Kitap Künyesi

Yazar: Lev Tolstoy

Yayın Evi: Epos Yayınları

İSBN: 9789756790823

Sayfa Sayısı: 160

Yurtseverlik, Askerlik ve İtaatsizlik Üzerine Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

linizde bulunan kitap, Tolstoy'un sömürü, zenginlik, savaş, askerlik, barış, yurtsever/vatansever otoriteye karşı itaatsizlik meselelerini tartışan çeşitli yazıları ve mektuplarını içermektedir.Tolstoy'un romanlarının arkasında bu kitapta bir araya getirilen yazılar ve benzer düşünceler yatmaktadır.

Tolstoy'un yazdıklarıyla gösterdiği felâketler, bize çağımızın da gerçeklerini sunmaktadır. Tolstoy soruyor: Şahsî yaşam dünyalarımızı "biz küçük insanlara" aldırış etmeden keyfî bir acımasızlıkla yok eden, insanoğlunun geleceğini tehdit eden yönetimlerin ve zenginlerin yarattığı felâketin uygulamadaki sonuçları nelerdir? Tolstoy cevap veriyor: Sömürüyü ve zenginliği korumak için el altında bulundurulan tanklar, bombalar, ordular, polisler. Peki, ordu nasıl beslenir ve silâh nasıl satın alınır? "Küçük insanlardan yurtseverlik/vatanseverlik adına toplanan vergilerle…

Yurtseverlik, Askerlik ve İtaatsizlik Üzerine Alıntıları - Sözleri

  • Yurtseverli k, kendi halkına karşı sıra dışı bir sevgi duygusu taşıyan insanların aynı zamanda huzurlarını, sahip olduklarını ve hatta yaşamlarını, düşmanların zorbalığı ve katli amı karşısında, kendi halkından zayıfları savunma uğruna yiğitçe bir feda etme öğretisi olarak, her halkın, kendi refahı ve gücü için, diğer halkın insanların mal ının mülkünün yağınalanınasının ve katiedilmelerinin olası ve adil kabul edi ldiği bir dönemde yüksek bir düşünceydi.
  • Savaşların ve savaş hazırlıklannın yalnızca bunlardan yarar sağlayan yöneticiler tarafından yaptırıldığı ve bunların tüm uluslar için yok edici ve anlamsız olduğu, kuşku götürmez bir bi­çimde kanıtlanmıştır.
  • Savaşın insanlarda yüce değil, en alçakça ve hayvani duyguları destekledi­ği çoktan açıklığa kavuşturulmuş ve kanıtlanmıştır.
  • Hıristiyan bir askerin gerçek talimatnamesi, "insanlardan önce Tanrı 'ya itaat etmek gerekir; bedenleri öl­dürebilen, ancak ruhlan öldüremeyenlerden korkmamak gerekir" diyen tanrı emirleridir.
  • Hükümetler ve asalak üst sınıflar, çalışan halk üzerinde hakimiyetlerine bir bahane bul­mak için, bir atı köşede kamçılayıp, sanki onu zapt edemiyormuş görüntüsü veren bir çingene gibi davranmaktadırlar. Bu kişiler, kendi halklarını ve diğer ulusu tahrik etmekte, daha sonra da ulu­sun refahı ya da savunması için savaş ilanından başka bir çıkış yo­lu yokmuş görüntüsü vermekte...
  • İnsan öldürmek kadar Tanrı 'nın iradesine karşıt bir şey yoktur. O halde, sana birisini öldürmeni emrettiklerinde insanlara itaat etmen gerekmez
  • İnsan yaptıklanndan dolayı Tanrı 'ya karşı daima kendisi hesap verir. Hiçbir güç, üstlerinin senden talep ettikleri gibi canlı bir insa­nı keyfi istediği için ölü bir bedene dönüştüremez.
  • güçlerini ve yaşamını kendi amaçları için değil, yalnızca yönetim için harcayanlar bir dövüş horozuna, boğaya ve gladyatöre dönüştürür.
  • Ve insanlar, kurtuluşu, her insan için zorunlu olan, tüm dinsel öğretilerde ve her bir insanın yüre­ğinde yazılan, 'kendine yapılmasını istemediğin şeyi başkasına yapma ve yakınlarını öldürme' yasasını yerine getirmekte arama­lıdırlar.
  • İnsanlar, her hangi bir yurdun ya da hükümetin çocukları değil, Tanrı'nın çocukları olduklarını, bu nedenle de diğer insanların ne kölesi ne de düşmanı olacaklarını ve bu akılsızca, hiçbir şeye yaramayan, geçmişte kalmış , yönetim olarak adlandırılan yok edici kuruluşların ve beraberlerinde getirdikleri tüm bu acıların, zorbalıkların, aşağılarnalann ve suçların kendiliğinden yok olacağını yeter ki anlasınlar.
  • İnsanların terbiye edilmiş hayvanlar gibi koşuşturdukları ve çı­kar uğruna birbirlerini aldatmak dışında hiçbir düşünceye sahip olmadıkları dünyada beni tuhaf bir insan olarak sayarlarsa saysınlar
  • Dünyanın en korkunç kötülüğü riyakarlıktır. İsa'nın yalnızca bir kez, o da riyakarların ikiyüzlülüğüne öfelenmesi boşuna de­ğildir
  • Dünyanın en korkunç kötülüğü riyakarlıktır. İsa'nın yalnızca bir kez, o da riyakarların ikiyüzlülüğüne öfelenmesi boşuna de­ğildir
  • "Tanrı inancıma karşı olan şeyleri yapamam; Ama seni cezalandırırız, Bu sizin işiniz. Siz kendi işinizi yapın, ben de kendi işiınİ yapacağım."
  • Halklar herhangi bir sağduyulu temele dayanmaksızın, bilinçlerine ve çıkarlarına aykırı olarak, devletlerinin diğer uluslara saldırmasına, ele geçi rdikleri yabancı halklar üzerinde hakimiyet kurmalarına ve onlara zor kullanmalanna sıcak baktıkları gibi , bundan m utluluk duymakta, yönetimleriyle gururlanmaktadırlar.

Yurtseverlik, Askerlik ve İtaatsizlik Üzerine İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Yurtseverlik,askerlik üzerine sarsıcı ve çarpıcı düşünceler içeriyor,tabuları yikiyor;düzene karşı koyuyor bu kitap.Hükümetlere,askerlere,yurtseverlere bir başkaldırı ve dusunulmeyeni düşündüren bir kitap (Adem Şancı)

Kitap oldukça hassas bir konuyu, hassas bir şekilde işliyor. Birçok anlamdan ziyade en dürüst haliyle, vatanseverlik bu mu, askerlik bu mu diye soranlar vardır. Bilhassa askerden yeni gelen çocuklar, ailelerine anlatırken böyle başlarlar ilk zamanlarında. Haklı tarafları yok demiyorum yanlış anlaşılmamalı bu. Kitapta da benzer bir yaklaşımla yurtseverlik, askerlik, insanlık ve adalet bu mu diye soruyor yazarımız. Otorite üzerine takıntılı olması ve otorite sahiplerinin bunu kötüye kullanmalarını anlatıyor. Çok şerefli olanlarına zaten lafımız yok ama bilhassa haftasonları kendilerine küçük bir otorite imkanı sağlananların yaptıklarını görüyoruz. Elinde evrak varsa TAMAM GEÇ O ZAMAN diyebiliyorlar. Zaten o evrak onun için, egosunu tatmin edemeyince illa bir laf bulup konuşacak işte bu küçük varlıklar. Demek istediğim anlaşılmıştır sanırım. Oldukça etkileyici bir eser olduğunu düşünüyor, iyi okumalar diliyorum.. (Sadık Kocak)

Anlatımı açık ve anlaşılır tarzda ilerliyor. Tolstoy un biraz mektup-yazı tarzında yazılarak konu ele alınmış bir kitap okudum. Zira Tolstoy çoğunlukla romanlarıyla tanınıyor , okuyanda fazla değil ne yazık ki.. Kitabın içeriğinde olan düşüncelerde biraz kafamı karıştırmadı değil. (Penbegül Yılmaz)

Kitabın Yazarı Lev Tolstoy Kimdir?

Lev Tolstoy 28 Ağustos 1828 tarihinde Moskova'da doğdu. Babası Kont Nikolay İlyiç Tolstoy, 1812 Napolyon Savaşlarına katılmış emekli bir yarbaydı.

Tolstoy romanlarında, insanoğlunun ne kadar değişik karakterli olduğunu vurgular. ''Savaş ve Barış'', ''Anna Karanina'' insan tahlileri ve canlı tasvirler bakımından birer baş eserdir.

Lev Tolstoy'un kendini arayış serüveni ölünceye kadar sürdü. Karısı bile onu anlamadı. Tolstoy, bir çocuk gibi hayata küstü ve kaçtı. Seksen iki yaşındaki karanlık ve yağışlı bir Ekim gecesinde köyünden ayrıldı. Yolda hastalandı 7 Kasım 1910'da küçük bir tren istasyonunda hayata veda etti.

Lev Tolstoy zengin bir ailenin çocuğu olarak Rusya'nın Tula şehrindeki Yasnaya Polyana adlı konakta doğdu. Çok küçük yaşlarında önce annesini, sonra babasını kaybetti, yakınlarının elinde büyüdü. Çocukluğundan beri gerçekleri incelemeye karşı büyük bir ilgisi vardı. Öğrenimini tamamlamak için Moskova'ya gitti. Çalışkan zeki bir öğrenci olarak başarı ve sevgi kazandı. Fransızcasını ilerletmiş, Voltaire'i ve J. J. Rousseau'yu okumuş, bu iki yazarın kuvvetli etkisinde kalmıştı. Yasnaya-Polyana'ya döndü, yoksul köylüler arasına katıldı. İlk eseri olan "Çocukluk"u bu sıralarda yazdı.

Lev Tolstoy Bir süre sonra orduya girdi; Kafkasya'ya gitti. Kafkas halkının yoksulluk dolu yaşayışlarını ele aldığı izlenimlerle ilk gerçekçi hikâyelerini yazdı. 1854'te Kırım savaşı'na subay olarak katıldı. Sonra askerlikten ayrılıp Petersburg'a gitti. Bir kısım eserlerini oldukça sakin geçirdiği o yıllarda yazdı. Gene de içinde, aradığını bulamayan bir ruh çalkalanıyordu. Batı Avrupa ülkelerinde uzun bir gezintiye çıktı. Almanya, Fransa, İsviçre'de dolaştı. Yurduna dönüşünde gene Yasnaya-Polyana'ya yerleşti. Asalet ünvanlarından, lüksten sıkılıyordu. Köyünde bir okul kurdu. Bu okul, öğrenim, eğitim bakımından yepyeni bir kurumdu. Huzura kavuştuğuna kanaat getirdikten sonra, 1862'de evlendi.

Lev Tolstoy evlendiğinde karısı Sophie Behrs kendisinden 16 yaş küçük olup henüz 18 yaşındaydı. Bu evlilik onun düzenli bir hayat özlemini giderecekti. Bu evlilikten 13 çocukları oldu; bu çocukların 3'ü bebek iken, biri 5 diğeri de henüz 7 yaşında iken öldü. Eserlerinden en kuvvetli olan iki romanı "Savaş ve Barış" ile "Anna Karenina'yı" bu dönemde yazdı. Karısı, eserlerini yazmasında en büyük yardımcısıydı. Hatta "Savaş ve Barış"ın düzeltmelerini 12 kez yapıp yazmıştır. Aradan bir süre geçince yeniden, bu sefer eskilerden daha şiddetli bir moral çöküntüsüne uğradı. Geniş halk yığınlarının, özelikle Rus köylüsünün yoksul, perişan durumu onu çok üzüyordu. Bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Kaba saba giyiniyor, giydiği her elbiseyi kendisi dikiyordu. Değişmeyen tek tarafı bıkıp usanmadan yazmasıydı. "Kroyçer Sonat", "Efendi ile Uşak", "Karanlıkların Gücü", "İman nedir", "İnciler", "Kilise ve Devlet", "İtiraflarım" hep bu yılların ürünleridir.

Lev Tolstoy Eserlerinde insanlığın çeşitli meselelerine değinen Tolstoy'un dünya ölçüsünde bir sanat ve fikir değeri vardır. Kendi ülkesinin toplumsal siyasal çalkantılarını, halkının yaradılışını, yaşayışını büyük bir ustalıkla yansıtmıştır. Gerçekçi edebiyatın en büyük temsilcilerinden olduğu kadar, bir filozof ve bir eğitimci olarak da ün kazanmıştı. Yukarıda sayılanların dışında "Diriliş", "Gençliğim", "Çocukluk", "Hacı Murat", "Ayaklanış", "Sergi Baba", "Tanrı Bizim İçimizdedir", "Kazaklar", "Tesadüf", "İki Süvari" gibi eserleri vardır.

Lev Tolstoy 82 yaşındayken, 1910 yılında öldü. Kış ortasında evini terk ettiğinde hasta düştükten sonra, Astapovo'da tren istasyonunda zatürre'den öldü. Polis, cenazesine katılmak isteyenlere ulaşımı sınırlandırmak için çalıştı, ama binlerce köylü cenazesinde sokakları doldurdular.

82 yaşında vefat eden Lev Tolstoy birçok kez büyük sıkıntılar yaşamıştır. Marksizm'den etkilenerek oluşturduğu mülkiyet konusundaki radikal fikirleri nedeniyle bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Bu sebeple ailesiyle arası açıldı. Hıristiyan anarşizmini geliştirmeye çalıştığı kitabı "tanrının egemenliği içimizdedir" kitabıyla yeni bir hristiyanlık akımı tanımlaması, Ortodoks Kilisesi tarafından aforoz edilmesine sebep oldu. Tolstoy, ömrünün son yıllarını büsbütün derbeder bir şekilde geçirdikten sonra, bir küskünlük sonucunda, evini bırakıp yollara düştü. Astapovo tren istasyonunda ölü olarak bulundu. Ölümüne zatürrenin sebep olduğu bilinmektedir. Hayatı boyunca yaşamın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalıştı. Eserlerinde bunu eksiksiz olarak yansıtmayı hedef edinmiş en büyük Rus yazarlarından birisi olarak edebiyat ve dünya tarihindeki yerini aldı.

Lev Tolstoy Kitapları - Eserleri

  • Hacı Murat
  • İnsan Neyle Yaşar?
  • Kazaklar
  • Savaş ve Barış (2 Cilt Takım)
  • Anna Karenina
  • Aile Mutluluğu

  • Aslan ile Köpek Yavrusu
  • Hazreti Muhammed
  • Çocukluk
  • Çocukluk, İlkgençlik, Gençlik
  • Sivastopol
  • İvan İlyiç'in Ölümü
  • Kreutzer Sonat

  • Diriliş
  • Sergi Baba ve İki Hafif Süvari
  • Efendi ile Uşağı
  • Erik Çekirdeği
  • İtiraflarım
  • Ateşi Kıvılcımken Söndürmeli
  • Aşkın Yasası - Şiddetin Yasası

  • Sevgi Neredeyse Tanrı Oradadır
  • Üç Ölüm
  • Şeytan
  • Tanrı'nın Egemenliği İçinizdedir
  • Hayatın Anlamı
  • Masallar
  • Bir Gencin Dramı

  • Gençlik
  • Her Şeye Rağmen Sevgi
  • Sanat Nedir?
  • Din Nedir?
  • Vahşi Zevkler
  • Ve Işık Karanlıkta Parlıyor
  • Kafkas Tutsağı

  • İçimizdeki Şeytan
  • Hayat Üzerine Düşünceler
  • İnsana Ne Kadar Toprak Lazım
  • Hayatı Sorgulamak
  • Bilgelik Kitabı
  • Hikayeler
  • Günlükler

  • Tipi
  • Bütün Mutluluklar Birbirine Benzer
  • Fil ile Tilkiler
  • Baskın
  • Halk İçin Hikayeler
  • Öyküler
  • Ölüm Manifestosu

  • Karanlığın Kudreti
  • Canlı Ceset
  • Yaşlı Kavak
  • İlkgençlik
  • İhtiyar Adam ve Torunu
  • Tanrı Her Şeyi Bilir
  • Zamanımızın Köleliği

  • Dekabristler
  • İncil'in Kısa Bir Özeti
  • Tolstoy'un Risaleleri - 2. Cilt
  • Tolstoy'un Risaleleri - 1. Cilt
  • Davulun Sesi
  • Katya
  • Yunan Öğretmen Sokrates

  • Çocuk Gibi Olun
  • Şahin İle Horoz
  • Küçük Şeytan
  • Sahte Kupon
  • Savaş ve Askerlik Üzerine
  • Yurtseverlik, Askerlik ve İtaatsizlik Üzerine
  • Kralın Hediyesi

  • İnancım Neden İbarettir?
  • Dua
  • Savaşa Karşı Yazılar
  • Çömlek Alyoşa
  • Anna Karenina - 3. Cilt
  • Tolstoy'dan Seçme Öyküler
  • Yaşayan Ölü

  • Anna Karenina - 2. Cilt
  • Hikmetli Sözler
  • Savaş ve Barış - 2. Cilt
  • Savaş ve Barış - 3. Cilt
  • Savaş ve Barış - 4. Cilt
  • Hiddet
  • Tolstoy Gandhi Mektuplaşmaları

  • Ruh
  • Bethink Yourselves
  • Polikuşka
  • Tolstoy Bütün Eserleri 3
  • Balodan Sonra
  • Gri Tavşan
  • Seçilmiş əsərləri - 1. Cilt

  • Ruh ve Ölüm
  • Gençlik - 2. Cilt
  • Vatanseverliğe Karşı
  • Anna Karenina - 4. Cilt
  • Felsefe-i Hayat
  • İman ve İtikad
  • Aşk ve Öfke

  • Корней Васильев (Korney Vasiliev)
  • Gizli Notlar
  • Bütün Eserleri 10
  • Bütün Eserleri 11
  • Bütün Eserleri 12
  • Ölümden Sonra Dirilme - Cilt: 3
  • Çilekler

  • Tövbe Edin
  • Kuğular
  • İki Qusar
  • İman Vicdan Ve Dua
  • Halk İçin Hikayeler - 1. Cilt
  • Halk İçin Hikayeler - 2. Cilt
  • Halk İçin Hikayeler - 3. Cilt

  • Ainsi Meurt L'amour
  • Budala İvan
  • Yaban Çilekleri
  • Tanrı Gerçeği Görür Ama Bekler
  • Tolstoy Bütün Eserleri 14 (Ciltli)
  • Aforizmalar
  • Yolcu ve Köylü

  • Risaleler - İnsanın Dokuz Hali
  • Muhabbet
  • Kelam
  • Masallar
  • Basübadelmevt
  • Father Sergius
  • Söz ve Eşitsizlik

