Kitap Künyesi

Yazar: Samiha Ayverdi

Yayın Evi: Kubbealtı Neşriyatı

İSBN: 9789757663454

Sayfa Sayısı: 274

--reklam--

Hatıralarla Başbaşa Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Tanzimat'tan beri Garp'tan çimlenen, ama bir yandan da milli ve an'anevi seviyenin formasyonunu muhafaza etmek lüzumunu duyan bir cemiyet anlayışının, dışa karşı Garplı olmakla öğünürken, kendi kendine karşı buna inanmadığını itiraf etmesinin med ve cezri ortasında koca bir asır geçip gitti.

(Kitabın içinden)

--reklam--

Hatıralarla Başbaşa Alıntıları - Sözleri

  • başka milletler kendilerine düzmece tarih hazırlarken Türk, aslan yapılı geçmişini diri diri kefenleyip gömmeye uğraşıyor.
  • "Mâzi, akıl danışılacak en doğru sözlü ve tecrübeli bir dosttur."
  • İyi günü kötü günü, zaferi hezimeti, gelmişi geçmişi ve geleceği ile kafası da yüreği de bu toprağın malı bu toprağın çocuğu kalmış ve kalacak olanlardır ki Türk’ü, Türk’ün sesiyle dünyanın kulağına söylemek, tanıtmak, anlatmak yolunda gayret kemerini kuşanmalı ve dünyanın bakar kör çevrelerinin gözlerini açmalıdır.
  • Şüphe yok ki beşer gide gide manevi varlığı ile kendi arasına maddeden bir duvar örerek hakikatini göremez hale geliyor. Jeolojik devirleri içinde yavaş yavaş katılaşıp soğuyan dünya gibi his alemimiz de maddeleşip kabuk tutalı beri, dış ihtiyaçlarımız kadar iç zevklerimiz ile de araya bir vasıta koymaksızın temas itiyadını hemen hemen kaybetmiş bulunuyoruz.
  • Bir ezel ebed yolcusu olan ruhun bir zaman icin konukladigi bedenle kıyamete kadar sürecek kavgasını duymayan mi vardı? Dünya, dünya olalı beri beden ruhu beşeriyet toprağına; ruh, bedeni, uluhiyet göklerine cagirmaktan ne bıkmış ne usanmis ve ne de bikacak usanacakti. Oldu olası beden ruha çelme takmakta, ruh ise bedene efsun okumakta ne de mahir ne de usta idi.
  • Kılıcın zaferinden de mühim ve devamlı olan kalemin muzafferiyetidir.
  • Tarihi ve içtimai müesseselerini tahrip etmiş bir millet en az düşmanı kadar kendi kendini baltalamış demektir.
  • Mehmet Dede, işleyeceği mâdeni bulunca, gönül hüneri coşan insandı. Bu istîdat, ister yaşlı ister genç ister erkek ister kadın olsun, derinlerinde hazır bekleyen kudreti yüze çıkarmaya kâfi idi. Nitekim öyle de oldu işte. O, eline aldığı insan malzemesinden bir insanlık âbidesi yapmakla vazîfeli olarak dünyâya gelmişlerdendi. Genç kızın âilesi , târihî ve millî fazîletlere açık bir zemînin insanları idi. Ama ne de olsa 1940'ların Türkiyesi garpla şark arasında tercih yapmak tereddüdü içinde bocalamakta bulunuyordu. Bu yüzden de iyi niyetleri sâbit olan fertler olsun cemiyet olsun asırların arkasından gelen mânevî mîrasları bir pula değişip yerlerine yabancı değer ve îtiyatları kabul etmekte mahzur görmeyen bir anlayışı tabiî ve mubah saymaya başlamıştı. Kütlenin zarar hânesini kabartan bu mücâdeleci tutum ise bilhassa büyük şehirlerde açıkça kendini gösteriyor ve bu, büyük şehirlerin özentisi içinde olan kasabalara kadar da sirâyet etmiş bulunuyordu. Şu var ki Mehmet Dede, mayasını tuttuğu genç kızı, henüz imtihânını vermemiş ve kütlece karâra bağlanmamış bir şark garb mücâdelesinin boğuntusu içinde körü körüne hapsolup kalmış görmek istemiyordu. Onun için de elinde bir endâze olmalı ve bu ölçüye göre de dünya görüşünü çizmeli, zihnî ve mânevî düzenini kendi tercîhi, kendi mantığı, kendi derûnî seziş ve kıstaslarıyla bulup benimsemeliydi. İşte ancak o zaman hem nefsinin