Utan Ama Kimden?

Haya/utanma imandandır, utanabiliyorsan eğer imanın bozulmamış demektir…

Bazen insan utanılmayacak şeylerden yanlış toplumsal kabullerden dolayı utanmaya başlar, hayatı kendine zindan eder…

Kimi insanlarda arsızlığından utanılacak şeylerle iftihar eder, kendini şerefli addeder…

Gururlanması gerekenler utanmasın, utanması gerekenler de gururlanmasın diye yazdım bu yazıyı…

Kardeşim!

Baban çöpçü ise değil bir çöpçünün aylığını bir gecede israf eden biriyse utan…

Baban fakirse değil haramla zengin olmuş bir haramzade ise utan…

Baban muhtaçsa değil hırsızsa, hortumcuysa, ihaleye fesat karıştıran biriyse utan…

Baban fakirse değil fakirleri hor gören, fakir görmemek için semt değiştiren bir zenginse utan…

Baban cahilse değil ilmiyle amil olmayan alimse, bilgisini kötülük için kullanan bir bilginse utan…

Baban işçiyse değil işçi emeğini sömüren bir patronsa utan…

Baban sıradan biri ise değil üst düzey bir adaletsiz, torpilci, kayırmacı bir kaypaksa utan…

Baban köylüyse değil şehirli ekâbirse, kibri paçasından akan bir müstekbirse utan…

Baban ırgatsa değil zulümden beslenen ağaysa, paşaysa utan…

Baban gözünü ekmeğine dikmiş bir garibansa değil başkasının ekmeğine el uzatan bir şerefsizse utan…

Baban namusuyla yaşayan bir yoksulsa değil namussuzluk yaparak büyüyen bir iş adamıysa utan…

Baban sana harçlığını sağlayamadığı için gözlerini senden kaçıran biriyse değil oğlunun, kızının geleceği için başka gençlerin hülyaları ile oynayan bir namussuzsa utan…

Utan ama utandırma, utan ve yanlışa taraf olma…

Baban dürüstse, adilse, hak yemez biriyse; elbisesine, nasır tutmuş ellerine bakıp utanma gururlan…

Bu dünyada utanılacak şey fakirlik, garibanlık, yoksulluk, kimsesizlik değil şerefsizlik, namussuzluk, adilik, hortumculuk, torpilciliktir…

Bu dünyada utanılacak şeyler övünç, utanılmayacak durumlar ar sebebi sayılıyorsa o toplum helakın eşiğine gelmiş demektir…

Bu dünyada şeref, şan, şöhreti kimileri dayısı, kimileri parası, kimileri namussuzluğu, kimileri kaypaklığı, kimileri de zulmü ile elde eder…

Ama bilmiyorlar ki asıl şeref, asıl şan, asıl şöhret dürüst olmaktır, iyi olmaktır, hak yememektir, zulme karşı durmaktır, kimlik ve kişiliği hiçbir şeye değişmemektir…

Bilmiyorlar ki asıl şeref, asıl şan, asıl şöhret tüm bu güzellikleri emreden rabbe kul olmaktır…

Rabbimiz buyurmuyor mu?

İnne ekremeküm indallahi etkaküm/en şerefliniz rabbin emir ve yasaklarına karşı sorumluluklarını en iyi bir şekilde yerine getirendir… (Hucurat, 13)

YORUMLAR

  • Allah razı olsun hocam ellerinize ağzınıza sağlık çok güzel yazmışsıniz maşallah

Yorum Ekle