Kitap Künyesi
Yazar: Richard Brautigan
Çevirmen: Taylan Taftaf
Tasarımcı: Erol Egemen
Orijinal Adı: An Unfortunate Woman
Yayın Evi: Altıkırkbeş Yayınları
İSBN: 9786055532048
Sayfa Sayısı: 142
--reklam--
Talihsiz Kadın Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
6.45 okurunun çok iyi bildiği bir isim Richard Brautigan, yazarın yayınlanan bu 8. romanı Talihsiz Kadın diğerlerinden tek bir farka ayrılabilir olsa olsa: yazarın intiharından önce yazdığı son metnin olması ve belki de onu intihara giden süreçte sonuca çabuk ulaştırması. Amerikan Beat Edebiyatının ve '70lerin özgürlükçü çocuklarının başucu yazarıydı Richard Brautigan...
(Tanıtım Bülteninden)
--reklam--
Talihsiz Kadın Alıntıları - Sözleri
- Eğer geçmişi yeniden düzenleyebilseydik ve gereksiz aptallıklarımız gibi bazı şeyleri değiştirebilseydik, her şey çok daha rahat olurdu.
- Bir anda sevgili olan tümüyle yabancı iki insanın yaşadığı fiziksel dönüşümden her zaman büyülenmişimdir. İkisi de çırılçıplak yan yana uzanmış, ikisi de kendi düşüncelerinin içinde kaybolmuş.
- O kadar güzelsin ki, yağmur başladı.
- İnsanların doğrudan size değil de, kendi kendilerine konuştuklarını farz etmek çok daha kolaydır. İnsanlar doğrudan size bir şey söylediğinde, duymazlıktan gelmek rahatsız edici bir durum halini alır ve fazladan çaba gerektirir.
- o kadar güzelsin ki yağmur başladı
- ...kadınlarda zekâ bende afrodizyak etkisi yaratır.
- Aşk hayatıma vercek bir cevabım yok.
- “Hayatımda olan biteni öğrenen son kişi ben olurum hep.”
- Belki de bir yere döndüğünüzde, aslında oradan hiç ayrılmamışsınızdır, çünkü geri dönmeyi beklerken bir parçanız hala oradadır.
- Karmaşık bir aşk hayatı yaşamak gibi bir lüksüm yok. Basit bir aşk hayatım oldu ve genellikle basit bir aşk hayatım olduğunda hiç aşk hayatım olmaz. Aşkı özler gibi olurum ama sorunlar çok geçmeden tekrar başlar, derken uykusuz geceler boyunca nasıl olup da kalbin sıradan olayların kontrolünü bir kez daha kaybettiğimi düşünürüm.
- İnanamıyorum. Cidden inanamıyorum. Bakalım inanabilecek miyim diye bir ara vereceğim sanırım.
- Eğer kalkıp bir kediye içi kedi karikatürleriyle dolu bir kitap gösterecek olsaydınız, açıkçası sizi hiç takmazdı.
- “Mesele şu ki, hayatlarımızın kontrolünü bazen tümden kaybederiz.”
- Bir yıldan fazladır hayatım hareketsiz geçiyor, çok basit şeyler yapmak için hep çok vakit harcıyorum. Kalbim ise dönüşüme uğramayan benzersiz buz saçaklarıyla dolu bir ay kolonisine benziyor.
- Muhtemelen mükemmeliyete en yakın şeyler astronomların son günlerde uzayda keşfettikleri şu koskocaman ve bomboş deliklerdir. Eğer orada hiçbir şey yoksa, ters giden bir şey nasıl olsun ki?
