Kitap Künyesi

Yazar: Nazlı Eray

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789755100203

Sayfa Sayısı: 160

Uyku İstasyonu Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Nazlı Eray, yeni romanı Uyku İstasyonu'nda okurlarını yine çok değişik dünyalara götürüyor. Hasanpaşa'daki bir hastanenin yoğun bakım servisinde beş aydır bitkisel yaşamda olan annesi, Bursa'daki felçli Hamdullah Bey'in aynası, gizemli Yıldız Tozu Oteli, umutsuzluk ve çaresizlikle savaşırken, gecenin içinde bir muzun doğuşu... Yazar, yaşamla ölüm arasında sıkışmış bir insanın peşindeyken, bir türbede bir yaşlı adamla karşılaşıyor ve bu evrende yaşarken başka boyutların da varlığını keşfediyor. Romanın geçtiği kentler: Bursa, Sinop, Paris, Antalya ve İstanbul'da okurunu hiçbir sınır tanımadan dolaştıran Nazlı Eray, İllüzyonist Hans Moretti ve 'Binbir Yüzlü Adam' Jeff McBride'ın numaralarını da bu psikolojik, felsefi ve metafizik örgünün içinde okurlarına sunuyor. Ömer'in Bahçesi... Bir kadının gece vakti bir yabancı gibi evini dışarıdan izlemesi... Uyku İstasyonu'nda beş aydır uyuyan bir anne...

Uyku İstasyonu Alıntıları - Sözleri

  • "Zamanı, her şeyi unutmuştum. Zamansızlık ne güzeldi."
  • ''Sevgi tılsımlı bir şey... Onu en iyi, yitirdiğin zaman anlayabilirsin.''
  • Acaba mutlu günler var mı? Hani insanın neşeyle kalktığı, bütün bir gün, beyninin bir köşesinde dayanılması güç acıları sıkıştırıp üstünü örtmeye çalışmadığı, yaşamının güzelleştiğini her an duyumsadığı o günler geri gelecek mi ? Sevildiğini ve korunduğunu hissettiği, ileriye umutla baktığı günler insanın..
  • Ölüm, Üstünde uçuşan bir kuş. Ama, Kanadı henüz sana değmedi.
  • "Sevgi tılsımlı bir şey... Onu en iyi şekilde, yitirdiğin zaman anlayabilirsin."
  • "Evler... İnsanların gelip geçici kabukları... öyle görüyorum ben onları."
  • "İnsan dar boğazlardan geçtikten sonra daha da güçlenir.
  • ölüm, üstünde uçuşan bir kuş. ama, kanadı sana henüz değmedi.
  • Annem ölmesin. Mahmut Baba, annem ölmesin. Gözlerini açsın. Beni tanısın. Ne olur annem ölmesin. Onu o kadar çok seviyorum ki... Mahmut Baba, belki de yaşamımda annemin bana olan sevgisi gibi bir sevgiyi bir daha hiç bulamayacağım.
  • yaşadığınız her an, size verilmiş bir armağan.
  • ''Annem... Annem nasıl zavalli gövdesini terk edemiyorsa, nasıl yüreğini durdurup başka bir dünyaya gidemiyorsa, ben de sanki aynı şeyleri yaşıyorum.''
  • Düşünceler içindeydim. ''Bir sevgiyi görememek... Anlayamamak...'' ''Veya'' dedi Hamdullah Bey ''Bir sevgiyi gösterememek ve anlatamamak...''
  • bir insanın belli bir dayanma gücü vardı yaşamındaki acı veren, olumsuz olaylara karşı. Hiçbir dayanağım yoktu. Birden bire yaşamımın bir bölümü de sularla kaplanmış bir kent gibi garip bir biçimde yok olup gitmişti.

