Mustafa Akar kimdir? Mustafa Akar kitapları ve sözleri

Gazeteci, Şair Mustafa Akar hayatı araştırılıyor. Peki Mustafa Akar kimdir? Mustafa Akar aslen nerelidir? Mustafa Akar ne zaman, nerede doğdu? Mustafa Akar hayatta mı? İşte Mustafa Akar hayatı...

BİYOGRAFİ
Gazeteci, Şair Mustafa Akar edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Mustafa Akar hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Mustafa Akar hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Mustafa Akar hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi: 1980

Doğum Yeri: Giresun, Türkiye

Mustafa Akar kimdir?

1980’de Giresun’da doğdu. Selçuk Üniversitesi’nde İktisat okuduktan sonra yarıda bıraktı. 1998’den beri Dergâh, Kırklar, Derkenar ve İtibar dergilerinde şiir ve yazıları yayımlandı. Ayrıca İtibar dergisini çıkaran ekipte yer aldı. Ülke TV’de yayınlanan Her Kişi Niyetine programının sunucularından biri olan Akar, uzun yıllar gazetecilik yaptıktan sonra halen Lacivert dergisinin yazı işleri müdürlüğünü yürütmektedir. Akar, Furkan Çalışkan’la birlikte Türkiye Yazarlar Birliği 2015 Yılın Yapımcısı Ödülü’ne layık görülmüştür. İstanbul’da yaşayan şair, evli ve iki çocuk babasıdır.

Mustafa Akar Kitapları - Eserleri

  • Berhayat
  • Tüm Nefesliler
  • Tenezzül
  • Gezegenin Tamahkar Çocukları
  • Küçük Bir Gökada
  • Kötü Arkadaşlardan Öğrendiğim İyi Şarkılar
  • Ev Hali
  • Coğrafya Kederleri
  • Evyazı Tahtası

Mustafa Akar Alıntıları - Sözleri

  • ay’ a fazla bakma anılarını yitirirsin (Tenezzül)
  • Her dilde sevdim seni hatta dilsizlikte bile (Berhayat)
  • Yirminci yüzyılda dünya Benden neler neler sakladı Geçmişi onaramıyor, geleceği kavrayamıyorum daha Dügâh, Yaşadım 20. yüzyılı (Kötü Arkadaşlardan Öğrendiğim İyi Şarkılar)
  • Sizinle konuşurken içime kuşlar üşüşüyor, ürperiyorum. Bazen kelimeler de yetmiyor anlaşmaya. (Ev Hali)
  • "Şiirden hayat kadar anlayan" adamların kızgın bakışlarına geldi kış. (Gezegenin Tamahkar Çocukları)
  • Acının bir yarısıda sevince eş.. (Tenezzül)
  • Ben belki alıştım yaklaştım kendime kendimden Bir kalbim varmış, onu hatırladım (Berhayat)
  • Güzel insanların yanında kendimizi unuturuz. Ben de Sabiha'nın yanında kendim unutuyordum sürekli.Sonra her sabah kendimi yeniden bulup onu yanında yitmeye gidiyordum. (Gezegenin Tamahkar Çocukları)
  • Bir kalbim varmış onu hatırladım. (Berhayat)
  • Şimdi senden uzağım ya Acı acı gülüyor garlarda otobüsler . (Berhayat)
  • İyi niyet Harikulade bir yalancıdır Dolaşır bütün halisane bakışlarda Örter üzerini ahlaklı yalanların (Kötü Arkadaşlardan Öğrendiğim İyi Şarkılar)
  • ağaçlara tutunurum işte dönerken dünya.. (Tenezzül)
  • Anıların da bir tozu var. Tanpınar’ın şiiri tarif ederken kullandığı köpük imgesi gibi: “Deniz köpüğünü dalgaların ucundan toplamaya kalkın, elinizde tuzlu su kalır.” An toplamak da köpüğü elle tutmaya benziyor. Zamanla kayboluyor yaşananlar, asi bir toz bulutu örtüyor üzerlerini, giderek durdukları yerde eklemleniyorlar başka hayallere ya da büsbütün kendi gerçekliklerinden sıyrılıp kayboluşun kuyusuna düşüyorlar. Üstelik hatırlamak adına yazılmış, bir yerlere kaydedilmiş olsalar bile... (Ev Hali)
  • İçime yığılan karlardı, mevsim sürgünü serüvenlerdi Ha bir de o yorgun yaşam değil mi Bana kalsa 80 yapımı bir filmdi (Küçük Bir Gökada)
  • Bir manzara resmine eksik parçaları yerleştirir gibi Al oku bu şiiri Sonra geç karşısına Seyret onda kendini Dügâh, Yaşadım 20. yüzyılı (Kötü Arkadaşlardan Öğrendiğim İyi Şarkılar)
  • Yirminci yüzyılda dünya benden neler neler sakladı geçmişi onaramıyor, geleceği kavrayamıyorum daha (Kötü Arkadaşlardan Öğrendiğim İyi Şarkılar)
  • "İnsan nerenin yerlisidir?" (Gezegenin Tamahkar Çocukları)
  • "Zaman mıdır durdukça çürüyen yoksa kelimeler mi?" (Küçük Bir Gökada)
  • Eskimiş sevgileri hatırlamakla Kaybettin bu savaşı sen Tığınla ömrünün yırtıklarını diksende Fayda yok buna inan (Küçük Bir Gökada)
  • kalbin kadarsın. (Berhayat)

YORUMLAR

YORUM YAZ!

Yorum Ekle