Kitap Künyesi
Yazar: Oktay Rifat
Orijinal Adı: Latin Ozanlarından Çeviriler
Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları
İSBN: 9789750842603
Sayfa Sayısı: 60
--reklam--
Latin Ozanlarından Çeviriler Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
“...bütün Latin şiirlerinin temelinde düzyazı kuralları yatıyor. Hani, şiir düzyazıya çevrilmez diye bir söz vardır, bu söz Latin şiirlerine uygulanamaz. Bir Latin ozanına, şiiri tanımla deseniz, ‘Tartıya vurulmuş düzyazıdır.’ diye cevap verebilir. Bunu bir eksiklik ya da kusur olduğu için değil, belki de bir üstünlük olduğu için belirtiyorum. Düzyazının, tartıya vurulur vurulmaz, bir nitelik değişimine uğrayarak şiir oluvermesi şaşırtıcıdır. Gizlisi saklısı olmayan, gözümüzün önünde geçen bir büyü bu.”
- Oktay Rifat -
“Günahtır alınyazısını kurcalamak,
Yıldız fallarına güvenmek, Lekonoe;
Başa ne gelirse katlanmak, en iyisi.
Kayaları kemiriyor Tiren denizi;
Belki yeryüzünde bu sonuncu kışımız,
Belki yaşanacak yıllar var önümüzde;
Bilgeliği elden komamak, en iyisi.
Mademki sonumuz ölüm, şarabını süz,
Uzak umutlara bel bağlamaya gelmez;
Konuşurken bile ömürden eksiliyor,
İnan ki gününü gün etmek, en iyisi.”
- Horatius, “Alınyazısı” (K, I-XI) -
--reklam--
Latin Ozanlarından Çeviriler Alıntıları - Sözleri
- ALlN YAZISI Günahtır alın yazısını kurcalamak, Yıldız fallarına güvenmek, Lekoneo; Başa ne gelirse katlanmak, en iyisi. Kayaları kemiriyor Tiren denizi; Belki yeryüzünde bu sonuncu kışımız, Belki yaşanacak yıllar var önümüzde; Bilgeliği elden komamak, en iyisi. Mademki sonumuz ölüm, şarabını süz, Uzak umutlara bel bağlamaya gelmez; Konuşurken bile ömürden eksiliyor, İnan ki gününü gün etmek, en iyisi.
- O suyu kirletmeye kıçın yetmez. Kafanı daldır, Zoilus, kafanı.
- O suyu kirletmeye kıçın yetmez. Kafanı daldır, Zoilus, kafanı.
- FABULLA Biliyoruz, Fabulla, biliyoruz: Güzelsin, gençsin, üstelik paran var. Ama övünmeye başladın mıydı, Ne güzelsin, ne gençsin, ne paran var.
- Kimi iyi, kimi orta, çoğu da kötü Şiirlerimin. Elden ne gelir, Avitus? Başka türlü yazılmıyor kitap dediğin.
- Yaşıyalım Lesbia'm, sevişelim, Metelik vermeden homurtusuna, Kıskanç ve suratsız ihtiyarların. Batan gün her sabah yeniden doğar: Ama bu bizdeki süreksiz ışık Bir kere söndü mü ötesi gece; Hiç bitmiyen bir gece, tek ve sonsuz, Bin kere öp beni, öp, yüz kere öp; Bin kere, sonra yüz kere yeniden. Bin kere, yüz kere, öp, durmadan öp, Şaşır sayısını, şaşır Lesbia'm, Şaşır ki sevdamza göz değmesin. (KATULLUS)
- Gel, arama bahçeleri; bize ne mevsim sonu gülünden!
- Yoldaşlar, güzel dostlarım hoşça kalın! Birlikte çıktık bu uzun yolculuğa, Artık, evlere ayrı ayrı döneriz.
- Uzun buluyorsun şiirlerimi! Ya sen, Veloks, hiçbir şey yazmıyorsun, Bu kadarı da çok kısa, a canım!
- Silahlarla bir insanı över bu destan. İlkin o gelir İtalya'ya, Lavinyum'a, Kaderin Troya'dan kovduğu bu kahraman. Amansız Yuno'nun öfkesine uğrar da, Bir oyuncak gibi tanrıların elinde, Gezer karada ve denizde uzun zaman. Neden sonra bir kent kurup tanrılarını Taşır ama Latyum'a, o mutlu güne dek Rahat yüzü görmez, baş alamaz savaştan. ...
