Kitap Künyesi

Yazar: Selçuk Baran

Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları

İSBN: 9789750816154

Sayfa Sayısı: 212

--reklam--

Bozkır Çiçekleri Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

İşinde, bodrumdaki odasında, üzerinde yükselen bütün katların ağırlığını duyuyor, boğulacağını sanıyordu. Üst katlarda odası olmayacaktı hiçbir zaman. Hayri Bey emekliye ayrıldıktan sonra onun yerine geçebilirdi, o kadar. Belki de ömrü boyunca bodrum katından çıkamayacaktı. (…) Küçük insan olarak yakaladığı ve seve seve yetinebileceği küçük yaşama sevinçlerini, Hayri Bey gibiler kirletecek; üst derecedekiler de, aslında gereksindikleri, benimsemeye, hiç değilse varlığını duymaya can attıkları olağan duyarlılıkları –ayrıcalıklarını küçümsemeyle pekiştirebildikleri için– horlayacaklardı. Kimseler sevinmesine izin vermeyecekti.

Bozkır Çiçekleri’nde, yalnızlığı seçmediği halde umarsızca yalnız kalan kahramanlarıyla 70’li yılların Ankarası’nı adımlıyor Selçuk Baran: Yolları bozkırın ortasında kesişen Seyfi’nin, Nurten’in ve Müfit’in gözünden, yer yer umutlu, yer yer coşkulu ama çokça hüzünlü bir resim çiziyor.

Selçuk Baran, Bozkır Çiçekleri’yle 1979 Milliyet Yayınları Roman Yarışması’nda mansiyon kazanmıştı.

--reklam--

Bozkır Çiçekleri Alıntıları - Sözleri

  • Sana yakın olmak isterken bir de bakıyorum mutsuzluğumla, umutsuzluğumla baş başa kalıvermişim...
  • "Yüreğim mi bu benim?" "Yüreğimin ardından gidemiyorum. Şimdi nerelerde kimbilir...
  • Kimse acı çektiği için ölmez...
  • Ama bağları koparmak hiçbir şey kazandirmiyordu insana. Özgürlük bile değildi bu...
  • Sahip olmak kadar, ait olmak da güzel bir duyguydu, güven vericiydi; ama yetmiyordu...
  • Çok hesaplı yaşayanlar, tatsız tuzsuz insanlardır.

