Kitap Künyesi

Yazar: Bekir Büyükarkın

Yayın Evi: Ötüken Neşriyat

İSBN: 9789754377620

Sayfa Sayısı: 520

--reklam--

Suların Gölgesinde Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Unutulmuş, tarihin karanlıklarına gömülmüş, hatta kin ve haset yüzünden izleri, eserleri silinmiş öyle kişiler vardır ki, yüzyıllar geçse dahi nesiller, onların yaptıklarını öğrenirse içinde bulundukları devrin sosyal, politik ve ekonomik yönlerinin hattâ geleceğin mânâsını çok daha fazla değerlendirebilirler. İşte, Kurdoğlu Muslihittin Reis de böyle unutulmuş kişilerden biridir. Ne yazık ki, arşivlerimiz, kütüphanelerimiz henüz bize tarihimizin her sahifesini gerektiği kadar önümüze serecek durumda değildir. Şüphesiz ki biz, ilmî seviyede tarihî bir eser kaleme almadık. Sadece tarihî gerçekler içinde kişileri karakterize ederek onların acılarını, sevinçlerini, aşklarını önümüze sermeye çalışıp bir roman meydana getirdik. Tarihin boşluklarını eldeki bilgilerin ışığı altında hayalimiz, mantık ve düşüncelerimizle tamamlamaya gayret ettik.

Suların Gölgesi’nin serin olduğu, denizcilerin son uykularında çok zaman bu gölgeliğe çekildiklerini bildiğimiz için, geçmişten bize seslenen Kurdoğlu’nun hikâyesine de böyle ad koyduk.

--reklam--

Suların Gölgesinde Alıntıları - Sözleri

  • ... Ama bu seferki oğullarıymış, ne çıkar bundan? Gidenler de ana baba evladı değil miydi? Başkalarına gelince aslan kesilir, kendilerinkinin karşısında yufka yürekli mi olurdu?
  • Suların gölgesi serindir; orada öyle güzel uyunur ki , sen bunu anlayamazsın. Keşke benim de son uykum suların gölgesinde olsaydı...
  • Denizlere hakim olmadıkça, Türk hür yaşayamaz...
  • İlk defa BEKİR BÜYÜKARKIN okuyorum ve iyiki başlamışım diyorum. -Rodos!.. Rodos- Kurt Ahmet Reis; sana er geç bu adayı getireceğim! Küffara korkusundan sığınacak delik aratacağım! Belki seneler sürecek ama sonrasında muhakkak Rodos'u bu topraklara katacağım. Sen jan şövalyelerini, ve diğer kafirleri en büyüğünden en küçüğüne kadar hepsini sulara gömeceğim. Ama, o zamana kadar sende yaşa!.. Yaşa ki o günleri gururlanarak göresin reis!..
  • Küreklerin sıçrattıgı tuzlu suya Muslihittin ini uzatarak deniz suyunu parmağının ucuna aldı; onu koklamak, özlenen bir sevgili gibi doya doya seyretmek istedi. Akdenizin suları pek tuzlu olurdu; denizde dolaşanlar, hele korsan iseler, sahildekilerin aksine, çok zaman bu suyun içinde hayatlarını yaşayamaz, serinleyemezlerdi... Halbuki onun her bir damlasında bir ömür saklıydı.
  • Muslihittin sesleri kulaklarında akisler yaparak duydu. Fakat başını çevirip bakmadı... Önünde korkunç bir manzara vardı. Zincirlerinden boşalan forsalar karşı koymaya çalışanlarla boğuşuyor, bir kısmı ayaklarındaki ağırlıklara aldırmadan, köpek balıklarına yem olacaklarını düşünmeden suya atılıyordu. Barut kokusu etrafı kaplamış tekne durmadan yanıyordu. Pruva tamamen alevler içindeydi:
  • Tarih 1496 yılının haziran ayı idi. Seneler geçmişti aradan... Kurdoğlunun altı parçalılık filosu Akdenizde ağır ağır seyrediyordu. Artık Müslihittin'in peşinde Rodos'un diğer harp gemileride vardı. Kurdoğlu adı Rodosluların rüyalarına bile girmeye başlamıştı. Kurdoğlu Müslihittini bütün gemiciler tanıyor, kurt başlı forsu etrafa dehşet saçıyordu.
  • Kurdoğlu birden silkindi, gerildi. Kara gözleri alabildiğince açıldı. Elleri titriyordu; farkında olmadan kılıcına uzanmıştı. -Dikkat!.. Sancak iskele vardiyarı hazır olsun!.. - Başüstüne reis!.. -Sancak iskele, pruva pula topları hazır olsun! En küçük bir tedbirsizlik yapanı ikiye bölerim anlaşıldımı ? - Emredersiniz reis!.. Muslihittin artık yerinde duramıyordu; çünkü beklenilen an, İntikam anı nihayet gelmişti. İşte Santuroğlu düşmanı karşısındaydı!!..
  • Rodos'a her milletten gelen bir takım serseriler, papazlar, şövalya adı altında, Rodosta yaşıyor! hep biliyoruz bunları; şövalyaler Rodos hizmetine girerken, Türklerle ölünceye kadar boğusacagına dair papazın huzurunda yemin ederler. Her türlü erlik, mertlik insanlık ve namusluluk şartlarını asla tanımayıp envai çeşit kötülük yaparlar! Asıl korsan onların ta kendisi; Anadolu - Mısır veya Anadolu - Suriye deniz yolundaki Türk gemilerini vurmaktan vazgeçtiler mi? Hayır peki benim onları rahat bırakacagımı mı sanıyorlar? Onların ciğerlerine oturacağım. Kalplerini delecegim. Muslihittin'in kim olduğunu görecekler.
  • Kurdoğlu gözlerini kapadı; şimdiden kendisini Rodos kalesinin tepesinde elinde kılıcıyla zırhlı nöbetçililere saldırırken görür gibi oldu. Naralar atıyordu, sevincinden gülüyor, bağırıyordu. On yerinden yaralansa dahi ölmeyecekti. Şövalyalar şatosunda Rodos Granmetrinin karşısında dikilecek kardeşlerini suya gömen Sen Janlıların baş kaptanı Vilye dö Liladamı ayaklarının altına alacaktı. İşte o zaman Türk gemicilerinin, köyleri sahilleri harap olmuş Menteşe ve Aydın halkının intikamı alınmış olacaktı.
  • Tarih dolup taşmıştı bu dört yıl içinde. Hadiseler akmış insanlar gibi çalkalanmıştı. Bunlardan en mühimi, korsanları bambaşka düşüncelere sevkedeni, Şehzade Selimin babası sultan Beyazıda karşı koyup onun yerine Osmanlı tahtına geçmiş olmasıydı... 1515 yılının baharı bitmişti. Akdeniz ılık, Afrika kıyıları daha sıcaktı. Dalgalar hafif hafif sahili okşuyordu. Kurdoğlu Müslihittin reis ile Oruç reisin kardeşi Hızır Hayrettin reis küçük kalenin tepesinden önlerinde duran limanı seyrediyordu. Burası İspanyolların Guletta, yerlilerin Halkulvad dedikleri bir yerdi.
  • Sen Rodos'u baskınla da olsa tek başına da alabilirsin Kurdoğlu!.. Belki de Rodos surları dibinde erisin; vakitsiz gözlerini kaparsın. Halbuki sen hem bana, hem de devletine lazımsın. Bir Rodos'u seninle asla değişmem Kurdoğlu!.. Beraber varacağız Rodos'a o hançeri beraber çıkaracağız Türk'ün bağrından; son emrim budur. Yavuz Sultan Selim'in bu sözleri bir çivi gibi çakılmıştı Muslihittinin beynine. "Beraber varacağız Rodos'a!.."
  • Takvimler, 20 Aralık 1522 cumartesi gününü gösteriyordu. Kuşatıldıktan beş ay, sefere çıkıştan yedi ay sonra Rodos alınmıştı... 2 Ocak 1523 cuma günü, Rodos kalesinde Türk bayrakları dalgalanırken, Kurdoğlu Muslihittin büyük bir gururla Sultan Süleyman'ı selamlıyordu!

--reklam--

Suların Gölgesinde İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Maalesef tarihini bilmeyen, sadece sağdan soldan duyduklarıyla yetinen bir millet haline geldik. Zamanında korsan bile olsa milletine, devletine hizmetden çekinmeyen insanlar vardı, bugün ise devletin içine girip, milletten gibi görünüp alenen ihanet edenler. Okumadan, araştırmadan geçirdiğimiz her dakika, birilerinin bizim için yazıp çizdiği ve inandırmaya çalıştırdıklarına bağlanıyoruz. Nitekim ben bu kitapta liyakatı, korsan dahi olsa ehil ise koskoca imparatorluğun deniz kuvvetleri başına geçirilebileceğini gördüm. Ama öbür tarafta bugün Ömer Hayyam'ın dediği gibi pişmiş ekmeğin çiğlerin elinde olduğunu, çeşmelerin cimrilerin elinde olduğunu gördüm. Sonumuz hayrola. (Samed)

Bu kitabı okuyunca insan kendinden utanıyor.. O kadar büyük ve avrupaya korku salmış kahamanlarımız varken çok azını bilmek, veya bize öğretilmek isteneni öğrenmek utanç verici... Yabancı ülkeler hayalı kahramanlarını genç beyinlerimize empoze ederken kendi kahramanlarımızı hep unuttuk unutmaktayız.. (Mustafa Karagöz)

Tarihi çok sevmeme rağmen devlete, millete bu kadar hizmet etmiş bir Türk denizciyi daha önce neden duymadığım, okumadığım için utanıyorum kendimden. Türk denizci hatta korsan olan Muslihittin Reisin hayatı roman tarzında yazılmış. Yazar da kahramanın ismine tam olarak karar verememiş olacak ki bazı yerlerde Muslihittin bazı yerlerde hatta kapakta bile Muhlisittin olarak geçiyor. Hayatı denizlerde geçmiş Tüm akdeniz devletlerine hatta papaya bile korku salan Muslihittin Reis Barbaros kardeşlerle aynı yıllarda yaşamış Osmanlıya büyük hizmetlerde bulunmuş, Osmanlıda denizciliğin gelişmesinde önemli roller üstlenmiş. Kitapta gemi terimleri, deniz terimleri çok fazla geçtiği için keşke bir terimler sözlüğü de olsaymış dedim okurken çoğu zaman internetten yardım alarak terimleri anlamaya çalıştım. Kahraman bir Türk denizcisinin hayat hikayesi anlatılırken cinselliğin, kadınların ön planda olması yazarın yazım tarzı olsa gerek diğer kitaplarında da bu tarz yazımlar olduğunu yorumlardan okudum. Keşke olmasıymış. Yine de okunması gereken güzel bir kitap (oguz teker)

--reklam--

Suların Gölgesinde PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Bekir Büyükarkın - Suların Gölgesinde kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Suların Gölgesinde PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Bekir Büyükarkın Kimdir?

Bekir Büyükarkın, (d. 1921 İstanbul ö. 7 Ağustos 1998) Yazar, şair.

İstanbul Vefa Lisesi'nden 1939 yılında mezun oldu. Daha sonra İstanbul Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'nden 1942 yılında mezun oldu. Türk Ticaret Bankası'nda devlet memuru ve serbest muhasebeci olarak çalıştı.

Yayımlanmış 2 adet şiir kitabı olmasına karşın; daha çok romanları ve oyunları ile bilinir. "Dökmeci" isimli oyunu CHP'nin tiyatro yarışmasını kazanmıştır(1947).

