Kitap Künyesi

Yazar: Ali Ayçil

Yayın Evi: Timaş Yayınları

İSBN: 9786051148106

Sayfa Sayısı: 152

Yenilgiden Dönerken Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"Ben o yenilgiyi sevdiğimde, içimde bir zafer şarkısı vardı. Bir bakış, simitlere, sıcak çaylara, işçi tulumlarına, dilenci ellerine yapışıp kalmış bir bakış, nereye gitsem, uzun kirpikleriyle peşim sıra gelirdi. Kimdi o bakışın sahibi? O çavdarları yeşerten ırmak; kırıkları onaran platin; budandıkça irileşen ağaç, bunaldıkça insanlara doğru kaçan haylazlık! İnsan dönüp çözülmüş bir yumruğa bakınca hemen anlardı, parmak uçlarında hâlâ şeritlerin, apoletlerin, kravatların, incinmiş bir gururun, terk edilmiş bir bakışın nabzının attığını. Sonra yeni efendilerini gönderdi zaman; bütün eski kravatlar, apoletler, şeritler bir bir toplandı, yerlerine yenileri dikildi. İncinmiş gururlar, ıssız bakışlar eşyayla onarıldı. Öyle ustalıkla çözüldü ki yumruk, kimse fark edemedi bu yoksul gövdeye bu pahalı ipeğin nasıl giydirildiğini. Yeni yenilgi çağı böyle başladı...

Yenilgiden Dönerken Alıntıları - Sözleri

  • “Dünya bensiz de dünyaydı, darılmadım.”
  • Başlangıçta sevemediğimizi zamanla seveceğimizi düşünürüz. Oysa zaman sevdirmez, sadece alıştırır.
  • Eğer hikâyeni okumayı bırakırsam, asla bir hikâyen olmaz.
  • “tıpkı çıktığım yolculuklar gibi, görüştüğüm insanların sayısını da seyrettikçe seyrelttim. kendimle kendim arasında gidip gelen yeni bir yol açtım. günler, niçin uzadığını, niçin kıvrıldığını bilmediğim bir sarmaşık gibi dolanıp durdu boynuma. dünya, bensiz de dünyaydı; darılmadım…”
  • Kabul et ki, senin her seferinde özenle yapıştırmaya çalıştığın ama her seferinde bir yerlerinden tutkalı atan birkaç parçalı bir ruhun var.
  • Anlamak kimi zaman, bir cahilin merakını tatmin etmek için giriştiği beyhude bir çabadan ibarettir.
  • “Başlangıçta sevemediğimizi zamanla seveceğimizi düşünürüz; oysa zaman sevdirmez, sadece alıştırır!”
  • ..."eğer hikâyeni okumayı bırakırsam, asla bir hikâyen olmaz."
  • Dünya, bensiz de dünyaydı; darılmadım..
  • Görüyorsun ya işte Allah’ım konuşacak kimse yok senden başka !..
  • İnsan, geçmişinin arayışları, sızıları, çatlakları üzerine konuşurken nasıl da içi rahat bir kurgu ustasına dönüyor değil mi?
  • Günler, niçin uzadığını, niçin kıvrıldığını bilmediğim bir sarmaşık gibi dolanıp durdu boynuma. Dünya, bensiz de dünyaydı; darılmadım...
  • Herkes herkesle yazışıyor,herkes herkese eski bir parçasını dağıtıyor; esneyince, ağzından harfler, tuş sesleri ve yıpranmış kelimeler dökülüyor dünyanın. Gidip bir sabah telaşının üstüne dökülüyor üstelik;Gidip çiçek gidip kokularının, iskeledeki çımacının, parktaki ıhlamur yapraklarının üstüne.Harflere güvenim kalmadı Albayım ,hiç güvenim kalmadı, bana yeni bir alfabe bul ,yorgunum...
  • Kim hatıralarının yükünü yalnız başına taşıyabilir ki?
  • Dünya bensiz de dünyaydı ; darılmadım...