esirliğinden emirliğine yükselir ve kendi kendisinin düşmanı değil efendisi olur ve hem de dünyânın dört gözle beklediği örnek insan tipini çizerek cemiyete göz bebeği kesilirdi. Mehmet Dede'nin genç kızdan kendi kendisinin mîmârı ve bu üstün seviyenin adamı olmasını istemesi yerinde idi. Zîra karşısındaki insanın, derûnî cevheri işlendikçe parlayan bir ezel imtiyazlısı olduğunu görüyordu. Mehmet Dede genç kızı rahmet kapısından da içeri sokarak ona bu feyz pınarının suyundan da tattırdı. Daha ne yapabilirdi? İnsan yetiştirmek bir endüstri değildi ki vidasını, çivisini, dişlisini tezgâhlarda işleyip bir yerine taksındı? İnsan, ancak îman ve muhabbet potası içinde bir bütün olarak ele alınıp mânevî şeklini, nizam ve düzenini bulabilirdi. Zâten kelâmı az ve edebi çok olan Mehmet Dede'nin de muvaffakiyet sırrı, haşır neşir olduğu insanlara sebil sebil dağıttığı bu îman ve muhabbet değil miydi? Senelerce aynı dâirede çalıştılar. Konuştular, sohbet ettiler. Kızın evi de bir Mehmet Dede kazanmıştı. Onun, arada bir içeri girmesiyle, bu evden pek çok türeme garp işi âdet çıkıp gidiyordu. Ev, Mehmet Dede'nin kendileri için bir ilâhî ikram bir Hak nîmeti olduğunu anlamakta gecikmemişti. Adımını attığı bu çatı altına, irfan, hikmet ve muhabbetin de girdiği âşikârdan âşikârdı. Mehmet Dede bir çay tiryâkisi idi. Ama genç kızın evinde uzun zaman ne yedi ne içti. Bütün ikramları nezâket ve tevâzuyla geri çeviriyordu. Günlerden bir gün, artık bu istiğnâsının sebebini açıklamak sırası gelmiş olmalı ki getirilen çayı gene reddederken: "Evinizde oyun oynanıyor, cüz'î de olsa içine haram giren nafakayı istemem." deyivermiş ve bu söz, kâğıt oyununu evden sürüp çıkarmaya yetmişti. Bir gün de genç kız, memurlardan yeni nişanlanan birinin ikram ettiği çikolatayı diğer iş arkadaşları gibi ağzına attığı sırada içeri giren Dede, sessiz bir telâşla: "Çıkar onu ağzından..." demiş fakat sebebini îzah etmemişti. Ama îzahsız kalan sebep, hemen ertesi gün, nişanlanan memurun zimmetine para geçirmesinden dolayı tevkif edildiğini gazetelerin yazmasıyla meydana çıkmış ve Mehmet Dede de âdeta mahcup bir sesle: "Kusura bakma, o çikolata haram para ile alınmıştı. Onun için yemene mâni oldum." demek zorunda kalmıştı. .. Ah ne mübarektir o dudak ki: “Dünya Şems-i Tebrizî dolu, bana Mevlânâ gibi mürid göster..” demiştir.
  • Eğer arzularımız irâdemize galip ise, biz esîriz.
  • EY TÜRK OĞLU TÜRK! Sen, bir hurma fidanından daha mı @ciz, Daha mı zavallısın ki altında ezilip kaldığın yükü silkip atamıyor ve şanını, şerefini, yığın yığın iftihar hazinelerini gün yüzüne ÇIKARAMIYORSUN? Senin suçun, onlara görmeyen gözlerle BAKMANDIR. Evvela sen kendini ARA, BUL ve TANI... Sonra da yabancılardan hayranlık beklemek güç olmaz.
  • Çocukluk şiirdir, çocuk da şair..
  • Artık Türk’e ve Türklüğe batı aşısı ile melezleşmiş münevver gerekmiyor.
  • Çocukluk şiirdir, çocuk da şair..
  • Dil ne kadar güzel sözler söylerse söylesin, fiil ve hareketlerin tesîri ile asla yarışamaz.
  • Dalaletlerin hakikat kabul edildiği bu devrin sonu acaba ne zaman gelecektir?

--reklam--

Hatıralarla Başbaşa İncelemesi - Şahsi Yorumlar

--reklam--

Hatıralarla Başbaşa PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Samiha Ayverdi - Hatıralarla Başbaşa kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Hatıralarla Başbaşa PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Samiha Ayverdi Kimdir?

Sâmiha Ayverdi (d. 25 Kasım 1905, İstanbul - ö. 22 Mart 1993, İstanbul), Türk mütefekkir ve mutasavvıf yazar.

Roman, hikâye, hatırat, makale ve inceleme türünde yapıtlar verdi. Rifailik tarikatına bağlı idi.

Piyade Kaymakamı (Yarbay) İsmail Hakkı Bey ile Fatma Meliha Hanım’ın kızıdır. Mimar ve tarihçi yazar Ekrem Hakkı Ayverdi'nin kız kardeşidir. Şehzadebaşı semtinde doğan Samiha Ayverdi, Süleymaniye Kız Numune Mektebi'nde eğitim gördü; daha sonra özel derslerle eğitimini sürdürdü. Çok iyi derecede Fransızca öğrenerek tarih, tasavvuf, felsefe alanlarında kendini yetiştirdi.

Ayverdi, Kubbealtı Cemiyeti kurucu üyesidir. Ayrıca, İstanbul Fetih Cemiyeti, İstanbul ve Yahya Kemal Enstitülerinde faal üyeliklerde bulunmuş, 1966'da Türk Ev Kadınları Derneği'nin (Türk Kadınları Kültür Derneği) kuruluşuna önayak olmuş, 1970'te ağabeyi ile birlikte Kubbealtı Cemiyeti'nin kurulmasını sağlamıştır.

22 Mart 1993 tarihinde ölen Sâmiha Ayverdi'nin mezarı, İstanbul Zeytinburnu'ndaki Merkez Efendi Camii'nin bahçesindedir..

İstanbul'un Fatih ilçesinde Edirnekapı'dan Saraçhane'ye kadar uzanan Fevzipaşa caddesi ve Hırka-i Şerif Camii yakınındaki Koyun Baba Parkı'nda 1976 yılında ağaçlandırma çalışmaları yaptırdı.

Eserleri

Samiha Ayverdi, 1938'de ilk romanı Aşk Budur'u (Aşk Bu imiş) yayınladı. 1946'dan itibaren daha çok fikir ve tarih eserlerine ağırlık verdi.

Yapıtlarında, tarihi yoğun biçimde kullanmıştır. İnceleme yazıları ve romanları İstanbul üzerinedir. Tasavvuf düşüncesi ve tarih özellikle romanlarında canlanmış, Kenan Rifai'yi eserleri yoluyla okuyuculara tanıtmaya çalışmıştır.

"Batmayan Gün" ve "İnsan ve Şeytan" adlı romanları geçmişi arayışının ürünleridir. Geçmişe duyduğu özlemi en iyi yansıtan romanı 100 Temel Eser listesi'nde de yer alan İbrâhim Efendi Konağı'dır.

Kubbealtı Neşriyat tarafından Samiha Ayverdi Külliyatı adıyla çıkan kitapların sayısı 47 adettir.

Ödülleri

1978’de Türkiye Millî Kültür Vakfı Armağanı; 1984’te Millî Kültür Vakfı tarafından verilen Türk Millî Kültürüne Hizmet Şeref Armağanı; 1985'te Yeryüzünde Birkaç Adım isimli eseri nedeniyle Boğaziçi Yayınları tarafından Boğaziçi Başarı Ödülü almıştır . 26 Nisan 1986’da, Türk Edebiyat Vakfı tarafından kendisine "Millî Sanata Hizmetleri"nden ötürü bir plaket sunulmuştur. 1988 yılında yayınlanan “Hey Gidi Günler Hey” isimli eseri nedeniyle, Türkiye Yazarlar Birliği'nce kendisine Yılın Dil Ödülü verilmiştir. 1990'da Başbakanlık aile araştırma kurumu kendisine bir şükran plaketi sunmuştur. 1992 yılında Türkiye İlim ve Edebiyat Eserleri Sahipleri Meslek Birliği'nce (İLESAM) verilen Üstün Hizmet Ödülü'nü almıştır.

İstanbul, Fatih'te Vatan Caddesi üzerinde bulunan Vatan Anadolu Lisesi'nin ismi 2005 yılında değiştirilerek, Samiha Ayverdi Anadolu Lisesi yapılmıştır.

Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Sâmiha_Ayverdi

--reklam--

Samiha Ayverdi Kitapları - Eserleri

  • İbrahim Efendi Konağı
  • Yaşayan Ölü
  • Ateş Ağacı
  • Mesihpaşa İmamı
  • İnsan ve Şeytan
  • Yusufcuk
  • Hancı
  • Batmayan Gün
  • Dost
  • Kölelikten Efendiliğe
  • Mabette Bir Gece
  • Ne İdik Ne Olduk
  • Yolcu Nereye Gidiyorsun
  • İstanbul Geceleri
  • Milli Kültür Ve Meseleleri Ve Maarif Davamız
  • Dile Gelen Taş
  • Son Menzil
  • Bir Dünyadan Bir Dünyaya
  • Abide Şahsiyetler
  • Misyonerlik Karşısında Türkiye
  • Rahmet Kapısı
  • Bağ Bozumu
  • Hatıralarla Başbaşa
  • Ah Tuna Vah Tuna
  • Hey Gidi Günler Hey
  • Mektuplardan Gelen Ses
  • Kaybolan Anahtar
  • Aşk Budur!
  • Boğaziçi'nde Tarih
  • Edebi Ve Manevi Dünyası İçinde Fatih
  • İki Aşina
  • Ezeli Dostlar
  • Mektuplar 2
  • Ratibe
  • O Da Bana Kalsın
  • Ken'an Rifai ve Yirminci Asrın Işığında Müslümanlık
  • Üç Günlük Dünya İçin
  • Yeryüzünde Birkaç Adım
  • Dünden Bugüne Ne Kalmıştır?
  • Türkiye'nin Ermeni Meselesi
  • Türk Tarihinde Osmanlı Asırları 1- 2 Cilt
  • Küplüce'deki Köşk
  • Ebabil Kuşları
  • Arkamızda Dönen Dolaplar
  • Mektuplar 1
  • Mülakatlar
  • Türk-Rus Münasebetleri Ve Muharebeleri
  • Paşa Hanım
  • Mektuplar 5
  • Mektuplar 3
  • Sinan'ın Günlüğü
  • Mektuplar 4
  • Türk Tarihinde Osmanlı Asırları (Cilt 3)
  • Türk Tarihinde Osmanlı Asırları (Cilt 2)
  • Türk Tarihinde Osmanlı Asırları (Cilt 1)
  • Mektuplar 6
  • Yunus Emre Ve İlahiler
  • Mektuplar-7 (2 Cilt)
  • Mektuplar 9
  • Mektuplar 11
  • Mektuplar-8
  • Mektuplar-10

--reklam--

Samiha Ayverdi Alıntıları - Sözleri

  • Öyle ya... Bu dünyaya ayak basıp temel atanın karşısına bir gün, ayağına çelme takacak olan bir başkası çıkıp sahip olduklarını ele geçirmeyecek midir ? Ama o çelme takana da dünya yar olmayacak ve bir gün topladıklarını o da başkalarına devretmek zorunda kalacaktır. (İki Aşina )
  • Şahsî malım o kadar az ve o kadar kıymetsiz ki... Halbuki ben sana hissen ve hayâlen dünyâları yollasam doyamam. (Mektuplar 1)
  • Belgrad'ın fethinde ve aynı zamanda Mohaç Muharabesinde üstün gayreti olmuş bulunan Bálî Bey, Budin'i muhasara ederek Avusturya ordusunu kovalayıp zafere ulaştıktan sonra, muvaffakiyetlerini sayıp dökerek Kanuni Sultan Süleyman'dan bir tuğ niyaz edince, padişah kendisine şu cevabı vermiştir: Berhudar ol, Allah senden razı olsun. Benden bir tuğ istiyorsun. Sana emîrü'l ümeralık veriyorum. Lakîn bu yaptıklarına güvenme, ve bir fáni kuldan herhangi bir talepte bulunarak kendini küçültme ve minnet altına girmiş olma. Kıyamete kadar değerinden kaybetmeyecek bu hákani cevap üç günlük dünya nimetleri peşinde şerefini, derúni şánını ayaklar altına almış kimselere olduğu gibi, bilhassa devlet çarkının yükünü omuzlamış olanlara verilmiş unutulmaması gereken îkázın ta kendisi değil de ya nedir? (Üç Günlük Dünya İçin)
  • Bugün dünya bir ruh medeniyetinin yokluğundan muztariptir. (O Da Bana Kalsın)
  • "Ölmüş atalarla da yanmış harmanlarla da öğünülmez." (Kaybolan Anahtar)
  • Kanûnî Sultan Süleyman da ne güzel söylemiştir: ''Bî vefâ yârin Muhibbî cevrini mâzur tut Yârsız kalır bu cihanda ayıpsız yâr isteyen!'' (Rahmet Kapısı)
  • Eksiği görmeyip, hale muhabbet ve anlayışla tat katmak kadar güzel ne vardır ? Dünyada, her tamamın bir eksiği vardır. Hem aransa eksik mi bulunmaz? Hatta, bulamayan icat edip, dünyayı kendine de etrafına da zindan eyler. (Mektuplardan Gelen Ses)
  • Bize, dinlenmek de, istirâhat de, ancak huzurlu bir iç âlemi içinde mümkün. (Yeryüzünde Birkaç Adım)
  • gideceğim yerlere dünyamı da götürürüm inşallah. bize dinlenmek de istirâhat de ancak huzurlu bir iç alemi içinde mümkün. (Yeryüzünde Birkaç Adım)
  • "Üstadım, dün bir dostumla ölümden konuşuyorduk. Dedim ki, asıl ölüm, kalp habersizliğidir..." (Batmayan Gün)
  • Bebeği biraz büyüdükten sonra, sık sık bize gelen Zehra Hanım’ı annem de çok sevmiş. Ona ilahiler öğretmiş, genç kadının ince ve yanık sesine uduyla yada kanunu ile refakat ederek odanın içine bir deruni mabede çevirir olmuşlardı. (Bağ Bozumu)
  • Bizâtihi çeşitli istîdat ve kâbiliyetleri hâmil olan biz insanlar, çok defa kendimizde saklı olan bu kudret kaynağından habersizizdir. (O Da Bana Kalsın)
  • Nihayet 15. asır,iki değerli kadın şair ile de Fatih devri'nin edebiyat tarihine en şerefli bir yaprak açmıştır. Kastamonulu Zeynep Hatun,"kadınlar arasında zamanın nadir yetiştirdiği bir şöhrettir kudretine cihan halkı şaşıp kalmış idi". Fatih Sultan Mehmet devrinde şöhret bulan meşhur şair Mihri ile muasır idi.Şiirinin kuvveti Fitat Hanıma muadil gibidir. Türkçe, Farsça beyitlerle mülemma olan divanını Hz Fatih'e takdim ederek sanatını isabet etmiş ve mazhar-ı mukafat olmuştur. ....Şiirlerinde lirizm ve hüzünlü bir hassasiyet elle tutulurcasına göze çarpar .Fatih'e divanını takdim eden ve mükafata mazhar olan bu kadının şiirlerindeki eda ve sada'ya bakınca,hükümdardan maddi takdir ve iltifattan daha ileri bir alaka beklediği sezilir gibi olur...Beş yüz seneden beri halkın dilden dile şifahi bir emanet olarak bıraktığı rivayet, bu şair kadının heyecan kaynağına, hükümdara olan kalbi alakası esas gösterilir. (Edebi Ve Manevi Dünyası İçinde Fatih)
  • Ama ben ölüme inanmıyorum.Hepsi de,yaşadıkları hayatın sonuna bir yekun çizgisi çizdikten sonra, yeni hayatlarının şartlarında karar etmiş bulunuyorlar. (Ezeli Dostlar)
  • *"Mevsimi gelince açan çiçekleri bekler gibi sizi de dört gözle bekliyoruz" Samiha Ayverdi *"Mektubun bana sanki seni getirdi. Duyguları kelimelerin kalbi içine bu derece samimiyetle yerleştirmek  değme babayiğidin kârı değil.", S.A. (Mektuplar 2)
  • Ermeni kendi menfaat çemberinden başka hiçbir şeye değer vermez; kuvvetli olduğunuz zaman dostunuz, bünyenizde zaaf alâmetleri belirdiği zaman da, sizi parçalamak isteyen hırslı bir canavar huylu düşmanınızdır. (Türkiye'nin Ermeni Meselesi)
  • Kötü ahlâk da nedir bilir misin? Yaradan'dan seni az çok alıkoyan her şey! . (Aşk Budur!)
  • Bir vakitler Avrupa'nın can damarına kadar ilerlemiş olan Türk ordularına karşı, sırasında birbirini yiyen Avrupalı devletler nasıl birleşmiş idiyseler, şimdi de, Islâm âlemi'nin yekpâreleşmesine karşı aynı zihniyet kılıç sallamakta bulunuyor. (Kölelikten Efendiliğe)
  • "Hudutsuz bir aşk, başı sonu olmayan bir sevgi ummânı halinde gönüllere çarpan Mevlânâ'nın, insan oğluna en büyük armağanı, onu kendi ayıplarından utandıracak kadar müsâhamalı ve anlayışlı bir muhabbet ve şefkate gark etmiş olmasıdır." (Abide Şahsiyetler)
  • “Dertli idi; yüreği yaralanmıştı.” (Mesihpaşa İmamı)