Kitap Künyesi

Yazar: Bora Abdo

Editör: Duygu Çayırcıoğlu

Editör: Emre Bayın

Tasarımcı: Suat Aysu

Yayın Evi: İletişim Yayınevi

İSBN: 9789750528583

Sayfa Sayısı: 76

--reklam--

Hayâlî'nin Tesadüfleri Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

O da beni böyle izliyor ve merak ediyor muydu ve ben örgüme eğilmiş harıl harıl örerken boynumun ya da ensemin çıplaklığı geceleri yatağında birdenbire aklına geliyor muydu? Sağına, sağındaki meleklerine dönüp de sanki ben duyacakmışım gibi “aşkım,” diyor muydu? O da beni rüyalarında hep görüyor muydu misal?

Hayâlî’nin Tesadüfleri, yaşam ve ölüm, aşk ve nefret arasındaki ince çizgide çetrefil bir kurguyla anlatılmış sıra dışı öyküler.

Bora Abdo, eşine sık rastlamadığımız, farklı ve güçlü bir kalem…

--reklam--

Hayâlî'nin Tesadüfleri Alıntıları - Sözleri

  • Umut umutsuzların değil, mutlu olanların beklentisidir.
  • Herhangi bir çocuğu öldüremezdim de kendi çocukluğumu gözümü kırpmadan katledebildim..
  • Düştüğüm sokaklarda gölgemi istemiyorum artık. Daha doğrusu her kimin gölgesiysem o düştüğüm yeri istemiyorum.
  • Ormanda çeşit çeşit ağaçların arasında geziniyor,gövdelere sarılıyor,korkutucu kovuklarında bir ses,bir yüz bulma umudumu da hep koruyordum.Sanki o an sadece,buraya kadar yaprak toplamak sebebiyle değil de biraz konuşabileceğim,anlatabileceğim ve beni anlayacağını umduğum bir şeylere rast gelmek için yürüdüğümü hissediyordum.Rast gelmek istediğin şey bir kedi olabilirdi.Bir kertenkele de olabilirdi ya da bu bir kuş da olabilirdi.Bu bir insan olamazdı misal,çünkü onların beni anlamasından çok onlara kendimi anlatamamaktan korkuyordum ben.
  • Umut umutsuzların değil,mutlu olanların beklentisidir.
  • Çalmadan,çırpmadan bize ekmeğimizi verenleri aç,bizi giydirenleri donsuz bırakmadan yaşamak istemek bu kadar güç,bu kadar mihnetli,hatta bu kadar tehlikeli mi olmalı idi?
  • Karlı,çok karlı bir dünyaymış burası.Üşüdüm.
  • Bir insana bir şeyler nasıl anlatılırdı gerçekten bilmiyordum.
  • O da beni böyle izliyor ve merak ediyor muydu ve ben örgüme eğilmiş harıl harıl örerken boynumun ya da ensemin çıplaklığı geceleri yatağında birdenbire aklına geliyor muydu? Sağına, sağındaki meleklerine dönüp de sanki ben duyacakmışım gibi "aşkım," diyor muydu? O da beni rüyalarında hep görüyor muydu misal?
  • Gülme bir de ne olur, kahrolası ellerimden hiçbir şey gelmiyor, içim yanıyor bilemezsin. Ne yapacağız şimdi?
  • "Ben, sevdiğim kadına gülüm de derim, çünkü ömrümün az olmasını isterim."