- Gizlenmiş, parlıyor kehribarda, Sanki balındaymış gibi sarı. Bu mutlu, bu ölümsüz ölümü Kendi seçmiş olmalı bu arı.
- .... Kimi, döneklere sırtını dayar, Yükselir durmadan Devlet işinde; Dokunma, gayrı yağ bağlar yüreği. Libya ovasında harman edilen Buğdaya, danieye göz diker kimi; Yığmak ister tümünü anbarına. Kimine tarla kalmış atasından, Eker biçer, aldırmaz ötesine; Ağırlığınca altın versen ona, Bir yelkenliyle denize açılmaz. .... ... Bana gelince, bilge alınları Süsliyen yer sarmaşığı çelengi Tanrılar katına yüceltir beni. Serinlikte ağaçların altında, Bir yanda nimfa'lann türküleri, Bir yanda satirus'ların korosu, Şiirin ve ezginin en güzeliyle Kurtulurum herkes gibi olmaktan ... (Horatius)
- ... Belki yeryüzünde bu sonuncu kışımız, Belki yaşanacak yıllar, var önümüzde; Bilgeliği elden komamak, en iyisi. Mademki sonumuz ölüm, şarabını süz, Uzak umutlara bel bağlamaya gelmez; Konuşurken bile ömürden eksiliyor, İnan ki gününü gün etmek, en iyisi. (Horatius)
- Biliyoruz, Fabulla, biliyoruz: Güzelsin, gençsin, üstelik paran var . Ama övünmeye başladın mıydı, Ne güzelsin, ne gençsin, ne paran var. (Martialis)
--reklam--
Latin Ozanlarından Çeviriler İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Oktay Rifat bu eserinde Latin vezninin en önemli isimleri arasında sayabileceğimiz Martialis, Horatius, Catullus ve Vergilius’un bazı şiirlerini Türkçe’ye çevirerek sunmuş. Latin şiiri hakkında genel bir bilgi sahibi olmak için okunabilecek bu kitap, Yapı Kredi Yayınları’nca yayına hazırlanmış ve yayımlanmış. Latin şiiri özelinde şiire ilgi duyan tüm okurlara makul bir fiyata ulaşabilecekleri bu naif kitabı tavsiye ediyorum. İyi okumalar dilerim. (—A—)
--reklam--
Latin Ozanlarından Çeviriler PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Oktay Rifat - Latin Ozanlarından Çeviriler kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Latin Ozanlarından Çeviriler PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Oktay Rifat Kimdir?
Oktay Rifat (d. 10 Haziran 1914, Trabzon ö. 18 Nisan 1988, İstanbul), Türk şair, oyun yazarı ve romancı.
Türk Şiirinin en büyük isimlerinden birisi kabul edilir. Orhan Veli ve Melih Cevdet'le birlikte Garip Akımı'nın kurucularındandır. 1955 yılından itibaren İkinci Yeni adlı şiir akımına yönlenmiştir. Şiir dışında roman ve oyun türlerinde de çok başarılı eserler vermiştir.
Yaşamı
10 Haziran 1914'de Trabzon'da doğdu. Babası, o doğduğu sırada Trabzon valisi olan şair ve dilbilimci Samih Rıfat, annesi Hasan Enver Paşanın kızı Münevver Hanımdır. Pek çok sanatçı ve yazar içeren bir ailede yetişti. Büyük dedesi Macar Hurşid Bey, hem Türk hem batı müziği konusunda donanımlı bestekardı; dedesi Albay Hasan Rıfat Bey şiir ilgilenirdi amcası Ali Rıfat Bey değerli bir udî ve besteci, annesinin teyzesinin oğlu Ali Fuat Bey cumhuriyet devrinin ünlü asker ve siyaset adamı, teyzesi Celile Hanım bir ressam, teyzesi Celile Hanımın oğlu Nazım Hikmet ünlü bir şairdir.
Ortaöğrenimini 1925-1932 yıllarında Ankara Erkek Lisesi'nde yaptı. Bu okulda ünlü şair Ahmet Hamdi Tanpınarın öğrencisi oldu, ilk şiirlerini kaleme aldı ve ileride birlikte Garip Akımını kuracağı arkadaşları Melih Cevdet ve Orhan Veli ile tanıştı. Üç arkadaş, okul bünyesinde Sesimiz adlı dergiyi çıkararak şiirlerini yayımladılar.