Uyku İstasyonu İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Kitabı okudum ama ne okuduğumu bende tam bilmiyorum. Kötü der miyim, sanırım demem. Kitabı kısaca tanımlamam gerekirse hülyalı bir kitap olduğu söyleyebilirim. Rüya mı gerçek mi olduğunu anlamadan bitiyor kitap. Vites koluyla hareket eden bir ayna, Ömer'in Bahçesi, daha birçok değişik hadise... Şehirler arasında akıp giden bir düş dizisi. Kitap hakkındaki tavsiyem kesinlikle bir oturuşta bitirmeniz yoksa okumak zorlaşabiliyor. (aysun)

Inanın ne okuduğumu ben de bilmiyorum, yalnızca bir rüya mı yoksa zaman ve mekanlar arasında bitmek bilmez bir gezinti mi? Annesinin aylardır yoğun bakımda oluşunun üzüntüsünü, yorgunluğunu taşıyan bir kadının yaşlı bir adam ile karşılaşmasıyla başlıyor roman. Sonra da şehirler ve zamanlar arasında sürüklenip duruyoruz, ne okuduğumuzu anlayamadan bitiveriyor. Beni şaşkınlık içinde bırakan keyifli bir okuma oldu, tek oturuşta su gibi okunursa daha etkili olacaktır. (cessie balık)

Kitabın Yazarı Nazlı Eray Kimdir?

Nazlı Eray, Ankara’da doğdu. İngiliz Kız Ortaokulu, İstanbul Arnavutköy Amerikan Kız Koleji ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde okuduktan sonra Turizm ve Tanıtma Bakanlığı’nda tercüman olarak çalışmaya başladı. Çeşitli gazetelerde köşe yazarlığı yaptı. Edebiyatçılar Derneği’nin kurucuları arasında yer alan Eray, Türkiye Yazarlar Sendikası ile Uluslararası Yazarlar Birliği (PEN) üyesi ve 1977 ve 1978 yıllarında Yaratıcı Yazın dersleri verdiği ABD Iowa Üniversitesi’nin Onursal Üye’sidir. Yazmaya 1959’da henüz ortaokuldayken kaleme aldığı öyküsü “Mösyö Hristo” ile başlayan Eray’ın ilk öykü kitabı Ah Bayım Ah 1975’te çıktı. Nazlı Eray’ın öykü, roman ve oyunları pek çok dile çevrildi. Erostratus (1977) adlı oyunu, Sartre, Montaigne, Camus, Unamuno, Pessoa ve Bauer’in Erostratos yorumlarıyla birlikte Blood and Ink’te (“Kan ve Mürekkep”) yer aldı. Nazlı Eray, anılarının bir bölümünü Tozlu Altın Kafes (DK, Ocak 2011) adıyla kitaplaştırdı.

 

Nazlı Eray Kitapları - Eserleri

  • İmparator Çay Bahçesi
  • Aydaki Adam Tanpınar
  • Aşık Papağan Barı
  • Aşk Artık Burada Oturmuyor
  • Orphee
  • Ömür Uzatma Kahvehanesi

  • Arzu Sapağında İnecek Var
  • Pasifik Günleri
  • Ayışığı Sofrası
  • Kız Öpme Kuyruğu
  • Sis Kelebekleri
  • Kayıp Gölgeler Kenti
  • Ah Bayım Ah

  • Aşkı Giyinen Adam
  • Farklı Rüyalar Sokağı
  • Marilyn Venüs'ün Son Gecesi Marilyn Monroe Ankara'da: Cursum Perficio!
  • Beyoğlu'nda Gezersin
  • Halfeti'nin Siyah Gülü
  • Uyku İstasyonu
  • Ay Falcısı

  • Deniz Kenarında Pazartesi
  • Frej Apartmanı'nın Esrarı
  • Ölüm Limuzini
  • Uyku İstasyonu
  • Tozlu Altın Kafes
  • Elyazması Rüyalar
  • Gece Çiçeği İstanbul

  • Aşk Yeniden İcat Edilmeli
  • Eski Gece Parçaları
  • Yoldan Geçen Öyküler
  • Rüya Yolcusu
  • Yıldızlar Mektup Yazar
  • Büyülü Beyoğlu
  • Karga Feramuz'un Aşkı

  • Geceyi Tanıdım
  • Kalbin Güney Batısı
  • Sinek Valesi Nizamettin
  • İki Kafalı Topaç Villy
  • Örümceğin Kitabı
  • Bir Böcek Sevdim
  • Bir Rüya Gibi Hatırlıyorum Seni

  • Geceyi Tanıdım - Yoldan Geçen Öyküler
  • Hazır Dünya
  • Düş İşleri Bülteni
  • Nazlı Eray: Ömür Uzatma Kahvehanesi Seçme Öyküler
  • Ekmek Arası Rüya
  • Kuş Kafesindeki Tenor
  • Sihirli Saray

  • Naz ve Köşkteki Vampir
  • Çığlık Atan Mumya
  • Gören Gözler Duyan Kulaklar
  • Naz ve Büyülü Bahçe
  • Mırmır Osman
  • Billur Ahtapot ile Mor İnci
  • Aşk Artık Burada Oturmuyor

  • Kapıyı Vurmadan Gir
  • Kalbinde Kadın Taşıyan Erkekler Birahanesi
  • Geceyi Tanıdım Erostratus

Nazlı Eray Alıntıları - Sözleri

  • Meze tabaklarında anılar ve eski aşklar var. (Ayışığı Sofrası)
  • Arada gerçeği yitirmek ne güzel. (Düş İşleri Bülteni)
  • “İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç.” (Elyazması Rüyalar)
  • Anlatacak o kadar çok şey var ki... İçimde birikmiş şeyler, belleğime hücum eden anılar. (Halfeti'nin Siyah Gülü)
  • "... Üstümde çok ağır bir yük hissediyorum. Bu yük bazen o kadar ağırlaşıyor ki; sırmalı kadife ceketime dev bir mezartaşı çimentolanmış sandığım oluyor. Sırtıma... Çimentolanmış bir mezartaşı. Aynaya gidip bakıyorum, görüyorum onu. Tersten, üstündeki yazıyı okuyorum. 'Rudolf von Hapsburg' yazıyor. Üstünde doğum tarihim var. Ölüm tarihinin olduğu yer boş. O anda bembeyaz bir el bana bir divit kalem uzatıyor. Ucu kana batırılmış. Onu yavaşça alıp, kanla, ölüm tarihimi mezar taşımın üstüne ben yazıyorum." (Yıldızlar Mektup Yazar)
  • “Ceviz kabuğunun içindeydim. Şimdi Tanrı beni fındık kabuğunun içine soktu.” (Ayışığı Sofrası)

  • Ben, Bekleme Ustası olurken, her bir şeyin çok usul usul ve sabırla bekleneceğini sanıyordum. Oysa beklenmedik olaylar peş peşe geliyordu! (Kız Öpme Kuyruğu)
  • " Evet. Dikkat edilmezse en çabuk eskiyen duygu aşktır" (İmparator Çay Bahçesi)
  • "İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç." (Elyazması Rüyalar)
  • "Tarihte daima gizemli bir şey kalmalıdır." (Yıldızlar Mektup Yazar)
  • Yüzümde, çok sevdiği birini yitirmiş olan bir insanın acısı ile dolaşıyordum. (Deniz Kenarında Pazartesi)
  • Ölüm, üstünde uçan bir kuş. Ama, kanadı sana henüz değmedi. (Uyku İstasyonu)
  • Uçsuz bucaksız, sonsuz ve yarınsız bir yolculuğa çıkıyordu. (Kayıp Gölgeler Kenti)

  • "Yapayalnız bir insanım. Beni ancak ağaçlar, bitkiler, kapıların ve pencerelerin dışları, sokaklar ve o sonsuz yıldızlı gece sever." (Uyku İstasyonu)
  • Kavanozdaki ölüyle baş başa kalmıştım. (Kayıp Gölgeler Kenti)
  • Yoldaki büfenin birinden bir şişe vişne suyu alıp oracıkta hepsini içivermek dünyanın en güzel şeyiymiş gibi geliyor bana. (Ah Bayım Ah)
  • Neden korkuyorsun? Ölümden mi? Yok olmaktan, belleğini yirirmekten, ya da bedenine bir nüzul inmesinden mi? Neden korkuyorsun? (Ayışığı Sofrası)
  • ''Sevgi tılsımlı bir şey... Onu en iyi, yitirdiğin zaman anlayabilirsin.'' (Uyku İstasyonu)
  • "Para bir bıçak gibidir," dedi Sibil. "Keser ve yaralar kimi zaman." (Ayışığı Sofrası)
  • İpi kopmuş bir uçurtma gibiyim. Ama gökyüzünde değilim. Başka bir yerlerde kaybolmuş gitmişim. (Kalbin Güney Batısı)