--reklam--

Bozkır Çiçekleri İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Selçuk Baran, son zamanlarda başıma gelen en güzel şey... "Tortu" isimli eserini okuduktan sonra cümlelerimi özenle seçmiş, abartılı ifadeler kullanmaktan kaçınmıştım. Çünkü okurları etkilediğimiz bu tür kitap yorumlarında daha dikkatli hareket etmeli ve hiçbir okuru yanlış yönlendirmemeliyiz. Özellikle de genç okurları... Fakat "Bozkır Çiçekleri" isimli bu eserden sonra artık daha cüretkar yorumlar yapabilirim. Bu yüzden incelememe de iddialı bir cümleyle giriş yapmak istedim. Sadece şimdi vereceğim, Bozkır Çiçekleri'ne ilişkin bilgi bile size yazarın tarzını ve edebi gücünü az çok yansıtacaktır. İncelemenin sonlarına doğru ise yazarla ilgili genel düşüncelerimi ifade etmek istiyorum. "Bozkır Çiçekleri" özelindeki bilgiye geçersek, yazar kitabın hemen başına Metin Altıouk'un şu şiirini yerleştirmiş: "Acıya, aşka ve kışa Rengini savura savura, Bozkır Çiçeği Kavrulur zamanla." İstanbul'da doğup büyümüş ve bitki örtüsü olarak beton görmüş biri olarak bozkırdaki hayatı ve bozkır çiçeklerini pek bilmem. Bu sebeple bozkır çiçeği nedir diye internetten araştırdım. Karşıma Ekşisözlük'te yer alan şu bilgi çıktı: "Bozkırın kızgın güneşli günlerine kadar ömürleri olan, ince narin ama kıraç toprağa ve gecenin soğuğuna dayanabilecek kadar güçlü çiçeklerdir bunlar. Ne bol su isterler ne de humuslu bir toprak. Hayatta örnek alınası canlılar..." Kitapta ise yolları kesişen üç sıradan insanın -üç bozkır çiçeğinin- birbirlerinin hayatlarına dokunup daha sonra sessizce kendi yollarına gitmesi anlatılmış. Selçuk Baran'ın bozkır çiçeklerinin isimleri, Seyfi, Nurten ve Müfit. Yukarıdaki Metin Altıok'un şiirinde bahsedilen bozkır çiçeği ile Ekşisözlük'ten aldığım tanımda yer alan bozkır çiçeği özellikleri, eserimiz açısında son derece önem arz etmekte. Çünkü yazar, bozkır çiçeklerinin özelliklerini bitkilerden alarak insanlara karakter olarak yansıtmış. Bununla birlikte her üç karakterin de farklı yönlerinin eserin içerisinde yazar tarafından muazzam bir şekilde irdelendiğini ve okura sunulduğunu görüyoruz. Yazarın bu tarzı ve edebiyata olan bu yaklaşımı benim çok hoşuma gitti. Benim yazarlarım, işte bu tür yazarlar... Böyle yazarları okudukça veya keşfettikçe kesinlikle onlara kayıtsız kalamıyorum. Selçuk Baran'ı genel olarak nitelemek gerekirse, eserlerinde yalnızlığı, hüznü, umutsuzluğu, hayal kırıklıklarını, geleceğe karşı olan ilgisizliği, kayıpları işlemeyi seven bir yazar olarak niteleyebilirim. Seçtiği karakterler sıradan, içimizden, mahallemizden karakterler. Konuyu işleme şekli, şiirsel, edebi ve bana göre sanatsal... İnsan ilişkilerini çok iyi analiz etmiş, hem erkeklerin hem de kadınların doğasını çok iyi bilen, betimlemeleri doyurucu bir yazar... Böyle bir yazar neden okunmaz, aklım almıyor... Kitabı birlikte okumaya karar vermemiş olsak da aynı zaman diliminde okuduğumuzu fark ettiğim annefrank ile kitaptan paylaştığımız alıntılara baktığımda, ikimizin de çok farklı ve çok fazla alıntı paylaştığımızı gördüm. Yani kitap birçok okura birçok farklı açıdan görüntü sağlıyor. Bu da yazarın kaleminin ne kadar güçlü olduğunu ve eserin dolu dolu bir eser olduğunu bizlere gösteriyor. Son olarak, Selçuk Baran'ın okuduğum bu ikinci kitabında da kitabı bitirdiğim anda beni sürüklemiş olduğu duygulardan ötürü kafamın içinde bir şarkı dolanıp durmaya başladı. Bence kitaptaki duyguları da iyi yansıtmakta. Sizinle de paylaşıp keyifli okumalar dilerim: https://www.youtube.com/watch?v=uCk2eiOdsyA (Semih Doğan)

İyi ki tanıdım seni Selçuk Baran, iyi ki o güzel ruhundan esintiler taşıyan kaleminin yazdıklarını okuyabildim, hissettiklerine şahit olabildim... Her eserinde paylaştığın karakterlerle farklı yolculuklar yapabilmemi sağladın, hiç görmediğim bir şehrin farklı yönlerini tanıttın, doğanın uyanışını, çiçeklerin renklerini, yağmurun bereketini, gecelerin ıssızlığını anlattın. Bir yüreğin savruluşunu, kırılganlığını, yalnızlığını hissettirdin. Her eserinde, değişik bir lezzet bıraktın dimağımda... Bozkır Çiçekleri, okuduğum beşinci eseri yazarın, sanıyorum tüm eserlerini tamamlayacağım. Hem öyküleri hem romanları ayrı bir serüven oldu benim için. Bir solukta okumak istediğim, sayfalar dolusu daha sürmesini istediğim... Eser dört bölümden oluşuyor. Seyfi, Nurten, Müfit ve Gidenler. Seyfi ana karakterle başlayan roman Nurten ve Müfit'in eklenmesiyle farklı bir boyut kazanıyor. Yaşama tutunmaya çalışan, yalnız kalmadan yaşamaya çalışırken hep yalnız olduklarının farkına varan üç gencin hikâyesi bu. Daha iyi bir yaşamı hayal eden Seyfi mi? Her yeni başlangıç için bitişlere ihtiyaç duyan Nurten mi? Güçlü duruşunun ardında yazgısına boyun eğen Müfit mi? Hangisi sizin kahramanınız? Her karakterin ruhunu ayrı ayrı hissettiren, her karaktere empatiyle yaklaşmanızı sağlayan Selçuk Baran bunu tüm eserlerinde okuyucuya tüm ustalığıyla hissettiriyor. Eserin, 'Gidenler' adlı son bölümü çok etkiledi beni. Gerektiğinde gitmek bir kaçış mı, korkaklık mı, cesaret mi, gereklilik mi?.. Bu bir veda mektubu olmasın! Senden ayrı olmayı, kendimi sensiz düşünmeyi kabul edemiyorum daha. Belki hiç kabullenemeyeceğim. Seni her zaman seveceğim. Sevildiğimi bilerek seveceğim. Sayfa/ 206 En etkilendiğim bölümle bitirmek istedim...Unutamayacağım... Sevgiyle... (Leman Altıner)