1932-1936 yılları arasında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne yüksek öğrenim gördü. Edebiyata olan ilgisi ve yazma tutkusu yükseköğrenimi sırasında da devam etti. Mezun olduğu yıl, arkadaşları Melih Cevdet ve Orhan Veli ile birlikte geliştirdikleri yeni bir yazın tekniği ile kaleme aldığı şiirleri Varlık Dergisinde yayımlanmaya başladı.
1937 yılında Devlet sınavını kazanarak Maliye Bakanlığı hesabına Siyasal Bilgiler öğrenimi görmek üzere Paris'e gönderildi. Pariste bulunduğu dönemde yalım bir söylemi ve bağımsız düşünceleri savunan Fransız şiirini kendisine yakın buldu ve ondan ilham aldı. Üç yıl sonra II. Dünya Savaşı nedeniyle, orada yaptığı doktora çalışmasını tamamlayamadan 1940 yılında Türkiye'ye döndü.
Paristen döndükten sonra bir süre Maliye Bakanlığı'nda , daha sonra Matbuat Umum Müdürlüğü (Basın Yayın Genel Müdürlüğü)'nde çalıştı. Ardından Ankarada serbest avukatlık yaparak yaptı. Bu arada 1941 yılında Orhan Veli ve Oktay Rıfat ile edebiyat dünyasında büyük tartışmalara sebep veren Garip adlı şiir kitabını yayımladı. Şiirlerini "Yaşayıp Ölmek, Aşk ve Avarelik Üstüne Şiirler"(1945), "Güzelleme"(1945) ve "Aşağı Yukarı"(1952) adlı şiir kitaplarının yanısıra "Aile" (1947), Orhan Veli tarafından çıkarılan "Yaprak (1949-1950) ve "Yeditepe" (1951-1957) gibi dergilerde yayımlamayı sürdürdü[2]. 1954 yılında yayımladığı Karga ve Tilki" adlı şiir kitabıyla, Yeditepe Şiir Armağanı'nı kazandı.
1955 yılında İstanbul'a yerleşerek avukatlığını sürdürdü. Aynı yıl yayımladığı Perçemli Sokak adlı şiir kitabının önsözü tartışmalara neden oldu. Bu kitap ile İkinci Yeni adı verilen şiir anlayışına yöneldi. 1958 yılında "Aşık Merdiveni" adlı şiir kitabını yayımladı. 1961 yılından itibaren avukatlık mesleğini Devlet Demir Yolları'nda sürdürdü ve 1973 yılında emekli olana dek bu kurumda çalıştı.
1960lı yılların başında Latin ve Yunan ozanların mitoloji kitaplarının Türkçe çevirilerini yaptı. 1969 yılında yayımladığı Şiirler adlı kitabıyla Türk Dil Kurumu Şiir Ödülünü aldı. Bu tarihten sonra tiyatro ve roman çalışmalarına ağırlık verdi. "Oyun İçinde Oyun", "Zabit Fatma'nın Kuzusu", "Atlar ve Filler", "Yağmur Sıkıntısı","Kadınlar Arasında", "Birtakım İnsanlar" ve "Çil Horoz adlı oyunları kaleme aldı ve her biri sahnelendi . Arkadaşı Melih Cevdet ile Kıskançlar adlı oyunu kaleme aldı. 1976da ilk romanın Bir Kadının Penceresinden yayımlandı. 1980de Danaburnu kitabıyla Madaralı Roman Ödülünü kazandı. Aynı yıl Bir Cigara İçimi adlı şiiri Sedat Simavi Vakfı Ödülünü, 1984 yılında "Dilsiz ve Çıplak kitabıyla Behçet Necatigil Şiir Ödülünü aldı.
Fransızca çevirmeni Sabiha Rıfat ile evli olan Oktay Rıfat, yazar, çevirmen ve şair Samih Rıfatın babasıdır. Son günlerine dek eser vermeyi sürdüren sanatçı, Yağmur Sıkıntısı adlı oyununu tamamladıktan sonar 1988 yılında İstanbulda hayatını kaybetti. Karacaahmet Mezarlığına defnedildi.