--reklam--

Bekir Büyükarkın Kitapları - Eserleri

  • Kutlu Dağ
  • Son Akın
  • Bozkırda Sabah
  • Tanyeri
  • Suların Gölgesinde
  • Bir Sel Gibi
  • Belki Bir Gün
  • Yoldaki Adam
  • Gün Batarken
  • Gece Yarısı İşgal Altında İstanbul
  • Kervansaray
  • Tarihten Hikayeler
  • Kutlu Dağ
  • Cadıların Kırbacı
  • Gece Yarısı İşgâl Altında İstanbul
  • Bozkırda Sabah
  • Gece Yarısı
  • Kutludağ
  • Yoldaki Adam
  • Belki Bir Gün
  • Son Akın
  • Kervansaray
  • Bir Sel Gibi
  • Son Akın
  • Suların Gölgesinde

--reklam--

Bekir Büyükarkın Alıntıları - Sözleri

  • Batan güneş elbet doğar. (Gece Yarısı İşgâl Altında İstanbul)
  • "Bey! Sen Alevileri ve Türkmenleri kötü göremezsin! Onları bu milletten ayrı bir parça imiş gibi gösteremezsin. Zaten senin gibi davrananlarla açlık, sefalet ve cahillik böyle ayaklanmalara, böyle ayrılıklara yol açar! Sonu gelmez bunun..." (Tanyeri)
  • Aczin yıkılan bir duvar gibi omuzlara çöktüğünü görmek ölümden de beterdi... (Belki Bir Gün)
  • Bir kere daha savaştan nefret ettiğini anladı. Kaybolan, ölen insanlar için, yüreği dağlı anne babalar için, çöken devletler, parçalanan vatanlar için savaştan tiksinmekte olduğunu derin derin hissetti. Hâlbuki kendisi savaşın içindeydi; vuruyor, hatta öldürüyordu. Bundan sonra da vuracak, öldürecekti. Bunu ancak kendi vatanı tehlikede olduğu için yapıyordu. Bir de devlete inanma inancı, yasalara duyduğu saygı, belki de emsalinden geri kalmama duygusu kendisini savaş içinde adam öldürmeye sevketmiş olabilirdi. Ayrıca bu davranışta ölmemek için öldürmek de gizliydi.. (Gün Batarken)
  • Saadet sık da gelse, ender de uğrasa, uzun müddet insanlarla beraber kalmıyordu. Hakiki saadet, onun geldiği anı görebilmekteydi. (Son Akın)
  • Yeter ki kafanın içindekileri, nereden gelip nereye gittiğini, ve bir de kendini unutma. Ayrıca herkese yol sorma; yanıltırlar, çıkmaza sokarlar, bataklığa gömerler. (Kutlu Dağ)
  • Eğer, yaralanmasaydım, eğer aylarca kendimi bilmeden yatmasaydım çökeni yakından takip edecektim, hiç değilse hemen duyacaktım. Bu ise beni büsbütün yıkacaktı; insan bir felâketin geleceğini önceden hisseder, hattâ sezebilir. Yine de içindeki bir ümit, bu geleceğin gerçekleşmemesi yönüne doğru iter o insanı. Bu hâl, insanın kendisini avutmasıdır! Ben de öyleydim. Aşı boyalı evde, Musa'ların bahçesinde, Feride'yle konuşurken Darülfünün'da okurken bu korkunç geleceği görüyor, yine de unutmaya çalışıyordum. Yavuz'la, Midilli'ye Türk Bayrakları çekildiği gün, düşüncelerimi ayaklarımın dibinde gördüm. İyiki Tiflis'te yakaladılar bizi; yoksa seninle şurada konuşacak gücüm bile kalmayacaktı. İstanbul'a sadece cesedimi götürürdün. Dinlenmek, hattâ düşünmek imkânını buldum. Şimdi anlıyorum ki, biz yeniden doğmalıyız. (Gün Batarken)
  • Hıristiyanlık telâş içindeydi... Avusturya İmparatoru Rudolf’un emriyle, bütün kiliselerde Türklerden intikam alınmasını hatırlatmak ve Allahın yardımını sağlamak için günde üç defa çanlar çalınıyor ve bunun adına (Türk çanı) deniyordu. (Son Akın)
  • Tarih 1496 yılının haziran ayı idi. Seneler geçmişti aradan... Kurdoğlunun altı parçalılık filosu Akdenizde ağır ağır seyrediyordu. Artık Müslihittin'in peşinde Rodos'un diğer harp gemileride vardı. Kurdoğlu adı Rodosluların rüyalarına bile girmeye başlamıştı. Kurdoğlu Müslihittini bütün gemiciler tanıyor, kurt başlı forsu etrafa dehşet saçıyordu. (Suların Gölgesinde)
  • Hüseyin Bey oturdu. Aklına nereden geldiyse belki de Ahmet'i unutabilmek için: "İttihatçılar vatanlarını severler!" dedi. Sonra ekledi, "Yalnız nasıl sevileceğini bilmezler. Bunun için de tırmalayıp dururlar." (Gün Batarken)
  • Her şey faydasızdı, ne yapsalar hakikati değiştiremezlerdi, belki de en iyisi gerçeği daha fazla kurcalamamak, derinliğine inmemekti... (Son Akın)
  • Yarın! Acaba dünden daha mı iyi olacaktı? (Son Akın)
  • Sonbahar yağmurlarının insana hüzün verdiği zamanlarda ben, daima mazimi hatırlarım. (Cadıların Kırbacı)
  • Giden gelmez, gelen bulmazdı. (Yoldaki Adam)
  • -Tankut Alp, diye tekrarladı. Ağlıyor musun hâlâ? -Hayır. -Ağla istersen. Sabretmek için belki de gerekli bu. (Kutlu Dağ)
  • Ne güzel şey sevmek, sevilmek. Bir arzuyu paylaşmak. İnsana güven verir. İnsana insan olduğunu hatırlatır. En koyu ihtiraslarda bile bir şeyler yapma, yenilenme, yeniden doğma isteği vardır. Çok düşündüm, çok tarttım, anladım ki ben bunlardan uzağım. Nasibimi almamışım, alamamışım... (Gün Batarken)
  • _Diyor ki , " Bir kimse herhangi bir huya alışıp, bunu nefsine iyice yerleştirirse ondan ayrılması son derece zor olur .Lakin zor olmak, olamaz demek değildir!" (Tanyeri)
  • Şeyh Edebalı tane tane söyledi ve talip eskisine nazaran daha sakin ve daha inançla tekrarladı: "Hırs kapısını bağlayıp cömertlik kapısını açacaksın. Kahır kapısını bağlayıp iyilik kapısını açacaksın. Kin kapısını kapatıp hoşgörülük kapısını açacaksın. Tokluk kapısını bağlayıp riyazet kapısını açacaksın. Halktan ümit kapısını kilitleyip Hak'tan rica kapısını aralayacaksın. Boş laf söyleme kapısını bağlayıp bilgi kapısını açacaksın. Şeytanlık kapısını kapatıp Tanrı'ya inanış kapısını açacaksın..." (Kutlu Dağ)
  • Takvimler, 20 Aralık 1522 cumartesi gününü gösteriyordu. Kuşatıldıktan beş ay, sefere çıkıştan yedi ay sonra Rodos alınmıştı... 2 Ocak 1523 cuma günü, Rodos kalesinde Türk bayrakları dalgalanırken, Kurdoğlu Muslihittin büyük bir gururla Sultan Süleyman'ı selamlıyordu! (Suların Gölgesinde)
  • — Ya, tanımadığına nasıl kefil olursun? — Anasını çok sever. Anasını seven, karısını, kısrağını, toprağını da sever. Hep böyle olmuştur... Ondan kötülük gelmez. (Son Akın)