Selçuk Baran'ın okuduğum ilk kitabı "Bozkır Çiçekleri". Bitmesini istemediğim kitaplar arasında yerini alan bu eseri tüm okurlara tavsiye ediyorum. Ve Selçuk Baran’ı okumaya devam edeceğim bunu biliyorum. Dikkatimi çeken ilk özelliği fonunda Ankara olmasıydı ve özelde bu beni çok etkiledi. Bozkır Çiçeklerinin fonunda Ankara olması ne kadar güzel ve anlamlı bir seçim. Seyfi, Nurten ve Müfit romanın, onların üzerinden kişilik analizleri, hayattan beklentiler ve hayata bakış açılarının işlendiği, üç karakteri. Çoğu romanlarda pozitif karakter ve karşısında olumsuz kişilik taşıyan karakterler ile kurgu yapılır ve biz birini sever, anlayışla karşılarken diğerine ise hınç duyarız. Oysa Bozkır Çiçekleri üç ana karakterinin özlemlerini, hayata bakış açılarını, olumsuzluklarını, hem sempati hem empati ile onlara kızmadan hatta birlikte analizler yaparak okumak mümkün. Ben hepsini ayrı ayrı sevdim. Kişiliğin ve buna bağlı olarak hayattan beklentilerin değişmesi ile insan ilişkilerinin de farklılaşması belki de hayatın sıradan bir süreci ve her değişim gibi acı verici, hüzünlü. Çünkü değişmek, yeniye yelken açmak ancak eskiye veda ile mümkün. İncelemeyi Nurten'in mektubundan alıntı ile bitirmek istiyorum; "Bu bir veda mektubu olmasın! Senden ayrı olmayı, kendimi sensiz düşünmeyi kabul edemiyorum daha. Belki hiç kabullenemeyeceğim. Seni her zaman seveceğim. Sevildiğimi bilerek seveceğim. Bu bitmemiş mektubu bağışla." Herkesin hayalindeki Akdeniz'e kavuşması dileğiyle. (Hasan Ekrem)

--reklam--

Bozkır Çiçekleri PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Selçuk Baran - Bozkır Çiçekleri kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Bozkır Çiçekleri PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Selçuk Baran Kimdir?

1933’te Ankara’da doğdu. ortaöğrenimini ankara kız lisesi’nde, yükseköğrenimini ankara üniversitesi hukuk fakültesi’nde tamamladı. bir süre aynı fakültenin banka ve ticaret hukuku araştırma enstitüsü’nde çalıştı.

ilk öyküsü 1968 yılında yeditepe dergisinde yayımlandı (çocuğun biri). 1972’de yayımlanan ve yirmi bir öyküden oluşan ilk kitabı haziran’la türk dil kurumu 1973 öykü ödülü’nü kazandı. ilk romanı bir solgun adam’a milliyet yayınları 1974 roman yarışması’nda beşincilik verildi. baran’ın bu romanı 1975 yılında basıldı. bunu bir öykü kitabı izledi: anaların hakkı. yazar, 1977’de yayımlanan bu kitabıyla 1978 sait faik hikâye armağanı’nı adnan özyalçıner’le paylaştı. bozkır çiçekleri adlı romanı milliyet yayınları 1979 roman yarışması’nda mansiyon aldı. kitap 1987’de basıldı. 1983’te yine bir öykü kitabı yayımlandı baran’ın: kış yolculuğu. bunu tortu (1984), yelkovan kuşu (1989) ve arjantin tangoları (1992) adlı yapıtları izledi. baran’ın ayrıca porselen bebek (1996) adlı bir çocuk kitabıyla , roald dahl’dan çevirdiği çarli’nin büyük cam asansörü (1991) adlı çocuk romanı ve devlet tiyatrosu’nca sahnelenmiş olan türkân hanım oyunuyla radyo oyunları var.

selçuk baran 1980’lerde ankara’dan istanbul’a taşındı. bu arada yayımlanan öykü kitapları dışında radyo oyunları yazdı. bunlar trt istanbul radyosu’nda yayınlandı. 1993’te yeniden ankara’ya dönen yazar, bu tarihten sonra edebiyat alanında ürün vermedi. yıllar önce çalıştığı hukuk fakültesi banka ve ticaret hukuku araştırma enstitüsü’nde yayın sekreteri ve yayın müdürü olarak yaşamının sonuna kadar çalıştı. selçuk baran 4 kasım 1999’da ankara’da öldü. yıllar önce yazdığı güz gelmeden adlı son romanı ölümünden sonra yayımlandı.

--reklam--

Selçuk Baran Kitapları - Eserleri

  • Tortu
  • Bir Solgun Adam
  • Bozkır Çiçekleri
  • Haziran
  • Kış Yolculuğu
  • Anaların Hakkı
  • Güz Gelmeden
  • Yelkovan Yokuşu
  • Öğle Saatleri
  • Türkan Hanım’ın Ölümü
  • Arjantin Tangoları
  • Porselen Bebek
  • Ceviz Ağacına Kar Yağdı

--reklam--

Selçuk Baran Alıntıları - Sözleri

  • Çıkıp dolaşsam sokaklarda... Öylece, yağmura falan aldırmadan... (Bir Solgun Adam)
  • "Günler hep gebedir, iyiye de kötüye de... (Güz Gelmeden)
  • … Bütün bunlar boş... En iyisi yeni bir kitaba başlamak. (Bir Solgun Adam)
  • Herkes bir şeyler istiyordu. Daha çok oda, daha çok kitap, daha iyi dinlenmek, daha temiz gömlek... Bir gün bende birşey istesem, dedim. Bu, yaşamımın neresine geldiğimi kendi kendime sorduğum gündü. (Ceviz Ağacına Kar Yağdı)
  • ...hepimizin, aylıklı, ücretli köleler gibi çalıştırıldığımızı biliyorum. Sırtımızı sıvazlıyorlar, sonra insanlığımızı elimizden alıyorlar. (Tortu)
  • Artık acı çeken kadın görmek istemiyorum. (Arjantin Tangoları)
  • Alışkanlıklar, beraberlikler sıkıcı gibi gelir kimi zaman. Tekrarlar bıktırır adamı. Ama çaresizsen eğer... O zaman sevmeye bakmalı. Elindekine sımsıkı sarılmalı. (Anaların Hakkı)
  • Bir masal vardı, adam gölgesini yitirmişti... Ben neyimi yitirdim, bilemiyorum. (Bir Solgun Adam)
  • Gelecek yalnızca bir bahaneydi; bugünden kaçmak için bahane. (Yelkovan Yokuşu)
  • "Ama bu korkunç pahalılık! Birden ancak geçinecek duruma düşüverdik." (Öğle Saatleri)
  • Senin sevdiğin şarkıları seviyorum. Benim sevdiğim şiirleri biliyorsun. Geleceğin önünde el eleyiz. (Ceviz Ağacına Kar Yağdı)
  • "Kaçmak iyi gelir diye düşünülür kimi zaman. Ama kimse hiçbir yere kaçamaz," (Kış Yolculuğu)
  • Çok hesaplı yaşayanlar, tatsız tuzsuz insanlardır. (Bozkır Çiçekleri)
  • Bir süredir kendi hayatımın dizginlerini elimde tuttuğuma inanıyordum. Şimdi ise sürükleniyorum. Paramparça oldum. Toparlanabileceğimi hiç sanmıyorum. (Türkan Hanım’ın Ölümü)
  • "Sizler kendinize önem vermediğinizi sanıyorsunuz. Sizler, yani –diyelim– otuz beş yaşın altında olanlar... Oysa toplumu, hatta toptan insan yapısını değiştirecek kesin çareleri bulduğunuzu sanacak kadar gururlu ve kendinizi beğenmişsiniz!” (Türkan Hanım’ın Ölümü)
  • Kırılan bir şey, der, onarıldı mı eskisinin yerini hiçbir zaman tutmaz. En iyisi atmalı onu. Hiç değilse gözümüz görmez. Gözümüz görmeyince de unutur, gideriz. (Porselen Bebek)
  • İnsan nasıl olsa günün birinde büyüyüveriyor. Ama büyümek bir işe yarıyor mu? İşte bunu daha öğrenemedim. (Porselen Bebek)
  • Sobanın üzerinde demlenen çaylar... (Anaların Hakkı)
  • ... bir zambak koskoca bir müdürü korkutabilir pekâlâ. Bir zambakla banka soyulabilir. İhtilal bile yapılır. Bütün iş edada. Bilmem anlatabildim mi? Çünkü çiçek de bir silahtır aslında. (Haziran)
  • Benim için her kadın keşfedilecek bir dünyadır. Önüne ne kadar zorluk çıkarsa keşfedeceklerin de o kadar zengin olur. (Türkan Hanım’ın Ölümü)