Tommaso Pincio kimdir? Tommaso Pincio kitapları ve sözleri

İtalyan Yazar Tommaso Pincio hayatı araştırılıyor. Peki Tommaso Pincio kimdir? Tommaso Pincio aslen nerelidir? Tommaso Pincio ne zaman, nerede doğdu? Tommaso Pincio hayatta mı? İşte Tommaso Pincio hayatı...

BİYOGRAFİ
İtalyan Yazar Tommaso Pincio edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Tommaso Pincio hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Tommaso Pincio hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Tommaso Pincio hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Tam / Gerçek Adı: Tomasso Pincio

Doğum Tarihi: 1 Mayıs 1963

Doğum Yeri: Roma, İtalya

Tommaso Pincio kimdir?

Aşk şeklinde bir hikaye de dahil olmak üzere beş romandan oluşan bir yazar olan Marco Colapietro'nun takma adıdır.

Görsel Sanatlar dalında mezun oldu. Görünüşe göre, ressam olmak istiyordu ama bu tutkuyu çok erken bıraktı. 1980'lerde çeşitli sanatçıların asistanı ve aynı zamanda karikatürist olarak çalıştı. 1991 yılında, bir kaç yıldır yaşadığı New York şehrine taşındı. İtalya'ya dönerek, çok tanınmış ve saygın bir çağdaş sanat galerisinin yönetmeni oldu. Muhtemelen Amerika Birleşik Devletleri'nde kaldığı süre boyunca romanlar yazmak, Thomas Pynchon, Don DeLillo ve Philip K. Dick'in çok güçlü bir şekilde etkilediği eserleri ile temas kurmaya başladı. İlk romanı M., 1999'da yayınlandı.

Tommaso Pincio Kitapları - Eserleri

  • Sana Elveda Derken
  • Bir Başka Dünyanın Aşkı

Tommaso Pincio Alıntıları - Sözleri

  • Tanımadığı ve asla ayak basmayacağı yerlerde yaşayan insanların başından geçen olayları bilmenin neye yaracağını kestiremiyordu. (Sana Elveda Derken)
  • Artık hiçbir şey eskisi gibi olamayacaktı. (Sana Elveda Derken)
  • Hiçbir zaman tam ve kesin bir anlam olmadı. (Sana Elveda Derken)
  • Uykusuz bir gecenin şafağı, uyanık kalmayı sürdürecek insan için en kötü andır (Bir Başka Dünyanın Aşkı)
  • Kendini hiçbir yere ait hissedemiyordu. Her şey ellerinin arasından kayıp gidiyordu. Bir an bile huzur duymuyor, tam bir şeylerin yoluna gireceğini hissettiğinde o durum beklenmedik bir biçimde ortaya çıkarak onu yalnız bırakıyordu. (Bir Başka Dünyanın Aşkı)
  • İnsanlarla iletişim kurmayı başaramıyordum, onun için de yalnızlığı seçiyordum. (Sana Elveda Derken)
  • Her şeyden önce ona güvenip güvenmeyeceğini bilmiyordu. Ama bir şeyler onu güvenmeye zorluyordu. Güvenmek istiyordu. (Sana Elveda Derken)
  • Her gün aynı düşünceler, her şeyi aynılaştırmaya çalışırmış gibi görünen, buhar makinesince püskürtülmüş gibi her şeyi saran grilik. (Sana Elveda Derken)
  • Aslında orada bir tek yoksulluk ve pislik değiş tokuş ediliyordu. (Sana Elveda Derken)
  • İnsanlarla iletişim kurmayı başaramıyordum, onun için de yalnızlığı seçiyordum. (Bir Başka Dünyanın Aşkı)
  • Anlamak ve merhamet duymak insanlara öyle basit geliyordu ki; onu hüzünlendiren buydu. (Bir Başka Dünyanın Aşkı)
  • İnsanlar hayatın çok kutsal olduğunu düşünüyorlar. Bunun olası tek fırsat olduğunu sanıyorlar. Bu nedenle de pek çoğu hayatlarında önemli bir iş yapmak gerektiğine inanıyorlar, çünkü bunu gerçekçi bir şey olarak görüyorlar. Ama ben bunun arada bir etap olduğunu, gerçeklikle nasıl başa çıktığımızı göstermek için küçük bir sınav olduğunu düşünüyorum. Ben gerçekliğin ne olduğunu bilmiyorum ama bilen kişilere şu son yirmi üç yılda beni ele geçiren bütün güvensizliklerin nedenini onlara sorabilmeyi çok isterdim. Birilerinin bana neden bu hayattan artık bir şey öğrenmek istemediğimi anlatmasını isterdim (Sana Elveda Derken)
  • Hiçbir zaman iyi bir okur olmamıştı. Kitaplar öykülerle doluydu ama o bu öyküleri ne yapacağını bilmiyordu. (Sana Elveda Derken)
  • Günün birinde uykusuz gecelerinin bitmek bilmeyen hüznünü kitap okuyarak dindirmeyi akıl etmeseydi, hayatı sonsuza dek değişmeden sürüp gidecekti. (Sana Elveda Derken)
  • Yürek günden güne katılaşır. Ancak insanlığımızı savunmak için mücadele etmemiz gerektiğinde onun değerini anlarız; bizim için ne kadar değerli olduğunu kavrarız. (Bir Başka Dünyanın Aşkı)
  • İyi ve kötü arasındaki sınırlar giderek karıştı; belki de iyi yalnızca kötünün bir işvesiydi. (Bir Başka Dünyanın Aşkı)
  • Çok kişi yavaş yavaş ve fark etmeden insanlıklarını yitirirler. Öyle bir anda olmuyor, sabahtan akşama değişilmiyor;küçük bir fark oluşuyor. (Bir Başka Dünyanın Aşkı)

YORUMLAR

YORUM YAZ!

Yorum Ekle