Mardin’de son dönemde sanayi, ticaret ve meslek örgütleri çevresinde dikkat çeken bir hareketlilik yaşanıyor. Merkezden ilçelere uzanan bu tabloyu yalnızca isim değişiklikleriyle değerlendirmek yeterli değil. Bu sorunun yanıtını, mevcut çalışmaların nasıl sürdürüleceği ve sahadaki karşılıkları gösterecek.

Peki, bütün bu hareketlilik üretime, teknik bilgiye ve nitelikli insan kaynağının gelişimine de yansıyacak mı?

Mardin Ticaret ve Sanayi Odasında Hatip Çelik’in yeni dönemi, tekstil sanayicileri çevresinde Aziz Bakay’ın adıyla öne çıkan çalışmalar ve Mardin 1. Organize Sanayi Bölgesinde Selahattin Duyan’ın başkan vekilliği, bu hareketliliğin farklı kurumsal yüzlerini oluşturuyor. Bu kurumların ortak paydasında üretim, işletmelerin ihtiyaçları ve bölgesel kalkınma yer alıyor.

Mardin 2. Organize Sanayi Bölgesinde yatırım, işletme altyapısı ve sanayi ile eğitimin buluşması yönündeki gündem ise yalnızca bugünü değil, geleceğin iş gücünü de ilgilendiriyor. Sanayi alanları büyürken teknik bilgi, uygulama olanakları ve nitelikli insan kaynağı da aynı hızla gelişebilmeli.

Nusaybin’de Ömer Özel’in başkanlık görevini üstlenmesiyle yeni bir yönetim dönemi başlamış bulunuyor. İlçenin sanayi altyapısı, tekstil üretimi ve mesleki eğitim olanakları bölgesel gelişim açısından önemini koruyor. Midyat’ta ise MİSİAD çevresindeki yeni örgütlenme dikkat çekiyor. Her ilçenin ekonomik yapısı ve ihtiyaçları farklı olduğundan, ortak yönü korurken yerel potansiyeli de gözetmek gerekiyor.

Tekstil ve hazır giyim sektörü açısından bakıldığında üretim kapasitesi tek başına yeterli değildir. Makine parkının yenilenmesi, süreçlerin iyileştirilmesi, kalite anlayışının güçlendirilmesi ve çalışanların teknik becerilerinin geliştirilmesi birbirinden ayrı düşünülemez. Mesleki eğitim ile işletmelerin günlük üretim deneyimi arasında kurulan bağ, gelişmenin sahada karşılık bulmasını sağlar.

Yeni isimler, aynı sorumluluklar ve devam eden bir yol… Yönetimlerde isimler değişebilir; ancak kurumların temel görevleri ve ilerlemesi gereken yön her yeni dönemde sıfırdan belirlenmek zorunda değildir. Önemli olan, bugüne kadar atılan adımların üzerine yenilerini koymak, mevcut birikimi koruyarak gelişimi sürdürebilmektir.

Bu hareketliliğin gerçek karşılığı, açıklamalardan çok hayata geçirilen uygulamalarda ve bunların zaman içinde yarattığı sonuçlarda görülecektir.

Çünkü gelişim, yalnızca yönetimlerin değişmesiyle değil, değişimin süreklilik kazanmasıyla mümkündür. Bu süreklilik insanda, makinede, yönetimde, üretimde ve eğitimde kendini göstermelidir. Her biri diğerini tamamlar: Eğitim temeli güçlendirir, teknik bilgi yön verir, uygulama ise gelişimi kalıcı hale getirir.

 

 

 

Eğitim varsa yol var. Yol varsa yön var, süreklilik var, gelişim var.

Dilek Sümer

Dipl.Tekstil Mühendisi (FH)-Almanya