Yenilgiden Dönerken İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Ali Ayçil'in yazdığı üçer sayfalık denemelerden oluşan kitabı. Daha önce yazara ait hiçbir roman veya şiirini okumamıştım. Denemelerini okurken çok iyi bir gözlemci olduğunu, hisli yazdığını görebiliyoruz. Açıkçası kitabın içeriğini hiç bilmeden sipariş verdim. Nedeni ise kitabın içerisinde yer alan bir cümle “dünya, bensiz de dünyaydı; darılmadım..” Üç sayfa okuyup denemeyi üzerine düşünme, yazarlar,şairler hakkında özel bilgileri araştırma fırsatı buldum. Yazar bu kitabında sanki genel kültürünü okuyucuya yansıtmak istemiş. deneme kitaplarına çok merakım yoktu bu kitaptan öncesine kadar. Şimdi ise içerisinde yer alan safiye erol'dan "ciğerdelen", feridüddin attar'dan "mantık al- tayr" kitaplarını okuma listeme aldım.Keyifli okurlara her kitap güzel ve özel (E.Gnş)

Yazarın okuduğum ilk kitabı 'Yenilgiden Dönerken' oldu. Kısa kısa farklı konulardan oluşan bir deneme. Kısa ama yazarın hayal gücünü nasıl kullandığına hayret ettim. Kendi cümlelerime denk geldim sanki. Farklı bir kitap deneyimi oldu benim için. Severek okudum ama herkese tavsiye etmem sanırım. Kitapla kalın :) (ElifGökceAkyol)

Ayçil’le ikinci defa bir masada oturuşumuz bu. Daha önce Usta Konuşmak İstiyor ile tanışmış, mutlu ayrılmıştık. • Son dönem Türk Edebiyatının özellikle ‘deneme’ türündeki başarılı yazarlarından kanımca. Yazdıklarında bilgiye dair kokuları almak beni mutlu ediyor. Fazlasıyla. • Sayfalar arasında Ahmet Hamdi’den Peyami Safa’ya’ Kafka’dan Andre Malraux’a, Celine’den Popper’e açılan yelpaze fazlasıyla tatmin edecek sizleri. • Özellikle son sayfalarda yer alan Bernhard, Sandor Marai, Platonov, Bolano ve Gonçarov kahramanları üzerinden ilerleyen satırlarda huzursuz olup mutlu ayrılacaksınız. • Peki bu kadar cümleden sonra… “Harflere güvenim kalmadı Albayım, hiç güvenim kalmadı, bana yeni bir alfabe bul, yorgunum.” (s.53) (Adem Kara)

Kitabın Yazarı Ali Ayçil Kimdir?

1969 tarihinde Erzincan'da doğdu. İlk ve örta öğrenimini Erzincan'da tamamladı. Erzurum Atatürk Üniversitesi Kâzım Karabekir Eğitim Fakültesi Tarih Bölümünü bitirdi. İstanbul'da gazetecilik ve öğretmenlik yaptı.

Dergâh dergisinde şiirleri, Merdiven dergisinde ve Akit gazetesinde poetik yazıları yayınlandı.

Ali Ayçil Kitapları - Eserleri

  • Sur Kenti Hikayeleri
  • Kovulmuşların Evi
  • Yenilgiden Dönerken
  • Ceviz Sandıklar ve Para Kasaları
  • Bir Japon Nasıl Ölür
  • Usta Konuşmak İstiyor

  • Naz Bitti
  • Arastanın Son Çırağı
  • Arastanın Son Çırağı

Ali Ayçil Alıntıları - Sözleri

  • sanıldığı gibi insanı yıkan çektiği acılar değildir. insan, çektiklerini paylaşamadığı için kendi acısıyla söyleşmeye başladığında yıkılır. (Ceviz Sandıklar ve Para Kasaları)
  • Benim davudi bir sesim yok Lidyalı kardeşlerim Herkes birbirini üzüyor burada çok üzüyor (Bir Japon Nasıl Ölür)
  • döndüm uzun uzun kırlara baktım, şuramda büyürken hasar (Bir Japon Nasıl Ölür)
  • “şimdi bana efendim yeni bir hayat gerek göğüs kafesim için Dede’den birkaç nağme eşiğinizde bitti sürdüğüm belirsiz iz teli kopuk bu çalgı ne söylese beyhude...” (Naz Bitti)
  • “tıpkı çıktığım yolculuklar gibi, görüştüğüm insanların sayısını da seyrettikçe seyrelttim. kendimle kendim arasında gidip gelen yeni bir yol açtım. günler, niçin uzadığını, niçin kıvrıldığını bilmediğim bir sarmaşık gibi dolanıp durdu boynuma. dünya, bensiz de dünyaydı; darılmadım…” (Yenilgiden Dönerken)
  • Unutma ey kurumuş köklerimde diri duran kalleşlik çünkü senle çok eski bir kovukta kardeştik. (Arastanın Son Çırağı)

  • kırıldı kuş sesinden direkleri dünyanın kaldım eşikte sübyan (Bir Japon Nasıl Ölür)
  • Kalkılması gerektiği için kalkıyor, yenilmesi gerektiği için besleniyor, konuşması gerektiği için bir şeyler söylüyor ve bütün bunları yeni baştan tekrar edebilmek için uyuyup dinleniyor. Bu büyük çöle bir günde gelmedi elbette; bütün dişler bir günde sökülmedi. Belki de bu yüzden nihai çöle vardığını kimse göremedi. İşte bir akşamüzeri daha, telefonundaki rehberi karıştırırken kendi kendine söyleniyor adam: Dünya bende iflas etti, bu da bir zaferdir… (Usta Konuşmak İstiyor)
  • Üstelik gizli bir anlaşma var hepimizin arasında: En çok ezmek için eşitiz. (Ceviz Sandıklar ve Para Kasaları)
  • Sınırlarım uzadıkça uzuyor bir kıyıda alnımı buluyorum ötekinde alnımın izlerini (Bir Japon Nasıl Ölür)
  • “insanları hiç anlamıyorum; yaz geldiğinde sıcaktan, kışa vardıklarında soğuktan yakınıyorlar. oğullarından ve kızlarından, ülkelerinden ve dünyadan yakınıyorlar. yürümekten ve oturmaktan yakınıyorlar. işten ve işsizlikten yakınıyorlar. hiç mi yaşamadılar, hiç mi yaşatılmadılar? yılların bir yerlerine gizlenmiş bir mutluluğu alıp bugüne getirmek çok mu zor? onlar için duvarları şikayet taşlarından örülmüş bir hapishaneye benziyor mevsimler.” (Usta Konuşmak İstiyor)
  • "Gündelik hayat", sanki şehrin üzerine serilmiş bol desenli bir telaş kilimidir. (Usta Konuşmak İstiyor)
  • Çünkü yalnızlık tedavisi zor bir hastalıktır… (Usta Konuşmak İstiyor)

  • Burada bir boşluğa kapı yaptılar beni kansız düşmüş yapraklarla desteklendi eşiğim. Bu kırık buğdayların, bu sararmış otların arasında kıpırdasam hemen anlaşılıyor, kaç uçurum çıktığım ve kaç gökten indiğim. (Naz Bitti)
  • Öğretmen, pencereden bakarken gözüne göçmen kuşlar takılan bir öğrencinin hayretini dikkat dağınıklığı saydığı gün kaybetti. (Usta Konuşmak İstiyor)
  • Henüz ufak bir çocukken tozlu köy yolunda düşlerime üşümesinler diye sardığım atlasta senin gözlerin ışıldıyor aliya (Arastanın Son Çırağı)
  • Kabul edelim ki insan, ölünceye kadar hep içindeki bazı başlıklara çalışan bir psikoloji öğrencisidir… (Usta Konuşmak İstiyor)
  • Biliyorum ki insan, kendi cevapsız sorusunun çengelinde asılır, ölünceye kadar kendine mağlup olur. (Kovulmuşların Evi)
  • Dokundukça dağılan bir hatırayım, al ipekte besmele (Bir Japon Nasıl Ölür)
  • “ruhun rahat uyusun ya kapı açılacak ya kilit kırılacak” (Naz Bitti)