--reklam--

Hayâlî'nin Tesadüfleri İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Her yeni kitabıyla, zaten bende zirve yapmış kıymetine, bir o kadar daha kıymet katan yazarımız Sevgili Bora Abdo, yine yazmış yazacağını... Aslında “yazmış” demek yetersiz kalıyor; çünkü o nasıl kuvvetli bir kalemdir ki her öyküyü “işliyor; dokuyor; kazıyor” demek istiyorum. “Mandal İzleri” öyküsüyle, iki kardeşin 70 yıl sonraki ilk görüşmelerinde yaşadıklarını ve diyaloglarını, kelimelerin gerçek semantiğinden çok daha fazlasını katarak yüklediği anlamlar ile insanın yüreğine ve boğazına düğüm düğüm “işliyor”. “Nota” öyküsüyle, kendisine güzel söz söyleyenlerin yanında değil de hep hakaret edenlerin arkasından gitmiş ve hayatının geri kalanında da kendisine eziyet edecek insanları çaresizce arayan ünlü ve artık kimsesiz yaşlı bir müzisyenin feryadı ile derman bulmaya geldiği büyücü kadın arasındaki bağı büyük bir ustalıkla “dokuyor”. “Baston” öyküsüyle, bir çocuğun, anneleri bir-babaları ayrı olan ağabeyinin babaannesinin ölümüne şahit olduğu ve sanki o anı biz yaşıyormuşuz gibi anlattığı sahneyi beynimize “kazıyor”. Ve tabii ki bu kadarla da kalmıyor. Diğer öyküleriyle de yüreklere işleyen anlatımı sayesinde, başta da söylediğim gibi, var olan kıymetine kıymet katmayı fazlasıyla ve hakkıyla kazanmaya devam ediyor. Yine ve yine kendisinin sayesinde, hem edebi bir hazzın verdiği doyumsuz bir yolculuk yaşadım, hem de eşsiz güzellikteki Büyükada’nın yokuşlarında ve iskelelerinde, gri ve soğuk bir havada, hüzünlü ve duygu yüklü bir gezinti yaptım. Ellerinize sağlık, yüreğinize huzur ve kaleminize sonsuz mürekkep diliyorum Sayın Bora Abdo... Siz hep yazın... Sevgiyle... (Ayşen&Erdal)

Güzel başlangıçları ve vurucu bitişleriyle, ilgi çekici anlatımıyla muhteşem mekan Büyükada’da geçen enfes hikayelerine denk geldiğim için mutluyum teşekkürler (elif demirel)

Yazarın okuduğum ilk kitabı, özellikle kitabın son bölümü olan "Hayali'nin Tesadüfleri" kısmını çok beğendim. Kısa öykülerin bu kadar kısa olmaması düşüncesindeyim, biraz daha uzun olabilirdi. (Muhammed Sadık Erdoğan)

--reklam--

Hayâlî'nin Tesadüfleri PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Bora Abdo - Hayâlî'nin Tesadüfleri kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Hayâlî'nin Tesadüfleri PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Bora Abdo Kimdir?

1977 tarihinde İstanbul’da doğdu. 1995-1997 yılları arasında çeşitli dergilerde öyküleri yayımlandı.1997- 2009 yılları arasında yazmadı. 2009 yılında yeniden öykülerine geri döndü.

Notos, kitap-lık, Sözcükler, Sarnıç, Dünyanın Öyküsü ve İzafi dergilerinde öyküleri yayımlandı.2012 yılında Karakış Üçlemesi’nin ilki olan Öteki Kışın Kitabı, Alakarga Sanat Yayınları tarafından yayımlandı. Bu kitapla 2013 Yunus Nadi Öykü Ödülü’ne değer görüldü. Üçlemenin ikincisi, Gerçek Adı Süreyya adında bir roman.

--reklam--

Bora Abdo Kitapları - Eserleri

  • Hayâlî'nin Tesadüfleri
  • Bizi Çağanoz Diye Biri Öldürdü
  • Öteki Kışın Kitabı
  • Seni Seviyorum. Çok,
  • Balık Boğulması

--reklam--

Bora Abdo Alıntıları - Sözleri

  • “Kargalar akşamı taşıyor simsiyah, yapayalnız bir fırtınayı getiriyor, atıyor kucağıma.” (Öteki Kışın Kitabı)
  • Herkes yaşıyor. Biz kendimizi tüketiyoruz. (Seni Seviyorum. Çok,)
  • Beni boş bir kağıt gibi yalnız bıraktın. (Bizi Çağanoz Diye Biri Öldürdü)
  • Karlı,çok karlı bir dünyaymış burası.Üşüdüm. (Hayâlî'nin Tesadüfleri)
  • Gülme bir de ne olur, kahrolası ellerimden hiçbir şey gelmiyor, içim yanıyor bilemezsin. Ne yapacağız şimdi? (Hayâlî'nin Tesadüfleri)
  • Pencereden ıslak parmaklıklara ve sokağın sonundaki hurdalıktaki paslı makinelere bakıyordu. Demir ve büyük vidaları boşluklarında minik çiçekler ve otlar yeşeriyordu. Pasın ve kirin içinde, ince dallı ve damarlı bitkiler yaşama tutunmaya çalışıyordu. İnsanlar gibi, diye düşündü. İnsanlar, onların arasına karıştığımda ölüyorum ben. Sessizlesiyorum. Bir manavın önünde uzun uzun meyveleri seyrederken buluyorum kendimi, ya da elbezlerini mandalları dakikalarca izliyorum. İnsan sesleri sesimi kısıyor, diye düşünüyordu. Bir çocuk sobanın başında donmaya çalışıyordu. Siyah beyazdı çocuk. Yüzü ve yanakları kirliydi. Kirpikleri uzundu ve karanlığın içinde yemyesildi gözleri. Anahtarlar, her boyda tornavidalar, vidalar, çekiçler ve çiviler vardı belleğinde. Üşümek ile ısınmak aynı şeylerdir, diye düşündü. (Seni Seviyorum. Çok,)
  • “Yanındaki bu adamı öldürürüm öldürmesine de bu adamın ölüsünü görmeye dayanamam.” (Öteki Kışın Kitabı)
  • Kendi sularımız olsaydı dalardık. Korkmazdık kesin bu denli. Gemisiz de gidebilirdik en uzağa sapsarı saatlerinde bir kuşluğun. Bir yaz böyle ölmezdi. Bu denli ağır seveceğimi bilmezdim. Bu kış, onu bulamıyorum diye yok. (Öteki Kışın Kitabı)
  • "Bir imhaya ihtiyacı vardı ışıksızlığımın." (Bizi Çağanoz Diye Biri Öldürdü)
  • “Kalbim, yeltendiğim küfrü atıyor.” (Öteki Kışın Kitabı)
  • Doğdum. Onun giysilerini giyip, onun ismini aldım. Bir başkasının hayatı giydirilmişti üzerime, kendi hayatımı yaşayamadım o yüzden. (Balık Boğulması)
  • Şimdi anladım, yalnız olabilmek için bir kişiye daha ihtiyacı var her insanın. (Seni Seviyorum. Çok,)
  • Güzel kızım biliyor musun, bazı kelebekler kozalarından tam gelişmeden hasarlı çıkarlarmış ve bilinenin aksine bir gün değil de günlerce o yarım halleriyle yaşarmış. (Balık Boğulması)
  • “Aklının kuyusunda tanımadığı kişiler boyuna konuşuyordu, yorgundu.” (Öteki Kışın Kitabı)
  • Tatlı sudan tuzlu suya geçtiklerinde balıklar, boğulmadan önce vurgun yemiş gibi zihinleri bulanır. Bu süre boyunca asla bir şey yemezler, o an var oldukları sudan kaçmayı hiç mi hiç istemezler. Sonra da ölürler. Hatırlamanın içinde her zaman korkunç kâbuslar vardır. (Balık Boğulması)
  • Bir balık boğulması bu. Çirkinlik çağının unutma ayini. (Balık Boğulması)
  • "İkimiz kaldık artık. Ama bu beni daha da yalnızlaştırıyor. İkimiz, tek başınayız da. Şimdi anladım yalnız olabilmek için bir kişiye daha ihtiyacı var her insanın." (Seni Seviyorum. Çok,)
  • Suyun ve annemin arasındaki tek ve en büyük benzerlik sanırım bu kırık ve bu kırık sesti. (Seni Seviyorum. Çok,)
  • “Buğusu yitik, bulanık kurak. Her göz, dikine giriyor kaburgasından, çekiçle, örsle kırarak.” (Öteki Kışın Kitabı)
  • Çalmadan,çırpmadan bize ekmeğimizi verenleri aç,bizi giydirenleri donsuz bırakmadan yaşamak istemek bu kadar güç,bu kadar mihnetli,hatta bu kadar tehlikeli mi olmalı idi? (Hayâlî'nin Tesadüfleri)