--reklam--
Oktay Rifat Kitapları - Eserleri
- Bir Aşka Vuran Güneş
- Bir Kadının Penceresinden
- Elleri Var Özgürlüğün - 50 Yaşında
- Bütün Şiirleri I
- Perçemli Sokak
- Yaşayıp Ölmek Aşk ve Avarelik Üstüne Şiirler
- Bütün Şiirleri II
- Seçme Şiirler
- Bayraklarımı Çektim
- Latin Ozanlarından Çeviriler
- Yunan Antologyası
- Danaburnu
- Aşağı Yukarı
- Şiirler
- Karga ile Tilki
- Aşık Merdiveni
- Bu Dünya Herkese Güzel
- Bütün Şiirleri III
- Bay Lear
- Nara Benzerdin
- Çobanıl Şiirler
- İkilik
- Yunan Antologyası ve Latin Ozanlarından Çeviriler
- Yağmur Sıkıntısı
- Bir Cıgara İçimi
- Koca Bir Yaz
- Şiir Konuşması
- Elifli
- Elleri Var Özgürlüğün: Oktay Rifat 100 Yaşında
- Dilsiz ve Çıplak
- Birtakım İnsanlar
- Gece Yazı
- Denize Doğru Konuşma
--reklam--
Oktay Rifat Alıntıları - Sözleri
- Leylasını kaybeden Mecnun mudur bilinmez. Çatlak dudaklar ile dağlara düşer yollar. Piri emretmiş gibi dağ demez tepe demez, Bir bilinmez aşk için uzayıp gider yollar (Bütün Şiirleri II)
- kenti kaplayan sis gibi koyulaşıyor yitmişliği. (Koca Bir Yaz)
- (...) sözde bir şarkı tutturmuş dalgın töbe töbe bir gözü kedilerde cıfıtın bir gözü bende (Karga ile Tilki)
- "Dışardan almak içerde üretmekten ve yaratmaktan daha kolaydır." (Bir Kadının Penceresinden)
- "Bahçe kapıları gibi yan yatmış Kırıksın biliyorum Her zaman bir aynadan baktım sana Kilitlisin bana biliyorum" (Bütün Şiirleri III)
- İnsanların böyle içten içe konuşması keşke her zaman duyulsaydı! Bir curcuna koparmış, varsın kopsun. Bütün insanlar görünür ya! İçten pazarlıklı görünmeyen adam piyasadan kalkar ya! İyilik kötülük ortada. (Birtakım İnsanlar)
- Ne parası pulu ne dikili ağacı yol göründü mü gidecek kendinin değil ev kiracı. (Koca Bir Yaz)
- En çabuk eksilme bu! Ya ufalmak azar azar, ya bitmek temelli! Ve sonra yeniden, Yeniden büyümek, toprağa ve poyraz yeline aykırı!.. (Bayraklarımı Çektim)
- Getir o eski sevincini çocukluğun (Aşağı Yukarı)
- Onu bunu bilmem arkadaş İnsan kısmı hergele (Karga ile Tilki)
- Bir kilim bir masa bir limon Bir ağaç Bir çocuk çizgili Bir kedi içi boş Bir kulak beşte bir (Perçemli Sokak)
- "Korkmuyor, çünkü korku Bir hiçle başlar her akşam bir hiçle düşer avucuna," (Bütün Şiirleri III)
- Nerdesin güzel kokularla dolu gece! (Elleri Var Özgürlüğün: Oktay Rifat 100 Yaşında)
- "Bırakmalı bu mumları, diye düşündü, unutmalı, yağmuru güneşle ayırmalı ikiye, bir kırlangıç koyarak arasına gitmeli, nereye olursa oraya," (Bütün Şiirleri III)
- ... "Oysa hiç gidilmemiş bir akşamüstüdür yalnızlık beni bulur sensiz" (Bu Dünya Herkese Güzel)
- Yollar sende başlar sende biter Açık denize dökülmeden önce (Bir Aşka Vuran Güneş)
- Öpüşmek yasaktı, bilir misiniz, Düşünmek yasak, İşgücünü savunmak yasak! (Elleri Var Özgürlüğün: Oktay Rifat 100 Yaşında)
- Beni baştan çıkardı arabın kızı; Ölüyorum, a dostlar, Didima için! Karaysa, ne var sanki, kömür de kara; Hele bir kez tutuştur da o zaman gör: Y anar durur, ışıl ışıl, güller gibi (Yunan Antologyası)
- Bu umut özgür olmanın kapısı; Mutlu günlere insanca aralık. Bu sevinç mutlu günlerin ışığı; Vurur üstümüze usulca ürkek. Gel yurdumun insanı görün artık, Özgürlüğün kapısında dal gibi; Ardında gökyüzü kardeşçe mavi! (Seçme Şiirler)
- Koşuyorum yarınların çağrısına Bitimine karanlığın (Bir Aşka Vuran Güneş)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin