Kitap Künyesi

Yazar: Jack Kerouac

Çevirmen: Funda Uncu

Orijinal Adı: Lonesome Traveler

Yayın Evi: Ayrıntı Yayınları

İSBN: 9789755397658

Sayfa Sayısı: 192

--reklam--

Yalnız Gezgin Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"Kötü bir niyetim yok. Sadece başka bir dünyaya gitmek istiyorum ben."

Beat kuşağı denince akla ilk gelen isim Jack Kerouac'ın bu ilk otobiyografik eseri, yazarın Kaliforniya'da demiryolu işçiliği, gemilerde kamarotluk, Cascade Dağı'nda yangın gözcülüğü yaparak yollarda geçirdiği yılların izini sürüyor. Amerika'dan Meksika'ya, oradan Fas'a, Fransa'ya ve İngiltere'ye uzanan bu yolculukta şehirlerin, dağların, okyanusların içinden geçerken heybesine attığı işçilik, meteliksizlik, alkol, yazarlık, yollardaki üç günlük tanışmalar, yalnızlık ama en çok da aylaklık anlatılıyor bu hikâyelerde. 

"Gemiye binmek için Staten Adası'ndan kahrolası Pedro'ya 5.000 kilometrelik yol yapmamın sebebi sadece gemiye binip dünyayı görmek, Swettenham Rıhtımı'nda güzel zaman geçirmek, Bombay'da kız tavlamak, pis Karaçi'deki uyurları ve neyzenleri bulmak, Kahire'deki Kazbah'da kendi devrimimi başlatmak ve bunu Marsilya'dan öteki tarafa doğru yaymak değildi, sebebi sensin, eskiden yaptığımız şeyler..."

Yalnız Gezgin ne tam bir gezi günlüğü ne de kurgusal bir hikâyeler bütünü. Yalnız Gezgin'de Kerouac evreni, dünyayı, yolculukları, gerçekleri, deneyimlerini, Tanrı'yı, sessizliği, ölümü, çalışmayı, tembelliği, telaşı, doğayı ve yoluna çıkan diğer her şeyi anlatıyor bize, şehir şehir, kıyı kıyı gezerken.

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

Yalnız Gezgin Alıntıları - Sözleri

  • "mutluluğun yolu, onun harika garip bir düş olduğunu anlamaktan geçiyor..."
  • Kötü bir niyetim yok. Sadece başka bir dünyaya gitmek istiyorum ben.
  • Kötü bir niyetim yok. Sadece başka bir dünyaya gitmek istiyorum ben.
  • “Birbiri ardına geceler boyunca yıldızları seyredip durmuş ve sonunda, ‘yıldızların birer sözcük olduklarına’ kanaat getirmiştim. Samanyolu’ndaki sayısız diğer dünyalar da, tıpkı bu dünya gibi birer sözcüktü. Sonra anladım ki, nerede olursam olayım, ister düşüncelerle dolu küçücük bir odada, ister dağların ve yıldızların alabildiğine uzayıp gittiği bu evrende, her şey beynimin içinde olup bitiyordu.”
  • Arabayla uzaklaşırken arkanızda bıraktığınız insanların düzlükte ufalarak nokta haline gelip kaybolduklarını gördüğünüz anda hissettiğiniz o duygu nedir ...? Fazlasıyla büyük bu dünya, bizi ezip geçiyor duygusudur bu; ve vedadır ...
  • Herkes hayatında bir kez olsun sıkılmak pahasına da olsa vahşi doğada tek başına kalmayı, kendi başının çaresine bakmayı ve bu sayede içindeki gerçek ve gizli güçleri keşfetmeyi denemeli. Örneğin karnı acıkınca yemeyi ve uykusu geldiğinde uyumayı öğrenmeli.
  • Ama biz yine de gökyüzünün altında bir sonraki çılgın maceraya doğru koşarız
  • Birbiri ardına geceler boyunca yıldızları seyredip durmuş ve sonunda, yıldızların birer sözcük olduklarına kanaat getirmiştim. Samanyolu'ndaki sayısız diğer dünyalar da, tıpkı bu dünya gibi birer sözcüktü ... Sonra anladım ki, nerede olursam olayım, ister düşüncelerle dolu küçücük bir odada, ister dağların ve yıldızların alabildiğine uzayıp gittiği bu evrende, her şey beynimin içinde bitiyordu ... Yalnız kalmak bir zorunluluk değil. O yüzden yaşamı olduğu gibi sevmek ve kafamızın içinde ön yargılar oluşturmamak zorundayız ...
  • Burada banliyölere özgü şirin ağaçlar ve sekoyalar hışırdar ve siz trenle aralarından geçer, geceleri üstlerine devasa gölgeleriniz düşerken ağaçlar baş başa verip sizi konuşur ... Kaliforniya tarzı küçük çiftlik evlerini, gece olup da küçük çocukların uyudukları zaman düşlerinde, gökyüzünde demir yolu toprağı üzerinde sırf onlar için parlayan yıldızlar görecekleri ümidiyle dolup taşan oturma odalarında toplanıp yemek yiyen insanları görürsünüz ... Bu gece yıldızların çıkacağını düşünürler, meleklere benzeyen yıldızlar çıkar, kaybolur, ah Tanrım, keşke Kaliforniya'da yaşayan, güneş battığında sekoyaların ve incir ağaçlarının ötesinden, gökyüzünde sırf kendisi için parlayıp duran ümit ışığını seyredebilen küçük bir çocuk olsaydım ...
  • "Tepelerin böyle kirli görünmesine neden olan, insanların riyakarlığıymış meğer."
  • Çok özgür kaldım, çok dolaştım, çok açıldım ... Zihnimin içine çöreklenmiş o eski dünyayı yerinden söküp attım. Galiba hep mutluluğu aradım ama mutluluğun yolu, mutluluğun harika, garip bir düş olduğunu anlamaktan geçiyor ... Zaman ise tozun bile demirden olduğu katranlı bir çukur sadece ...
  • "Birbiri ardına geceler boyunca yıldızları seyredip durmuş ve sonunda, "yıldızların birer sözcük olduklarına" kanaat getirmiştim, Samanyolu'ndaki sayısız diğer dünyalar da, tıpkı bu dünya gibi birer sözcüktü.Sonra anladım ki, nerede olursam olayım, ister düşüncelerle dolu küçücük bir odada, ister dağların ve yıldızların alabildiğine uzayıp gittiği bu evrende, her şey beynimin içinde bitiyordu. Yalnız kalmak bir zorunluluk değil."
  • Aldırmıyorum, işte bu da benim olayları yaşayış ve anlatış tarzım.
  • Mutluluğun yolu, mutluluğun, harika, garip bir düş olduğunu anlamaktan geçiyor.
  • Benim için önemli olan duyduğum zevk.

--reklam--

Yalnız Gezgin İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Aylaklık ve Gerginlik: Yazarın, Amerika, Meksika, Fas, Fransa ve İngiltere'de geçirdiği gezileri aktardığı, biraz gezi günlüğünü andıran biraz da kurgusal hikayeleri anımsatan bir eser. Özellikle ilk yüz sayfası yani yarısı bana sıkıcı ve dağınık anlatımlı geldi. İkinci yarısı daha akıcı, daha ilginç idi.Genel olarak tavsiye edemiyorum ama zaman kaybı da denemez. (Hüseyin Kartal)

--reklam--

Yalnız Gezgin PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Jack Kerouac - Yalnız Gezgin kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Yalnız Gezgin PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Jack Kerouac Kimdir?

Jean-Louis "Jack" Kerouac (12 Mart 1922 - 21 Ekim 1969) Kanadalı-ABD'li romancı ve şairdir. Yakın arkadaşları Allen Ginsberg ve William S. Burroughs ile birlikte Beat Kuşağı akımının kurucusu ve Yolda (On The Road) adlı romanıyla bu akımın simgesi olarak kabul edilir.

Kerouac, 1922'de Lowell, Massachusetts'te dünyaya geldi. Babası Léo-Alcide Kéroack ve annesi Gabrielle-Ange Lévesque Quebec'in yerlilerinden Fransız kökenli Kanadalılardı. Aile daha sonra Lowell'a yerleşmişti. Jack Jean Louis Kirouac adıyla vaftiz edildi ve ana dili evde konuşulan Quebec Fransızcasıydı (İngilizce'yi ancak 6 yaşında okula başladıktan sonra öğrenecekti).

Dört yaşındayken abisi Gérard daha sonra Visions of Gerard romanında anlatılacak bir romatizmal hastalık sonucu dokuz yaşında öldü. Annesi dindar bir Katolik idi ve kocasının içki, tütün ve kumara düşkünlüğü arttıkça inancı derinleşti. Kerouac annesine çok bağlıydı, üzerindeki etkisi büyüktü ve ileride ondan "aşık olduğum tek kadın" olarak bahsetti.

Amerikan futbolundaki yeteneği sayesinde burs kazanarak New York'da Columbia Üniversitesi'ne girdi. Ağır bir sakatlık ve antrenörüyle sürtüşmeleri sonucu spor kariyeri sönünce bursu yenilenmedi. Bunun üzerine üniversiteden ayrılan Kerouac bir süre New York'un Upper West Side mahallesinde kız arkadaşı Edie Parker ile yaşadı. Romanlarında hep bahsedeceği Beat kuşağının çekirdeğini oluşturan insanlarla burada tanışmıştır: Allen Ginsberg, Neal Cassady ve William S. Burroughs.

1942'de deniz ticaret filosuna, 1943'te de Deniz Kuvvetleri'ne katıldı, fakat şizoid bir kişiliği olduğu gerekçesiyle ordudan uzaklaştırıldı.

1944'de arkadaşı Lucien Carr'ın işlediği bir cinayete Burroughs'la birlikte adı karışınca tutuklandılar. Edie'nin büyükbabasından kalan mirası alabilmesi için cezaevindeyken onunla evlendi ve böylelikle kefalet ücreti yatırılabildi.

Aşırı ölçüde alkol kullanan Jack Kerouac, 47 yaşında, sirozdan kaynaklanan şiddetli bir iç kanama geçirerek öldü. Öldüğü sırada üçüncü karısı Stella Sampas Kerouac ve annesi Gabrielle ile birlikte yaşamaktaydı. Mirasının büyük bir kısmı annesine kaldı. Gabrielle 1973'de ölünce, onun bıraktığı bir vasiyet gereği, eserlerinin hakları Stella'ya geçti. 2009'da diğer aile üyelerinin bir Florida mahkemesinde açtığı dava sonucunda bu vasiyetin sahte olduğu saptandı.

--reklam--

Jack Kerouac Kitapları - Eserleri

  • Yolda
  • Zen Kaçıkları
  • Ve Hipopotamlar Tanklarında Haşlandılar
  • Yeraltı Sakinleri
  • Deniz Benim Kardeşim
  • Beat Kuşağı
  • Yalnız Gezgin
  • Tristessa
  • Paris'te Satori
  • Big Sur
  • Pic
  • On The Road
  • Mektuplar
  • The Poetry of Jack Kerouac

--reklam--

Jack Kerouac Alıntıları - Sözleri

  • Çimlere uzanmış gökyüzüne bakarken Tanrı’nın beni bu şekilde yaratarak ne kastetmiş olabileceğini düşünüyordum. Kimseye kendi kafa karışıklığımdan başka vaat edebileceğim bir şeyim yoktu. (Zen Kaçıkları)
  • Bunu yapmamalıydın Tanrım, Uyanmışların Kardeşliği adına, kendi zihnindeki çocuklarına acı çekme-ve-ölüm oyununu oynatmamalı, uyumamalı, bulutların üzerinde, bir başına, kendi yarattığın yıldızlara seslenip çalan müziğe ıslığınla eşlik ederek dans etmeliydin, Ah be Tanrım, bizim gibi kaçık, kırılgan, kopuk, kalbi kırık hüzünbazları -çocukları- yaratıp içlerine ruh üflememeliydin - (Tristessa)
  • İnsan deliliğe doğru yol aldığını nasıl da apaçık fark ediyor. (Yeraltı Sakinleri)
  • Ömrüm boyunca, sevgili minik Tyke'yi gömerken ki kadar yüreğimi burkan bir şey yapmadım ... (Big Sur)
  • Şu sıralarda geliştiğini varsaydığım durumların temelinde herhangi bir gerçeklik yok. (Big Sur)
  • Hem sempati duymadıktan sonra sanatın ve kültürün ne kadar büyüleyici olduğunun hiçbir kıymeti yok (Paris'te Satori)
  • . Kaç kez öldün ? . (Mektuplar)
  • “Bir şeyler, bir şeyler, canı gönülden söylenecek çok fazla şey var ama herkesin içinde söyleme... insanlar gerçekliğin fazlasına.. katlanamıyor.” (Mektuplar)
  • Çünkü hayat kutsaldır, her anı da değerli. (Yolda)
  • “Alçak bir cennet için büyük bir beklenti!“ (Deniz Benim Kardeşim)
  • Mutluluğun yolu, mutluluğun, harika, garip bir düş olduğunu anlamaktan geçiyor. (Yalnız Gezgin)
  • Yunanlıların söylediği gibi, ağza süngerle değdirilen sirke gaddarlık yerine geçmeyip susuzluğu dindirebilir. (Paris'te Satori)
  • “Ben düşünmekten yoruldum, benim yerime de düşünür müsün? Benim yerime ilgilenir misin insanlarla, yalanla, ihanetle, yalnızlıkla? Geceleri birdenbire bastıran sağanak yağışlı korkuları alır mısın yamacımdan? Gündüz gözüyle sevemiyorum kimseyi. Yüreğimdeki bu düğümü çözebilir misin?” (Zen Kaçıkları)
  • Tabancanı ödünç verebilir misin ? İntihar edeceğim. Tabancan var, değil mi ...? (Ve Hipopotamlar Tanklarında Haşlandılar)
  • Bir şeyler yiter, başka şeyler bulunur. (Deniz Benim Kardeşim)
  • "Bir gruba tabiiyet...Buna kuşkuyla yaklaşıyorum, zira aklın dogmatik bir grup iradesine boyun eğdiği demektir bu öncelikle. Ortak payda ve paylaşımların doğal göründüğü, hatta kaçınılmaz olduğu, iktisadi bir grup değil burada kastettiğim. Manevi bir gruptan bahsediyorum... Oysa manevi grup diye bir şey olmamalı; her insanın maneviyatı kendini bağlar ve herkesin ruhu kendine aittir, Meade." (Deniz Benim Kardeşim)
  • İçten içe her şeyin yolunda olduğunu biliyorum ama yine de bunu kendime ispatlamak için bir işaret arıyorum. (Tristessa)
  • “Değişim toplumun sıhhatidir.” (Deniz Benim Kardeşim)
  • Bunca değişik dilin var olması ne büyük bir mucize, ne şaşırtıcı bir Babil Kulesi şu yaşadığımız dünya. (Paris'te Satori)
  • Gökte yıldızlar ıslanmış gibiydi, dipdiri. (Zen Kaçıkları)