Kitap Künyesi

Yazar: Henry Fielding

Çevirmen: Mina Urgan

Yayın Evi: İletişim Yayınları

İSBN: 9789754700619

Sayfa Sayısı: 439

--reklam--

Tom Jones 2. Cilt Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Dünyada yazılmış ilk romanlardan biri olan ve dünya klasikleri arasında tartışılmaz bir yeralan Tom Jones, yazılışından bu yana geçen bunca yıla rağmen hala taze, bugün yazılmış bir eser gibi okunabiliyor. Fielding’in kahramanı Tom’la birlikte, 18. yüzyılın İngiltere’sini dolaşıyor, her sınıf ve tabakadan insanla tanışıyoruz. Bu gezi boyunca, Fielding’in kendine özgü mizahı yanımızdan eksik olmuyor. Eseri Türkçe’ye Mina Urgan çevirmişti. Ama yıllar sonra, gençliğinde yaptığı ve Millî Eğitim Bakanlığı Klasikler Dizisi’nde yayımlanan çevirisini “hükümsüz” saydı; kitabı yeniden çevirdi. İletişim Yayınları Tom Jones’u bu yeni çevirisiyle sunuyor.

--reklam--

Tom Jones 2. Cilt Alıntıları - Sözleri

  • Sahte bi? namus, sahte bi? şerefle gölgesiymiş gibi birlikte bulunu?.
  • Ne çare ki kadınlar, hoşlandıkları kişilerin aptallığını hoş görmek için, binlerce özür uydururlar kendi kendilerine.
  • Ne çare ki kadınlar, hoşlandıkları kişilerin aptallığını hoş görmek için, binlerce özür uydururlar kendi kendilerine..
  • Yakındığınız belaların tek nedeni, aslında siz kendinizsiniz..
  • Erkeklerin yönettiği bütün bu işlere tanrı acısın! Bir tek kadı­nın aklı, bin erkeğin aklına bedeldir...
  • Eğer Doğa, aklımızı kocamıza teslim etmemizi isteseydi, kocalarından daha akıllı yaratmazdı bunca kadını. Aklı başında hiçbir erkek böyle birşey beklemez kadınlardan...

--reklam--

Tom Jones 2. Cilt İncelemesi - Şahsi Yorumlar

İkinci ciltte bir yandan Tom Jones in başına gelen talihsiz olaylar anlatırken, diğer yandan sevdiği kadın Sophia nin babasının kendisini istemediği biriyle zorla evlendirme çabalarına karşı evden kaçışı ve Londradaki yaşamı anlatılır. Sophia varlıklı,güzel,erdemli ve dindar bir kadın olarak karşımıza çıkar. Istemediği biriyle evlenmek istemeyen Sophia nin bu tavrı o dönem açısından büyük 'ahlaksızlık' olarak kabul edilse de, inatla bu durumu kabul etmeyerek babasına karşı tavrını sürdürür. "Fielding'e bakıla­cak olursa, salt para çıkarlarını gözeterek kızını evlendiren bir ba­ba, onu yasal yoldan düpedüz fuhuşa zorlamaktadır. Sırf para uğ­runa bir kadınla evlenen, Biitil gibi bir erkek de , yasal yoldan o ka­dının servetine el koymak isteyen bir hırsızdan başka bir şey değil­dir." Fielding Tom Jones'da, evliliğe böyle bir açıdan bakan kendi ça­ğına hiç çekinmeden meydan okumaktadır. Bir tabu olarak kabul edilen bu ahlak durumunu alaya alıp, olabildiğince eleştirir. Kitabın sonunda da sevenlerin kavuşması, evlenmesi ve Sophia'nin mücadelesinin zaferle sona ermesi, dönemin yazarları için 'ahlaksızlığın ödüllendirilmesi' olarak eleştirilir. Dünyanın ilk gerçekçi romanı olarak kabul edilen, baştan sona neşeli bir hiciv tadında süren bu aşk romanını mutlaka okumanızı tavsiye ederim... (Dionysos)

Başta Laurence Sterne, William M. Thackeray ve Charles Dickens olmak üzere, klasik İngiliz edebiyatı yazarlarını etkilemiş Henry Fielding’in başyapıtı kabul edilen romanı Tom Jones. Eser, kurgunun işlenişi ve karakterlerin oluşturulmasıyla ilk gerçekçi roman kabul ediliyor. Sanırım Tom Jones için İngiliz edebiyatının Don Quijote’u diyebiliriz. Tom Jones, pikaresk bir roman. Gayrimeşru bir çocuk olarak dünyaya gelen baş karakterin, bir soylu tarafından yetiştirilmesi, erdemli bir insan olma yolunda gelişimi ve aşk hayatı anlatılıyor. Bu açıdan bildungsroman özelliklerini de taşıyan eserde Fielding, soylu sınıfı, dönemin geleneklerini ve özellikle evlilik anlayışını sert bir şekilde eleştirirken, erdemli insan olmak için bilgi ya da dinin gerekliliğini ya da yeterliliğini sorguluyor. Oldukça akıcı ve keyifli bir eser. İkinci ciltte eserin biraz uzatıldığını düşünsem de genel olarak çok severek okudum. Mina Urgan’ın su gibi akan çevirisi yine muazzamdı. Klasiklerden hoşlanan herkese muhakkak tavsiye ederim. (İpek Dadakçı)

Tom Jones – 2 Cilt Takım Yazar : Henry Fielding Yayınevi: İletişim Yayınları Çevirmen: Mina Urgan Yayın Tarihi 2015 ISBN 9789750518263 Baskı Sayısı 1. Baskı Dil TÜRKÇE Sayfa Sayısı: 1064 Henry Fielding’ın Tom Jones – 2 Cilt Takım kitabı zevkle okunabilecek bir eser. Zaman zaman güldüren ve sizi eğlendiren, içindeki karakterlerin duygusallıkları ile birlikte yaşam içindeki mücadele ve iyimserlik içindeki yaşama sevinçleri, acı olaylar karşısındaki karşıtlıklar ile örülmüş ipeksi yaşama sevinci, olumsuz ve çirkin yanları olduğunda ise yazarın bir anlatıcı olarak araya girmesi ile birlikte yazar ihtişamına ihtişam katarken sizinle birlikte safların arasında yürüyen bir roman sunmuş. Böylece okuyucum bu yapıtta bazen kısa, bazen de çok uzun bazen bir günü bazen de yılları kapsayan bölümler bulunca; yani öykünün bazen hiç kıpırdaman durduğunu bazen de uçtuğunu görünce hayretlere düşmesin. Hiçbir eleştiri mahkemesi önünde hesap vermek zorunda değilim bu çeşit şeyler için. Çünkü gerçekten yeni bir yazı türü alanında kurucu durumunda olduğum için, orada canımın istediği gibi yasaları yapmakta özgürüm ben. Uyruklarım saydığım okuyucular, bu yasalara inanmak ve boyun eğmek zorundadır. Ne var ki, okuyucularımın bu yasalara isteye isteye ve sevine sevine uymaları için, her şeyden önce onların rahatlarını ve yararlarını göz önünde tutacağıma şimdiden söz veriyorum. Aslında onlara iyilik etmek için geçtim başlarına. Ben onlardan değil, onlar benden yararlansın diye dünyaya geldim. Ve onların ilgisini çekmeyi yazılarımın başlıca amacı yaparken, okuyucularımın da benim onurumu elbirliği ile koruyacaklarına ve hak ettiğim ya da istediğim kadar beni kutlayacaklarına güvenim var diyen Henry Fielding. Yazın tarihinde Tom Jones’un konumun önemi, olaylar örgüsünün işlenişi ve kişilerin çizilmesi açısından, gerçekçi ilk roman sayılmasından kaynaklanır. Tom Jones’un en hoş yanlarından biri, Fielding’in bu öyküyü anlatırken, okuyucularla sürekli bir diyalog kurması, giderek onlarla işbirliğine girişmesidir. Örneğin ‘’ Neyse, bu konuda tam bilgimiz olmadığından, Jones’un şu sırada ne halde olduğunun saptanmasını okuyucumuza bırakıyoruz, ‘’ der. Bir başka örnek ‘’ Bir iki satır önce, öğretmenden ‘’ zavallı Partridge ‘’ diye söz etmeme bakarak, bu adamın suçsuzluğunu açığa vurduğumu sanmasın okuyucu. Doğuştan yufkayürekli olduğum için bu deyimi kullandığımı sanması, daha yerinde olur bana kalırsa. Suçsuz olup olmadığını daha sonraları anlaşılacaktır belki de. Ama öykü anlatanları esinleyen peri bana bu sırrı verdiyse, ondan izin almadan hiç mi hiç niyetim yok açıklamaya ‘’ der. Yazarımız. Romanı okuyan kişi ile olan diyaloglar çeşitli benzetmeler, betimlemeler ve bunlara benzer şiirsel süslemeler serpiştirmiş yazarımız. Bunu sebebini şu şekilde açıklar Henry Fielding’ın Tom Jones – 2 Cilt Takım kitabın da ‘’ Uzun bir kitapla uğraşırken yazarı da okuyucuyu da uyku basınca, kafaları uyandırır bunlar. Ahh ne müthiş ifadeler bunlar ve bizimle birlikte yazarımız da yanımızda olduğunu betimleyen ifade eden bir tarz… Henry Fielding’ın Tom Jones – 2 Cilt Takım kitabını okurken her bölümün başında DENEME adını verdiği bölümler vardır. Bu denemeler hakkında yazarın şu ifadesi kesinlikle bilinmelidir ‘’ Yapmaya kararlı olduğumuz bu iş için, ille bir neden göstermek zorunda değiliz. Bunu, düzyazıyla yazılmış güldürücü her destanın bir kuralı saymamız, yeter de artar da. ‘’ Giriş niteliğinde olan bu bölümlerin, birçok yararlı yanı vardır. Bu yararlı yanlardan biri de, bir çeşit işaret ya da damga sayılabilmelidir. Bu işaret ya da damga sayesinde, herhangi bir okuyucu, bu tarihsel öykümüzde gerçeklere uygun doğru olayları, gerçeklere uymayan uydurma olaylardan ayırt edebilmenin yolunu bulabilir. Bana kalırsa, böyle bir işaret gerekli olacaktır pek yakında; çünkü son zamanlarda iki üç yazarın bu türlü öyküleriyle rağbet görmeleri, birçok başka yazan aynı türü denemek açısından yüreklendirebilir. Böylece bir yığın saçma sapan roman, acayip acayip masallar yazılabilir. Bu ise, ya kitap yayınlanıp satanların iflas etmelerine ya da okuyucuların boşuna vakit harcamalarına ve de ahlaklarını bozmalarına yol açabilir. Hatta bu yapıtlar yüzünden dedikodular ve karaçamlalar yaygınlaşır, nice değerli ve namuslu insanın adı kötüye çıkar belki de. Spectator’un aklı başında yazarı, her denemesinin başına Yunanca ya da Latince özdeyişler koyar. Hiç kuşkum yok ki, metelik etmeyen yazarlardan korunabilmek amacıyla yapmıştır bunu. Neden derseniz, yazar geçinenler, onlara okuma yazma öğretenlerden edindikleri bilgi dışında hiçbir şeycikler bilmedikleri halde; aslan postuna bürünüp anırınca kendini aslan sanan eşek kardeşler gibi, en yüce dahilerle aşık atmaktan ne korkar ne de utanırlar. Bu türden tarihsel öykülerin başlıca değerinin, önsöz niteliğindeki bu denemelerden kaynaklandığını söylemek istediğimi sanmayın sakın. Ne var ki, o sözünona yazarların, sadece öykü anlatan kısımlara öykünmeleri daha kolaydır da; gözlem ve düşünceden oluşan denemelere öykünmeleri daha güçtür aslında. Bunu yapmaya yeltenenler, Shakespeare’i taklide kalan ya da Horoitus’un dediği gibi sırf yalınayak yürüyüp suratlarını astıkları için tıpkı Cato’ya benzediklerini sana Romalılara dönerler. İyi öyküler uydurmak, bu öyküleri güzel anlatmak, ender bulunur bir yetenektir belki de. Gelgelelim, bunu hiç sıkılmadan yapmaya kalkan yığın adam vardır. Dünyanın dört bir bucağında bol bol yazılan romanları ve öyküleri incelersek, haksızlık yapmadan şu sonuca varabiliriz: Bunları yazanların çoğu, başka bir edebiyat türünde karşımıza çıkıp bize dişlerinin göstermeye göze alamazlar. Roman ve öykü dışında kalan herhangi bir alan da, on ya da oniki tümceyi bir araya getirmeyi beceremezler. Horatius ‘’ Her çaresiz budala yazmaya kalkar; yaşayan her yaratığın ticaret alanıdır şiir der. ‘’ Bu söz, öteki yazarlardan fazla, romancılara ve yaşam öyküleri yazanlara uygundur; çünkü tüm sanat dalları ve tüm bilim kolları için biraçık eğitim ve bilgi gerekir. Şiirin bunun dışında olduğunu düşünenler olabilir belki. Ne var ki, şiir için de koşuk ve uyak, ya da bunlara benzer şeyler bilmeli. Oysa öyküler ve romanlar yazmak için, kağıt, kalem, mürekkep ve bunları kullanacak el becerisinden başka hiçbir şey gerekmez. Kimi öykü veromanlara bir göz atınca, bunları kaleme alanların böyle düşündüklerini anlıyorum. Bunları okuyanlar da ( eğer böyle birileri varsa ) aynı şeyi düşünüyorlardır herhalde. İşte bu yüzdendir ki , yazarların çoğuna bakarak tümünü öyle sananlar, kağıt üstünde saptanmış gerçeklere uymayan öykü yazarlarını hor görürler. Biz de hor görülmek istemediğimiz için, yazdıklarımıza aslında uygun olan ‘’romanca’’ yani ‘’hayal ürünü olaylardan kaynaklanan öykü’’ deyimini kullanmaktan çekindik. Evvel ce de belirttiğimiz gibi, yarattığımız kişilerin tümü, doğanın o yüce ve gerçek kitabından alındığından ötürü, kendi kitabımıza tarihsel öykü adını verdik. Dünyanın en nükteli adamlarından birine göre, kimi yapıtlar, onu yazanın beyninin ya kaşınma illetine ya da ishale tutulmasının bir ürünüdür. Bizim kitabımızın bunlardan farklı olduğuna hiç kuşkumuz yok. Hem en yararlı, hem de en eğlendirici yazı türlerinden birini gözden düşüren bu kötü yazarlara hoşgörü göstermekle, çok zararlı başka bir iş de yapmış oluyoruz: Toplumun birçok güzel ahlaklı ve değerli üyesinin adını lekelemiş oluyoruz; çünkü en can sıkıcı dostlar her zaman zararsız olmadıkları gibi, en can sıkıcı yazarlar da her zaman zararsız değildirler. Rezil şeyler kaleme alabilecek, çevrelerine karaçalabilecek kadar dil bilirler bunların her ikisi de. Şimdi söylediğimiz eğer doğruysa, kepaze amaçlar güderek yazılan öykülerin, kendileri de kepaze olmalarına, başkalarını da kepaze etmelerine hiç şaşmamalı. Şu sıralarda sayısı gittikçe artan kepaze öykülerin, ileride okuyucuların boş zamanını, edebiyatı ve basın özgürlüğünü rezil etmesini engellemek için, öykü yazarlarına kesinlikle gerekli olan birkaç niteliği sıralayacağım şimdi: Bunlardan ilki dehadır. Horatius’a göre, deha olmadıkça, çalışmak hiçbir işe yaramaz. İnsan beyninin, çevresindeki her şeyi ve bunların belli başlı ayrıntılarını kavrayabilen güç, daha doğrusu güçler anlamında kullanıyorum ‘’deha’’ sözcüğünü. İnsanda doğuştan bulunan bu güçler, yaratma yeteneğiyle yargılama yeteneğidir aslında. Bu iki şeyi birleştiriyor, ‘’deha’’ diye adlandırıyorum. Yaratma yeteneğiyle yargılama yeteneği konusunda, büyük yanılgılara düşenler vardır. Birçokları, yaratma yeteneğini uydurma yeteneğiyle aynı şey sayar. Bu doğru olsaydı, hayal ürünü masal yazan birçok adamda yaratma yeteneği bulunduğunu kabul etmemiz gerekirdi. Oysan biz yaratmayı, ancak görebilmek ya da sezebilmek anlamında kullanıyoruz. Yani daha geniş anlamda, her şeyin gerçek özünü çabucak ve akıllı bir biçimde kavrayabilmek anlamında kullanıyoruz. Yargılama yeteneğinden yoksun bir adamda, yaratma yeteneğinin bulunması pek olası değildir. Ne dersiniz, iki şey arasındaki ayrımları görmeden, bu iki şeyin gerçek özünü kavramış sayılmamızın yolu yoktur. Ayrımları görebilmek ise, doğru doğruya yargılama yeteneğine bağlıdır. Oysa aklın başında bir iki kişi, dünyanın bütün budalaları ile birleşerek, yaratma yeteneğiyle yargılama yeteneğinin aynı insanda ya pek ender ya da hiçbir zaman bulunmadığını ileri sürmüşlerdir. Bir insanın, yaratma yeteneğiyle yargılama yeteneğini kendi kişiliğinde birleştirmesi de yetmez. İyi bir yazar olması için, bu insanın bir hayli bilgili olması da gerekmektedir. Gene Horatius’dan ve yetkili daha başkalarından alıntılarla bu görüşlerimi kanıtlayabilirim. Ama buna gerek yok; çünkü ustaca bilenmemiş el araçlarının bir işçiye yararı olmadığı, bir işin doğru dürüst yapılabilmesi için belirli kurallara uymak zorunluluğu, malzemesi olmayan bir işçinin hiçbir şey üretemeyeceği herkesçe bilinmektedir. İşte, ancak bilgi sağlayabilir tüm bunları. Doğa bize bir yeteneği bağışlamakla kalır; yani bize ancak mesleğimizin araçlarını verebilir. Bilgi ise, bu araçları kullanılır hale getirir, bunları kullanmanın yolunu bize öğretir ve işleyeceğimiz malzemenin hiç olmazsa bir kısmını sağlar. Yazar olmak isteyenin, tarih ve edebiyat alanında bilgili olması şarttır. Kerestesiz, kireçsiz, tuğlasız, taşsız, ev yapmaya kalkmak ne denli boşunaysa; bilgisi olmadan öykü yazmaya kalkmak o denli boşunadır. Yapıtlarına şiirin süslerini ekledikleri halde, öykü yazarları saydığımız Homeros ve Milton, kendi çağlarında bilinmesi gereken her şeyi biliyorlardı. Okuyup yazarak değil de, ancak konuşarak elde edebileceğimiz başka bir bilgi türe de vardır. Konuşma yoluyla sağlanan bu bilgi, insanları anlamak açısından öylesine gereklidir ki, ömürlerini üniversitelerde, kitaplar arasında tüketen bilgili ukalalar, insan konusunda karacahil kalırlar. Çünkü yazarlar insanları ne denli incelikle anlatırlarsa anlatsınlar, bu konuda gerçek bilgi, ancak dünyada yaşamakla elde edilebilir. Aslında tüm bilgi alanları için aynı şeyi söyleyebiliriz. Sırf kitap okumakla, fizik alanında da, hukuk alanında da uygulanır türde bir bilgi elde etmenin yolu yoktur. Hatta toprağı ekenler, çiftçiler, bahçıvanlar bile, ana kurallarını kitaplardan öğrendikleri bilgiyi, uygulamaya geçerek, kusursuz bir duruma getirmek zorundadır. Aklı başında Mr. Miller, bir bitkiyi ne denli tamı tamına betimlerse betimlesin, çömezlerine bu bitkiyi gidip bahçede görmelerine salık verir gene de. Oyunlarını yazarken Shakespeare’lerin, Johnson’ların, Wycherly’lerin, Otway’lerin en ustaca yarattıkları kişileri sahnede bir Garrick, Bir Cibber ya da bir Clive canlandırınca; bu kişilerin gözümüzden kaçan bir yanını kavrayıveririz hemen. Dünya sahnesindeki insanlar da kitaplardakilerden daha canlı ve daha çarpıcıdır. Böylece bir yazar, çizdiği kişileri, yaşamdan değil de, kitaplardan alınca, o çizdiği kişi, bir kopyanın silik kopyasına dönüşür; gerçekliğini de, canlılığını da yitirir. Yazarlar, her çeşit insanla, yani her kattan ve her sınıftan insanla görüşmelidir. Çünkü bir yazar, sadece yüksek tabakayla ilişki kurmakla da yüksek tabakayı tanıyamaz. Bir tek sınıfı bilip anlatması yeter diyeceksiniz ama; her sınıfın saçma yanları, öteki sınıfın saçma yanlarına ışık tuttuğu için, bir tek sınıfı ele alan yazar gerçekten büyük sayılmamalıdır. Örneğin aşağı tabakanın yaşamdaki sadeliği düşününce, yüksek tabakanın özentileri, büsbütün göze batar. Büsbütün gülünç gelir insana. Aynı biçimde, aşağı tabakanın kabalığını ve ilkelliğini düşününce, yüksek tabakanın nezaketi büsbütün çarpıcı bir hal alır. Doğrusunu söylemek gerekirse, şunu da unutmamalı: Yazarımız, her iki tabakayla da ilişki kurmakla, ahlak ve davranış açısından bir hayli düzelir: Bir tabakadan da inceliği, zarifliği ve düşünce özgürlüğünü öğrenir; çünkü bana kalırsa, aşağı sınıftan gelip eğitim görmeyenlerde pek ender bulunan bir özelliktir düşünce özgürlüğü. Son olarak şunu da söyleyeyim: Eğer yazarımızda herkesin iyi yürek dediği şey yoksa, duygudan yoksunsa, bütün bu sıraladığımız nitelikler beş para etmez. ‘’ Beni yazılarıyla ağlatabilecek adam, benden önce kendi ağlayabilmeli ‘’ der Horatius. Kaleme alırken duyulmayan bir acının, bize etkili bir biçimde aktarılmasının yolu yoktur. Okuyucuya en çok dokunan, en acıklı sahnelerin, gözyaşı dökülerek yazıldığında hiç kuşkum yok. Güldüren parçalarda, gülerek yazılır. Ancak kendim candan güldükten sonra okuyucumu güldürebilirim bana kalırsa. Ne var ki, beceriksiz davranırsam, okuyucum benimle birlikte güleceğine bana güler. Onun için, ileri sürdüğüm görüşlerin doğruluğuna akıllarıyla kanıtlayabilenlere, bir çağrıda bulunuyorum: Benim güzel okuyucum, kendi yüreğini yokla da, bir karar ver. Bu görüşlerime inanıyor musun, yoksa inanmıyor musun? Eğer inanmıyorsan, şunu bil ki, aklının ermediği şeyleri okudun şimdiye dek. Ne tadına varabildin ne de anladığın şeyleri okumakla vaktini boşuna harcayacağına, işinle gücünle uğraşman; ya da kendini eğlenceye vermen, çok daha hayırlı olur… Kitap hakkındaki fikirlerimi yazarken Henry Fielding’ın cümlelerinden, Mina Urgan’ın ( Çevirmenin Önsüzü ) yazısından birkaç cümle kullandım. (Richard Wagner)

--reklam--

Tom Jones 2. Cilt PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Henry Fielding - Tom Jones 2. Cilt kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Tom Jones 2. Cilt PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Henry Fielding Kimdir?

1707'de Somersetshire'de doğdu. Babası general, kız kardeşi Sarah da kendisi gibi yazardı. Yoksul düşen soylu bir aileden geliyordu. Soylu ailelerin okulu bilinen Eton'da okudu. Sonra'da yunan ve Latin Edebiyatını okumak üzere Leyden'e gitti. Leyden'de okuduğu sırada ailesinin parasal durumu iyice bozulduğundan, Fielding eğitimini yarıda bırakıp, İngiltere'ye dönmek zorunda kaldı. Tiyatroya sansür koyan yasa 1737'de yürürlüğe girdikten sonra, sadece tiyatro oyunu yazarak ailesini geçindiremeyeceğini anlayan Fielding, otuz yaşından sonra başladığı hukuk öğrenimini iki buçuk yılda bitirdi. 1740'da baroya girdi ve on yıl içinde Londra'nın en saygı gören yargıçlarından biri oldu.

Bir yandan yargıç olarak, bir yandan da yazar olarak yoğun çalışmaları, kırkına doğru sağlık durumunun bozulmasına, artık ancak koltuk değnekleriyle yürüyebilecek hale gelmesine neden oldu. Daha sıcak bir iklimde biraz iyileşebileceği umuduyla, 1754 yılında Lizbon'a götürüldü ve iki ay sonra da orada öldü.

--reklam--

Henry Fielding Kitapları - Eserleri

  • Joseph Andrews
  • Tom Jones 1.Cilt
  • Tom Jones 2. Cilt
  • An Apology for the Life of Mrs. Shamela Andrews

--reklam--

Henry Fielding Alıntıları - Sözleri

  • En güzel porselenlerde bir çatlak olabileceği gibi, en güzel insanda bir kusur bulunabilir. (Tom Jones 1.Cilt)
  • "Keşke birçok güzel kitap okumuş ve hatta kendileri gibi güzel kitaplar yazmış bazıları da bu kitaplardan senin kadar fayda etmiş olsaydı." (Joseph Andrews)
  • Benim açımdan en iyi kitap en çok satan kitaptır; ben vaazlara düşman değilim, derdim satmıyor oluşu. (Joseph Andrews)
  • Nice bilge kişiler, akıl üstüne kurulu sevgileri, güzelliğin çekiciliği üstüne kurulu sevgilerden daha sağlam sayarlar. (Tom Jones 1.Cilt)
  • Sahte bi? namus, sahte bi? şerefle gölgesiymiş gibi birlikte bulunu?. (Tom Jones 2. Cilt)
  • "Bir insan dünyanın dört bir tarafına yelken açsa, her limana demir atsa da, eğer bilgisiz ise, gittiği gibi cahil olarak döner." (Joseph Andrews)
  • Ne çare ki kadınlar, hoşlandıkları kişilerin aptallığını hoş görmek için, binlerce özür uydururlar kendi kendilerine. (Tom Jones 2. Cilt)
  • Erkeklerin yönettiği bütün bu işlere tanrı acısın! Bir tek kadı­nın aklı, bin erkeğin aklına bedeldir... (Tom Jones 2. Cilt)
  • Orada burada atalarından kalan onurla caka satan, ama erdemden yana zerrece nasibini almamış onca insan varken... (Joseph Andrews)
  • Shakespeare 'in de dediği gibi, tüm dünyayı neden yalnız kendi açımızdan görüyoruz? (Tom Jones 1.Cilt)
  • Akıl ve ağırbaşlılık bir çeşit koruyucularıdır erdemin. Bunlarsız güven içinde yaşayamaz erdem. (Tom Jones 1.Cilt)
  • ...terbiyenin bir yılda yaptığını hayâsızlık yirmi dört saatte yıkmıştı. (Joseph Andrews)
  • Bir ahlaksızlık gördüğünde kimse sövmekten geri kalmıyor, ama herkes başkalarında kötülediği şeyleri yapmaya can atıyor. (Joseph Andrews)
  • ...insanlık açısından yoksulluğun ve sefaletin acılarını gülme konusu etmeye çalışmaktan daha şok edici bir davranış olabilir mi? (Joseph Andrews)
  • "Bir defa, zeki insanların kibirliliğe daha yatkın oldukları genel gözleminin doğruyu yansıtmadığı sonucuna vardım. İnsanlar zenginlik, güçlülük, güzellik, şeref vs. gibi konularda aynı derecede kibirlidir...." (Joseph Andrews)
  • Bayağı ruhların hayran olamayacakları bir şeyler vardır gerçek güzellikte. (Tom Jones 1.Cilt)
  • Mr. Adams bana sık sık iffetin bir kadın için olduğu kadar erkek içinde en büyük erdem olduğunu, karısından başka bir kadın bilmediğini söylerdi.. (Joseph Andrews)
  • Ben şu kanıya vardım ki, dürüst kişiler suçlu olmak zahmetine katlanmayı göze alınca, kötü kişiler kolay kolay başa çıkamaz onlarla. (Tom Jones 1.Cilt)
  • Ne çare ki kadınlar, hoşlandıkları kişilerin aptallığını hoş görmek için, binlerce özür uydururlar kendi kendilerine.. (Tom Jones 2. Cilt)
  • Eğer Doğa, aklımızı kocamıza teslim etmemizi isteseydi, kocalarından daha akıllı yaratmazdı bunca kadını. Aklı başında hiçbir erkek böyle birşey beklemez kadınlardan... (Tom Jones 2. Cilt)