Kitap Künyesi

Yazar: Mehmet Ali Ağaoğulları

Yayın Evi: İmge

İSBN: 9789755330266

Sayfa Sayısı: 364

--reklam--

Tanrı Devletinden Kral Devlete Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Dinin devlet denetimi altına sokulması laik bir uygulama mıdır? Protestanlık inanç özgürlüğünden yana bir hareket midir? Rönesans "eski"nin yeniden doğuşu mudur? Yoksa geçmişten köklü bir kopuşu mu simgelemektedir? Machiavelli, zorbalığın övgüsünü yapmış bir düşünür müdür, yoksa bir Rönesans cumhuriyetçisi mi? Özgürlükten yoksunluğun asıl nedenlerinden biri, insanların gönüllü kulluğu tercih etmeleri midir? Direnme hakkı, yalnızca demokratik rejimlere mi özgüdür

"Tanrı Devletinden Kral-Devlete" bu ve benzeri soruların yanıtlarını tarihsel boyutlarıyla ele almaktadır.

--reklam--

Tanrı Devletinden Kral Devlete Alıntıları - Sözleri

  • Daha açıkçası siyasal iktidarın, bir başka deyişle prensin , kralın ya da imparatorun özerk olduğu alan olan iktidarın kullanımına (potestas‘a) ilişkindir. Oysa iktidarın ilkesi (auctoritas) Kilise’nin başı olan papanın elindedir.
  • Siyasete içkin zorunluluk savaşı da zorunlu kılar; ya da Titus Livius'tan ödünç aldığı deyişle, "savaş zorunlu olduğunda haklıdır ve silahlar tek umut olduğunda kutsaldır."
  • Ona göre gönüllü kulluğun yerleştirilip sürdürülmesinde asıl önemli rol, hükmetme gücünden buyurma gücüne dönüşen siyasal iktidar tarafından oynanır. Bu gerçek kavranıldığı zaman, gönüllü kulluğun biri "ideolojik koşullanma", diğeri "güçsüzleşme" diyebileceğimiz iki nedeni belirgin bir biçimde ortaya çıkar.
  • Hükmetme ve iktidara rıza göstererek boyun eğme ilişkilerinin bir adla tanımlanamamalarının nedeni, siyasetin dil (konuşma) olmadan iletişimi sağlamış olmasıdır; bir başka deyişle, dil dostluksa, siyaset şiddettir. La Bóetie, doğaya aykırı olan ve dilin etki alanı dışında bulunan bu olguyu paradoksal bir biçimde adlandırma yoluna gider: Gönüllü kulluk. Bu bakımdan siyaset, insanların gönüllü olarak kul-kölelik etmelerinde başka bir şey değildir.
  • Çünkü siyasal yönetim demek iktidar demektir ve iktidarın olduğu yerde de özgürlük yoktur.
  • "Hırsızlara en ağır cezaları verecek yerde, toplumun bütün üyelerine yaşama olanakları sağlasanız ve kimse kellesi pahasına çalmak zorunda kalmasa daha iyi olmaz mı?" Thomas More

--reklam--

Tanrı Devletinden Kral Devlete İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Siyasal Düşünceler Tarihi serisinde okuduğum üçüncü kitap oluyor bu kitap. Dört bölüm şeklinde hazırlanmış ve önemli isimler hakkında nitelikli bilgi edinebiliyorsunuz. İlk bölümde Dante, Padova'lı Marsilius ve Ockham'lı William ile laik iktidarın belirmesi başlığı atılmış. Önceki kitabın devamındaki kilise ve krallık çatışmasının devamı sayılabilir bu bölüm. Esaslı bölümlerden birisi Reform Hareketleri'nin incelendiği ikinci bölüm. Ve tabii bu bölümde Marthin Luther ve Jean Calvin'i görüyoruz. (Thomas Münzer de var) Marthin Luther'in hayatıyla beraber savunduğu görüşler veriliyor ve ardından Jean Calvin'in de yaşamından bahsedilerek savunduğu fikirler sıralanıyor. Calvin'le ilgili olan kısımda Luther ve Calvin'in görüş farklılıkları yazıldıktan sonra genel bir değerlendirme ile bu bölüm bitiyor. Reform'dan sonra Rönesans'tan ve Niccolo Machiavelli'den bahsedilen bu üçüncü bölüm oldukça iyi. Rönesans'tan birkaç sayfa bahsettikten sonra Machiavelli'nin yaşamı ve görüşlerine geçiyor yazarlar. Machiavelli'nin siyasete bakışı, siyasal iktidar kuramı, iktidarı ele geçirme yolları ile virtu (yetenek) ve fortuna (kader) kavramlarından bahsettikten sonra Machiavelli'nin monarşiyi mi yoksa cumhuriiyeti mi savunduğu yine Machiavelli'nin Il Principe ve Discorsi eserleri üzerinden tartışılıyor ve Machiavelli - modern siyaset anlayışı başlığındaki bir diğer tartışmayla bu bölüm de bitiyor. Dördüncü bölüm Devlet İktidarının Sorgulanması başlığıyla açılıyor ve karşımıza Utopia'sıyla birlikte Thomas More çıkıyor. More'un yaşamı ve Utopia'sının şekil ve ihtivasından (Utopia'nın coğrafi konumu, siyasal yapısı, sosyo-ekonomik yapısı, Utopia'da dış ilişkiler ve savaş ve din) bahsediliyor. Yine bu bölümde benim okuma listeme kattığım yazar Etienne De La Bóetie var. Çevirisini Mehmet Ali Ağaolluarı'nın -bu kitabın yazarlarından- yaptığı Gönüllü Kulluk Üzerine Söylev benim dikkatimi çok çekti. Burada altını çizdiğim üç yazar olarak Machiavelli, More ve La Bóetie oldu. Bóetie gönüllü kulluk ve devlet mekanizmasından bahsederek siyasal iktidarların hepsine karşı çıkıyor fakat bir devlet görevlisi olarak çalışmaya devam ediyor. İnsanların özgürlüğünden vazgeçmesi, tiranın altında küçük tiran kesilmesi, tiranın yönetiminden sıkıntı çekip tirana değil tiranın buyruğundaki kişilere kızması ve tiranın yönetimini insanlara kabullendirecek uygulamaları ile kitap bence gayet iyi. Verilen örnekler ve dil de gayet etkili. Ben bu yüzden yakın zamanda okumayı düşünüyorum. Dördüncü bölümün sonunda monarkomaklar anlatılıyor ve burada bahsedilenler son buluyor. İyi bir kitaptı... (Batuhan)

Tanrı Devletinden Kral Devlete: Ağaoğulları, siyasal düşünce tarihinin bugün Batılı olarak anılan, Hrıstiyan devletlerdeki gelişimini anlatıyor, bu kitap serinin üçüncü kitabı, anlatıyor derken, dönem içerisinde takipçi bulan veya daha sonraları önem kazanan bazı düşünürlerin felsefelerini aktararak yorumluyor. Bunu yaparken yaptığı seçimler, olguları ve kavramları anlamaya yardımcı olmasının yanında devlet teorisiyle gelişip, kullanılagelen bazı kavramları ve önkabulleri titizlikle temizliyor. Bu serinin bir diğer beğendiğim yanı, gerek özenle hazırlanmış kaynakçası ve bölüm yardımcı kaynakları, gerekse düşünürlerin temel metinlerine, Türkçe ve orijinal dillerde, şevklendirici bir şekilde atıfta bulunulması, bu şekilde Ağaoğulları'nın yorumlarından da öte, Batıdaki yazarların yorumlarına konuyla ilgili başvurulabileceği gibi orijinal metinleri de okumak için insana istek kazandırıyor. Biraz da içerikten bahsedecek olursam, iktidar olgusunun, dağılmışlıktan, nasıl Kral elinde toplandığına, bunun yansımalarının ve itkilerinin nasıl şekillendiklerine ve bozulmalara işaret ediyor. İtalyan Machiavelli, Alman reformcu Luther, Münzer, İsveçli reformcu Calvin, İngiliz More, düşüncelerinin yanında Kilise düşünürleri diye adlandırabileceğim, dağınık çığır da bir yandan ilerliyor. Tabi aslında her ne kadar bu isimler de Kilise etrafında düşünlere sahip olsalar da ayrılan yönleri onların artık Kilise için değil, devlet, insan veya yeni Kilise için düşünmeleri yani aslında burda ikili bir kırılma dönemi var, Roma Kilisesi'nden Milli Kiliselerin ayrılması, Kral iktidarının ayrımlanması. (Batuhan)

--reklam--

Tanrı Devletinden Kral Devlete PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Mehmet Ali Ağaoğulları - Tanrı Devletinden Kral Devlete kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Tanrı Devletinden Kral Devlete PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Mehmet Ali Ağaoğulları Kimdir?

Mehmet Ali Ağaoğulları 1950 yılında Edirne'de doğdu. Saint-Joseph Erkek Lisesi'nden sonra Strazburg Institut de l'Etude Politique'i bitirdi (1973). Aynı yıl Paris'teki Sorbonne Üniversitesi'nde yüksek lisans çalışmalarına başladı. 1979'da aynı yerde Doctorat d'Etat (devlet doktorası) derecesini alan Ağaoğulları, siyasal teoriler bilim dalında 1987'de doçent, 1993'te de profesör oldu. 1980 yılından beri Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde "Siyasal Düşünceler Tarihi" dersleri vermektedir.

--reklam--

Mehmet Ali Ağaoğulları Kitapları - Eserleri

  • Sokrates'ten Jakobenlere Batı'da Siyasal Düşünceler
  • İmparatorluktan Tanrı Devletine
  • Kent Devletinden İmparatorluğa
  • Tanrı Devletinden Kral Devlete
  • Kral - Devlet ya da Ölümlü Tanrı
  • Kral-Devletten Ulus-Devlete
  • Ulus - Devlet ya da Halkın Egemenliği
  • Fransız Devrimi'nde Siyasal Düşünceler ve Mücadeleler 1789 - 1794
  • Fransız Devrimi’nde Siyasal Düşünceler ve Mücadeleler - Cilt 3
  • Fransız Devrimi’nde Siyasal Düşünceler ve Mücadeleler - Cilt 2

--reklam--

Mehmet Ali Ağaoğulları Alıntıları - Sözleri

  • "Eğer prens kurnaz ve kötüyse, bir tiranlık oluşturur; gaddarsa, devleti bir mezbahaya dönüştürür; cimriyse, uyruklarının derilerini soyar; savurgansa, çevresindeki bir düzine sülüğü doyurmak için uyruklarının kanını emer. Ve eğer aptal ve cahilse, daha da kötüsünü yapar." (Kral - Devlet ya da Ölümlü Tanrı)
  • gelecek kaygısıyla önündeki uzaklara bakan insan,her gün ölümün,yoksulluğun ya da bir başka kötülüğün korkusuyla içini kemirip durur;bu yürek sıkıntısı,belki uyku dışında ne son bulur ne de yatışır. (Kral - Devlet ya da Ölümlü Tanrı)
  • Prensin kendisine egemenliğin kötü etkilerinden korumasının tek yolu, tanrısal yasalara uygun davranmasıdır. Bir bakıma, din, iyi siyasetin tek güvencesidir. (Kral - Devlet ya da Ölümlü Tanrı)
  • Ona göre gönüllü kulluğun yerleştirilip sürdürülmesinde asıl önemli rol, hükmetme gücünden buyurma gücüne dönüşen siyasal iktidar tarafından oynanır. Bu gerçek kavranıldığı zaman, gönüllü kulluğun biri "ideolojik koşullanma", diğeri "güçsüzleşme" diyebileceğimiz iki nedeni belirgin bir biçimde ortaya çıkar. (Tanrı Devletinden Kral Devlete)
  • "Devletlerdeki iç savaşların temelinde genellikle eşitsizlik vardır; çünkü insanlar haklı ve eşit olana erişme uğrundaki mücadelelerinde bölünürler. (Sokrates'ten Jakobenlere Batı'da Siyasal Düşünceler)
  • Jean-Jacques Rousseau 28 Haziran 1712’de Cenevre’de doğdu. XVI. yüzyılda Fransa’dan kaçıp İsviçre’ye sığman bir Fransız Protestan ailesinden gelen babası, Rousseau’nun doğumundan önce altı yıl boyunca İstanbul’da saray saat­ çiliği yapmış olan bir Cenevre yurttaşıydı. Annesini sekiz günlükken kaybeden Rousseau ciddi bir eğitim görmedi; ama babası sayesinde Fransız ve Yunan edebiyatının baş­ yapıtlarını tanıdı ve daha sonraları bir Protestan papazdan Latince ile Klasikler’i öğrendi. On yaşından sonra babası ile dayısının evi arasında gidip gelen ve on iki yaşındayken çırak olarak çalışmaya başlayan Rousseau, 1728 yılında Cenevre’den kaçıp ömrünün sonuna kadar sürdüreceği “gezginci” yaşamına başladı. (Ulus - Devlet ya da Halkın Egemenliği)
  • Daha açıkçası siyasal iktidarın, bir başka deyişle prensin , kralın ya da imparatorun özerk olduğu alan olan iktidarın kullanımına (potestas‘a) ilişkindir. Oysa iktidarın ilkesi (auctoritas) Kilise’nin başı olan papanın elindedir. (Tanrı Devletinden Kral Devlete)
  • Fiziksel olarak güçlü olan bir insan bir başkasını öldürebilir, ama onu sürekli bir şekilde kendisine tabi kılamaz. Oysa birilerinin zenginliğe ya da üretim araçlarına sahip olmaları, bundan yoksun olan diğerlerinin yaşamlarını sürdürebilmek için eknomik gücü elinde bulunduran kişilere itaat etmelerine, La Boétie'nin deyişiyle "gönüllü kulluk" içine girmelerine neden olur. Daha açıkçası, "kölelik bağları insanların karşılıklı gereksinimler sonucunda oluştuğu için, bir insanı, daha önce başka bir insandan vazgeçemeyecek bir duruma getirmedikçe kul edip köleleştirmek olanaksızdır." (Rousseau) (Ulus - Devlet ya da Halkın Egemenliği)
  • Roma artık bir "siyasal toplum" olmaktan çıkmıştır. Çünkü tek bir siyasal özne vardır, o da imparatordur; geri kalan insanların hepsi birer uyruktan başka bir şey değildir. Bundan sonra hukukçu Ulpianus'un getirdiği anlayış bütün imparatorluğa hakim olur: "Prenceps'in iradesi yasadır; çünkü halk bütün imperium ve bütün kıtasını ona devretmiştir." Her şeyin imparatorun iki dudağı arasından çıkan söze bağlı olduğu, kamusal hak ve özgürlüklerin yok edildiği ve insanların her bakımdan yaşam derdinde düştüğü bir ortamda Birgül artık kimsenin olmayan siyaset hakkında düşünmediği açıktır (İmparatorluktan Tanrı Devletine)
  • "Bir yandan yasaların horlanması öte yandan başvurulan şiddet hareketleri" demokratik niteliklerin yok olmasına neden olur ve böylece demokrasi oklokrasiye (Plato'nun aşırı yasası demokrasi olarak adlandırdığı ayak takımının yönetimine) dönüşür. (İmparatorluktan Tanrı Devletine)
  • Demokrasi, yurttaşların suskunluğu üzerine değil, " çok sesliliği" üzerine kuruludur; siyasal kararlar, farklı görüşlerin ortaya atılıp tartışılmasıyla alınmaktadır (Kent Devletinden İmparatorluğa)
  • "Bugün, ne denirse densin, Fransızlar, Almanlar, İspanyollar, İngilizler yoktur artık; yalnızca Avrupalılar vardır. Hepsi aynı zevklere, aynı tutkulara, aynı göreneklere sahiptirler... Hepsi aynı koşullarda aynı şekilde davranırlar; çıkarcı olmadıklarını söylerler, ama düzenbazdırlar; kamusal iyilikten söz ederler, ama yalnızca kendilerini düşünürler; ... sadece lüks hırsına ve altın tutkusuna sahiptirler; parayı veren ilk kişiye kendilerini satmaya hazırdırlar" (Considerarions sur legouvernemenrde Pologne. ll. s. 347). (Ulus - Devlet ya da Halkın Egemenliği)
  • Erdem, aslında acıdan kaçmamayı göze alabilmektir. Sadece hazza yönelen ve belki de onu iyiye götürecek acılardan kendini uzak kılan insanın erdemli olması zordur. (Sokrates'ten Jakobenlere Batı'da Siyasal Düşünceler)
  • "Benlik sevgisinin [amour-propre] kölesi ve kurbanı olan herkes yaşamak için değil, fakat başkalarını yaşadığına inandırmak için yaşar." (Ulus - Devlet ya da Halkın Egemenliği)
  • Romalılar inançlarını yitiriyorlardı; daha doğrusu geleneksel değerlerin yerini paranın, lüks yaşamın ön plana yerleştirildiği yeni değerler alıyordu. (İmparatorluktan Tanrı Devletine)
  • Bilgelik bir şey bilmediğinin bilincinde olmaktır der Sokrates.. (Kent Devletinden İmparatorluğa)
  • Bodin, çeşitli toplumsal faktörlerin, örneğin dinsel, düşünsel, sanatsal ya da ekonomik alanlardaki değişikliklerin de ulusal karakterin değişmesine yol açacağını ve böylece devletin bir başka egemenlik biçimine doğru verileceğini kabul eder. (Kral - Devlet ya da Ölümlü Tanrı)
  • Aristokratların gözünde halkın yönetimi , çoğunluğun zorbalığından başka bir şey değildi; halk ise, aristokralara kin beslemeyi sürdürüyodu. ......... Artık demokrasi , toplumun çeşitli sınıflarının birlikte yönetime katıldığı bir rejim değil, fakat "demos sınıfı" nın kendi dışındaki soylular sınıfı üzerinde kurduğu egemenlik olarak görülüyordu. Bu anlamda demokrasi, yalnızca belli sosyal kesimlerin çıkarını gözeten bir sınıf iktidarıydı. (Kent Devletinden İmparatorluğa)
  • "toplumsal değerlerin yıkılıp yerine yenilerinin konamadığı bir toplum, aşırı bireyci öğretilere yeşerebilecekleri uygun bir ortam sağlıyordu." (Kent Devletinden İmparatorluğa)
  • "Doğal olarak bütün insanlar bilmek isterler" Aristoteles (Kent Devletinden İmparatorluğa)