VAN DEPREMİ, SOSYAL YARALARIMIZI SARABİLECEK Mİ?
Van ve çevresi, 23 Ekim 2011 tarihinde, saat 13.40' ta şiddetli bir
depremle sallandı. Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Deprem Araştırma
Enstitüsü’nün son açıklamasına göre depremin merkez üssü Van' ın Tabanlı
köyüydü. Depremin richter ölçeğine göre büyüklüğü, 7,2 olduğu
açıklandı. Yerin yaklaşık 5 kilometre derinliğinde meydana gelen bu
deprem 25 saniye sürmüş.
Van depremi, sadece Van ve çevresini sarsmadı; Türkiye’nin birçok
dengelerini de sarmıştı. Tabii bu arada dengesizlerin çoğunu da
sarsmıştı. Derin devletin sarsılan içyüzünün dış tezahürleri olan vitrin
ucubeleri kimi spikerler, kendi TV kanallarında, sözüm ona, gaf üzerine
gaf yaparak, Kürt halkına olan kinlerini kustular. Derin güçlerin sesi
gibiydiler adeta.
ATV kanalındaki "Tatlı Sert" programında Van'daki depremi değerlendiren
Müge Anlı; “’Canımız istediği zaman boyuna taş atıyoruz. Kuş avlar gibi
dağlarda vuruyoruz. Bir şey olduğu zaman hadi Mehmetçik gelsin, hadi
polis gelsin’ diyoruz. Biraz da dengeleri kuralım. Zor günlerde ah canım
cicim, sonra kuş avlar gibi avlamayalım bunları. İnsanlar biraz da
hadlerini bilsinler demek istiyorum.” şekline halkımıza olan kin ve
nefretini kusarken, çok pişkin ve zevkten dört köşe olmuş bir havadaydı.
Ama kimse, Müge Anlı’ nın “haddi”ni bildirmedi. Savcılar, bu büyük
sosyal tahriki duymadılar bile.
Diğer bir tv kanalı, Habertürk televizyonunun sunucusu Duygu Canbaş ise,
canlı yayında; "Deprem her ne kadar Van'da da olsa hepimiz üzüldük"
cümleleriyle, sanki düşman bir bölgeden söz eder gibi, Kürt halkına
karşı ırkçı duygularını en net biçimde dışa vuruyordu.
Bölgemize karşı böylesine art niyetli yaklaşımları görünce, insan,
kuşkuya düşüp, kötü düşünmeye de başlıyor; acaba, bölgemizde yapılan çok
geniş çaplı askeri operasyonlar ile deprem coğrafyasına, sürekli ve
yoğun bir şekilde tonlarca bomba atılınca (derin bir plan gereği), yer
altındaki fay hatları, bilerek ve kasten harekete geçirilmiş olabilir
mi, diye düşünmeden edemiyor. Malum, herkes İstanbul ve Marmara fay
hattından söz ederken, oralarda olabilecek olası tehlikeleri en detaylı
ayrıntılarıyla konuşurlarken, hiç kimse Van ve civarından bahsetmedi.
Yani Van depremi, hesapta olmayan bir “sürpriz” sayılabilir mi? Bu
kuşkuya “sürpriz” diyen de var elbette. Örneğin:
Çanakkale On sekiz Mart Üniversitesi (ÇOMÜ) Mühendislik Mimarlık
Fakültesi Dekanı ve Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı
Danışma Kurulu üyesi Prof. Dr. Orhan Tatar, Van depremini oluşturan
fayın, sıkışma etkisi altında oluşan bir ters faydan kaynaklandığını
belirterek, "MTA'nın ürettiği, şu anda kullanılmakta olan, Türkiye aktif
fay haritası üzerinde bu depremi meydana getiren fay görünmüyor. Bu,
sürpriz bir deprem" demiş.
Ama, Kandilliden gelen ilk açıklama, Van depreminin merkez üssünün Van
Gölü olduğu yönündeydi. Ve 6,6 şiddetinde olduğu söylenmişti. ABD ise,
7,3 dedi. Sonradan, şiddetin 7,2 olduğu şeklinde düzeltmesi, bir
mecburiyetten mi oldu acaba? Bu acı gerçek, saklanılması olanaksız hale
gelmiş bir itiraf olabilir mi? Onu bilemiyoruz.
Kimi bölgelerde, yoğunlaşmış sismik enerjinin orada açığa çıkmasını
önlemek için, başka bölgelerde suni depremler yapılarak, o enerjiyi,
buralarda boşaltılmak istenebilir. Bu bir komplo teorisi gibi olsa da,
pek ala mümkün bir senaryodur. Duyarlı bilim adamları, çok yönlü
düşünüp, her şeyi araştırmak zorundalar. Halkımıza hep kuşkuyla
bakanlar, içimize derin kuşkular da sokmuş oluyorlar ne yazık ki.
Kuşkulanmamak, elimizde değildir ki, sizlerin dillerinizdendir…
Bizim de, Müge Anlı ve Duygu Canbaş gibi spikerlerimiz yoktur ki, acı
gerçeklerimizi bizden yana bağırabilsin. Bu spikerler kendi yerlerinde
kaldıklarına göre, konu, onlarla sınırlı değildir. Onlar, sadece
arkalarındaki derin güçlerin, vitrinlerdeki birer figüranları
gibidirler. Bu tür gelişmeler, tesadüfî ve bireysel olmayabilir;
donanımlı olabileceği kadar kuşkuludur da.
Ayrıca , görülen odur ki, bunların söylemleri de bir dil sürçmesi
değildir; böyleleri, yüreklerinin taa derininden kusuyorlar bu
kinlerini.. En ırkçı duygularını, böyle dışa vururlarken, aslında
depremdeki kayıplarımızdan çok, belki de depremlere karşı olan
korkularının üzerinde durmak istiyorlar. Bu deprem onları da sarsar mı
diye!..
Ama Orta doğudaki Kürt depremi, onları daha çok sarsmışa benziyor!..
İçinizdeki Kürt sorununa karşı duyarsız kalırsanız, sürüncemeye verip
sorunu savsaklarsanız, Kürt fay hattını, böyle önü açık bırakmada ısrar
ederseniz; sismik enerjinin doğal afetlerinden daha çok, sosyal
enerjinin yaratacağı Kürt depreminden de sarsılacaksınız!.. Böyle bir
sarsılma olursa, bir daha kendinize gelemeyebilirsiniz de...
Kürtlere karşı bu kadar kin, bu kadar nefretiniz niye?! Kürdün başına
bir afet gelince dört köşe oluyorsunuz!.. İşte bu, insanlığınızın
tükendiği andır; ancak, unutmayın, Saddam, Kaddafi, vb.lerinden ders
çıkaracağınız zamandır da!..
Ortadoğu depremi, en az Kürtleri yakacaktır, bilinmelidir; artık gün,
diktatörler için doğmayacak, bu da görülüyor.. Kimse zulüm ile abâd
olmuyor; zulüm edenin sonu gördüğünüz gibi berbat oluyor. Sizler de
kendinizi berbat etmeyin!.. Kürtlere karşı bu kadar kin gütmeyin!..
Kürtleri sevmezseniz, Kürtlere ilan-ı aşk edecek sürüyle partner var
Ortadoğu ortamında.. Kürtler de, nefretinize mahkûm değil;
hakaretlerinizi taşımaya da mecbur değildirler.
Batı, insanlığını yitirmemiş olsaydı; Türkiye’de Kürt sorunu, diye bir
şey olmayabilirdi. Herkes, kardeş gibi eşit ve dilinde, kültüründe,
eğitiminde, hak ve hukukunda da özgür olurdu.
Batıdakiler, “Cumhuriyet” süreciyle, önce gerçek kimliklerini
yitirdiler; Çerkez, Laz, Tatar, Arap, Arnavut, Gürcü, Boşnak, vs. iken
kimliklerini inkâr ederek “Türk” leştiler; kimliklerini kaybedenler,
kişiliklerini de, insanlıklarını da kaybettiler. Kendileri olamadıkları
gibi, sakin ve itidalli birer “Türk” de olamadılar.
Kendi halkına yaramayandan, kendi halkımıza bir yarar beklemiyoruz
zaten. Kendi halkını inkâr etmeyenler, insanlıktan da çıkmazlar ve bütün
halkları da kardeş bilirler ve tabii ki bize de kardeş olurlar. Biz
Kürtler, aslında kendimize yeteriz; ancak tüm halkları kardeş
bildiğimizden, her halka kapımız ardına kadar açıktır. Önemli olan
insanlıktır ve hep böyle olacaktır.
Depremzede kardeşlerimiz için, tüm Kürtler bir seferberlik ruhu içinde
oldular. Çocuğumun okuduğu İlköğretim Okulu bile tek başına 3 kamyon
yardım topladı; varın, halkımızın genel duyarlılığını siz düşünün. Tüm
illerimiz ve ilçeleri hummalı bir hizmet ve yardım toplama yarışı
içindedirler. Bu halk, kendine sahip çıkacaktır. Yeter ki,
yardımlarımızın yolu kesilmesin; engelleler ve zorluklar çıkarılmasın.
Ne tarihte, ne de bugün, hiç kimse Kürt halkına “İnsanlık Dersi”
vermedi, veremez ve bu yolda, kimse onlarla âşık atamaz.
Siyasiler, ilköğretimden başlayarak müfredata “İnsanlık Dersi” sokmaya
çalışıyorlarmış; şimdi, günaydın mı, diyelim şunlara? Van depreminden
daha öğretici bir insanlık dersi olabilir mi? Kimin ne mal olduğunu da
iyot gibi açığa çıkardı hem de!..
Siyasi partiler ve özellikle Kürt sorununu konuşurlarken ağızlarından
salyalar akan kimi parti sözcü ve liderleri, açılacak İNSANLIK DERSİ’ ne
ilkin kendileri girsinler ve biraz insanlıktan nasiplerini alsınlar!..
Bütün bu olanlar, onların ektiği kin ve nefret tohumlarının sonucu değil
midir? Neredeyse onların sayesinde Kürt halkı, terörle özdeş sayıldı.
Kışkırtma onlarda, kin, garez, fitne, fesatlık onlarda.. Yani, Kürt
halkına karşı her cepheden topyekûn bir terör estirdiler adeta. Onların,
çok iyi bir derse ihtiyaçları vardır elbette; ama okullara düşündükleri
“İnsanlık Dersi” nden değil; insanlarımızdan alacakları Sandık
Dersi'ne!.. Yani Siyasi Tokat!
Van depreminde canından olan kardeşlerimize Allah’ tan rahmet;
yakınlarına sabır ve metanet; yaralı kurtulanlara da çok acil şifalar
dilerim. Acıları, acımızdır ve bu acımız çok büyüktür.
Allah böyle bir acıyı, düşmanlarımıza bile göstermesin; bizim halkımıza ise, bir daha asla göstermez inşallah.
Selam ve sevgiyle kalın.
M.Nazım Güler
info@mnazim.com
Van Depremi, Sosyal Yaralarımızı Sarabilecek mi?
Kaynak: Mardin Life
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin