Kitap Künyesi
Yazar: Friedrich Dürrenmatt
Çevirmen: Zehra İpşiroğlu
Orijinal Adı: Der Richter und sein Henker (The Inspector Bärlach Mysteries #1)
Yayın Evi: Dedalus Yayınları
İSBN: 9786059203777
Sayfa Sayısı: 110
--reklam--
Yargıç ve Celladı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
“İşte biz insanlar birbirimizden korktuğumuz için, devletler kuruyoruz Schwendi. Türlü koruyucularla sarıp sarmalıyoruz çevremizi. Polisler, askerler, kamuoyu... Ama tüm bunlar neye yarıyor ki?”
Kırk yıl önce İstanbul’da başlayan bir intikam hikâyesi…
Artık Türk okurunun aşina olduğu, İsviçreli yazar Dürrenmatt’ın bu romanı, genel adalet anlayışının bir bakıma hicvi. Dürrenmatt polisiyeyi edebiyatın nitelikli bir kolu haline getirmekle kalmıyor; felsefi sorunları da doğallıkla eserinin asli niteliklerinden birine dönüştürüyor.
Komiser Berlach, olayları başlatan polis cinayetini soruşturmak için görevlendirilir ve insan doğası Berlach ve çevresi üzerinden değerlendirilir. Komiser katille kedi-fare oyunu oynarken adalet kavramını kafasında yeniden şekillendirir. Cinayetin izi sürülürken suç ve adalet, iyilik ve kötülük, insan ve toplum arasındaki ilişkiler büyük bir titizlikle işlenir.
Yargıç ve Celladı, altında yatan anlamın her sayfada derinleştiği, okuduktan sonra etkisi uzun süre geçmeyecek bir roman.
(Tanıtım Bülteninden)
--reklam--
Yargıç ve Celladı Alıntıları - Sözleri
- Elinde hep iki olanak var: Rastlantıya göre kötülük ya da iyilik... İnsan biriyle bir kez karşılaştı mı, ötekiyle de karşılaşacaktır.
- Birçok suçun nedeni algılama yetersizliğiydi.
- İşte biz insanlar birbirimizden korktuğumuz için devletler kuruyoruz Schwendi. Türlü koruyucularla sarıp sarmalıyoruz çevremizi. Polisler, askerler, kamuoyu... Ama tüm bunlar neye yarıyor ki?
- karşısında sigara içilmesine nasıl sinirlendiğini bildiği halde, bir sigara yak...
- Ansızın gitmesi gerekti.
- Ölüler hep haklıdır .
- "İşte biz insanlar birbirimizden korktuğumuz için devletler kuruyoruz schwendi. Türlü koruyucularla sarıp sarmalıyoruz çevremizi . Polisler, askerler , kamuoyu.. ama tüm bunlar neye yarıyor ki ?
- "İnsan nedir ki" diye inliyordu. "Nedir insan?"
- Sanatçı dediğin yalnız sanatla ilgilenir.
- Ölüleri tez elden kaldırıvermeli ortadan, aramızda yerleri yok onların.
- Öfkeli bir ateşin yakıp kavurduğu yüreğini yumuşatacak olan tek lütuftu unutmak .
- " Zilim yoktur, ne gerek var ki, kapıyı kilitmelemem hiç." " Ya çıkacak olsanız?" " Çıkacak olsam da. Eve döndüğümde bir şey çalınmış mı, çalınmamış mı diye bakmak heyecanlı oluyor."
- Ama eski meslektaşını görmeye gitmekten vazgeçti, ölülerde hoşlanmaz, çoğu kez onları rahat bırakmayı yeğlerdi.
- Ölüler hep haklıdır
- "Sen beni öldürmeyeceksin. Seni tanıyan bir tek kişi benim, ve böylece seni yargılayabilecek olan tek kişi de. Seni yargıladım, [...], seni ölüme mahkum ettim. Bu gününün sonunu göremiyeceksin. Senin için seçtiğim cellat bugün gelecek sana. Seni öldürecek, çünkü Tanrı adına artık yapılması gereken birşey bu."
--reklam--
Yargıç ve Celladı İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Yargıç Ve Celladı: Yargıç ve Celladı, suç kavramının toplumsal yapı üzerindeki izlerini okurların belleğine kazımaktadır. Dürrenmatt bunu yaparken, adalet ve suç gibi kavramların felsefik alt yapısını irdeleyerek kitabı salt bir biçimde polisiye roman olmaktan çıkarıyor. (Deniz Düzgün)
Komiser Berlach, olayları başlatan polis cinayetini soruşturmak için görevlendirilir ve insan doğası Berlach ve çevresi üzerinden değerlendirilir. Komiser katille Kedi-fare oyunu oynarken adalet kavramını kafasında yeniden şekillendirir. Cinayetin izi sürülürken suç ve adalet, iyilik ve kötülük, insan ve toplum arasındaki ilişkiler büyük bir titizlikle işlenir. Kitap, altında yatan anlamın her sayfasında derinleştiği, okuduktan sonra etkisi uzun süre geçmeyecek bir roman. (Arka kapaktan) Yazarın Şüphe adlı eserinden sonra okuduğum bu ikincisinde, aldığım edebi zevkin tortusu bir tık daha arttı diyebilirim. Polisiye dalının eğlenceye dönük ve hayatı fazla sorgulamaya götürmeyen yapısı, hep keskin bir olay örgüsü ile gizemin varoluşu bende önyargı oluşturdu belki yıllarca. Dürrenmatt'ta farklı olan; Şüphe'deki gibi, inanılası zor eğitimli ve akıllı sözler sarfeden polisler ve katiller ile adalet olgusunun keskin hicvi olsa gerek. Sherlock Holmes'un olayları çözme becerisinden farklı bir tat bu: Okuyun... (Hayat Bu)
F.Dürrenmatt basit bir polisiye gibi görünen kitabında yine insan davranışlarına dair felsefi değerlendirmeler de yapıyor. Hızlıca akan güzel bir polisiye. (ÜMİT YILMAZ)
--reklam--
Yargıç ve Celladı PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Friedrich Dürrenmatt - Yargıç ve Celladı kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Yargıç ve Celladı PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Friedrich Dürrenmatt Kimdir?
1921'de Bern kantonuna bağlı Konolfingen'de doğdu. Bir Protestan papazın oğlu olan Dürrenmatt, Zürich'te başladığı üniversite öğrenimini yarım bırakıp Bern'e dönerek burada da felsefe, edebiyat ve doğa bilimleri öğrenimi gördü. Bu yıllarda Kierkegaard, Aristophanes ve George Helm gibi isimleri okumaya başladı. İlk oyunu olan Komedi ne yayınlandı ne de oynandı. O hiç umudunu yitirmeyerek çalışmalarını sürdürdü ve savaş sonrasında ilk başarılı oyunu olan Kayıtta Var'ı yazdı.
1948 yılında sahneye konan ikinci oyunu Kör'de yine İncil dilinin etkisi vardır. 1948 yılında yazdığı ancak 1958'de basılan Büyük Romulus oyunuyla komediye yöneldi. Bay Mississippi'nin Evliliği (1952) oyunuyla dinsel ve Marksist ideolojilerin anlamsızlığını sergilemek istedi. 1954'te Babil'e Bir Melek İniyor'u yazan yazara dünya çapında ününü ise Yaşlı Kadının Ziyareti (1956) adlı oyun getirdi. Bu başarılı oyunu izleyen 5. Frank (1960) beğenilmese de 1962 yılında yazdığı Fizikçiler geniş yankı uyandırdı.
Tiyatro oyunların yanında polisiye olarak adlandırılabilecek türde eserler de vermiştir: Adalet, Yagıç ve Celladı, Yemin gibi.
--reklam--
Friedrich Dürrenmatt Kitapları - Eserleri
- Yargıç ve Celladı
- Fizikçiler
- Gözlemcileri Gözlemleyenin Gözlemi
- Yunanlı Bir Kız Aranıyor
- Büyük Romulus
- Şüphe
- Yemin
- Der Besuch Der Alten Dame
- Duruşma Gecesi ve Yıkılış / Yönetmen
- Uyarca
- Beşinci Frank
- Adalet
- Babil'e Bir Melek İniyor
- Duruşma Gecesi
- Tiyatronun Sorunları
- Derinlikler Vadisi
- Köpek - Tünel - Arıza
- Stranitzky und der Nationalheld
- Göktaşı
- Midas Ya da Siyah Perde
- Babil Kulesi
- Denkanstöße
- The Visit
- Konularım
--reklam--
Friedrich Dürrenmatt Alıntıları - Sözleri
- Bu devirde, suçlu değil de, suçu ortaya çıkaran yok ediliyor. (Uyarca)
- Gülünç olaylar hayati, çoğu kez görünürde daha önemli hatta trajik olaylardan daha çok belirler. (Babil Kulesi)
- Sezgilerim aldatmaz beni. (Beşinci Frank)
- Maddenin bir parçası olarak sadece bir an’dan, sadece rastlantıdan başka bir şey değilim. Bu koca dünyanın ölçüye vurulamaz olanaklarından biri olan hayat da tıpkı benim gibi bir rastlantıdır –dünya güneşe biraz yakın olsa hayat diye bir şey kalmazdı– ve benim anlamım sadece bir an olmaktır. (Şüphe)
- Ansızın gitmesi gerekti. (Yargıç ve Celladı)
- İyi olmak kolaydır zor olan adil olmaktır. En mükemmel adalet vicdandır (Adalet)
- Yolsuzluklara boğulmuş bir devlet, rüşvete yaslanan bir toplum ve ahmakça bir dogmatizm yeryüzünü kasıp kavururken; atomlar, moleküller, bulutsular ve karbon bileşikleri üzerine kafa yormak, namussuzluktur. (Uyarca)
- ''Bir eşek düşünmez, itaat eder'' (Derinlikler Vadisi)
- ...hiçbir insanın kendi kendisiyle özdeş olmadığını, çünkü insanın zamana bağlı olduğunu, tam olarak söylemek gerekirse her saniye bir öncekinden başka bir insan olduğunu söyleyerek, kimi zaman kendisinin her sabah başka birisi olduğu duygusuna kapıldığını, sanki başka bir Ben’in önceki Ben’ini kovarak şimdi kendi beynini ve böylelikle de belleğini kullanıyormuş izlenimini edindiğini... (Gözlemcileri Gözlemleyenin Gözlemi)
- Krallar tanrıyı ilgilendirmez. Buna karşılık bir insan ne kadar yoksulsa tanrıya o kadar hoş görünür. (Babil'e Bir Melek İniyor)
- Kendi kendine koyduğu düzencikler, kişiyi köleleştirdiğine göre; kişi bu düzenciklerini sürekli yıkmalı. (...) Boyuna yeni ideolojiler, yeni ütopyalar bulmanın bir anlamı yok. Bu konularda yeterince gevezelik edildi. (...) böylesine delice bir dünyaya da, delice yöntemler gerekir. Bizim yöntemimiz de, bütün politik sistemlere ve toplum düzenine karşı olmak. Çünkü hiçbiri hiçbir işe yaramıyor. (Uyarca)
- Bu devirde, suçlu değil de, suçu ortaya çıkaran yok ediliyor. (Uyarca)
- Tanrı gibi dünyayı altı günde yaratmış ve bunu iyi bulmuş olduğundarı değil, kendisi bu dünyayı birkaç daki kada, saniyeler içinde, daha doğrusu saliseler, daha doğru su salisenin yüzde, binde birlik birkaç parçası içinde, kısa cası ansızın, o anda, derhal yaratmış (Derinlikler Vadisi)
- “Tüm dünya çıldırmış olmalı, öyle değil mi?” (Adalet)
- Siz ışığımda oynaşan kelebeklerden, kaybolduğum zaman yok olacak gölgelerden başka bir şey değilsiniz. (Büyük Romulus)
- "Sen beni öldürmeyeceksin. Seni tanıyan bir tek kişi benim, ve böylece seni yargılayabilecek olan tek kişi de. Seni yargıladım, [...], seni ölüme mahkum ettim. Bu gününün sonunu göremiyeceksin. Senin için seçtiğim cellat bugün gelecek sana. Seni öldürecek, çünkü Tanrı adına artık yapılması gereken birşey bu." (Yargıç ve Celladı)
- Dünyada kadınların kendilerini kurban edişlerindeki çılgınlıktan daha anlamsız bir şey yoktur. (Fizikçiler)
- “Alle Dilettanten schreiben gern. Darum schreiben einige von ihnen so gut.” (Tüm amatörler yazmayı sever. Bu yüzden bazıları çok iyi yazıyor.) (Denkanstöße)
- . Kanun kanun değil, kudrettir; bu özdeyiş üzerlerinde ölüp gittiğimiz vâdilere yazılmıştır. Bu dünyada hiç bir şey göründüğü gibi değildir, yalandır bütün bunlar. Kanun derken kudret demek istiyoruz; kudret dediğimiz zaman da zenginliği düşünüyoruz. Zenginlik sözcüğü dudaklarımıza geldiği zaman da bu dünyanın sefahatini tatmayı, onun tadını çıkarmayı umuyoruz. Kanun sefahat. kanun zenginlik. kanun top tüfek, partiler demektir. Kanun kanundur tümcesi başlı-başına yalandır. Matematik yalan söyler. mantık. hoşgörü. sanat. hepsi yalan söyler bunların (Şüphe)
- Öznel olan kendisini hem nesnel olarak, hem de nesnel olan olarak gösterir; bellek kurgularla çalışır, o yüzden de bir olay 'acaba'sız anlatılamaz. (Midas Ya da Siyah Perde)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin