SONRADAN YAPSAK OLMAZMIŞ!

En büyük yanılgılardan birini hep aynı cümleyle yaşariz: “Daha sonra yaparız.” İyiliği daha sonra yaparız, gönül almayı daha sonra düşünürüz, adaleti daha sonra tesis ederiz, sorumluluklarımızı daha sonra yerine getiririz. Ama acı gerçek şudur: Bazı şeylerin sonradan yapılması mümkün değildir.
Zamanında söylenmeyen bir sözün, zamanında uzatılmayan bir elin, vaktinde verilmeyen bir mücadelenin telafisi  mümkün olmaz.
Bazen bir insanı kaybettikten sonra kıymetini anlarız. Bazen bir fırsat elimizden çıktıktan sonra değerini fark ederiz. Bazen de bir davanın, bir mücadelenin ve bir inancın gereğini zamanında yerine getirmediğimiz için yıllar sonra büyük pişmanlık yaşarız. İşte o zaman hayat, ertelenen sorumlulukların hesabını mutlaka önümüze koyar.
Aslında mesele yalnızca bireysel ihmallerimiz değildir. Toplumun ve devletlin hayatında da aynı yanılgı vardır. Yapılması gerekenler erteleniyor, çözülmesi gereken sorunlar öteleniyor, alınması gereken kararlar geciktiriliyor. Herkes  başkasının adım atmasını bekler. Sonra bir gün şartlar değişir, fırsatlar kaybolur ve yapılması gerekenler artık yapılamaz hâle gelir.
Oysa zamanin ruhunun  gösterdigi: Büyük dönüşümler, doğru zamanda alınan cesur kararlarla gerçekleşir. Zamanında ortaya konulmayan irade, sonradan gösterilen gayretle  telafi edilemiyor.
Bir davaya inanmak da böyledir. Dava, yalnızca güzel sözlerle, geçmişte anlatılan fedakârlıklarla veya hatıralarla yaşatılmaz. Dava; her an karşımıza cikan zorluklarla zamaninda gösterilen duruşla, imkân varken yapılan fedakârlıkla, güç elde edildiğinde korunan adaletle anlam kazanır.
Makam ve imkân sahibi olduktan sonra adaletten söz etmek elbette kıymetlidir. Ancak  mesele, o makama ulaşmadan önce savunduğumuz değerleri, makama ulaştıktan sonra da koruyabilmektir. Çünkü değerler, menfaatler değiştiğinde de değişmiyorsa gerçek bir karaktere dönüşmüş demektir.
Dün haksızlığa uğradığında adalet isteyen birinin, bugün gücü eline geçirdiğinde başkasına haksızlık yapması büyük bir çelişkidir. Dün mücadele ettiği yanlışları bugün kendi çevresinde görmezden gelmesi, geçmişte verdiği mücadelenin anlamını zayıflatır.
İşte bu yüzden adalet, yalnızca ihtiyaç duyulduğunda hatırlanacak bir kavram değildir. Adalet, her şartta korunması gereken bir ahlaktır.
Aynı durum toplumsal sorumluluklarımız için de geçerlidir.  liyakati korumak, dürüst insanları desteklemek, toplumsal dayanışmayı güçlendirmek ve gelecek nesillere sağlam bir karakter miras bırakmak bugünden yapılması gereken işlerdir. Bunları yarına bırakırsak yarının imkânlarını da kaybedebiliriz.
Bir neslin karakteri, sonraki neslin geleceğini belirler. Bugün çocuklarımıza ve gençlerimize hangi değerleri yaşattığımız, yarın nasıl bir toplumla karşılaşacağımızı belirleyecektir. Onlara yalnızca başarıyı değil, hakkaniyeti; yalnızca kazanmayı değil, paylaşmayı; yalnızca güçlü olmayı değil, gücünü adaletle kullanmayı öğretmeliyiz.
Kur'an-ı Kerim'de Asr Suresi, insanın hüsranda olduğunu bildirirken iman edenleri, salih amel işleyenleri, hakkı ve sabrı tavsiye edenleri bu kayıptan ayrı tutar. Bu mesaj, hayatın yalnızca inanmakla değil, inancın gereğini zamanında yerine getirmekle anlam kazandığını anlatır.
Bugün yapılması gereken bir iyiliği yarına bırakmamak, bugün savunulması gereken bir hakkı sessizlikle geçiştirmemek, bugün sahip çıkılması gereken bir insanı yalnız bırakmamak gerekir.
Elbette insan hata yapar, eksik kalır, bazen yanlış kararlar verir. Önemli olan hatayı fark ettiğinde yeniden başlayabilmektir. Ancak her şeyin telafi edilebileceğini düşünmek de başka bir yanılgıdır. Kaybedilen zaman geri gelmez. Kırılan güven kolay onarılmaz. Kaçırılan fırsat her zaman yeniden doğmaz.
Evet! Bugün yapmamız gerekirken yarına bıraktığımız ne var?
Bir gönül mü alacağız? Bir haksızlığa mı itiraz edeceğiz? Bir sorumluluğu mu üstleneceğiz? Bir değeri mi savunacağız? Yoksa yıllardır dilimizden düşürmediğimiz bir davanın gereğini mi yerine getireceğiz?
Cevabımız ne olursa olsun, artık ertelememeliyiz.
Çünkü bazı sözler zamanında söylenir, bazı mücadeleler zamanında verilir, bazı fırsatlar zamanında değerlendirilir. Sonradan yapılanlar ise  yalnızca pişmanlığın ifadesi olarak kalır.
Ve insan bir gün dönüp geriye baktığında, yaptıklarından çok yapabilecekken yapmadıklarının hesabını verir.
Hayatın en ağır yükü belki de şudur: Sonradan yapsak olmazmış!
Mehmet Halit Demir
23.Donem Mardin Milletvekili