  • Bir İzdivacın Romanı
  • Çocukluk ve Gençlik Yılları
  • Susa Bilmirəm

Lev Tolstoy Alıntıları - Sözleri

  • Biz de böyleyiz işte... (İnsana Ne Kadar Toprak Lazım)
  • İnsan eğer çok yaşasaydı o nispette çok değişimlere uğrardı. İnsan başlangıçta bir bebekken sonra küçük çocuk, sonra yetişkin ve daha sonra da ihtiyar olurdu. Fakat insan ne kadar değişim geçirirse geçirsin kendisine daima "ben" demiştir. Bu "ben" bebeklikte, yetişkinlikte ve ihtiyarlıkta her zaman kişinin yanındadır. İşte değişmeyen bu "ben" ruh adını verdiğimiz şeydir. (Ruh ve Ölüm)
  • "İnsan kazanayım derken kendim kayboldum." (Tanrı Her Şeyi Bilir)
  • "Böyle anlarda bir felakete ne kadar yakın olduğumu bilseydin, kendimden ne kadar korktuğumu!" (Anna Karenina - 3. Cilt)
  • Bu da yaşamak mı sanki! İnsan ya tam öl­meli ya da tam yaşamalı. Tövbe, tövbe! (Çocukluk, İlkgençlik, Gençlik)
  • Insana öyle geliyordu ki yeni bir şeyi anlamak için büyük bir hevesle atılıyor ancak amacına erdikten sonra o şeyden nefret etmeye de hak kazandığını düşünüyordu. (Gençlik - 2. Cilt)

  • Kalben sakin ve uysal olun, hayatınızda mutluluğu bulursunuz. (İncil'in Kısa Bir Özeti)
  • Sağlığı ile övünenin değil hasta olanın hekime ihtiyacı vardır. (İncil'in Kısa Bir Özeti)
  • -Çünkü sen kendin için, mutluluğun için yaşamak istiyorsun. +Bu dünyada başka ne için yaşanır ki? -Tanrı için yaşamak gerekir Martin. (Hikayeler)
  • ''Kabahatlerin en korkuncu, nankörlüktür...'' (Çocukluk)
  • Bu acıyla da aynı şey olacak, zaman geçecek ve umurumda olmayacak. (Anna Karenina)
  • Ben, hayattan hiçbir beklentisi olmayan, mahvolmuş bir adamım artık... (Hikayeler)
  • Ölmek için referansa ihtiyaç yok (Anna Karenina - 3. Cilt)

  • Bence her insan bencildir,ve bütün yaptiklari da bu yüzdendir. -Bencillik,insanin kendisini en iyi ve en akilli olduğuna inanmiş olmasidir.. (Çocukluk, İlkgençlik, Gençlik)
  • Ve insanlar, kurtuluşu, her insan için zorunlu olan, tüm dinsel öğretilerde ve her bir insanın yüre­ğinde yazılan, 'kendine yapılmasını istemediğin şeyi başkasına yapma ve yakınlarını öldürme' yasasını yerine getirmekte arama­lıdırlar. (Yurtseverlik, Askerlik ve İtaatsizlik Üzerine)
  • İndi ki,bu dünya günahla doludur və ondan imtina etmək lazımdır,onda nəyə gərəkdir onun gözəllikləri? Bu işrəti niyə yaratmısan? (Sergi Baba ve İki Hafif Süvari)
  • 'Öldün mü toprağa gömerler, sonra da me­zarında ot biter, o kadar işte. Başka hiçbir şey yok' (Kazaklar)
  • Ben, niçin bütün dünyanın dâhiyane bulduğu Shakespeare'in yapıtlarını beğenmemekle kalmıyor, bunları bir de iğrenç buluyordum? (Sanat Nedir?)
  • Tarihsel olarak dekabristler,1825 Aralık ayında çarlığa karşı (Dekabr, Rusçada "Aralık" demek)meydan okumaya cüret etmiş ilk devrimcilerdi.hemen hepsi de Rus aristokrat ailelerinden geliyordu ve büyük bir çoğunluğu ise 1812'de Napoleon ordularına karşı savaşmışlar, kahramanlıklarıyla öne çıkmışlardı. (Dekabristler)
  • erkekler böyle düşünürsünüz.. Kendinize özgürlük tanıdınız, kadını ise kuleye tıkmak niyetindesiniz. Kendinize gelince her şeye izin verirsiniz.. (Kreutzer Sonat)