--reklam--
Talihsiz Kadın İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Doğaya duyduğu derin saygı ile doğanın bağrında münzevi bir hayatı seçişi ve hatta karavanda yaşamayı tercih etmiş olmasıyla; kitaplarında da aynı etkiyi görmek fazlasıyla mümkün. Yollardan, yolculuklardan, bitmemiş serüvenlerden ve hep yeniden başlanan hikayelerden oluşan hayatıyla; yaşamı yaşamayı hiç elden bırakmamış ama ölüm fikrini de asla göz ardı edemeden devam etmiş var olmaya (!) Bir söylentiye göre, Brautigan 20’li yaşlarında, bir polis karakolunun penceresine taş attığı için hastaneye gönderilmiş ve burada kendisine paranoyak-şizofren teşhisi konularak şok terapisi uygulanmıştır. Hiçbir zaman istediği okur kitlesine ulaşamayan ve hayatının sonuna doğru da elindeki kitleyi giderek kaybeden yazar; girdiği bunalımlardan ve ağır alkol tüketiminin buhranıyla intihar ederek yaşamına son vermiştir. (en azından varsayımlar bu yönde) Talihsiz bir kadın; aslında seyahat etmenin hayatı yaşamakla aynı kefeye konulmasıyla; yaşadıkça ve devam ettikçe yollarda olmaya, hikayeler biriktirmeye devam edeceksin mesajını veriyor bizlere. Kitapta intihar eden bir kadının sık sık hatırlatılması belki de yazarın bunu fikir olarak benimsemesi veya kendine kabullendirme çabasından ibarettir, ne de olsa bir şey insanın gözünün önünde olmaya devam ettikçe kabullenmesi daha kolay. Kitabı okurken yazarın psikolojisini hatta kara mizah ve hiciv içeren dilini fark ediyor; her daim heybesinde taşıdığı ölüm fikrine rağmen nasıl hayatla alay ettiğini fark ediyorsunuz. Bu serüveni de keyifle okudum, önümdeki yeni hayatlara doğru yol alarak .. “… yolculuğa devam ederken yaşamın kontrol edilemediği, hatta belki de öngörülemediği, planların ve alametlerinse kesinlikle söz konusu olmadığı gittikçe daha açık görülüyor.” (•contra mundum•)
Kitabı on sayfada bir geri dönerek okudum. Karamsar bir ruh durumum vardı okurken o yüzden sanırım, yakın buldum kendime. Bunun dışında karamsarlığın varlığını bilerek fakat umursamayarak resmen tiiye alarak yazdığı için keyifliydi. Bildiğim kadarıyla yazarın son kitabı ve kafa ayıkken yazılmadığı izlenimini veriyor. Hatta kafanıza işleyip sizi de güzel yapıyor diyebilirim. Yazar da farkında olacak ki kitabın bir yerinde "Bu kitabın hiçbir yerini ikinci kez okumadığım aşikar. " yazıyor. Beni en çok etkileyen sanırım bu samimiyetti. (Sahra)
Çok değil ama az da olsa hayal kırıklığına uğradığım ''Willard Ve Onun Bowling Kupaları'' hikayesinden sonra biraz da çekinerek elime aldığım bu Richard Brautigan'ın Talihsiz Kadın isimli hikayesini okudukça önceki fikrimde ne kadar haksız olduğumu gördüm. Kitap çok güzel, anlatım müthiş, zaman zaman esprili anlatımları yüzünüzü güldürüyor. Kitap sonlara doğru biraz tempo kaybediyor çünkü bu bölümlerde yazarın yalnızlığı çok daha gün yüzüne çıkıyor. Yazarın sürekli yolculuk yapmak durumunda olduğu bir dönemdeki hatıralarını anlattığı bu kitap için benim buraya yazdığım incelemeyi pekiştirmek amacıyla, kitabın sonunda yer alan, çevirmen Taylan Taftaf'ın Talihsiz Bir Kadın Hakkında isimli metninden alıntılar yazıyorum buraya: -İntiharının yirmi beş yıl sonrasında tek bildiğimiz ''Talihsiz Bir Kadın''ın Richard Brautigan'ın yaklaşan ölümünü sessiz sedasız haber veren bir roman olduğu. -Romanın ithaf edildiği Nikki Arai'nin defterin kapanışından birkaç gün sonra kanserden gelen ölümü ve roman boyunca bahsedilen , kendini asmış olan bir kadının hayaleti , Brautigan'ın zihnini mütemadiyen kurcalayıp durmuş. Ta ki kendisi de kafasına sıktığı 44 Magnum kurşunuyla ölüme katılana dek. -Söz konusu olan Brautigan olduğunda , temkinli davranmak gerek gene de. -Hiç değilse denedik. (Black Garden)
--reklam--
Talihsiz Kadın PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Richard Brautigan - Talihsiz Kadın kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Talihsiz Kadın PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Richard Brautigan Kimdir?
Richard Gary Brautigan (d. 30 Ocak 1935 - ö. 1984), Amerikalı yazar.
Tacoma, Washington’da doğdu. Zor bir çocukluk geçiren Brautigan, bundan pek bahsetmezdi. Söylentiye göre, babasının kim olduğunu bilmiyordu. Babası ise, Brautigan’ın ölüm haberi duyulana kadar onun babası olduğunun farkında değildi. Başka bir söylentiye göre, Brautigan 20’li yaşlarında, bir polis karakolunun penceresine taş attığı için Oregon Eyalet Hastanesi’ne gönderildi. Burada kendisine paranoyak-şizofren teşhisi kondu ve şok terapisi uygulandı.
