı beni onun elinden." (Ay Bazen Mavidir)
  • ... zulmedilen, insan kanı dökülen yerin suyu, havası bize acı geliyor. (Kan)
  • Söyleniyor, yazgısına kızıyor İdris: "Allah kahretsin. Her yer buradan daha iyi" (Ölüm Oyunları)
  • Yaşlılar Heyeti, sorguya çekecekleri erkekle kadını, eşit görmedikleri için onları karşılarına almaz, yan yana oturtmazdı. Erkek, dört adım önde, minder üstüne diz çökmüş olurdu. Kadın dört adım geride, hasırın üstüne oturur, yalnızca gözlerini açıkta bırakırdı. Soruları ortadaki kına sakallı sorardı. Kına sakallı sorgularken kadın ağzını asla açamaz, konuşamazdı. Konuşması yasaktı. Kına sakallılara göre, kadın günah sebebiydi. Havva Ana "elma şeytanı" ydı. Kadının sesi, gülüşü, şeytan yüklüydü. Kadın ağlarsa, erkeği günaha sokardı. Kadın mezarlığın yanından geçse, erkek isletler mezarlarından fırlar çıkarlardı. Kadının konuşması yasaktı. Konuşma yerine avuç içi büyüklüğünde yuvarlak bir dere taşı konulmuştu kadının elinin altına. Soru sorulunca kadın taşı eline alır, yanıt yerine "küt küt" vururdu yere. Kadının ne kadar şikayeti varsa taşı da o kadar yere vururdu. Taşın çıkardığı küt küt sesleri, konuşma yerine geçerdi. (Eşkıya Kuza)
  • "Ulan size teslim olmaktansa, kafama bir kurşun sıkarım daha iyi. Mezarı insan kazar ama içine kimin gireceği belli olmaz." (Ölüm Oyunları)
  • "Eğer biz namuslu kişilersek ve eğer Orhan Kemal'in sanatına şimdiye kadar bir ilgi duymamışsak, ödevimizi yapmamışız demektir. Yaşamının şunca yılını hapiste geçirmiş bu sessiz, patırtısız yazara toplumun bugüne kadar dayanak olmayışı, ancak toplumun kusuru olarak ortaya çıkar. Oysa yazar yalnız inancının adamı olmaktan öteye gitmeyi, çağımızın insanı olmayı çoktan, hattâ bizler uykudayken deneylerimizin ne denli kısır, renksiz olduğunu bilmek zorundayız. Bir ülkede insanları birbirine Orhan Kemal gibi yazarların varlığı yaklaştırır. Bütün bu göz çıkaran gerçeklere rağmen biz vurdum duymazlık rekorunu dünya çapında kırdık. Halkı tanıdı diye yadsımak, halkı sevdi diye, sevdirdi diye içeri tıktık onu. Biri çıkar da, "ben yoktum o işte, bana ne" derse, kendisine söylenecek iki laf vardır: "Bütün bu sanatçıları yalnız yargıçlar mahkûm etmez. Susanların hepsi de işin vebali altındadır. (Ateş Yukarı Doğru Yanar)
  • Bol biberli, sarım­saklı, sirkeli birer işkembe çorbası içtiler. (Başaklar Gece Doğar)
  • "Yirmi yıldan beri bu yolda gider gelirim, hiç böyle uğurlama görmedim. Allah aşkına, sizler bu insanlara ne yaptınız da, böylesine içten uğurladılar sizi?" "Basit," dedik. "Onları çok sevdik. Işık olmaya çalıştık onlara, ışık..." (Köprü Kitaplar 5 - Katuna'da Dokuz Ay)