Kitap Künyesi

Yazar: Necati Cumalı

Yayın Evi: Cumhuriyet Kitapları

İSBN: 9789756747520

Sayfa Sayısı: 448

--reklam--

Yağmurlarla Topraklar Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Yağmurlarla Topraklar'da Necati Cumalı, ağır ağır doğan ve birden gelişen bir aşkı anlatırken, bir yandan, öğretmen, avukat, doktor olarak Anadolu'nun küçük kentlerinde yaşayan binlerce aydının ortak çilesini, tutucu çevrelerin baskısı altında güvensiz yaşayışlarını, yalnızlıklarını yansıtıyor; bir yandan da somut örneklerle bizdeki toprak mülkiyetinin temellerine inerek toprak reformuna; vakitli vakitsiz yağan yağmurların yol açtığı sevinçler üzüntülerle ekicilerin doğa ile olan ilişkilerine ışık tutuyor. Hayatın özünde olduğu gibi değişik olayları iç içe yansıtan, sağlam, usta işi büyük roman bu.

--reklam--

Yağmurlarla Topraklar Alıntıları - Sözleri

  • Unutmak istiyordu, en çok da kendini. Nerede olduğunu, ne yaptığını, ne yapacağını bilmemek, yitip gitmek.
  • "Hep öyle olur, insanın sonradan aklı başına gelir."
  • Boşuna tartışıyorsun, dedi. Kuşkuları olmayan insanlarla tartışılmaz.
  • "Kuşkuları olmayan insanlarla tartışılmaz..."
  • "Kazandığımız üç beş lira kâğıt sadece.Enflasyon alın terini, emeği, bilgiyi hiçe indirdi.Görgüsüz, kaba, vurgun peşinde bir aracı sınıfı zengin ediyor.
  • Neyimiz kaldı dışarda ıslanacak?
  • Kuşkuları olmayan insanlarla tartışılmaz...
  • Biz yarışlarda ağır kilo taşıyan atlar gibi koşuyoruz onların yanında. Artık yetişebilirsen yetiş, tutabilirsen tut onları. Bizim babadan kalma, hazıra konduğumuz hemen hemen hiçbir şeyimiz yok.
  • Kuşkuları olmayan insanlarla tartışılmaz...
  • Kimse kendi görüşlerine uymayan, ya da rahatını kaçıracak tek söz duymak istemiyor ağzımdan

--reklam--

Yağmurlarla Topraklar İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Tütün Zamanı üçlemesinin ikinci kitabı Yağmurlarla Topraklar gerçekten ilki gibi zevk alarak okuduğum, bana çok şey kattığını düşündüğüm bir roman oldu. Tam anlamıyla bir dönem romanı diyebilirim. Anlattığı yılları o kadar iyi yansıtıyor ki, 1950'lerin 60'ların siyasi, ekonomik tüm dertlerini anlayabiliyor, o coğrafyada yaşayan insanların tasalarında ortak oluyorsunuz. Uzunca bir kuraklığın ardından yağan yağmur Urla köylülerinin yüzünü güldürürken sizinkini de güldürüyor. Veya bitmek bilmeyen kuraklık tütünün fidanlarının tutmayacağını düşünen ekiciyi nasıl tasalandırıyorsa sizi de öyle dert içerisine sokuyor. Ve tüm bunlar arasında yaşanan, herkesin, hepimizin başından geçebilecek bir aşkın bir yıl süren; eylülde başlayıp ağustosta biten hikayesine tanık oluyorsunuz. Herhalde dediğim gibi hepimizin başından geçmesi mümkün olacağından olsa gerek bu aşkın tam içerisinde hissediyor okur kendini. Onlar sevindikçe seviniyor, küstükçe küsüyorsunuz. Ben romanda ille de realistlik arayan biri değilim, öyle olacak olsa fantastik edebiyatı, distopyaları bu denli sevmezdim. Ben her şeyi yerli yerinde seven bir okurum sadece. Ve Necati Cumalı gerçekliğin hakkını vererek yazan bir yazar. O yüzden benim her zaman bir okur olarak en üstlerde tuttuğum ve bir yazar olarak imrenerek baktığım bir yazar olarak kalacak. Tütün Zamanı'ın tüm kitapları hakkında söylenecek daha çok güzel şey var ama hepsini yazmak mümkün değil. Aşkı, toprakla uğraşan, yoksulluğu bilen anadolu insanını, 50'leri 60'ları, küçük kasabalara sıkışıp kalmışlığı, küçük yerde memur olmayı, sevmeyi, sevilmeyi ve daha sayamadığım bir sürü şeyi okumak isteyene Yagmurlarla Toprakları öneririm. 10/10 (Hasan Bulut)

Yağmurlarla Topraklar: kitap/kitap--7537 Tütün Zamanı -2/ Yağmurlarla Topraklar. Necati Cumalı üçlemesinin ikincisi. Bu sefer Avukat Nihat'ın hikayesi...Bir Ege kasabasında avukatlık yapan Nihat'ın kasabada yaşadığı aşk, meslek ve toplumsal meseleler arasında yaşadığı çelişkiler, gitgeller konu ediliyor. Okurken her satırında kendinizi bulacağınız bir yapıt. (Serdar Behiç Serçin)

Oldukça zengin bir roman. Akıcı, keyifli, dönemin Ege taşrasındaki sosyokültürel yansımalarını çok yönlü ele almış. Siyasi, ekonomik, kültürel ve daha birçok yönden zengin bir konu ağına sahip. İkincisinden başlamış olsam da ilki ve üçüncüsünü kısa zamanda okumayı istiyorum. (Gül Yıldız)

--reklam--

Yağmurlarla Topraklar PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Necati Cumalı - Yağmurlarla Topraklar kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Yağmurlarla Topraklar PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Necati Cumalı Kimdir?

Şiir, roman, hikâye, deneme, tiyatro, günce gibi pek çok edebi türde eser vermiş çok yönlü bir yazardır. Cumhuriyet devri Türk edebiyatının tanınmış kişilerinden olan Cumalı, Yaşar Kemal'in ifadesiyle "Yaşlanmaz Şair Çocuk" olarak anılır.

13 Ocak 1921 tarihinde Yunanistan sınırları içinde bulunan o dönemin Rumeli Vilayet-i Celilesine (Manastır'a) bağlı ve Cuma beyleriyle meşhur olan Cuma kazasında doğdu. Altı çocuklu ailenin en büyük evladı idi. Ailesi 1923 Türkiye-Yunanistan Nüfus Mübadelesi kapsamında Türkiye'ye göç ederek İzmir'in Urla ilçesine yerleşti.

Ortaöğrenimini 1938’de İzmir Atatürk Lisesi'nde tamamladıktan sonra Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne girdi. İlk şiiri, 1939'da Urla Halkevi Dergisi olan "Ocak"'ta "A. N. Acar" ismiyle yayımlandı. Sanatsal değere sahip ilk şiiri ise 1940'ta Varlık dergisinde "Netice" ismiyle yayımlandı. Orhan Veli, Oktay Rıfat, Cahit Sıtkı, Nurullah Ataç gibi önemli edebiyatçılarla tanıştı ve onların etkisiyle şiirine yön verdi. Çocukluğundan başlayarak hayatında yer alan olayları şiirlerinde konu edindi. Yüksek öğrenimini Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde (1941) tamamladı.

Ankara'da Toprak Mahsulleri Ofisi'nde (1941-1942) çalıştıktan sonra askerlik görevi nedeniyle Ezine'ye gitti. İlk kitabı "Kızılçullu Yolu" 1943'te yayımlandı. Askerlikten döndüğü 1945 yılında Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü'nde çalışmaya başladı. Askerliği sırasında yazdığı şiirleri aynı yıl “Harbe Gidenin Şarkıları” adıyla yayımladı. 1945'ten itibaren Ulus gazetesi sanat sayfası, Varlık, Ülkü, Ankara gibi dergilerde sürekli olarak şiirleri yayınlandı. Yayınlanan ilk hikâyesi, 1945 yılında Yücel dergisinin yayımladığı "Aysız Geceler" oldu. Ulus gazetesinde şiirlerin yanı sıra hikâye alanındaki ilk denemelerini yayımlamayı sürdürdü. Bir süre Ankara'da Cahit Sıtkı Tarancı ile aynı evi paylaştı. 1949 yılında sahnelenen "Boş Beşik" adlı oyunu ile dikkat çekti.

1949 yılında Ankara’daki görevinden ayrılarak İzmir’e gitti. 1957'ye kadar Urla ve İzmir'de avukatlık ve memurluk yaptı. “Güzel Aydınlık” (1951), “İmbatla Gelen” (1955), “Güneş Çizgisi” (1955) adlı şiir kitapları ve "Yalnız Kadın" adlı hikâye kitabı İzmir'de iken yayımlandı. 1955'ten sonra şiir, hikâye, roman çalışmalarını birlikte sürdürdü. Urla ve çevresine ait gözlemleri, avukatlık yıllarında karşılaştığı olaylar ve baktığı davalardan edindiği izlenimlere eserlerine şekil verdi. Özellikle Ege yöresindeki kasaba ve kırsal kesim insanlarının sorunlarının işledi. İlk hikâye kitabı “Yalnız Kadın”, 1955'te yayımlandı. 1956'da İzmir'de "Ara Tiyatro"'yu kurdu ve yöneticiliğini üstlendi. 1957'de “Değişik Gözle” kitabıyla Sait Faik Hikâye Armağanı'nı kazandı. O yıl avukatlığı bırakarak kendi imkanları ile Paris'e gitti.

1957-1959 yıllarında Türkiye'nin Paris Büyükelçiliği Basın Ataşeliği'nde çalıştı. Paris yılları "Aşk Duvarı" ve "Zorla İspanyol" gibi bazı oyunlarına ve kimi hikâyelerine kaynaklık etti. 1959'da "hayatını edebiyat adamı olarak kazanma" kararıyla yurda döndü; İstanbul'a yerleşti. 1959 - 1963 yıllarında İstanbul Radyosu'nda redaktörlük yaptı. İlk romanı "Tütün Zamanı", 1959'da tefrika edildi. Avukatlık yıllarında edindiği gözlemlerine dayanan Susuz Yaz öyküsünü 1960 yılında yazdı. Üç perdelik bir oyun olarak tiyatroya da uyarladığı öykü, Metin Erksan tarafından filme çekilmiş (1963) ve 14. Uluslararası Berlin Film Festivali‘nde Altın Ayı’yı kazanarak (1964) Türk sinemasında çığır açmıştır.

1960 yılında hariciyeci Berin Teksoy ile evlenen sanatçı, 1963'ten sonra yaşamını roman ve oyun yazarlığı ile sürdürdü. Eşinin işi nedeniyle 1963-1965'te Tel Aviv ve Paris'te bulundu. Necati Cumalı'nın yazdığı bazı yazılar nedeniyle 1966'da eşi Berin Hanım görevinden alınınca[1] İstanbul'a yerleştiler. 1967'den itibaren Makedonya, ABD, Sovyetler Birliği, Bulgaristan, İran, Yunanistan, Almanya, Çekoslovakya, Finlandiya'ya yurt dışı geziler yaptı. Bu geziler eserlerinin oluşmasında etkili oldu.

“Makedonya 1900” ile 1970 yılında ikinci kez Sait Faik Hikâye Armağanı'nı, “Yağmurlu Deniz” adlı kitabıyla Türk Dil Kurumu 1969 Şiir Ödülü'nü, “Dün Neredeydiniz” adlı oyunuyla Kültür Bakanlığı 1981 Tiyatro Ödülü'nü, “Tufandan Önce” kitabıyla 1984 Yeditepe Şiir Armağanı’nı, “Viran Dağlar” romanı ile 1995 Orhan Kemal Roman Armağanı, Yunus Nadi Roman Ödülü ve Ömer Asım Aksoy Ödülü'nü kazandı. Türk tiyatrosuna katkılarından dolayı kendisine 2000 yılında Tiyatro Yazarlar Derneği tarafından “Onur Ödülü” verildi.

10 Ocak 2001 tarihinde yakalandığı karaciğer kanserinden kurtulamayarak İstanbul'da hayata veda etti. Cenazesi, Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.

Ölümünden sonra 2001 yılı “Şiir Büyük Ödülü”’ne değer bulundu ve ödülü eşi Berin Cumalı'ya sunuldu. Urla'da çocukluğunu geçirdiği ve "Anı ve Kültür Evi" olarak ziyarete açılmış; İstanbul'un Beşiktaş ilçesinde Vişnezade Şairler Parkı'na heykeli dikilmiştir. Urla'da her yıl 10 Ocak'ta anılmaktadır.

--reklam--

Necati Cumalı Kitapları - Eserleri

  • Zeliş
  • Susuz Yaz
  • Acı Tütün
  • Viran Dağlar
  • Yağmurlarla Topraklar
  • Ay Büyürken Uyuyamam
  • Uç Minik Serçem
  • Makedonya 1900
  • Bütün Şiirleri 1
  • Dila Hanım
  • Seçme Şiirler
  • Yalnız Kadın
  • Başaklar Gebe
  • Değişik Gözle
  • Aşk Da Gezer
  • Revizyonist
  • Yağmurlu Deniz
  • Uzun Bir Gece
  • Necati Cumalı Bütün Oyunları 1- 2
  • Şiddet Ruhu
  • İki Şair İki Dünya
  • Yakubun Koyunları
  • Senin İçin Ey Demokrasi
  • Mine
  • Aşklar Yalnızlıklar
  • Devetabanı
  • Yarasın Beyler
  • Bozkırda Bir Atlı
  • Nalınlar
  • Aylı Bıçak
  • İmbatla Gelen
  • Niçin Aşk
  • Ulus Olmak
  • Apollinaire' den Şiirler
  • Güzel Aydınlık
  • Mayıs Ayı Notları
  • Kente İnen Kaplanlar
  • Etiler Mektupları
  • Kısmeti Kapalı Gençlik - Toplu Şiirler 2
  • Ceylan Ağıdı - Şiirler
  • Şiirler Aç Güneş
  • Niçin Af

--reklam--

Necati Cumalı Alıntıları - Sözleri

  • Yaşadım deli gibi yanmadım zamanıma... (İki Şair İki Dünya)
  • Zamana bırakmak gerekir. Zaman bu zorla kabul ettirilmek istenilen kelimeleri kendiliğinden atar, ayıklar.. (Zeliş)
  • Biliyor musun çok üzülüyorum Seninle doğru dürüst tek fotoğrafımız yok. (Yağmurlu Deniz)
  • Bu ölümlü dünyada ne yaşarsan kâr… (Ay Büyürken Uyuyamam)
  • Bu dinmek bilmez acı sürekli yaşar bende Ateş böceği gibi kendinden tutuşarak (Apollinaire' den Şiirler)
  • "İnsanın başka gidecek bir yeri yoksa, ister istemez katlanılıyor işte!" (Necati Cumalı Bütün Oyunları 1- 2)
  • Atatürk, savaşlarının yorulmak bilmez bir nöbetçisi gibi kitaplarının sayfalarında doğrulur. O beyaz gecelerin sabahında, günün ilk ışıklarında Türkiye'nin, güzele, iyiye, doğruya yönelmiş yarınları üstüne vurur. (Ulus Olmak)
  • "Şair, gerçekten şairse, gerçekten şiir söyleyebilecek güçte ise, bunun için gelmişse dünyaya, kendini dinlemeli, kendine kulak vermeli, kendinde oluşan şiiri söylemelidir." (Niçin Aşk)
  • Ürküyorum bu uygarlıktan zalim bir zalim amansız mı amansız duygusuz mu duygusuz (İki Şair İki Dünya)
  • "Kin vardır, garaz vardır düşmanlıklarda. İçinden pazarlıklı olmak, kıskançlık, iki yüzlülük vardır, aşağılık duygusu vardır, şiddet vardır, kanunsuzluk vardır. Çağımızın sevgiyi, hoşgörüyü önde tu­tan insanlık anlayışına göre geçmişin sözlüklerinde kalması gereken bir kelime değil midir düşman?" (Şiddet Ruhu)
  • Erken ya da geç, bir gün öleceği değil, nasıl yaşadığıdır önemli olan kişinin. (Viran Dağlar)
  • "Ada" yalnızlığın simgesi. Her insan denizlerin ortasında küçük bir ada gibidir diyorum. Kendi adasında yalnızdır... (Devetabanı)
  • Bazı geceler ne kadar istesem de okuyamazdım da. Satırlar gözümün önünden silinir, gelecekle ilgili düşüncelerim karıncalanırdı sayfalarda. Işığı söndürür uyumaya çalışırdım. Yastığımın altında yine o böcekler gibi kaynaşan dertlerin beynimi kemirmesinden kurtulmak için, bir, bir buçuk saat sonra kalkar, ışığı yakar, penceremin önünde karanlıklara dalardım. Işığımı söndürüp yatınca uykusuz döner dururdum yatağımın içinde daha bir süre. Sabaha karşı bitkin, dalar giderdim. O yüzden sabahları güç toparlardım kendimi. (Değişik Gözle)
  • Erken ya da geç, bir gün öleceği değil, nasıl yaşadığıdır önemli olan kişinin. (Viran Dağlar)
  • Bırak bir elli yılda böyle geçsin Böyle susorak dilsiz sağır Unutalım unutalım kırdığımız potlan Yediğimiz körpe umutları çiğ çiğ Çiğnediğimiz alın terinin öksüz otlan Sağlam kökleriyle filiz sürer dirilir Gün gelir doğruluruz kendimize döneriz. Nasıl renk renk açarsa kır çiçekleri Kayanın dibinden patlarsa kaynak Sevince sarhoş olunca bizlerden biri indirir yumruğunu yırtarsa gömleğini Şiir yazarım ben de kanımı akıtarak.. (Bozkırda Bir Atlı)
  • Akan suyu severim ben Işıldayan karı severim Bir yeşil yaprak Bir telli böcek Yeşeren tohum Güneşte görsem Sevinç doldurur içime (Yağmurlu Deniz)
  • Onun benden başka arkadaşları, Benim götürdüklerimden başka Kitapları, portakalları var. (Aşklar Yalnızlıklar)
  • Ne çare ben artık nafileyim Arada küçük neşeler Kısa esintiler gibi gelir geçer Tekrar sessizlik çöker dört yanıma (Aşklar Yalnızlıklar)
  • “Duyuyor musun bağırdığımı?” (Bütün Şiirleri 1)
  • Kalbim ümit içinde yüzer Dünyam ay ışıklarıyla yıkanır (Mayıs Ayı Notları)