Kitap Künyesi

Yazar: Kerem Işık

Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları

İSBN: 9789750821523

Sayfa Sayısı: 120

--reklam--

Toplum Böceği Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Kerem Işık, ilk kitabı "Aslında Cennet de Yok" tan sonra ikinci kitabı "Toplum Böceği" nde farklı tonda öykülerle çıkıyor okurun karşısına. Toplum Böceği bugünün kalabalık, çıkar çatışmalarına dayalı dünyasını anlamaya yönelik, güncel bir damardan ilerleyen, değişen teknoloji ve hız çağında bireyin açmazlarını odağa alan öykülerden oluşuyor. Toplum Böceği ironiyi, mizahı, dil oyunlarını da devreye sokarak, topluma uyumlu birey yetiştirme, kariyer yapma, mutluluk arayışı karşısında cinnet eşiğinde dolaşan bireyin küçüldükçe küçülen, böceksi yaşamını odağa alan öykülerle bizi hapsolduğumuz derin uykuda ısırmaya hazır, bıyık altından gülen bir kitap.

--reklam--

Toplum Böceği Alıntıları - Sözleri

  • “Ismin -de halini bilmem de, insanin ben hali pek fenaymis”
  • Beynim, içinde hiçbir şey barındıramayan delik deşik bir naylon poşete dönmüştü.
  • Oysa mucizeler gerçek değildir. Gerçekler de pek mucizevi sayılmaz.
  • Burada olmalıyım dediğim yerlerde olmamam gerektiğini hissettim sonra. Betim benzim attı. Sarardım.
  • Çevremi saran onlarca, yüzlerce hatta binlerce insanın yalnızca beni yapmam gerekenlerden alıkoymaya çabaladıklarını hissediyordum; oysa yapmam gerekenler yahut benden beklenenler hakkında en ufak bir fikrim yoktu. Sahi, neydi benden beklenenler?
  • Ne de olsa insan gözlerini açıp bir yere baktığında yalnızca o yere bakmakla kalmıyor aynı zamanda hayata ortak oluyordu. Bense böyle bir ortaklık düşüncesinden git gide uzaklaşıyordum. Tüm bu başı sonu belli olmayan düşüncelerin arasında hayata karışıp deneyim kazanıp gözlem-inceleme yapmak, zihnim tarafından yaratılan batakta ruhumun daha derine saplanması anlamına geliyordu.
  • "İsmin -de halini bilmem de, insanın ben hali pek fenaymış. Bildigim bir şey var ama :ben koştukça içim uzaklaşır dışımdan. "
  • Tüm bu başı sonu belli olmayan düşüncelerin arasında hayata karışıp deneyim kazanıp/ gözlem -inceleme yapmak, zihnim tarafından yaratılan batakta ruhumun daha derine saplanması anlamına geliyordu. Erişmek istediğim fiziksel ve ruhsal durum tama anlamıyla bir hiçlikten ibaretti
  • Parçası olduğumuz gün, yoğun kıvamlı bir hal aldı. Islak bir un kütlesinden farkı kalmadı. Laciverde çaldı rengim. Yeşilliklerle çevrili yolda yürümeye devam ettim. Yeşerdim. Kuşlar, ağaçlar, kediler, börtü böcek falan… Hoş şeyler bunlar, dedim kendi kendime. Yeşilin olmayan tonlarına büründüm. Deli yeşili, çekip gitme yeşili, bana mı dedin yeşili… Her biri ayrı güzeldi. Hoşlandım.
  • Yaşadığım her şeyi bir yorgana işleyip sonra onu üstüme örtmek isterdim.

--reklam--

Toplum Böceği İncelemesi - Şahsi Yorumlar

KAFKA'nın sistem böceğinden dönüşemeyenler: 2012 #halduntaneröyküödülü verilen kitabı ve yazarını merakımdan okudum. Açıkçası; #kurtvonnegut benzeri #muratmenteş tipi bir üslup ile yer yer #thomasbernand gibi uzun paragraflar anlatımıyla karşılaştım. Kimya mühendisi yazarın edebiyatı, varoluşsal bir hiçlik sorgusu altında deneysel diyebileceğimiz tarzda kelimeleri türlü parçalama teknikleriyle kullanımı da özgünlükten ziyade farklılık yaratmış doğrusu. #trevanian 'ın ünlü romanının adından devşiirip #orwell 'ın 1984 eserinden alınmış distopik, kontrol edici yeni bir dil kullanılan uluslararası şirketin satın alma müdürünü sonunda ayı parselleyip satmaya kadar götüren ironik 'İş mi bu Şibumi', sürekli değişen ve yetişkin kontrolcü ağır eğitim sistem eleştirisi 'Bir ergenlik döneminin tragedyası' , imgeler ve sesler paradoksu merkezli değişen kof imge öbeklerine (kendi tabiri) bezeli varoluşsal hiçliğin sorgulandığı bir yaşamı tonlama olan 'Insanlık hali', yine deneysel ve güzel yazılmış kısa durum hikayesi 'Çirkin ile teknokolor anı' , #schopenhauer 'un Can sıkıntısı ve #durkheim 'ın intihar teorisinden türetilmiş günümüz toplumlarında algı yönetimini anlamaya yönelik bir kamu projesinin ( #saatleriayarlamaenstitüsü gibi) anlatıldığı 'Bir isyanın anatomisi' ile esere adını veren ve varoluşunu içindeki şeytan dediği tanrılarda arayan kayıtsız gencin dillendiği 'Toplum böceği' dikkat çekenlerdi; içerikteki 11 hikayeden... AORT (Anı ortaklığı) , YTDB (Yeni toplum diyalektikleri başkanlığı) gibi kısaltmalar ile Ataçyılan gibi metaforlar ve sık kullanılan Akkor hava tanımlamaları da güzeldi. Heceler, sesler ve kelime oyunlarıyla imgelerin sorgulandığı, hiciv ve ironik bakışın sergilendiği bu kitabı bitirdiğinizde; daha önce okuduğunuz pek çok yazarın birleşimi tadını aldığınızdan, edebi anlamda yeterliliğini kendinize sorabilir fakat ülkemize özel anlaşılamayan toplum davranışlarını (!) çözümlemeye yönelik psikoloji bazlı fikirler edinebilirsiniz: Kafka'nın sistem böceğinden farklı mıyız biz! (Hayat Bu)

Kitapta toplum böceği olarak toplumdan ziyade toplumdan farklı sebeplerle uzaklaşan ve kendine farklı bir dünya yaratmış olan hikayesi var genellikle. Üslubunu kısmen Murat Menteş'e benzettim diyebilirim. İşte takıntılı insanlar kapı dinleyenler vs, ya da İş mi bu ŞiBuMi adlı hikaye tamamıyla, beklediğimin üstünde bir kitap oldu. (Mustafa Faruk Yılmaz)

Tekrar okunmayı hak eden bir kitap olduğunu düşünüyorum. Hatta yakın zamanda tekrar okuyacağım öyküler var. Bir Veli’nin Güncesi ve İnsanlık Hali Ayrıca öyküleri okurken farklı nedenlerle –Şu an tam olarak hatırlamıyorum- beğendiğim alıntıları kaydetmemiştim. Onları toparlamak için bile bir ara bir daha okuyabilirim kitabı. Postmodern metinlerde araya girme durumu artık kusur sayılmasa da benim çok da hoşuma giden bir durum değildir. Ancak bu metinlerde araya girmeler gerekliydi ve yazar bunu doğrudan girerek değil, dipnot vererek yapmış. Tarihî romanlarda belki olabilir ama kurgusal metinlerde alışılmış bir yöntem değil dipnot usulü. En azından benim için değil. Daha önce rastlamadım. Diğerleriyle kıyasladığımda sönük bulduğum, sevemediğim bir öykü yok aslında. Her biri kendi içinde özgün ve güzel. Sadece okuduğum an içinde bulunduğum ruh halinden dolayı Toplum Böceği öyküsüyle aramızda sonu nedeniyle bir soğukluk oluştu. Normalde takılmam ama işte… Eco’nun değimiyle bu öyküyü okurken ben “Ampirik Okur” oldum. Öykülerden kısa kısa bahsederek yorumumu sonlandırayım 1- İş mi Bu Şibumi Köleleşmeyi, mekanikleşmeyi, mekanikleştikçe köleleşip köleleştikçe mekanikleşmeyi mizahi hoş bir şekilde işlemiş bu öyküde yazar. 2- Ve Diyor ki Güzel bir kendini arayış öyküsü Kendini arama durumu oldukça klasik bir konu. Ama adı üzerinde “kendini sorgulama ve arama” olduğu için “klişeleşme potansiyeli olan bir konu mu?” diye bir an için kendime sordum ama… Bilemiyorum. 3- Bir Ergenlik Dönemi Tragedyası Merkezde eğitim olan güzel bir toplumsal eleştiri örneği. Yök kelimesine ve açıklaması beni güldürdü. O açıklamayı görmeseydim normal Yök olarak algılayacaktım. Açıklamayı görünce… Metnin bağlamına da kısmen ters normal Yök ama açıklama olmasaydı fark edemeyebilirdim aykırılığı dürüst olmak gerekirse. 4- Bir Veli’nin Güncesi Mizahi, tatlı bir öyküydü. Yukarıda da ifade ettiğim gibi tekrar okuyacağım yakın zamanda. 5- Kolormatik Tanrı Rengarenk bir öyküydü. –Mecazen değil- Elbette keyif aldım. 6- İnsanlık Hali Tekrar okuyacağım yakın zamanda bu öyküyü de. Hecelerin bir yapboz gibi şekillendirilebileceğini gösteriyor yazar yine bu öyküde. Ayrıca Deve Kuşu ve horozdan dolayı Yoğun bir büyülü gerçekçilik taşıdığını söyleyebiliriz öykünün. İlk okuduğumda hayalde canlandığı için “Büyülü gerçekçilik sayılır mı?” diye bir an düşündüm ama sayarız bence. Bilimselliği kurgusallığa taşıma açısından bir adım daha atmış yazar bu öyküde. 7- Çirkin İle Teknikolor anı Güzel bir bilinçakımı öyküsü. 8- Değişen Bir şeyler Güzel bir öyküydü. Üzerine yazacağım pek bir şey yok. 9- Toplum Böceği Daha önce belirttiğim gibi okuduğum andaki ruh halimin etkisiyle sonu nedeniyle beni itti. Aykırılık düşüncesi nedeniyle çok sevdiğim bir kitabın epigrafından sonraki ilk cümlesini hatırlattı bana şu an yazarken. Kitabı ve cümleyi yazmayacağım. 10- Afakanus Kelimelerden kurulan hoş bir oyun olmuş. 11- Bir İsyanın Anatomisi Güzel bir toplum eleştirisi yine. Bilimselliği kurgusallığa yedirme durumu burada da var. VelHasıl iyi kitaptı. 15.12.2020 (Tuba VURAL)

--reklam--

Toplum Böceği PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Kerem Işık - Toplum Böceği kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Toplum Böceği PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Kerem Işık Kimdir?

1976 yılında İzmir’de doğdu. Kimya Mühendisliği okudu. “Kaos” üzerine yaptığı tez çalışmasıyla Fizik yüksek lisansını tamamladı. Öyküleri Kitaplık, Varlık, Notos Öykü, Eşik Cini, Özgür Edebiyat dergilerinde yayımlandı. 2010 yılında yayımlanan ilk kitabı Aslında Cennet de Yok’un ardından 2012 yılında Toplum Böceği adlı kitabıyla Haldun Taner Öykü Ödülü’ne değer görüldü. Iskalı Karnaval kitabı 2015 yılında yayımlandı. Edebiyat ve ilgi alanı olan felsefeye dair yazılarını fırsat buldukça “Tek Kişilik Azınlık” başlıklı blog sayfasında sürdürmeye devam ediyor. Aynı zamanda çevirmenlik de yapan yazar, İzmir’de eşi Özlem ve kızı Öykü’yle yaşıyor.

www.tekkisilikazinlik.com

--reklam--

Kerem Işık Kitapları - Eserleri

  • Iskalı Karnaval
  • Aslında Cennet de Yok
  • Toplum Böceği
  • Dünyanın Güçlü Tarafı
  • Davetsiz Misafir
  • Yeni Bir Yüz

--reklam--

Kerem Işık Alıntıları - Sözleri

  • İnsan, yaşarken ıskaladığı bir hayatı gerçekten yaşamış sayabilir mi kendini? (Iskalı Karnaval)
  • Oysa mucizeler gerçek değildir. Gerçekler de pek mucizevi sayılmaz. (Toplum Böceği)
  • Hayatında mutluluğu aradığı, her şeye rağmen mutlu olabileceğini düşündüğü bir dönemde tanışmışlardı. (Dünyanın Güçlü Tarafı)
  • Çaresizlikten konuşuyor insan. Çaresizlikten yürüyor, çaresizlikten gülüyor, çaresizlikten kendini başkalarına anlatmaya çabalıyor; her şey ama her şey insanın çaresizliğinden. (Aslında Cennet de Yok)
  • ...Göğü delecek kadar uzun gibi hatırladığı ağaçların cılızlığı onu hayal kırıklığına uğratmış, bir zamanlar koşa koşa bitiremeyeceğini sandığı caddeler ona şimdi daracık çukurlar gibi görünmüştü. Büyümek böyle bir şey demek ki diye düşündü. İnsan sonu asla gelmeyecekmiş gibi görünen hırgürün içinde büyüyüp yaşlanıyor ve geriye dönüp baktığında anımsadıklarını birkaç kırık dökük sözcükle anlatabiliyordu. (Dünyanın Güçlü Tarafı)
  • "Ceylan Hanım doğrusu sizi gerçekten takdir ediyorum. Geniş hayal gücünüzün yanında muazzam bir de espri yeteneğiniz varmış." (Iskalı Karnaval)
  • Yaşadığım her şeyi bir yorgana işleyip sonra onu üstüme örtmek isterdim. (Toplum Böceği)
  • "Kimsen var mı?" diye sordum. "Yok" dedi. "Evinde mi yok?" dedim. "Yok," dedi. "İsmin ne peki?" diye sordum. "Yok," dedi. İşte o zaman kendi kendime konuştuğumu fark ettim. (Aslında Cennet de Yok)
  • Onu şaşırtan ikinci mevzuysa, yaşama devam edebilmek için bir şeylerin unutulmasına dair gereklilikti. Bellek, kurbana doymayan amansız bir yasa-koyucudan farksızdı. ... Bazı anılar, kişiler, günler ve hatta yıllar sebepsiz yere kurban ediliyor ve gündelik hayat bu ölü toprağın üzerinde tüm görkemiyle yükseliyordu. (Dünyanın Güçlü Tarafı)
  • "Belki de yalnızca mutsuz bir insanım ben. Durmak bilmeden kendi kendimi sorgulamalarımın, dalıp gitmelerimin, çevremde onlarca insan olduğu halde kimse yokmuş gibi davranmalarımın sebebi bu." (Aslında Cennet de Yok)
  • "Şey... SERÇE derken ne kastediliyor acaba?" "Serbest Çağrışımlı Editörlük Yunus Bey diye yanıtladı Başkan. (SERÇE ve SANKİ sansür kurulu olarak da okunabilir.) (Iskalı Karnaval)
  • Burada olmalıyım dediğim yerlerde olmamam gerektiğini hissettim sonra. Betim benzim attı. Sarardım. (Toplum Böceği)
  • Beynim, içinde hiçbir şey barındıramayan delik deşik bir naylon poşete dönmüştü. (Toplum Böceği)
  • Tüm bu başı sonu belli olmayan düşüncelerin arasında hayata karışıp deneyim kazanıp/ gözlem -inceleme yapmak, zihnim tarafından yaratılan batakta ruhumun daha derine saplanması anlamına geliyordu. Erişmek istediğim fiziksel ve ruhsal durum tama anlamıyla bir hiçlikten ibaretti (Toplum Böceği)
  • Çevremi saran onlarca, yüzlerce hatta binlerce insanın yalnızca beni yapmam gerekenlerden alıkoymaya çabaladıklarını hissediyordum; oysa yapmam gerekenler yahut benden beklenenler hakkında en ufak bir fikrim yoktu. Sahi, neydi benden beklenenler? (Toplum Böceği)
  • "Sokakta birini gördüğümüzde, onda asıl dikkatimizi çeken şey genellikle kusuru olur." (Dünyanın Güçlü Tarafı)
  • "Tanıdığım herkes delirdi. Varlıkları da yoklukları da bir artık benim için." (Aslında Cennet de Yok)
  • "Zaman insana tuhaf -ve çoğu zaman sağlıksız sonuçlar doğuran*- şeyler yapıyordu ama her birimiz nasıl işlediğine akıl sır etmeyen bir tür alışma mekanizmasıyla donatılmıştık." *bkz: ölüm (Iskalı Karnaval)
  • "İsmin -de halini bilmem de, insanın ben hali pek fenaymış. Bildigim bir şey var ama :ben koştukça içim uzaklaşır dışımdan. " (Toplum Böceği)
  • Parçası olduğumuz gün, yoğun kıvamlı bir hal aldı. Islak bir un kütlesinden farkı kalmadı. Laciverde çaldı rengim. Yeşilliklerle çevrili yolda yürümeye devam ettim. Yeşerdim. Kuşlar, ağaçlar, kediler, börtü böcek falan… Hoş şeyler bunlar, dedim kendi kendime. Yeşilin olmayan tonlarına büründüm. Deli yeşili, çekip gitme yeşili, bana mı dedin yeşili… Her biri ayrı güzeldi. Hoşlandım. (Toplum Böceği)