1955’te San Francisco'ya taşındı ve burada “beat” hareketinin bir parçası oldu. 8 Haziran 1957’de Reno, Nevada’da Virginia Dionne Adler ile evlendi. Bilinen ilk şiiri “The Second Kingdom” 1956’da yayımlandı. Bunu 1959’da, 24 şiirden oluşan ilk kitabı “Lay The Marble Tea” izledi. 1960’ların sonuna doğru Brautigan’ın işleri popülerlik kazanmaya başladı. En bilinen eserlerinden “Trout Fishing in America” (Amerika’da Alabalık Avı/6.45/Çev: Zekeriya S. Şen), “Willard and his Bowling Trophies” (Willard ve Onun Bowling Kupaları/6.45/Çev: Zekeriya S. Şen), “Sombrero Fallout” (Sombrero: Bir Japon Romanı/6.45/Çev: Zekeriya S. Şen)ve “In Watermelon Sugar” (Karpuz Şekerinde/YKY) bu dönemde yayımlandı. Brautigan, 1972’de Yellowstone National Park’ın kuzeyindeki Pine Creek (Montana)’e taşındı ve iddiaya göre 8 yıl boyunca dinleti ve röportaj isteklerini geri çevirdi. 1961 yılında karısı ve çocuğuyla birlikte ikinci elden satın aldığı bir Plymouth'ın arkasına taktığı karavanla, Idaho nehirlerinin kıyılarında kurduğu kamplarda yazmaya başladı. Doğaya duyduğu derin saygı ve doğanın bağrında münzevi hayatı seçişi, onu Amerikan pastoral geleneğine bağlayacaktı. 60'larda yazdığı ve dönemin ruh halini yansıtan romanlarıyla karşı kültürün en popüler yazarlarından biri oldu. Beat Kuşağı'nınKuzeybatılılar diye adlandırılan kolu içerisinde değerlendirilen Brautigan'ın romanlarını diğerlerinden ayrımlı kılan, çok duyarlı ve kolay kırılan kahramanlarının dünyaya hükmeden kaos karşısında yalnızlığa çekilmeleridir.
1979 Aralık’ında, The Modern Language Association’ın San Francisco’daki bir toplantısında; Gary Snyder, Philip Whalen, Robert Bly ve Lucien Strykile birlikte “Zen ve Çağdaş Şiir” konulu bir panele katıldı. Son kitabı “So the Wind Won’t Blow It All Away” (Yani Rüzgar Her Şeyi Alıp Götürmeyecek/6.45)’i 1982’de yayımladı.
70'lerin sonlarında büyük ölçüde okur kaybına uğramış ve ruhsal bir bunalımla birlikte alkol dozunu artırmaya başlamıştı. O dönemde sadeceJaponya'da popülerliğini koruyordu ve sözü geçen yılların büyük bölümünü Tokyo'da ve Montana'daki çiftliğinde geçirecekti. 1984 yılında küçük bir balıkçı köyü olan Bolinas'a yerleşti. Evine kapandı, uyuyamıyor ve sınırsızca içiyordu. Duyarlılığı bu hayatı kaldıramayacak kadar keskinleşmişti. Dostlarıyla "ava çıkıyorum" diye vedalaştıktan üç hafta sonra 25 Ekim 1985 günü Brautigan’ın Bolinas, Kaliforniya’daki evine giren arkadaşları, bedenini 1 şişe alkol ve 44 kalibrelik bir tabancanın yanında buldular. Brautigan’ın intihar ettiği varsayıldı.
--reklam--
Richard Brautigan Kitapları - Eserleri
- Kürtaj
- Yani Rüzgar Her Şeyi Alıp Götürmeyecek
- Karpuz Şekerinde
- Talihsiz Kadın
- Babili Düşlemek
- Willard ve Onun Bowling Kupaları
- Japonya Günlükleri
- Amerika'da Alabalık Avı
- Çimlerin İntikamı
- Sombrero Bir Japon Romanı
- Tokyo-Montana Ekspres
- Big Sur’un Güneyli Generali
- Tanrım, O Kadar Güzelsin Ki Yağmur Başladı
- Hawkline Canavarı
- Bana Bir Öykü Anlat
--reklam--
Richard Brautigan Alıntıları - Sözleri
- Dünya tımarhaneleri ve kiliseleri açıp kapıyordu tıpkı dalgın bir ihtiyarın pantolonun düğmesini açacağına kapaması gibi. Pantolonunun içindeki tuvaleti mi kullanacaksın ihtiyar? (Tanrım, O Kadar Güzelsin Ki Yağmur Başladı)
- Ah, Marcia, senin uzun sarışın güzelliğin liselerde öğretilsin istiyorum, böylece çocuklar tanrının tende müzik gibi yaşadığını ve sesinin bir güneşığı klavseni gibi olduğunu öğrenirler. (Tanrım, O Kadar Güzelsin Ki Yağmur Başladı)
- Hilda, güzel enerjini yükseltmek adına bir şiir yazmak istiyorum çünkü hareketlerinden başak burcu erdemini seviyorum Harika bir şey: üzgünüm, beni affet, sanırım o şiir bu. (Tanrım, O Kadar Güzelsin Ki Yağmur Başladı)
- Çikolatalı kekin pişmesi on yedi yıl sürmüştü. (Çimlerin İntikamı)
- Yaşam yerine tatlı şarabı kullanıyordu çünkü kullanacak yaşamı kalmamıştı. (Çimlerin İntikamı)
- o öğretti bana onu sevmeyi ve çiçeğim dedi bana. (Tanrım, O Kadar Güzelsin Ki Yağmur Başladı)
- Belki de bir yere döndüğünüzde, aslında oradan hiç ayrılmamışsınızdır, çünkü geri dönmeyi beklerken bir parçanız hala oradadır. (Talihsiz Kadın)
- Toplumun akıl sağlığı yerinde, dengeli kesiminin yerleşilmemiş sınırlara yerleşmeye öncülük etmek isteyeceğini sanmıyorum. Yarı deli insanlar kimsenin yaşamadığı yerlerde yaşamlarını kurmaya giderler. Tuhaf bir tür. (Tokyo-Montana Ekspres)
- Aslında mezarlığa doğru yol alıyorsanız, gece her zaman daha karanlıktır. (Babili Düşlemek)
- Gerçekten de acıklı, hepsi de benim tasarımım ve yapıtım, yani aslında suçlanabilecek başka kimse yok. (Yani Rüzgar Her Şeyi Alıp Götürmeyecek)
- Ve evet: enteresan bir şey daha; insanlar onun yazdıklarını okuduklarında çok büyük bir komedi yazarı olduğunu düşünse de o asla yazdıklarına gülmezdi. (Sombrero Bir Japon Romanı)
- Savaştan bıkmıştık. Bazen elma ağacına tırmanır ve sessizce ağlardım... (Yani Rüzgar Her Şeyi Alıp Götürmeyecek)
- Yaşamın inişleri ve çıkışları vardır. Benim yaşamımsa şu anda sadece yukarı çıkabilirdi. (Babili Düşlemek)
- Gerçek derken yaptığım vurguyu fark ettiniz mi? Gerçek. Şiir bunun üstesinden gelemiyor. Gerçekle yüzleş, dedi adam şiire. (Çimlerin İntikamı)
- İnsanı onlarca yıllık ölüme taşıyan o eller yıllardır soğuktu. (Tokyo-Montana Ekspres)
- Gece onunla kalmak istiyordum. Uykusunda güzel olacağını ve benim dönüşümü bekleyeceğini biliyordum. Öyleydi. (Karpuz Şekerinde)
- Siyah, sessiz karpuzlardan saat yapan bir adam hatırlıyorum, yaptığı saatler hiç ses çıkarmazdı. (Karpuz Şekerinde)
- Gecenin yarısı bitti sayılır; Gençliğinde öyle: yalnızım. (Tanrım, O Kadar Güzelsin Ki Yağmur Başladı)
- Lee Mellon heybetli bir ateş yaktı, bizde sade kahve içerek ateşin etrafına oturduk. Kedilerde aramızdaydı, tüylü eğrelti otları gibi ateşin önüne kuruluşlardır. Herkes hoşnut ve rahattı. Kediler tarih öncesi anılarının derinliklerinden mırıldıyorlardı. (Big Sur’un Güneyli Generali)
- Bir sonuca varmayan şeyleri düşünmekle çok fazla zaman harcardı. En ufak şeylerde kafası patlamış mısır makinesine dönerdi. (Sombrero Bir Japon Romanı)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin